A Guide to recognizing your saints - Dito Montiel

A Guide to recognizing your saints op IMDb (6,9)
 A Guide to recognizing your saints op Moviemeter (3,21)

Ook deze lang geleden gezien, zelfs nog voor de tijd van mijn recensie-schrijverij. Dat moet dus nu maar gebeuren. Sfeervolle film, maar achteraf wel hyperdruk. Veel geschreeuw in huis en in de vriendenkring, maar het straalt desondanks wel warme gevoelens voor elkaar uit. Al kost het vaak jaren om dat ze zien, zo ervaart hoofdpersoon Dito.

Dito is een slimme jongen die in het Italiaanse deel van New York woont, Een groot deel van het leven speelt zich op straat af, waarbij vaak een agressie vrij komt die niet geheel bij Dito past. Daarvoor is hij iets te gevoelig. Zijn vader betreurt dit, die ziet zijn zoon liever excelleren op de boksschool (mede omdat hij zo beter kan overleven op straat). Regelmatig houdt pappie hem het voorbeeld van vriend Antonio voor: die gaat nimmer gevaar en geweld uit de weg en loopt continu geschaafd en verwond door de wijk.  De spanning loopt op doordat het vriendengroepje in een competentiestrijd komt met een graffiti-groep uit de aanpalende wijk. het gaat er niet zachtzinnig aan toe. 

Dito loopt hierdoor gevaar en  is vast van plan te verhuizen, het adagium "Go west, young man" is hem op het lijf geschreven. Daarvoor moet hij wel zijn lieve vriendinneetje Laurie achter zich laten én zijn vriend Antonio een achterblijver maken. Hoe zwaar dat allemaal al is, het weegt niet op tegen de verwijdering die hij hiermee met zijn vader laat ontstaan. Paps vergeeft hem niet dat zijn zoon kiest "voor de makkelijke weg", hij verwijt Dito dat ie hem in de steek laat. "Je bent mijn zoon niet meer" , krijgt Dito te horen. Dito kiest voor overleven, hoeveel pijn dit ook oplevert.
Twintig jaren duurt het, voordat Dito zich weer eens in zijn oude buurt laat zien. 

Met: Robert Downey Jr. , Shia Labeouf, Chazz Palmintieri, Channing Tatum, Rosario Dawson, Dianne Wiest, Martin Compston

FIN - song : Ace Frehley - New York Groove 

The Miracle Club - Thaddeus O'Sullivan

The Miracle Club op IMDb (6,3)
 The Miracle Club op Moviemetter (2,94)

Lekkere feelgood met een stevig dramatisch randje. Ons gebracht door een stevig setje ervaren acteurs, die met zichtbaar plezier hun onverenigbare karakters op elkaar loslaten. Linney, Bates en uiteraard Smith moeten het fijn gehad hebben op de set, het is aan de film af te zien. 

Dat ervaren we aanvankelijk nog niet: Chrissie - middelbare leeftijd - keert naar haar dorp terug om de begrafenis van haar moeder bij te wonen. Ze is overduidelijk lang weggeweest en had daar ook overduidelijk haar redenen voor. De wake voor haar moeder is stil, er is niemand. Dat is best gek want haar moeder was geliefd en had goede vriendinnen. 

Die blijken allemaal elders in het dorp te zijn: er is die avond een contest in het dorp waarbij de winnaars een ticket kunnen krijgen voor een geplande bedevaartreis naar Lourdes. Als Chrissie daar de zaal binnenstapt, zijn de blikken van deelnemers en bezoekers veelzeggend. Helemaal op spanning komt het dorp als Chrissie ook gewoon in de Lourdes-bus stapt, het door haar moeder aangeschafte ticket in de hand. Terwijl meerdere reizigers een eigen goede reden hebben om in Lourdes op zoek te gaan naar een wonder, is Chrissie op zoek naar vergeving, de reden van haar vertrek destijds moet maar een keer op tafel. 

Met : Laura Linney, Maggie Smith, Kathy Bates, Agnes o'Casey, Stephen Rea, Mark o'Halloran 

FIN - song : Edmund Butt- I missed you

The Tender Bar - George Clooney

The Tender Bar op IMDb (6,8)

The Tender Bar op Moviemeter (3,07)

Matige kritieken voor de nieuwe Clooney-film , maar ik vond het wel wat hebben. Lekker lome coming-of-age film , beetje Sundance-sfeertje erin. Enorm Amerikaans, dat wel. Deze film is vast niet voor iedereen te verhapstukken. 

Alweer een verhuizing, de moeder van JR moet toegeven dat haar huwelijk mislukt is en keert terug naar het huis van haar ouders. Zijzelf vindt het een nederlaag, maar JR vindt het fijn bij de eigenwijze negatieveling die zijn opa is. En meer nog: hij vindt het fijn om weer in de buurt van oom Charlie te zijn. De broer van zijn moeder is een lieve man die minder ambitieus lijkt dan zijn zus, maar die in werkelijkheid groot droomt en die bereid is tot het geven van wijze levenslessen aan zijn kleine neefje. 

Charlie runt een café, The Dickens Bar, waar aan de toog ouderwets taaie levenslessen worden gegeven maar waar door de barkeeper uitgestraald wordt dat kennis belangrijk is. Niet alleen de boeken van de naamgever van de kroeg liggen er in de leeskast, er is een uitgebreide bibliotheek aanwezig. Charlie leert JR dat lezen de sleutel is tot alle wijsheden en studies. Zelf heeft Charlie nooit gestudeerd, maar hij heeft wél de antwoorden op de vragen van jongelingen en van oude barhangers. 
JR hangt aan de lippen van zijn oom , die voor hem veel meer een vader is dan de afwezige alcoholische vent op afstand, die hij eigenlijk alleen maar van de radio kent waarop deze te horen is. 
Ondanks alle kansen-achterstanden die JR zo al vroeg oploopt, weet hij het te schoppen tot de Yale-universiteit. Het is hard werken, maar bij elk voorkomend probleem haalt JR in gedachten de lessen van zijn oom erbij. Die rechtenstudie, het mocht wat, JR heeft het plan opgevat dat hij wil schrijven. Want schrijven is het realiseren van dromen. 

Met : Tye Sheridan, Ben Affleck , Lily Rabe, Daniel Ranieri, Christopher Lloyd

 FIN - song : Steely Dan - Do it again

Mektoub, my love : Canto Uno - Abdellatif Kechiche

Mektoub, my love: Canto Uno op IMDb (7,1)
Helaas, Kechiche heeft wat mij betreft het hoge niveau van zijn vorige film(s) lang niet kunnen halen. Wat hij te zeggen heeft, zegt hij in mooie beelden maar hij zegt het zeker anderhalf uur te lang. De film duurt om en nabij de drie uur, terwijl dat minstens de helft korter had gekund.

De film draait om sensualiteit, om het zinnenspel. Koningin van dat spel is de waarlijk prachtige Ophélie, een voluptueze vrouw die voorbestemd is te trouwen met een lokale soldaat die continu op missie is. Zij doodt de tijd met zwoelen op het strand, een beetje werken op de boerderij van paps en vreemdgaan met lokale playboy Tony. Officieel weet niemand daarvan, maar er wordt gepraat -heel veel gepraat- in dit strandplaatsje. En daarmee dus ook in de deze film.
Feitelijke hoofdpersoon in de film is Amin , die voor een vakantie terugkeert van zijn studie-/werkplek Parijs. Van jongs af aan heeft hij een crush op Ophélie , maar die is onuitgesproken gebleven en blijft dat ook nu. Wij zien echter de blikken wel, die haar volgen in haar verleidelijke spel met mannelijke bezoekers van het stadje en zelfs met een enkele toeriste.
Het draait om het zomers gevoel, verleiden is van alle tijden en Ophélie lijkt zich van geen kwaad bewust. Amin daarentegen vindt het pijnlijk om te zien en houdt om moverende redenen elke toenadering van andere vrouwen af. Nou ja, van alle vrouwen?

Er zitten prachtige scenes in: de watergevechten tussen de koppels, de dansscènes op - overigens ontzettend lekkere - Arabische ritmes en Europese disco en de ietwat vreemd geplaatste scene van het tweevoudig lammeren van een schaap. Plots is er onthaasting, Amin woont de geboorte in alle rust bij.

Met : Shain Boumediene , Ophélie Bau , Salim Kechiouche