The Incomer - Louis Paxton

The Incomer op IMDb (7,5)
 The Incomer op Moviemeter

The Incomer op Wikipedia

Wel een Wikipedia-pagina maar nog geen waarderingscijfer op Moviemeter. Het tekent de kakelversheid van deze Louis Paxton-film. Gisteren viel een afspraak in de hoofdstad voor mij uit, dus had ik tijd om in het lokale theater de voorpremière mee te pakken. Wist niet precies wat ik ervan kon verwachten maar ik zag de beeltenis van Domhnall Gleeson en ik zag schone natuurbeelden in de trailer dus ik stapte op de fiets. Welnu, niet geheel tevreden naar buiten maar vervelend was het allemaal niet. En het was heerlijk droog in de filmzaal, dat telt natuurlijk ook een beetje mee. De film bleek een modern sprookje met - gelukkig- momenten om te lachen.

Als een vogeltje zo vrij, zo leven broer Sandy en zus Isla op Auk Island, een verlaten eiland buiten de Schotse kust. U ziet het aan de namen van de twee al: ze zijn natuurmensen, ze leven van de vogeljacht en willen met het vasteland niets te maken hebben. Ze zijn de zoveelste generatie maar zijn nu de twee laatste overlevenden. Alle overige bewoners zijn gestorven (al dan niet op het vasteland) of zijn geofferd aan de zee. Immers: de zeewezens eisen zo eens in de zoveel tijd een mensenoffer in ruil voor bescherming tegen The Incomers, de indringers van het vasteland.

Tot die indringers behoort Daniel, al is dat niet geheel vrijwillig. Daniel werkt bij een overheidsdienst waar zijn baas hem de opdracht geeft die idioten van dat eiland te verjagen omdat de staat plannen heeft om er een natuurgebied van te maken. Daniel is ietwat wereldvreemd en niet bij machte tegen zijn baas op te staan. Schoorvoetend accepteert hij derhalve de opdracht, hij wordt met een bootje naar Auk Island gebracht en stapt aan wal. Daar staat hij dan: in zijn eentje overgeleverd aan twee met knuppels bewapende ridders in The Order of the Gull. Hij begint een vermoeden te krijgen dat hij weerstand zal krijgen van de autochtone bevolking: Islander versus Incomer, hoe zal dat aflopen?

Met: Domhnall Gleeson, Gayle Rankin, Grant O'Rourke, Michelle Gomez, Emun Elliott, John Hannah

Gezien in : Cinema Oostereiland

FIN - song : Matt Willis - Crash

The Voice Of Hind Rajaab (aka Sawt Hind Rajab) - Kaouthar Ben Hania

The Voice Of Hind Rajab op IMDb (8,5)
 The Voice of Hind Rajab op Moviemeter (3,25)

The Voice of Hind Rajaab op Wikipedia

De zaalwacht stak haar armen naar me uit toen ik de zaal verliet: ik moet er totaal ontredderd uit hebben gezien met die natte wangen en een blik van beurtelings peilloos verdriet en kokende woede. Blijkbaar was ik er niet sterk genoeg voor (deze documentaire komt keihard binnen) maar ik móést hem zien, ik móést ondergaan hoe inzichtelijk wordt gemaakt dat het Gazaanse volk in het bijzonder en de Palestijnen in het algemeen reddeloos verloren zijn. Omdat ze in de steek worden gelaten, omdat de onderdrukking overduidelijk bewust is. U gaat de komende jaren geen sterrkere documentaire kunnen bekijken, deze maakt een hele reeks verhalen over het mislukte Midden-Oosten overbodig.

Een meldkamer op de Westoever vangt ook de inkomende berichten van de genadeloos afgegrendelde Gazastrook op. De Rode Halve Maan (zeg maar Rode Kruis) bemant een totaal overwerkte post: te veel berichten, te weinig helpend vermogen maar men doet wat men kan. Het kan blijkbaar nog erger want daar is die middag plots het telefoontje van een klein meisje. Zij vraagt met dat belletje om hulp, iemand moet haar komen halen: de tanks staan naast haar, ze zit vast in de auto terwijl alle andere inzittenden (allemaal familieleden) slapen. Slapen, dat is de term die Hind Rajab er aan geeft. De meldkamer-mensen weten dan al dat die mensen genadeloos zijn beschoten door Israëlische krachten.

Het scherm geeft  aan dat er op slechts 8 minuten afstand een ambulance gereed staat, die zou er snel heen gedirigeerd kunnen worden. Alleen nog even toestemming vragen van de bezettingsautoriteit.
Wat volgt is een griezelige opeenhoping van hulpvaardigheid, angst, onmacht, woede en inlevend vermogen: aan de hand van de opgenomen gesprekken van dit waargebeurde verhaal wordt gereconstrueerd hoe onze samenleving tot stilstand is gekomen: hoe zijn we zo onmenselijk geworden, hoe kunnen we zo hartverscheurend gemeen en misdadig worden? Het maakt woedend, wat zeg ik: WOEDEND! Krachttermen passen hier niet, louter verdrietige en woordenloze WOEDE. Duizenden jaren beschaving, in korte tijd naar de klote geholpen.

Gezien in : Cinema Oostereiland

Habermann - Juraj Herz

Habermann op IMDb (7,5)
 Habermann op Moviemeter (3,31)

Habermann op Wikipedia

Tot mijn verbazing zag ik dat deze film al uit 2010 komt, waarom stond ie dan nu nog steeds voor een huurprijs van 2 euro op Pathé Thuis? Ik dacht altijd dat oudere films daar gratis waren, terwijl je voor de recentere films een kleine huurprijs betaalt. Hoe dan ook, het was duidelijk geen weer om deze avond de deur uit te gaan (Benjamin stond in de weg), dus klikten we toch maar op deze. Het bleek uiteindelijk een onderhoudende film te zijn met een boeiend verhaal maar met matig acteerwerk. Een soort huismerk-Schindler's list, zo probeer ik m maar een beetje te categoriseren. Edoch, wél een waargebeurd verhaal en dat is vaak al een pré. Met de huidige bezetting van Oekraïne in gedachten is het bovendien ook nog eens een verhaal met een actueel tintje. 

1938, de rechtse horden rukken al een tijdje op in Europa. Zo ook in Sudetenland, het aan Duitsland grenzende deel van Tsjechië. Door een onhandige politieke Europese deal wordt dit landsdeel geofferd aan de Hitler-troepen: door de nazi's dit stuk land te laten annexeren, dacht men rust te creëren in het overige deel van Europa. Van korte duur natuurlijk, zo weten wij, en bovendien een grove schoffering van de rechten van de Sudeten: hoewel er een flink contingent Duitsers woonden (en zelfs onderling al Duits spraken) was het leeuwendeel van de bevolking toch echt Tsjechisch. Die werden dus plots overheerst door een machtige moordmachine.

De rijkste man van de regio is August Habermann: hij bezit een grote molen die de regio van meel, graan en hout voorziet. Zelf is hij Duits, maar een groot deel van zijn personeel is Tsjechisch. Hij trouwt met een vrouw die is opgegroeid in een klooster en komt er pas dan achter dat zij niet katholiek van oorsprong is, maar dat zij van joodse ouders stamt en als baby is afgestaan aan het klooster. Het maakt August niet uit natuurlijk, zeker op dat moment nog niet. Maar daar komt verandering in als de rauwe nazi-commandant Koslowski het bevel in de regio overneemt. Niet alleen moet Habermann gaan produceren voor de Duitse troepen, hij ziet ook hoe de nazi's zijn personeelsbestand proberen te "zuiveren". Habermann strijdt tegen grote machines, maar is vastberaden tussen zijn personeel en de nazi's te gaan staan. Een ongelijke strijd, maar toch.

Met: Mark Waschke, Hannah Herzsprung, Karel Roden, Ben Becker

Gezien in : Pathé Thuis

William Tell - Nick Hamm

William Tell op IMDb (5,7)
 William Tell op Moviemeter (3,00)

William Tell op Wikipedia

Het werd weer eens tijd voor een stukje historisch actiewerk, na die lange reeks serieuzere werken. Films als deze, gebaseerd op een oude volkslegende maar verpakt in een krijgshaftig epos, kijken lekker weg en doen het dus prima op de zondagavond. De uitdaging zat hem erin om alle bekende gezichten te spotten, het werd een "waar kennen we die ook alweer van?".

Begin van de 14e eeuw, in de bergen van Zwitserland jodelodelo. Buurland Oostenrijk is agressief bezig het bergvolk te overheersen: onmogelijke heffingen moeten de Zwitsers betalen aan de groepen soldaten die de afgeperste penningen komen ophalen. Dat gaat mis als een arme doch sterke boer de leider van het incassogroepje ombrengt nadat die zijn vrouw verkracht en vermoord heeft. Boer Baumgarten weet dat de wraak van de Oostenrijkers hard en ongenadig zijn, hij slaat op de vlucht en belandt enkele dorpen verderop in de nederzetting van jager en topschutter Wilhelm Tell. Die besluit hem te helpen, ondanks zijn plechtige eed om geen geweld meer te gebruiken nadat hij aan de kruistochten had deelgenomen.

Tell is echter een man van rechtvaardigheid en besluit Baumgarten te helpen, dit in het besef dat die hulp hem zwaar zal worden aangerekend. De Oostenrijkse koning stuurt zijn wreedste luitenant, de sadistische Gessler, op de Zwitsers af. Die mobiliseren zich echter in steeds groter getale, omdat ze beseffen dat leven onder Oostenrijks juk hun bestaan onveiliger én onzekerder maakt. Een confrontatie tussen de troepen van Gessler en de Zwitserse garde van Tell kan niet uitblijven, waarbij vooral de rivaliteit tussen Gessler en Tell bepalend gaat zijn voor het verloop van de strijd. 

Met : Claes Bang, Tobias Jewett, Connor Swindells, Golshifteh Farahani, Emily Beecham, Ben Kingsley, Ellie Bamber, Sam Keeley, Jake Dunn, Jonah Hauer-King, Jonathan Pryce

FIN - song : Stephen Price - Is this mercy?

The Promise - Daan Veldhuizen

The Promise op IMDb (8,5)
 The Promise op Moviemeter (3,50)

The Promise op Movies that Matter

Aangrijpende documentaire over een hoofdstuk uit de Nederlandse koloniale geschiedenis. Een hoofdstuk dat voor een enorm deel onderbelicht is gebleven, alleen al om die reden is het goed dat regisseur Daan Veldhuizen helpt om de laakbare houding (of beter: voor een flink deel laakbare houding) van Nederland op de pijnbank te leggen. 

De film begint met een veelzeggend citaat van schrijver/filosoof Jean Jacques Rousseau : 

Elk verhaal heeft vier kanten: jouw kant, hun kant, de waarheid en tenslotte wat er echt gebeurde. 

Veldhuizen deelt de documentaire op in deze vier hoofdstukken en gaandeweg wordt duidelijk wat er had kunnen gebeuren, wat er eigenlijk moest gebeuren en wat er daadwerkelijk gebeurd is. Als inwoner van de stad die nog steeds kolonisator/moordenaar Jan Pieterszoon Coen met een standbeeld vereert, mag ik niet verrast zijn door de nalatigheid die Nederland toepaste op een andere kolonie. 

We zien eerst de wetenschappers aan land komen op het afgelegen eiland van West-Papua, het tegenwoordige Irian Jaya. Stichtelijk en stichend werk, antropologisch werk leek het devies. We kwamen er handel en welvaart brengen, we zouden de bosjesmannen wegtrekken uit de prehistorie. Toen Nederland vervolgens de oorlog aanging met het vrijheid zoekende Indonesië deed men West-Papua de belofte dat ze ooit een vrij en onafhankelijk volk zouden zijn, Nederland zou zich daarvoor inzetten. Een flink deel van het vervolg kent u: Nederland verloor die oorlog, verloor zijn invloed in die regio én verloor zijn inkomsten uit die regio. Dat zou allemaal nog niet zo'n probleem zijn als niet bleek dat de Indonesische praatjesmaker Soekarno met harde hand de Papoea's ging onderdrukken. Een bloederige vrijheidsstrijd begon, een diaspora begon. Indonesië zocht steun bij de VS, die vonden dat Nederland zich toch al niet zo goed gedragen had in de koloniale strijd en betoonden daarom hun steun aan Soekarno. Het ontnam Nedeland de mogelijkheid om de belofte aan Westelijk Nieuw-Guinea (zoals het gebied toen nog heette) ook maar enigszins na te komen. Nederland vond het wel best, Irian werd een Indonesisch wingewest waar Amerikaanse bedrijven de rijkdom aan grondstoffen kwamen incasseren. Ja precies, ook toen al.

Gezien in : Cinema Oostereiland

Kneecap - Rich Peppiatt

Kneecap op IMDb (7,6)

Kneecap op Moviemeter (3,64)

Kneecap op WIkipedia

Late to the party, ik weet het, maar dat maakte de pret er niet minder om. Wat een heerlijk aanstekelijke film, wat een ongelooflijke drive van deze hiphopband die momenteel in een stroomversnelling drijft. Immers, na de stormacbtige opkomst die je in deze biografische film verbeeld ziet, is de band onderwerp van discussie gebleven. Dat heeft vooral te maken met hun stellingname rondom de moordpartijen in Gaza: het werd hen door festivalorganisaties niet in dank afgenomen dat ze daar hun zorgen over uitspraken, het kostte ze een reeks optredens. (Dan heb je mijn sympathie dus al gewonnen, als er "zero fucks given" worden om je reputatie of je inkomsten en je het belangrijker vindt om uit te spreken waar je staat. Kneecap maakt niet de muziek die ik veel beluister, ik versta er ook geen moer van (waarover hieronder meer) maar ik zou alleen al om hun mentaliteit wel makkelijk een plaat van ze kopen. 

Vrijheidsstrijd, daar draait het om in Belfast. Daar draait het al decennia lang om maar de heren die we in deze film de band zien vormgeven voeren een heel andere strijd. Hun verzet tegen de Engelse overheersing (om maar niet van "bezette gebieden" te spreken) richt zich op de taalstrijd. Ze tergen de instanties door te weigeren Engels te spreken, het oude Gaelic en het platte Iers is de taal waarin ze zich uitdrukken. En hoe!
De straatschoffies Naoise en Liam lijken gedoemd een leven als drugskoeriertjes (en - gebruikertjes) te leven, totdat ze op een bijzondere manier aanraking komen met muziekleraar JJ. Die wordt als tolk bij een verhoor neergezet waar Liam voor op het politiebureau zit. JJ merkt dat de rechercheur Detective Ellis een sterk vooringenomen houding aanneemt tegen randfiguur Liam. JJ permitteert zich een wat vrije vertaling van de uitgestoten Gaelic klanken van Liam, bovendien redt hij hem door de agenda van Liam weg te moffelen omdat daar compromitterende teksten van diens hand in staan. Die teksten, die worden later dus de basis van de vlijmscherpe raps, waar JJ vervolgens zijn handtekening onder zet door ze van strakke beats te voorzien. Terwijl de politie zijn best doet om deze overduidelijke randcrimineeltjes opgesloten te krijgen, begint hun zegereeks langs lokale podia vorm te krijgen: hun teksten evolueren van drugsgerelateerde poëzie tot  militante straattaal tegen de bezetter. 
In de spaghetti van verhaallijnen (de onderwijscarrière van JJ, de politieke carrière van zijn vrouw, de liefde van Liam voor een Engels meisje die de nicht blijkt van de chagrijnige politie-inspecteur, de doodgewaande vader rvan Liam die een heldenstatus heeft in de wijk én door rivaliserende drugsbestrijders) komt steeds duidelijker naar boven dat de achtergrond van deze jongens geleid heeft tot waar ze nu staan: strijders tegen onderdrukking, maar wel héél creatieve strijders. 

Met: Moglai Bap, Mo Chara, DJ Provai, Josie Walker, Simone Kirby, Michael Fassbender

FIN - song : Kneecap - H.O.O.D.

The Public- Emilio Estevez

The Public op IMDb (6,6)

The Public op Moviemeter (3,07)

Zeer interessante film. Klein verhaaltje, maar grote intenties. Ik vond m erg goed. 

Stuart Goodson is medewerker van de centrale bibliotheek van Cincinnati. Met engelengeduld vangt hij de dagelijkse horde bezoekers op, beantwoordt hij vragen en wijst hij mensen de weg tussen de vele prachtige werken. Vanwege de snijdende kou staat er elke dag al een grote rij daklozen die weer een dagje willen komen schuilen in de verwarmde leeszalen. 

Ondanks zijn overduidelijk humane insteek hangt Goodson een sanctie boven het hoofd: samen met beveiliger Ernesto heeft hij eerder dat jaar een zwerver de deur gewezen over wie hij meerdere klachten van andere bezoekers had ontvangen. Deze zwerver klaagde de bibliotheek - en Goodson in het bijzonder - aan omdat hem zijn democratische grondrechten op informatie werden ontnomen. De ingezette officier van justitie Josh Davis stelt zich op als een bloedhond: hoewel hij weet dat Goodson an sich juist gehandeld heeft, gaat hij vol op de mensenrechten van de zwerver inzetten om daarmee goede zaak te maken. Al snel blijkt waarom: hij heeft zich kandidaat gesteld voor de rol van burgemeester van de stad, hij kan het imago van "verdediger van de zwakken in de samenleving"goed gebruiken. 
De barre kou eist slachtoffers onder de daklozen , voor hen is de maat vol. Ze besluiten die dag de bibliotheek niet meer te verlaten: alle opvangcentra zitten vol en nu de straat opgaan kan dodelijk zijn. Goodson kan de bezettingsactie goed begrijpen en werpt zich op als woordvoerder van de daklozen. Dat lijkt sympathiek, maar er schuilt voor hem een groot gevaar in: opnieuw bevindt hij zich tegenover de gehaaide officier van justitie, die ditmaal de publiciteit zoekt door het imago van Goodson publiekelijk aan de kaak te stellen. 

Met: Emilio Estevez , Alec Baldwin, Christian Slater, Taylor Schilling, Jena Malone

  FIN - song : Rhymefest/Black Thought - Make noise 

De Oost (aka The East) - Jim Taihuttu

De Oost op IMDb (7,1)
 De Oost op Moviemeter (3,21)

Moedige introspectieve blik op de gruwelijkheden die het Nederlandse leger uitvoerde tijdens de militaire acties in Indonesië. In een wanhopige poging de macht te behouden in een kolonie die al ver van het Nederlandse bereik was afgegleden, probeerde Nederland "orde op zaken" te stellen in een land dat al lang streefde naar zelfstandigheid maar daar door wisselende bezettingen steeds maar niet aan toe kwam. Het was kort na de nazibezetting, hetgeen een vrijbrief leek voor het ogenschijnlijk zo vriendelijke Nederlandse volk om elders ook net zo radicaal huis te houden. Razzia's , massale executies, uitbuiting : Nederland been there, Nederland done that. Het is goed dat deze film niet verbloemt dat het moralistische Nederland destijds ook niet zo veel moeite had de conventies van Geneve naast zich neer te leggen. 

Johan de Vries is aangemonsterd en met een reeks maten op weg naar het Verre Oosten. Anders dan veel andere jongeren heeft hij grote moeite om een morele standaard hoog te houden: hij is zeer gemotiveerd een goed soldaat te zijn, maar zijn gevoel voor rechtvaardigheid speelt hem geregeld parten in de soms brute omgang van het leger met de lokale bevolking. We leren al snel de reden van Johan's terughoudendheid: zijn vader zit geïnterneerd in Kamp Vught, pa was een volbloed NSB'er die collaboreerde met de Duitsers. Het is allemaal nog maar enkele jaren geleden, die Tweede Wereldoorlog, maar de daaruit geleerde lessen blijken voor iedereen anders. 

Als een van Johan's maten wordt neergeschoten door de inlanders en hij daarna in aanraking komt met een radicale paramilitair, raakt alles in een stroomversnelling. Johan laat zich door de grove generaal Raymond Westerling opleiden tot een moorddadige machine die bloederig huishoudt op diverse Indonesische eilanden. Johan raakt in conflict met zijn geweten en daardoor ook met zijn medesoldaten. 

Met : Martijn Lakemeijer, Marwan Kenzari, Jonas Smulders, Coen Bril

The Age of Shadows (aka Mil-jeong) - Jee-Woon Kim

The Age Of Shadows op IMDb (7,1)
Hyper-Aziatische film. Waarmee ik niet wil zeggen dat de film hyper is, maar eerder dat de stijl van filmen en vertellen typerender is. Donker gefilmd, de nodige mystiek en symboliek, tamelijk competitieve en hormoongedreven personages en - om er nog wat cliché aan te pakken - goed verzorgde vechtscenes. Er gebeurt veel, heel veel, de kijker moet zich inspannen om overal bij te blijven.
In dit specifieke geval gaan we 90 jaar terug in de tijd, we kijken naar de periode van de bezetting van Korea door Japan. Dat dit, zoals elke bezetting, niet zonder slag of stoot gaat en dat er een forse ondergrondse beweging gaande is, dat leren we al snel. Iedereen lijkt dubbelspion of in ieder geval de meer dan één pet in de garderobe te hebben.
De politieagent Lee Jung-Chool krijgt de opdracht de verzetsbeweging in het gevang te zetten, liefst door middel van arrestaties maar waar nodig mag hij grovere middelen gebruiken. Wat wij al snel weten is dat de agent van oorsprong Koreaans is en stiekem de nodige sympathie heeft voor de ondergrondse. Sterker nog; hij speelt doorgeefluik en blijkt steeds dieper in beide organisaties door te dringen.
Zijn Japanse politie-commissaris heeft vermoedens maar kan ze niet staven en zet daarom een tweede agent op de zoektocht. Deze meneer Hashimoto kent minder scrupules en slaat  hard om zich heen. Stukje bij beetje komt hij dichter bij het oprollen van de organisatie, uiteindelijk staat hij met de dubbelspelende Jung-Chool voor het beslissende moment. Dan moeten er keuzes gemaakt worden.

Met: Kang Ho-Song, Yoo-Gong, Byung Hun-Lee,

Omar- Hany Abu Assad

Omar op IMDb
Intrigerende film over de onoplosbaarheid van het Palestijnse probleem: de bezetting.
Omar leeft opgesloten achter de Palestijnse muur. Hoewel hij manieren weet om er overheen te komen en dus "aan de andere kant" te kijken , groeit zijn bewustzijn dat hij is gedwongen tot verzet.
Samen met twee anderen bereidt hij een aanslag op Israëlische soldaten voor. Zijn ene partner is de broer van het meisje waarmee hij wil trouwen, de andere is daarin juist zijn concurrent.
De aanslag lukt, maar kort daarna wordt Omar opgepakt. Gemarteld en onder druk gezet kiest hij voor de enige oplossing om zijn eigen leven te redden: hij houdt de bezetters voor dat hij hen de moordenaar kan leveren. Hij krijgt daar een maand voor.
Eenmaal weer vrij zoekt hij contact met de andere twee, maar ook met zijn aanstaande geliefde. Er is een sneeuwbal van geruchten gaande achter de Palestijnse muur: iedereen is verdachte van collaboratie, iedereen is vrijheidsstrijder én overlever.
Hoe gaat Omar zich staande houden met de ongelooflijke druk van de Israëlische politie op zijn ene schouder en de ziekmakende achterdocht en intriges van zijn broeders en zusters op de andere?

De strijd is hard. Deze film toont eens te meer aan dat wij het niet mee gaan maken in our lifetime, dat daar iets zal worden opgelost. Iedereen betaalt een hoge prijs voor zijn eigen relatieve vrijheid.