Shaun of the Dead - Edgar Wright

Shaun of the Dead op IMDb (7,8)
 Shaun of the Dead op Moviemeter (3,74)

Shaun of the Dead op Wikipedia

Vermoedelijk fronst u de wenkbrauwen nu u op dit blog Begt een recensie ziet schrijven over een zombiefilm? Daar was ie toch niet van, dat vond ie toch belachelijk? Klopt, zo haakte ik onlangs nog mijn waardering los van de tot dan toe uitstekende film "Sinners" toen er plotseling ondoden in beeld kwamen. Waarom dan deze? Welnu, dat is omdat de bedoeling van deze film ook daadwerkelijk s dat we zombies belachelijk vinden: er wordt grof de draak gestoken met het clichébeeld van de wandelende spoken die steeds maar weer opstaan nadat ze dodelijk verwond zijn. Deze film geldt als een recente classic, in ieder geval mijn filmquizvrienden reppen er regelmatig over. Ik maar een keer kijken dus. ik zag een heerlijke rol voor Simon Pegg en een door de repetitieve humor nog best wel onderhoudende film. Griezelig? Nee. Grappig? Bij vlagen wel.



Shaun sukkelt zich door zijn leven. Hij onderscheidt zich van zijn nóg lamlendiger bankhangende vriend Ed door in ieder geval nog een baantje te hebben. Maar verder komt er niet veel uit zijn klauwen, het hoogst haalbare is de afterwork-drink bij de lokale pub The Winchester. Ondanks dit apathische en weinig idealistische leven heeft Shaun al een tijd een vriendin, maar zij (Liz) klaagt steeds meer dat Shaun niets met haar onderneemt. Ze vraagt zich af hoe hij hun (en zelfs zijn) toekomst voor zich ziet.

Goede voornemens volop, Shaun is vast van plan Liz terug te winnen maar er worden bakken roet in het eten gegooid door een merkwaardig virus dat de gehele Britse mensheid verandert in wandelende lijken, in zombies dus. Shaun is zelf nog niet getroffen en probeert zijn vriend, maar ook zijn vriendin en zijn moeder te redden door een veilig heenkomen te zoeken, dwars door de klauwende en vooral bijtgrage griezels heen. Zijn relatie redden is vooralsnog niet het belangrijkste, zijn leven én hun levens redden wel.

Met: Simon Pegg, Nick Frost, Kate Ashfield, Lucy Davis, Dylan Moran, Nicola Cunningham, Bill Nighy

FIN - song : Queen - You're my best friend

Gegen die Wand (aka Head-on) - Fatih Akin

Gegen die Wand op IMDb (7,8)
 Gegen die Wand op Moviemeter (3,76)

Gegen die Wand op Wikipedia

Je ziet nu, na het eerste kwart van de 21e eeuw, af en toe van die lijstjes voorbij komen met "De beste films van deze eeuw". Wanneer ik zelf zo'n lijstje zou maken (wie weet, wie weet), zou deze voor mij in de top 3 staan. Ik zag de film deze week voor de vierde maal en was opnieuw verbluft: een in-your-face mix van heftigheid, romantiek, zelfdestructie, muziek en tradities maken dit voor mij een van de belangwekkendste films van mijn tijd. Prachtig, prachtig, een monument. 

We knallen al vrij snel de film in als we Cahit een net-niet-geslaagde zelfmoordpoging zien doen: hij zet zijn auto tegen de muur zonder daarbij af te remmen. Hij overleeft en belandt uiteraard in het ziekenhuis. In de wachtkamer aldaar zit Sibel geïnteresseerd naar de passief-agressieve Cahit te staren. Ze hoort zijn naam roepen en beseft dat hij een Turkse man is. En dat is precies waar ze naar op zoek is: een Turkse man om mee te trouwen, zodat ze onder het juk van haar traditionele familie (papa zeker, maar broer blijkt nog erger) probeert uit te komen. Ze vraagt Cahit ongezien ten huwelijk en de nihilistische horeca-schoonmaker zegt niet eens direct nee: zolang ze hem maar met rust laat en hij er geen verplichtingen aan over houdt, wil hij best haar man spelen. 

Het wordt natuurlijk geen gezegend huwelijk als beide partners een stijgende levensmoeheid uitstralen. Inderdaad gaan ze elk hun gang, maar toch groeit er een vorm van genegenheid naar elkaar. Een genegenheid die een zeldzaam vernietigende uitwerking heeft op zowel zijn als haar bestaan. 

Met : Birol Ünel, Sibel Kekilli, Catrin Striebeck

Direct nadat ik de film voor de eerste keer zag, kocht ik de soundtrack op CD

FIN - song : Zinoba - Life's what you make it

Nel mio amore (aka Answer me) - Susanne Tamaro

Nel mio amore op IMDb (6,0)

Nel mio amore op Moviemeter (2,58)
 Nel mio amore op Wikipedia

Velen van u zullen wellicht weten dat ik - met een aantal medefreaks- jaarlijks een filmquiz maak waarmee we het land rondtoeren. In de voorbereidingen komt van alles voorbij, ieder draagt zijn voorstellen aan. Van mij wordt verwacht dat ik met lange reeksen aan arthouse-titels aankom, zodat ze die eens even lekker als "te moeilijk" kunnen afwijzen (niet altijd natuurlijk, er zitten elk jaar wel een paar titels in die uit mijn grote koker vandaan komen). Wat er wat mij betreft te weinig in zit, zijn Italiaanse films. Al sinds mijn jonge jaren ben ik groot liefhebber van de Italo-cinema, of het nou de druk gesticulerende titels zijn of de wat meer ingetogen en meer visuele drama's.
Van die laatste categorie is deze titel er een. Ik zag hem al eerder maar kwam hem op de filmzender tegen dus klikte het nogmaals aan. Opnieuw onder de indruk van de veelzeggende blikken van hoofdrolspeelster Licia Maglietta, die hier een sterke rol neerzet. Mooie natuurbeelden, dik aangezet sociaal drama; ik zat er opnieuw goed in.

Mijn recensie van destijds BEGT recensie "Nel mio Amore"

FIN - song : Irene Fargo - Nel mio amore

Nobody knows (aka Dare mo shiranai) - Hirokazu Koreeda

Nobody knows op IMDb (8,0)
 Nobody knows op Moviemeter (3,75)

Twintig jaar oude film van grootmeester Kore-eda die nog steeds op een 8,0 waardering staat. Dat is tamelijk ongekend. Het is dan ook een zeer bijzondere film, op waarheid gebaseerd maar met fictieve karakters. Het wekt verbazing dat dit verhaal ook maar enigszins aan de waarheid kan raken, want het is te "fantastisch" voor woorden. 

Kinderen van verschillende vaders heeft ze, moeder Keiko. Ze stelt oudste zoon Akira voor aan de buren maar verhult dat ze meer kinderen heeft. Immers: veel buren accepteren niet de overlast van spelende kinderen in een appartementencomplex. Ze vertelt de buren dat Akiro enig kind is en dat haar man in het buitenland werkt. Eenmaal binnen komen er echter nog drie kinderen uit de koffers vandaan.

Akira is vroegwijs. Noodgedwongen, want moeder is veel weg van huis om geld te verdienen. In die tussenliggende periode doet Akira de boodschappen en kookt hij voor zijn zussen en zijn broertje, die zich immers niet buiten mogen vertonen (en dus ook niet naar school gaan).
Het lijkt een waterdichte reeks afspraken, maar als moeder steeds vaker wat langer van huis is, komt Akira in de problemen. Rekeningen worden niet meer betaald, hij doet alles om het gezin in ieder geval eten te geven. En dat gaat ten koste van de voorzieningen en het huishouden. Kan niet lang goed gaan, zegt u, moeder is al een maand niet thuis geweest inmiddels. Akira zoekt naar oplossingen, maar die liggen stap voor stap steeds lastiger voor het oprapen. Het gezin komt in de knel en moeder is in geen velden of wegen te bekennen.

Met: Yuya Yagira, Aya Kitaura, Hiei Kimura, Momoko Shimizu, You

Les Choristes - Christophe Barratier

Les Choristes op IMDb (7,9)

Les Choristes op Moviemeter (3,63)

Hoge cijfers op beide filmdatabase-sites. Bijna een 8 op IMDb, dat is uitzonderlijk voor een film die bijna 20 jaar oud is. Doorgaans neemt de rating af naarmate de jaren vorderen , ben dus benieuwd hoe hoog deze begonnen is. De film is aandoenlijk, niet per se goed in mijn bescheiden opinie maar geeft wel een feelgood-gevoel. 

Clement Mathieu is aangenomen als surveillant/leraar op een kostschool. De sfeer op het complex is wreed en hard, wat voornamelijk te danken is aan de hardvochtige directeur Rachin. Deze is van het begin af aan onwelwillend tegenover de goedmoedige Clement. Rachin houdt een strenge doctrine aan waarin de jonge ventjes die op de kostschool zitten continu streng worden gestraft, een fout van deen enkeling is doorgaans een straf voor iedereen in de groep. "Actie=reactie" is het motto van de wrede heerser, waardoor jonge jochies soms een tijdje in eenzame opsluiting zitten en soms zelfs lijfstraffen moeten ondergaan. 
Clement is vast van plan het anders te doen, hij ziet in dat het talentvolle kinderen zijn (nou ja, misschien niet allemaal) en dat je meer voor elkaar krijgt als je geeft en neemt . Langzaam lukt het hem om het vertrouwen te winnen van de leerlingen, uiteindelijk krijgt hij hen zelfs zover om mee te werken aan de opzet van een jongenskoor. Clement krijgt daarbij steun van enkele collega's maar vangt desondanks de hoon van Rachin. Heimelijk repeteert hij verder, totdat er uiteindelijk een invitatie komt van de adellijke dame die het kosthuis mede financiert. Uiteraard claimt Rachin plots het succes, maar dat gaat ook slechts tijdelijk goed.

Met : Gerard Jugnot, Francois Berleand , Jean-Baptiste Maunier , JeanPaul Bonnaire, Kad Merad

FIN - song : Bruno Coulais et les Petits Chanteurs - Les Choristes 

Nel Mio Amore (aka Answer Me) - Susanna Tamaro

Nel Mio Amore op IMDb (6,0)
 Nel Mio Amore op Moviemeter (2,17)

Ingetogen familiedrama dat op iets teveel gedachten hinkt om helemaal goed uit de verf te komen, maar goed, ik kon er wel wat mee. Italiaans, daar ben ik van. Drama , daar ben ik van. En fraaie natuurlandschappen, daar ...eh..juist. 

Lange tijd na het overlijden van haar man keert Stella weer terug in de chique villa waar ze met haar gezin woonde. Stella draagt een zware last, zoveel is duidelijk. De terugkeer in de woning is confronterend, ze krijgt veel dingen terug op haar netvlies die ze liever achter zich wilde laten. We reizen mee met haar herinneringen: 
Stella is een ravissante jonge vrouw van eenvoudige afkomst die een rijke partner aan de haak heeft geslagen. Alles aan de man is fout: hij is dominant , hij is vaak afwezig, hij is stinkend jaloers en hij heeft een overduidelijke hekel aan 1 van zijn twee kinderen. Waar hij dochter Laura vertroetelt en verwent, is hij streng en bestraffend tegen zijn dromerige zoon Michele. Die jongen is een gevoelig ventje, die geeft om natuur en dieren en zich ook nog eens religieus aangesproken voelt. Allemaal aardse zaken waar de vader niets mee heeft, die is van het geld verdienen. 
Stella is niet sterk genoeg om op te staan tegen de agressie van haar man: keer op keer denkt ze dat ze hem moet verlaten maar telkens keert ze weer bij hem terug. Als Michele de puberleeftijd bereikt, nemen de ruzies met zijn vader toe. hetgeen uiteindelijk tot een gruwelijk drama leidt. 

Met : Licia Maglietta, Urbano Barberini, Vincent Riotta , Damiano Russo

FIN - song : Giovanni Paolo Fontana - Tema della Candela CT

Man on Fire - Tony Scott

 Man on Fire op IMDb (7,7)

IjzerenHeinige wraakfilm , die ondanks zijn stevige mate van voorspelbaarheid een 7,7 scoort op IMDb. Uit ervaring weet ik dat niet veel films dat cijfer halen, dus er moet iets goed in zitten. En inderdaad, de film beklijft. Het is niet heel verrassend, het plot verloopt zelfs tamelijk clichématig, maar het klopt allemaal wel. Dat verklaart. 

John Creasy is een aan lager wal geraakte veteraan. Na diverse missies en geweldsacties heeft hij het opgeven: "drink to forget" is zijn motto geworden. Hij bezoekt een oude vriend die naar Mexico is uitgeweken om daar in ruste te gaan. Die raadt hem aan hier een rustig baantje te nemen dat toevallig voor het oprapen ligt: bodyguard en chauffeur van een tienjarig meisje. Dat meisje is de dochter van een rijke industrieel en mensen zoals deze moeten continu vrezen voor kidnapping. Ontvoeringen zijn aan de orde van de dag. Creasy heeft zich al lang voorgenomen om - mocht het zich voordoen - zijn eventuele verzet tegen zo'n overval slim en beperkt te houden. 

Dat loopt echter allemaal anders als blijkt dat hij enorm goed met het meisje Pita kan opschieten: de botte en in zichzelf gekeerde veteraan wordt langzamerhand een vriendelijke lobbes, die het meisje ook nog eens op vele punten bijles geeft , iets waar de continue afwezige ouders nalatig in zijn. Als dan alsnog het noodlot toeslaat en Pita toch onder de ogen van de hevig om zich heen knallende Creasy wordt ontvoerd, is de boot aan. Hij zweert wraak, hij gaat het Hermandad-kartel dat hier achter zit, aanpakken op een wijze die ze zullen berouwen. Hij moet daarvoor dwars door corrupte politie en politici-lagen heen, maar niets houdt hem tegen. Gerechtigheid voor Pita.

Met: Denzel Washington, Christopher Walken, Dakota Fanning ,  Radha Mitchell, Marc Anthony

Saimir - Francesco Munzi

Saimir op IMDb (6,5) 

Saimir is een Albanese jongeman, op het randje van volwassenheid. Maar voor het zover is, moet hij meewerken met de duistere zaakjes van zijn vader en van een bevriende zigeunerbaas. Ze wonen in Noord-Italië en houden zich voornamelijk bezig met mensensmokkel: ze helpen vluchtelingen uit voormalig Joegoslavië aan een weg naar binnen in het Italiaanse leven. Daarnaast kruimeldieft Saimir er op los, doorgaans met enkele jongen vrienden die zich daarvoor grif laten betalen door het zigeunerkamp. 

Als hij voorzichtig met zijn vader probeert te bespreken dat hij na de zomer langzaam zijn eigen weg wil zoeken en wil kijken of hij werk kan vinden in Milaan of Rome, verwijt vader hem ondankbaarheid. Die heeft niet door dat hij met zijn nieuwe partner het leven thuis voor Saimir tot een zware last maakt. En hij heeft al helemaal niet door dat Saimir iets anders wil: die wil niet op die criminele taken zijn bestaan opbouwen, hij wil een vriendin en gewoon vast werk. 

Steeds meer speelt zijn geweten op, een gruwelijke clash tussen vader en zoon (en tussen de misdaad en Saimir) is onontkoombaar.

Met : Mishel Prela , Xhevdet Ferri , Anna Ferruzzo, Lavinia Guglielman

Dirty God - Sacha Polak

Dirty God op IMDb (7,1)

Heel sterke film. Rauw, direct, goed gefilmd én goed geacteerd. Doordat het aan alle kanten een arthouse-film is, zal ze geen groot publiek trekken maar dat is jammer. Wie eerder Polak's debuutfilm "Hemel" zag , weet dat zij uitstekend kan regisseren en weergeven wat mensen in de verdomhoekjes van de maatschappij allemaal mee maken.

"A dog's diner", zo omschrijft de jonge Jade haar uiterlijk. Dat was niet altijd zo, ze was een knappe jonge vrouw totdat haar toenmalige vriend haar met zuur overgoot en haar daarmee gruwelijk verminkte. Hun dochtertje noemde haar mamma "monster" toen ze haar daarna voor het eerst zag. Dat is precies wat Jade ervaart als ze op straat en in de clubs wordt nagekeken. Ze hoort het echt wel, wat ze allemaal fluisteren.
Ondanks alle tegenslagen besluit ze te werken aan verbetering: ze is dan wel verminkt, ze is niet kapotgemaakt. Een armetierig callcenter-baantje brengt niet direct het geld binnen om een alles-herstellende operatie te kunnen financieren. Jade speurt op het web naar een betaalbare behandeling en vindt er een in Marokko, of all places. Ze ziet dat om haar heen iedereen op een niet geheel eerlijke manier aan geld komt, dat moet haar toch ook lukken?
Aan alle kanten is te zien dat Jade een krachtige vrouw is, die vecht tegen conventies: haar moeder, die weliswaar lief voor Jade's dochter zorgt, maar die ook barre eisen aan het gedrag van Jade stelt. De kinderbescherming, haar collega's  en zelfs haar vrienden: stuk voor stuk hebben ze moeite om zich een houding te geven tegenover deze naar liefde en aandacht hunkerende vrouw.

Ijzersterk gespeeld door Vicky Knight, ga er maar aanstaan.

Met : Vicky Knight, Dana Marineci, Rebecca Stone, Karl Jackson

Closer- Mike Nichols

Closer op IMDb (7,3)
Voor een deel dezelfde cast als de film die ik gisteren zag, alleen is deze film 14 jaar ouder. Maar an sich nog goed te doen, deze.

Mislukte schrijver schiet te hulp als losbandig zwervend meisje wordt aangereden door een taxi. Zodra ze het ziekenhuis verlaten hebben, begint het aftasten. Met succes natuurlijk, de twee krijgen een relatie.
Wanneer hij enkele jaren later een boek schrijft over zijn ervaringen met deze dame, ontmoet hij op een fotosessie tegen een prachtige fotografe aan. Hij voelt spanning tussen hen, bouwt het zelfs nog een beetje op. Een vluchtige kus, maar verder kan en mag het niet gaan. Toch komt zijn vriendin erachter, hetgeen ze in de eerste de beste ontmoeting met de fotografe ook ter confrontatie opwerpt.
Een tweede man komt het verhaal binnen door dubieuze internet-activiteiten van de schrijver: om fotografe Anna een loer te draaien, geeft hij zich voor haar uit op een sexsite en organiseert een ontmoeting tussen zijn chatpartner en Anna. Maar die pakt anders uit: ze vinden elkaar toevallig (in het) echt leuk en beginnen een relatie.

Volgt u het allemaal nog? U kijkt naar een vierhoeksrelatie, waarbij steeds de zijden worden verlegd. Een puzzeltje dus, deze film. Met goed acteerwerk, vooral dat van de dames.

Met: Natalie Portman, Jude Law, Julia Roberts, Clive Owen

Before Sunset- Richard Linklater

Before Sunset op IMDb
Hoewel minder innemend dan het eerste deel van de trilogie was ook de tweede film van de Before-trilogie een bijzondere gebeurtenis.
Negen jaar na de plotselinge ontmoeting in Wenen ontmoet het stel elkaar weer , als de man een signeersessie houdt van het boek dat hij over die eerste ontmoeting schreef. Zij heeft het gelezen en daagt op in de boekhandel.
Opnieuw begint een lange praatsessie met als rode draad "What if.." . Wat als zij nu wel was komen opdagen op de afspraak die ze een half jaar na dato hadden gezet? Waren ze dan nu een stel geweest , waren ze dan nu niet beiden ongelukkig in hun huidige relatie. Of anders: wat als ze het toen wél geprobeerd hadden, zouden ze dan nu nog wel samen zijn of zou de magie van de ontmoeting juist zijn uitgewerkt?

Erg interessante stellingname, begeleid door beelden van een romantisch Parijs. Linklater heeft een uitermate eigen visie op tijd (de spelers zijn ook daadwerkelijk negen jaar ouder dan in de eerste film, ze tekenen ook qua leeftijd met de ontwikkeling mee).
Ik ben wel om, ik vind het interessant. Deel 3 heb ik ook staan, die moet er deze week nog aan geloven.

Alfie - Charles Shyer

Alfie op IMDb
Te gemakzuchtige remake van jaren 60-film. Toen Michael Caine, nu Jude Law. Dat is natuurlijk al inleveren, maar ook voor het overige kiest de film voor teveel gemakzucht. Terwijl het verhaal an sich voldoende introspectie in zich heeft om goed over het voetlicht te worden gebracht.

Alfie is vrouwenversierder, nog net niet van beroep. De hele film door is er een tweestrijd aan de gang tussen het ongedwongene van nieuwe scores en de hang naar zekerheid en bestendigheid.
Totaal verschillende vrouwentypes passeren, maar Alfie lijkt steeds dezelfde te blijven.
Totdat de twijfel toeslaat, jazelfs de afwijzing. Alfie ziet dat ie mensen kwetst met zijn levenswijze: vrouwen, collega's en vrienden. En beklaagt zich daarover.

Had beter gekund.

Garden State- Zach Braff

Garden State imdb

Een oudje. Was me ooit door een collega aangeraden, vorige week zag ik m opeens op film1 voorbijkomen. Die moest dus even voor de eeuwigheid vast worden gelegd.

Een film die in stappen tot je komt , eigenlijk. Eerste deel is ietwat absurd, op een gegeven moment wordt ie grappig en het einde is emotioneel nogal knap.

Het verhaal draait om Andrew Largeman ("Large" voor vrienden) , die in zijn oude stad terugkeert wegens het overlijden van zijn moeder. Een sentimental journey langs oude vrienden volgt, alsmede een opheldering van de relatie met zijn vader. Kern van het verhaal blijkt de relatie van Largeman met zijn moeder te zijn geweest.
De love interest in het verhaal blijkt - een ietwat irritante - Nathalie Portman te zijn. Gaandeweg ontpopt zij zich als de dame die Large de schellen van de ogen laat vallen.

Onderhoudend, zo noem je zo'n film!

The Clearing- Pieter Jan BruggeE

Een oudje, afgelopen week door vrouwlief op de harde schijf gezet. Vooral lonkend omdat het trio hoofdrolspelers memorabele dingen heeft gedaan. Ze stellen me dan ook niet teleur: Willem Dafoe, Helen Mirren en Robert Redford komen hun afspraken na. Als je die voor een film inhuurt, gaan ze er vol voor. Een zogenoemde kleine film, niet barstensvol spectaculaire dingen maar wel zwaar boeiend door de interactie tussen de hoofdrolspelers. Het verhaal lijkt me voor 98 procent gebaseerd op de ontvoering van Gerrit=Jan Heijn (mijn vermoeden wordt enigszins aangedikt door de NL-naam van de mij verder onbekende regisseur). Zakenman wordt gekidnapt door man die duidelijk aangeeft te weten wie hij voor zich heeft, die zegt te werken namens opdrachtgevers maar die overduidelijk handelt uit rancune naar de maatschappij. Werkloos, nutteloos: die insteek. Terwijl de mannen na de ontvoering door de bossen wandelen "op weg naar de hut waar de opdrachtgevers zitten" begint de achterban te zoeken naar de laatste mogelijkheden om hem vrij te krijgen. Ondertussen komt er gaandeweg een en ander van 's mans verleden naar boven. Ik doe nie zeg nie over de afloop, hou het erop dat het spel voldoende boeiend is om deze eens te gaan zien.