Monster (aka Kaibutsu) - Hirokazu Kore-Eda

Monster op IMDb (7,8)
 Kaibutsu op Moviemeter (3,56

Monster op Wikipedia

Vanaf de bank minder indrukwekkend dan in de zaal, maar nog steeds zie je de meesterhand van Kore-Eda ervan af. Hoewel ik deze nog niet zo heel lang geleden gezien had, deed ik toch de opdracht "KIJK" toen ik er langs kwam. Omdat ik grote waardering heb voor de aan invloed winnende Aziatische cinema wellicht. Omdat ik me de poëtische kanten van deze in blokken opgedeelde vertelling herinnerde? Kweetniet, maar opnieuw bleek dit een goede film. De hoge publiekswaarderingen blijven constant, dat zal ook wel iets zeggen. 

Mijn recensie van destijds: BEGT recensie "Monster" (januari 2024)

FIN - song : Ryuichi Sakamoto - Aqua

Yak Tasadef Sadeh (aka It was just an accident/Un simple accident) - Jafar Panahi

It was just an accident op IMDb (7,7)
 Yek Tasadef Sadeh op Moviemeter (3,65)

Un simple accident op Wikipedia

Iraanse film zijn nooit gemakkelijk, althans: de Iraanse films die het Westen bereiken. Doorgans een langzamer verteltempo dan we gewend zijn geraakt, doorgaans kleine menselijke vertellingen die in hun kleinheid juist symbool staan voor het grote verhaal erachter. Van de veelbekroonde regisseur Jafar Panahi (deze film won bijvoorbeeld de Gouden Palm in Cannes) is bekend dat hij een groot criticus is van het ayatollah-regime. Om die reden kon hij deze film dan ook niet (af)maken in zijn eigen land, hij week uit om dit verhaal alsnog te kunnen vertellen. Ik zag al andere films van Panahi, wist daarom ook dat ik niet teleurgesteld zou gaan worden. Opnieuw ging ik met ambivalente gedachten de zaal uit; arm volk, dat zij in hun prachtige land zo beknot worden door een repressief regime. Het Westen heeft Iran al jarenlang op de korrel, voor mij is het dan ook onbegrijpelijk dat we nu in bijvoorbeeld de VS precies dezelfde totalitaire dingen zien gebeuren. Repressief beleid heeft ongelooflijke impact op de levens van de gewone man. Ga er maar eens voor zitten, zie wat het met mensen doet.

Het jonge gezinnetje van Eghbal rijdt ogenschijnlijk vredig over de snelweg, totdat ze plots over een hobbel rijden. Een dier aangereden, zo blijkt, en dat heeft gevolgen voor hun rit: ze kunnen niet rechtstreeks naar huis maar moeten eerst langs de garage. Allemaal onschuldig, lijkt het, maar het krijgt grote gevolgen. Garagehouder Vahid namelijk hoort in zijn kantoortje boven aan de hinkende manier van lopen van de klant in zijn werkplaats dat deze man de folteraar moet zijn die in de volksmond "De Kreupele" is gaan heten. 

Alles komt weer boven bij Vahid en hij besluit tot actie over te gaan. Nadat zijn medewerker de auto van Eghbal heeft gerepareerd, volgt Vahid de man op diens weg naar huis. Wanneer Eghbal de volgende morgen zijn huis verlaat, sleept Vahid hem in zijn auto en rijdt naar de woestijn. Wraak is aanstaande! Nou ja, aanstaande, eerst wil Vahid zeker weten dat hij de juiste man voor zich heeft, daarvoor gaat hij informatie inwinnen bij een aantal bekenden. Uiteindelijk rijdt Vahid met vier mensen in zijn auto rond met een man van wie de meesten denken dat het hun beul is geweest. Ze willen hem wat aandoen, maar de stap naar geweld (en dus misdaad) is nog best groot. Daarvoor moeten ze het wel eerst eens worden met elkaar. Hoe? En wát? 

Met: Vahid Mobasseri, Mariam Afshari, Ebrahim Azizi

Gezien in : Cinema Oostereiland

Journal 64: The Purity of Vengeance - Christoffer Boe

Journal 64 op IMDb (7,4)
 Journal 64 op Moviemeter (3,61)

Department Q op Wikipedia

Na de griezelige turn-back-the-clock-acties van de SGP (lees en huiver) vond ik het tijd om deze film maar weer eens een slinger te geven. Allerlei pluspunten namelijk: actueel, uitstekend acteerwerk van de hoofdrolspelers, een goed in elkaar gestoken verhaal en dan ook nog eens een boekverfilming die is gebaseerd op ware gebeurtenissen. Hoewel ik de film dus al eerder zag, werd ik weer net zo in het verhaal gezogen als de eerste keer. Heel sterk. En nu Department Q toch weer hip is, durf ik m ook wel bij u aan te bevelen. (Let daarbij op: dit is de Scandinavische versie daarvan, dus iets minder populair van opzet). 

Komen we bij mijn recensie van destijds (bijna 6 jaar geleden), die ook toen al vrij lovend was :

   BEGT recensie Journal 64 - januari 2020

Met: Nikolaj Lie Kaas, Fares Fares, Johanna Louise Schmidt, Soren Pilmark

Three kilometres to the end of the world (aka Trei kilometri pana la capitul lumii) - Emmanuel Parvu

Three Kilometres to the End of the World op IMDb (7,0)
 Three Kilometres to the End of the World (3,50)

Three Kilometres to the end of the world op Wikipedia

Voorpremière-avond weer gisteren, wat is dat toch een fijn fenomeen. Geen voorfilmpjes, geen reclame, gewoon op tijd de film instarten en na afloop een waarderingscijfer geven middels een scheurkaartje. De organisatie kan daarmee onderzoeken hoe de film het zal gaan doen, of het een publieksfilm is of juist een voor een beperkt publiek. In dit geval het laatste: het was niet heel druk maar wie er was, zag een zeer sterke en vooral indringende film. 

Adi woont al een tijdje in de grote stad omdat daar het voortgezet onderwijs is gevestigd waarmee zijn ouders hem hopen voor te bereiden op een baan bij de marine. Het is nu echter zomervakantie dus is Adi terug in het doodstille dorpje in dat eenzame rivierdeltagebied waar hij opgroeide. 

Adi is anders en loopt dat lelijk op: zijn vader treft hem op een avond stevig gewond op zijn kamer aan. zijn zoon is mishandeld, heftig in elkaar geslagen door - dan nog - onbekenden. Vader start direct de zorg voor zijn zoon: hij stapt naar de politie en doet aangifte. Al snel blijkt dat de politie niet zo happig is op een onderzoek de commandant staat aan de vooravond van zijn pensioen en wil geen gedoe. Dat blijkt echter niet de voornaamste reden om het onder de pet te willen houden. Adi blijkt namelijk het slachtoffer van heftig homogeweld, als dat uitkomt zullen zowel slachtoffer als daders geen normaal leven meer hebben in het strenge dorpje. De ouders verstrakken: hun zoon, homoseksueel? Dat kunnen ze zelf al niet aan, laat staan hun omgeving. De kerk wordt erbij gehaald en niet zo'n beetje. Als Adi zich voordien al eenzaam en alleen voelde, dan blijkt dat pas het begin te zijn. Een wereld van verhulling en onbegrip ontvouwt zich.

Een waarschuwende film, deze Roemeense parel. Overal in de wereld zien we de verworven rechten van gelijkheid en waardigheid in de knel komen. Het land waar deze filmparel vandaan komt, stemde zich deze week min of meer terug naar de Ceaucescu-tijd. Het stemt niet vrolijk, het is eng.

Met: Ciprian Chiujdea, Bogdan Dumitrache, Laura Vasilu, Valeriu Andriuta

FIN - song : Daniel Gyorfi & Bobi - Fata din tramvai

Gezien in : Cinema Oostereiland

Kung Fu Zohra- Mabrouk El Mechri

Kung Fu Zohra op IMDb (5,4)
 Kung Fu Zohra op Moviemeter (2,72)

Nog zo'n niemendalletje, maar deze plukte ik gewoon van de nationale omroep. Een sympathiek onderwerp (in de zin van een vrouw die leert voor zichzelf op te komen) dat echter tamelijk voorspelbaar en knullig wordt uitgewerkt. Voor de liefhebber derhalve. 

De Marokkaanse Zohra ontmoet een leuke man die haar goed doet voelen en die haar veel laat lachen. Ze trekt met hem naar Parijs waar ze een dochtertje krijgen en waar zij in marginale baantjes belandt maar daarmee op een gegeven moment wel de kostwinner wordt in het gezin. Man Omar struikelt namelijk van baantje naar baantje en raakt gefrustreerd. En die frustratie reageert hij af op Zohra. hij slaat haar. En nog een keer. 
Als de mishandeling stelselmatig wordt en Zohra iets te vaak met zonnebrillen op moet lopen of zich zelfs ziek moet melden, vraagt een vriendin haar waarom ze geen maatregelen neemt. Zohra wil natuurlijk haar dochter niet kwijtraken. Ze zou aangifte kunnen doen, maar ze zou ook zichzelf kunnen verdedigen. Zo gezegd, zo gedaan: Zohra raakt in contact met een Chinese man die haar de beginselen van kung fu bijbrengt. Ze ziet steeds meer in dat dit de uitweg kan zijn uit haar miserabele positie. 

Met: Sabrina Ouazani, Ramzy Bedia, Eye Haidara, Tien Shue

FIN - song : El Michels Affair- Adult Theme no. 1

C'e ancora domani (aka There is still tomorrow) - Paola Cortellesi

C'e ancora domani op IMDb (7,8)
 C'e ancora domani op Moviemeter (3,67)

Een schoonheid van een film. Verhaal is sterk. Beelden zijn prachtig. Muziek is verrassend. Afwisseling tussen ernst en humor is goed. Echt een lijstjes-film dit.

Alles in deze film draait om Delia. En dat kan geen kwaad, want zelf houdt Delia zich het liefst op de achtergrond, hetgeen zelden goed uitpakt voor haar. 

We stappen in het naoorlogse Rome. In 1946 heerst nog steeds de armoede, de samenleving is nog verdeeld in hen die heulden en hen die daaronder leden. De maatschappij is nog sterk masculien: vader praat, vader slaat. Moeder en de kinderen leggen verantwoording af, waarbij er ook nog eens een sterke bevoordeling zit in de zoontjes ten opzichte van hun oudere zus. Kortom: er is van alles mis, er hangt veel scheef in dit gezin dat echter aan de buitenkant nog redelijk normaal oogt.

Naast het huishouden verricht Delia nog diverse hand- en spandiensten voor winkeliers in de buurt, zodat ze het karige huishoudgeld nog met een klein bedragje kan verhogen. Maar wat zien we daar? Delia blijkt sinds enige tijd die inkomsten af te romen: ze legt steeds enkele biljetten voor zichzelf apart, waarmee wij mogen concluderen dat ze zich beraamt op een nieuwe toekomst. En we snappen dat: de klappen, de vernedering, de ronduit hondse behandeling van haar man (en van diens inwonende vader) kunnen en mogen niet eeuwig duren. 

Is Delia klaar voor grote stappen, is de maatschappij er klaar voor dat vrouwen een betere behandeling eisen?Als het niet vandaag lukt, dan is er altijd nog een morgen.

Met: Paola Cortellesi, Valerio Mastandrea, Romana Maggiora Vergano

FIN - song : Big Gigantic ft Angela McCluskey - The Little Things

Gezien in : Cinema Oostereiland

Minding the Gap - Bing Liu

Minding the gap op IMDb (8,1)
Veelgeroemde en zeer gewaardeerde documentaire, die aardig wat prijzen pakte.
Drie Amerikaanse boys vinden elkaar in hun liefde voor skaten, ze maken zich door veel oefenen de bewegingen, de moves , de oefeningen eigen. Dag in dag uit rollen ze met zijn drieën door de straten.

Het skaten blijkt een uitlaatklep : geen van de drie komt uit de gegoede klasse, elk hebben ze hun eigen verhaal van groeipijnen. De een komt uit een huis van mishandeling, de andere heeft zijn afwezige vader amper gekend, de derde krijgt juist een bikkelharde behandeling thuis. Op het plankje hebben ze daar geen last van.
Langzaam bereiken de jongens de volwassen status: de verschillen in afkomst beginnen zich uit te tekenen. De ene wordt al jong vader en heeft moeite dat gedrag te combineren met zijn jongensachtige losbol-bestaan, de ander moet vanwege de armoede thuis al vroeg in de meest armetierige baantjes duiken en de derde, ja de derde: die is net iets slimmer, die heeft altijd alles al gefilmd en ziet nu veel meer de lijnen. Hij is op zijn beurt bezig om het straatje schoon te vegen met zijn moeder: waarom liet ze hem alleen met haar nieuwe partner, waarom liet ze hem mishandelen?
Geen zonnige beelden allemaal, maar er gaat ook een boel goed. Zet die jongens op het skateboard en er staan heel andere mensen voor je neus.

Met : Bing Liu, Keire Johnson, Zack Mulligan

Dirty God - Sacha Polak

Dirty God op IMDb (7,1)

Heel sterke film. Rauw, direct, goed gefilmd én goed geacteerd. Doordat het aan alle kanten een arthouse-film is, zal ze geen groot publiek trekken maar dat is jammer. Wie eerder Polak's debuutfilm "Hemel" zag , weet dat zij uitstekend kan regisseren en weergeven wat mensen in de verdomhoekjes van de maatschappij allemaal mee maken.

"A dog's diner", zo omschrijft de jonge Jade haar uiterlijk. Dat was niet altijd zo, ze was een knappe jonge vrouw totdat haar toenmalige vriend haar met zuur overgoot en haar daarmee gruwelijk verminkte. Hun dochtertje noemde haar mamma "monster" toen ze haar daarna voor het eerst zag. Dat is precies wat Jade ervaart als ze op straat en in de clubs wordt nagekeken. Ze hoort het echt wel, wat ze allemaal fluisteren.
Ondanks alle tegenslagen besluit ze te werken aan verbetering: ze is dan wel verminkt, ze is niet kapotgemaakt. Een armetierig callcenter-baantje brengt niet direct het geld binnen om een alles-herstellende operatie te kunnen financieren. Jade speurt op het web naar een betaalbare behandeling en vindt er een in Marokko, of all places. Ze ziet dat om haar heen iedereen op een niet geheel eerlijke manier aan geld komt, dat moet haar toch ook lukken?
Aan alle kanten is te zien dat Jade een krachtige vrouw is, die vecht tegen conventies: haar moeder, die weliswaar lief voor Jade's dochter zorgt, maar die ook barre eisen aan het gedrag van Jade stelt. De kinderbescherming, haar collega's  en zelfs haar vrienden: stuk voor stuk hebben ze moeite om zich een houding te geven tegenover deze naar liefde en aandacht hunkerende vrouw.

Ijzersterk gespeeld door Vicky Knight, ga er maar aanstaan.

Met : Vicky Knight, Dana Marineci, Rebecca Stone, Karl Jackson

The Book of Henry- Colin Trevorrow

The Book of Henry op IMDb (6,6)
Zoete film met een licht serieuze ondertoon, ergens tussen jeugd- en familiefilm in.

Henry is een hoogbegaafde jongen die zijn ietwat slordige moeder tot veel meer dan steun is. Ondanks zijn jeugdige leeftijd runt hij min of meer het gezin: hij doet de boekhouding voor zijn moeder , ondertussen allerlei slimme manieren uitvindend om het gezin, moeder's baan en meer van die dagelijkse beslommeringen draaiende te houden.
Tussen al zijn leeswerk door werpt Henry zich op als beschermeling voor zijn buurmeisje/klasgenootje Christina. Aan alles is te zien dat het meisje door haar stiefvader mishandeld of wellicht zelfs misbruikt wordt. Henry speelt detective, maar wordt als jong knulletje niet geloofd wanneer hij aangiftes doet.
Henry wordt ziek, plotsklaps. Een tumor verhindert hem zijn denkwerk te blijven toepassen, maar hij zal zorgen dat hij de boel goed achterlaat. Radeloos is zijn moeder wanneer hij overlijdt, maar ze vindt troost in het dagboek dat ze van hem vindt. Daarin heeft Henry niet alleen tekeningen en ontwerpen opgenomen, maar ook een heel plan van aanpak om het kleine buurmeisje te redden.
Moeder aarzelt, twijfelt of het hier niet om de fantasieën van een kind gaat , maar uiteindelijk slaat ze om: de buurman kan zijn borst natmaken.

Met : Naomi Watts, Jaeden Lieberher, Dean Norris. Jacob Tremblay