Muidhond (aka Tench) - Patrice Toye

Muidhond op IMDb (6,8)
 Muidhond op Moviemeter (3,36)

Moedige film, maar o zo lastig. Moedig van de maker omdat die een maatschappelijk probleem (of eigenlijk een afwijking) op humanistische manier probeert te benaderen. Lastig voor de kijker omdat je gewend bent te proberen je te vereenzelvigen met de hoofdrolspeler dan wel de tegenhangers. En dat conflicteert in deze film enorm. Vooropgesteld: iedereen denkt van zichzelf het goede te doen in deze setting, maar de cocktail is explosief en gevaarlijk. Ongewild misschien, maar het blijft gevaarlijk. 

Wat dan precies? Dat ga ik u proberen te vertellen. Jonathan keert terug naar huis, klaarblijkelijk na een gevangenisstraf. Zonder dat het uitgesproken wordt, leren we al snel dat hij vastgezeten heeft wegens pedoseksualiteit. Je ziet niets aan hem, je denkt: jeetje, wat een aardige buurman. 

Precies dat is het probleem van Jonathan (een ijzersterke Tijmen Govaerts): hij IS aardig, hij is vriendelijk en voorkomend en zachtaardig. Maar ondanks dit alles is hij dus toch ooit in de fout gegaan en daarvoor veroordeeld. Nu, weer terug na het uitzitten van die straf, moet hij weer resocialiseren. Hij traint, hij werkt, hij vist. Zijn moeder houdt scherp in de gaten dat hij buiten de verleidingen blijft. 

Dat gaat lang goed, totdat er nieuwe buren komen. De nieuwe buurvrouw heeft niet alles onder controle, ze heeft in ieder geval weinig zicht op haar stuiterende dochter. En precies dat meisje, de ontwapenende Eike, komt in contact met Jonathan. Ze vindt hem tof, haar nieuwe buurman, ze probeert te gaan waar hij gaat. En Jonathan doet alles om te voorkomen dat hij het verliest van zijn heimelijke gedachten. Hij traint fanatieker, hij werkt harder, hij weert het meisje af maar voor hij B kan zeggen, steekt ze haar blije hoofd alweer om de deur. De onwetende buurvrouw vindt het allang al prima dat ze haar dochter af en toe alleen kan laten, maar Jonathan's moeder probeert uit alle macht haar zoon in toom te houden. Het is een struggle, ongekend heftig in de hoofden van zij die weten. Probeer daar als kijker maar eens onbevooroordeeld naar te kijken. 

Met: Tijmen Govaerts, Julia Brown, Ina Geerts, Greet Verstraete

De Patrick - Tim Mielants

De Patrick op IMDb (6,8)
 De Patrick op Moviemeter (3,28)

Een klucht zoals een klucht moet zijn. Absurdisme in vele vormen, ik heb me goed vermaakt met deze film. 

Patrick is een in zichzelf gekeerde jongen, duidelijk iemand met een probleem. Hij doet klusjes op de naturistencamping van zijn ouders en raakt volstrekt in de war als een van hamers verdwijnt. Hij begint een zoektocht naar de hamer: hij ondervraagt de campingbewoners , hij doorzoekt caravans , maar niets. Zijn verwarring slaat om in wantrouwen, hij begint bezoekers te verdenken van diefstal van zijn prachtige hamer. 

Wanneer Patrick's vader overlijdt, lijkt hij de aangewezen persoon om de camping te gaan runnen, maar er zitten enkele opstandige mensen in de cliëntenraad. Die proberen hem ervan te overtuigen de boel te verkopen, hij mag er gewoon blijven werken maar een zaak runnen is een ander verhaal. Patrick peinst er niet over en bijt van zich af. En erger nog: hij is nog steeds zijn hamer kwijt. Gelukkig komt er hulp van de kant van de lieve en begripvolle bezoeker Nathalie, die ook maar toevallig op een nudistencamping is beland. 

Met : Kevin Janssens, Hannah Hoekstra , Pierre Bokmaa. Josse de Pauw, Jemaine Clement

 FIN - song : Stef Kamil Carlens - The Hammer Song

Hasta la vista (aka Come as you are) - Geoffrey Enthoven

 Hasta la vista op IMDb (7,4)

Heerlijke Vlaamse roadmovie over drie lichamelijk gehandicapten die vernomen hebben dat er in Punta del Mar, Spanje, een bordeel bestaat dat seksuele diensten kan aanbieden aan mensen met hun problematiek. Ze zijn alle drie nog maagd en zijn niet van plan "ongebruikt retour" te gaan (die term heb ik geleend van iemand uit mijn familie die deze uitdrukking bezigt). 

Ze smeden een plan : aan hun ouders vertellen ze dat ze op wijnroute gaan , dat ze in Frankrijk en Spanje diverse wijngaarden willen bezoeken. Een begeleider wordt geregeld , akkoord wordt verkregen en alles lijkt set and done. Totdat een van de drie , de jonge Lars, een verslechtering van zijn diagnose krijgt voorgeschoteld waaruit blijkt dat hij de reis niet zou moeten aanvaarden. De ouders gaan voor het plan liggen, maar de drie besluiten stiekem toch te gaan. Andere begeleider, ze weten niet wat ze aan gaan.

In het holst van de ochtend staan ze klaar als het gammele busje voorrijdt: er stapt een volkse kamerbrede dame uit. Ja, ze heet Claude, jullie verwachtten een man maar ik ben het. Moeizaam wordt de tocht aanvaard, op nieuwe condities en in een ongemakkelijke setting. Het zal u niet verbazen dat er eerst een aantal nare gebeurtenissen moeten voorvallen voordat de groep nader tot elkaar komt. 

Met : Robrecht van der Toren, Gilles de Schrijver , Tom Audenaert,  Isabelle de Hertogh

Cobain - Nanouk Leopold

Cobain op IMDb (6,5)
Vrolijk wordt het in ieder geval niet. Dat weet je vooraf, als je een Nanouk Leopold-film gaat kijken. Geeft niets, als het portret indringend genoeg is, dan kan ik veel hebben. Zo ook deze, die wat mij betreft een beetje een Nederlandse Dardenne-film is. De sociale wantoestanden spatten van het doek af. En toch, toch zijn er sprankjes hoop.

Cobain (ja, zo heet ie echt) is een jochie van 15. Opvang in , opvang uit. Ook nu weer staat hij op het punt om te vertrekken uit een tehuis waar hij het blijkbaar goed gedaan heeft. Het grote probleem met de jongen is: waar moet ie naar toe? Naar zijn moeder, die het voornamelijk druk heeft om haar junkengedrag te combineren met een nieuwe zwangerschap? Naar die voor hem geselecteerde pleegouders, die weliswaar heel liep maar toch ook heel erg hippie en groentetuin zijn. Naar het meisje dat hem eerder onderdak heeft verleend, maar dat nu zelf met een baby'tje zit? Zegt u het maar: alle keuzes lijken bij voorbaat kansloos.
Het bloed kruipt waar het niet gaan kan en hij probeert het eerst bij zijn moeder. Maar dat gaat natuurlijk al snel mis. De volgende omzwerving brengt hem bij een apart pooiertype die weliswaar een redelijk aantal meisjes beheert maar zelf meer valt voor jonge jongens. Zoals Cobain er dus eentje is.
Cobain laat zich - om wille van een baantje en een inkomen- veel welgevallen maar stelt wel zijn grenzen. Ondertussen probeert hij zijn moeder van haar destructieve gedrag af te brengen. Niet zozeer om haar te redden, maar om toch in ieder geval de baby in haar buik een kans te geven. Hij zet alles op alles en maakt een allesomvattend plan.

Met : Bas Keizer , Wim Opbrouck , Naomi Velissariou

Sprakeloos - Hilde van Mieghem

Sprakeloos op IMDb (6,8)
Doorzichtige maar tamelijk goedbedoelende film over het verliezen van menselijke vermogens. In andere woorden: afasie en dementie spelen de hoofdrol in deze boekverfilming (vrij naar Tom Lanoye).

Jan is een succesvol schrijver die altijd een haat-/liefdeverhouding met zijn moeder heeft gehad. Sowieso al een koppig mens, maar daarbij had ze ook nog een voorliefde voor Jan's oudere broer en had ze huizenhoge bezwaren tegen Jan's ontluikende homoseksualiteit. Maar toch..
Wanneer moeder een beroerte krijgt, is Jan totaal van slag. Schrijven lukt niet meer, alle afspraken moeten afgezegd, zijn relatie komt onder druk : alles moet wijken voor het werken aan herstel voor zijn moeder. Wij als kijker zien hierin natuurlijk de zoektocht naar erkenning, maar ook als liefde van de zoon voor de moeder is het een heldere boodschap: een moeder wordt nooit meer mens, ze is voor eeuwig moeder.
Het gaat van kwaad tot erger, Jan loopt tegen alle ruzies op die er te bedenken zijn maar de band met zijn moeder groeit. Ondanks haar steeds verdere achteruitgang ziet Jan steeds meer opening.

Bij vlagen ontroert de film. Als dat niet gebeurt, komt het meer door het geharnaste acteerwerk dan door het verhaal zelf. Maar an sich is de film best oké.

Met: Stany Crets, Viviane de Muynck, Rik van Uffelen, Hans Kesting

Violet - Bas Devos

Violet op IMDb (6,0)
An sich kan ik een beetje vaagheid wel hebben, maar deze film doet het erom. Geïnteresseerd geraakt door de informatie-beschrijving klikte ik deze aan. En nog steeds vind ik de boodschap van de film fraai, maar de uitwerking tergde me. Het werd iets te onwezenlijk gebracht. Jammer, dat had directer gekund.

Jesse is een 15-jarig knulletje dat met een groepje vriendjes al zijn tijd verdoet aan fietscrossen en BMX'en. Het leven is niet gecompliceerd. Totdat hij getuige is hoe een vriend, ook lid van diezelfde fietsgroep, in een winkelcentrum met zinloos geweld te maken krijgt en overlijdt.
Niet alleen het getuige zijn trekt zwaar op Jesse, ook het gevoel dat hij niets gedaan heeft, niets heeft gedurfd. Hoeveel begrip we daar ook allemaal voor kunnen hebben, het begint bij hem te knagen. Hij is een vriend kwijt en hij twijfelt aan zijn eigen aanstaande mannelijkheid. Hij verzwijgt het allemaal, verstopt zich en durft pas langzaam aan weer terug te keren in de fietsersgroep.
Het aanvankelijke begrip van die jongens slaat om als een van hen Jesse zijn gebrek aan daadkracht begint te verwijten. Langzaam kantelt de opinie, sommigen denken dat zij allemaal een vriend kwijt zijn door Jesse's angst en afzijdigheid.

Een sterk gegeven, toch? Exact. Ik had dat graag anders uitgewerkt willen zien dan in dreamsequences en vage omgevingsbeelden. Misschien begreep ik het niet allemaal.

Met : Cesar de Sutter, Koen de Sutter

Belgica - Felix van Groeningen

Belgica op IMDb (6,8)
Het is eigenlijk nooit een goed idee om films in delen te bekijken. De betrokkenheid bij het verhaal sijpelt weg en je komt er lastig weer in. Bij deze film deed ik dat toch: twee dagen achtereen in de opstartende uren van de nacht bekeek ik hem. Het maakte dat ik met een minder goed gevoel naar keek als ik wellicht had gehad als ik hem gewoon in de zaal had gezien. Iets te vlot kwam ik tot een "oh ja, zo zat het' gevoel. Jammer, want er zitten mooie kanten in dit verhaal. Advies dus: kijk hem in één ruk.

Dan zie je een mooi dramatisch verhaal over de groeiende verwijdering tussen twee broers. Heel enthousiast beginnen ze aan hun project: ze kopen een kroeg/concertzaal in de stad en willen hem ombouwen tot de hottest spot in town. Dat lukt inderdaad, de zaken gaan aanvankelijk zeer goed.
Maar waar de ene broer de boekhouding doet en ziet dat er wel heel veel geld gespendeerd wordt aan(consumpties van) het personeel zelf, waant de andere broer zich god op aarde.
Deze broer leeft op van alle aandacht. Jarenlang van baantje naar baantje gesappeld en nu opeens staat ie in het midden van de aandacht. Hij verwaarloost zijn vrouw en kind, begint met hoeren en snoeren, snuift zich de versuffing (ja, letterlijk) en ziet niet in dat ie Jan en alleman van zich vervreemdt.  De andere broer ondertussen wil zo zoetjes aan weg van het feestleven, hij is eigenlijk toe aan de opbouw van een gezin maar treft nu juist een vriendin die nog niet klaar is met het vreugdevolle leven. En die derhalve de ongeboren vrucht van hun samenzijn laat verwijderen.

Aan alle kanten is duidelijk dat men danst op de vulkaan. Het succes kan niet anders dan tijdelijk zijn.

Met : Stef Aarts, Tom Vermeir