Skytten (aka The Shooter) - Anette K. Olesen

Skytten op IMDb (5,5)

Skytten op Moviemeter (2,82)

Lekker spannende krimi. Niet per se mijn genre, maar de cast was top: Trine Dyrholm en Nikolaj Lie Kaas stellen zelden teleur en Kim "The Bridge" Bodnia heeft ook zo zijn uitwerking op het doek. Klik, deed ik. 

Het net aangetreden Deense kabinet heeft de overwinning behaald door te hameren op groen en duurzaam beleid. Daarom wordt het volk en de journalistiek danig verrast door de aankondiging van een met de Verenigde Staten getekende overeenkomst van proefboringen naar olie en gas in de wateren rond Groenland. 

Journaliste Mia Moesgaard duikt er in en pakt in tvoptredens de verantwoordelijke minister Thomas Morby stevig aan. Zij kennen elkaar van vroeger maar laten dat niet merken. Sterker nog: Morby pint zijn opponente vast op een opmerking die ze maakt dat dit besluit het verzet en de weerstand stevig zal maken en wellicht zelfs gewelddadig. Moesgaard krijgt het stempel mee van het aanzetten daartoe, een slimme move van de minister. Maar ze laat dat niet zomaar gebeuren en confronteert de minister met zijn eigen activistische verleden (een Joska Fischer-gevalletje), de twee besluiten tot wapenstilstand. 

Net terwijl Moesgaard zich weer veilig en gerehabiliteerd waant, wordt ze benaderd door een activist die duidelijk laat merken geïnspireerd te zijn door haar woorden. Sterker nog: stap voor stap gaat hij over tot daden, die al snel een terroristisch karakter krijgen. Moesgaard is verplicht haar bron te beschermen , maar komt in een steeds lastiger parket: waar ligt de grens tussen je werk doen en medeplichtig zijn? 

Met : Trine Dyrholm , Nikolaj Lie Kaas, Kim Bodnia, Carsten Bjornlund

The French Dispatch (aka The French Dispatch of the Liberty, Kansas Evening Sun) - Wes Anderson

 The French Dispatch op IMDb (7,5)

The French Dispatch op Moviemeter (3,32)

Op dit moment speelt door mijn koptelefoon het album "Chansons d'Ennui" van Pulp-zanger Jarvis Cocker. Heerlijk sfeertje, de plaat gaat volledig op in het totaalconcept dat Wes Anderson de kijker (en dus ook de luisteraar) biedt. Verwacht van Anderson geen diepgravend sociaal verhaal of spectaculaire actie, nee, zijn films zijn tot in de puntjes verzorgde komische beeldvertellingen. Soms leest het als een stripverhaal, soms leest het als een politieke thriller, soms als een achtergrondverhalen-magazine. Voor iemand zoals ik, die 27 jaar lang bij verschillende uitgeverijen werkte, is het smullen. Gaat u mee?

We stappen de redactie van het tijdschrift The French Dispatch binnen. Het is een spinoff tijdschrift van The Liberty Kansas Evening Sun, dat zich dus niet richt op de Amerikaanse binnensteden maar dat Franse reisverhalen vertelt. Hoofdredacteur Arthur Howitzer jr. (die naam ja) beschikt over een keur aan eminente schrijvers , waarvan we er voor deze editie drie mogen lezen. Op naar het fraaie plaatsje Ennui-de-Blasé.

Het eerste verhaal speelt in de Franse kunstwereld. Of nee, het speelt in de Franse gevangeniswereld. En over hoe die twee gescheiden werelden met elkaar vermengen wanneer de tot levenslang veroordeelde Moses Rosenthaler plots gebombardeerd wordt tot "art's next big thing". Zijn portret van de verveelde bewaakster Simone snelt naar wereldfaam en er komt direct grote vraag naar nieuw en ander werk. Maar Rosenthaler zit dan wel gevangen, zo gemakkelijk vang je hem niet. 
Het tweede verhaal duikt in een artistieke studentenopstand, die voor een groot deel op de schaakborden wordt uitgespeeld. Reporter Lucinda Krementz probeert zich steeds neutraal en oppervlakkig op te stellen, maar raakt al snel te betrokken. Vooral bij de jeugdige leider Zefirelli, een poëtische jongeman met een rebellerende inborst. 

Het derde verhaal tenslotte leest als een heuse policier, waarbij de succesvolle rechercheur plots achter de ontvoerder van zijn eigen zoontje aan moet jagen. Gek genoeg kan hij de meeste hulp verwachten van de kant van zijn chef de cuisine, masterchef Nescaffier. 

De film is wervelend, sterk visueel en een uitgelezen kans voor vele wereldster-acteurs om even in een bijzonder afwijkende huid te kruipen. Het is vermaak, topvermaak. 
Met : Bill Murray, Benicio del Toro, Adrian Brody, Frances McDormand, Timothée Chalamet, Mathieu Amalric, Tilda Swinton, Lea Seydoux, Jeffrey Wright, Elisabeth Moss, Owen Wilson. En vele anderen

FIN - song : Alexandre Desplat - Obituary

Late Night- Nisha Ganatra

Late Night op IMDb (6,5)
Loepzuiver feelgoodje over de clichés van de televisiewereld. Sekseverschillen, glazen plafonds, (seks)schandalen en manipulatie: het zijn associaties die vaak met mediacorporaties worden gemaakt. Deze film maakt er dankbaar gebruik van, maar er zit voldoende luchtigheid in om dit een prettig anderhalf uurtje te maken.

Katherine Newbury is reeds jarenlang een succesvolle tv-showhost. Ze lijkt op routine te drijven, maar daar komt langzaam een eind aan: kijkcijfers en waardering lopen terug, advertentie-inkomsten derhalve ook. De leiding van het mediaconglomeraat staat op het punt van ingrijpen, zelfs op het punt om Katherine te vervangen.
Precies op dat moment stapt Molly het kantoor binnen: via een contest won ze een bezoek aan de baas van de omroep, waarbij ze gelijk een sollicitatiegesprek regelde bij de redactie van haar idool Katherine Newbury. Ze bluft zich naar binnen en er ontstaat een compleet nieuwe situatie: voor het eerst krijgt de redactie frequent bezoek van hun tv-gezicht , het belang van goede teksten en scherpe grappen wordt benadrukt als noodzaak voor het overleven van de show. Tegelijkertijd zit Molly er als volstrekte buitenstaander bij: ze moet het vak nog leren maar wordt tegelijkertijd naar haar visie op de show gevraagd. Op een "Being there" wijze pakt ze de handschoen op: niet gehinderd door kennis van het vak, maar met open vizier, een blij gemoed en een goed hart ontwapent ze de geharnaste schrijvers stukje bij beetje. Ze valt op, komt in beeld bij Newbury en alles wijst op een botsing der karakters.

Met : Emma Thompson, Mindy Kaling, John Lithgow, Hugh Dancy, Reid Scott

How to lose friends and alienate people - Robert B. Weide

How to lose friends and alienate people op IMDb (6,5)
Zat gewoon op de bank gisteren, toen deze film begon en ik er in viel. Herkenbaar type film, met van die geforceerde lachmomenten die je mijlenver voelt aankomen. En die te vaak pijnlijk onleuk zijn.
Goed , ik heb hem uitgekeken, hij was mooi iets na elven klaar zodat ik direct mijn bed in kon.

Het handelt over een Britse journalist die het wil gaan maken bij een Amerikaans shownieuwsblad. Niemand begrijpt hem natuurlijk, hij is ook bot en onhandig en, daar is ie weer, pijnlijk onleuk.
Alleen de maitresse van de vervelende hoofdredacteur begint na enige tijd wat in hem te zien. Ondertussen droomt hij van een of ander sterretje dat ie graag voor "een diepte-interview" zou willen ontmoeten. U snapt bij wie hij - spoiler alert- aan het eind van de film blijft hangen.

Met : Simon Pegg, Kirsten Dunst, Megan Fox, Jeff Bridges