The Rivals of Amziah King- Andrew Patterson

The Rivals of Amziah King op IMDb (7,4)
 The Rivals of Amziah King op Moviemeter (3,57)

The Rivals of Amziah King op Wikipedia

Wat een heerlijke film! Ook al kan ik u niet precies verklaren waar dat m in zit: in de goed gevulde zaal zaten wij er gisteravond goed in. We lieten ons meevoeren in de sneltreinvaart waarmee de film start. Net op het moment dat je twijfelt ("zit ik nou naar een volbloed Yankee-film te kijken?") kantelt het verhaal en zitten we opeens in een thrillerachtig wraakverhaal, diep verscholen in het Amerikaanse binnenland. De hoofdrol lijkt te worden gespeeld door de veelzijdige Matthew McConaughey, maar dat blijk slechts tijdelijk. Niet alleen komt uiteindelijk voornamelijk de uitstekend debuterende Angelina Lookingglass meer in beeld, over de hele film heen worden álle acteurs naar de achtergrond gedrongen door de uitstekende muziekscore. Bluegrass, folk en country voeren de boventoon en houden op heerlijke wijze de vaart erin. En voor de liefhebbers van Kurt Russell: ook deze ouwe knakker draagt een belangrijk steentje bij aan het welslagen van de film. 

Hij lijkt niet heel bescheiden, de tamelijk aanwezige Amziah King. Achter die grote mond blijkt de bijenhouder echter een warmhartig persoon te zijn met een groot maatschappelijk hart. Een hart, dat overigens ook gelijk zijn grootste probleem lijkt te zijn want regelmatig moet hij zijn werk even neerleggen om de stekende pijn in zijn hartstreek even te laten wegebben. Maar al snel kan de weduwnaar daar weer overheen stappen: honing slingeren, de tientallen korven op zijn grondgebied checken en vooral: muziek maken met vrienden, waarvan hij er velen om zich heen verzameld heeft door ze onderdak te geven op zijn bijenranch.
Na een bedrijfsongeval van een bezoeker komt Amziah met deze man in een ziekenhuis in de regio terecht waar hij plots de stralende Kateri tegenkomt. Zij heeft ooit een tijdje als pleegkind op zijn ranch gewoond en keert nu als volwassen vrouw in de regio terug. Uiteraard neemt ze Amziah's invitatie aan: ze gaat voor hem werken, ze leert zijn gebruiken kennen, ze leert zijn vrienden kennen (vrienden waar allerhande vlekjes en onjuistheden aan vast zitten). Gaandeweg lijken ze hun samenwerking te kunnen omzetten in klinkende munt maar dan blijkt - kort voor de oogst- plots hun hele ranch te zijn leeggeroofd: alle korven zijn weg, daarmee de grond onder hun bestaan ook. Amziah krijgt een hartverzakking. 

Met; Matthew McConaughey, Angelina Lookingglass, Kurt Russell, Jake Horowitz, Scott Shepherd.

Gezien in : Cinema Oostereiland
FIN - song : Kuinka - Sailor & Siren

L'innocent (aka The Innocent) - Louis Garrel

L'innocent op IMDb (6,6)
 L'innocent op Moviemeter (2,25)

L'innocent op Wikipedia

Dat er een leeftijdsverschil zit tussen de bezoekers van IMDb en die van Moviemeter is an sich bekend maar het komt vaak pas tot uiting in de verschillen in waardering van bepaalde genrefilms. Misdaadkomedies doen het bij beiden op zich goed, maar als dit een Fránse film betreft daalt de waardering bij de wat jongere doelgroep. Dat kan natuurlijk een taalprobleem zijn, maar het kan ook het type humor zijn. Hoe dan ook: voor een film met Roschdy Zem, Louis Garrel en de ravissante Noémi Merlant ga ik met plezier even zitten. Spoiler alert: de film is een niemendalletje, maar kijkt wel lekker weg. 

Abel is er niet gerust op: hij ziet zijn moeder er wéér intrappen. Wordt dit haar derde kortstondige huwelijk op rij? En is Michel, die nieuwe man, wel helemaal te vertrouwen? Mamma heeft hem ontmoet op haar werk, in een nogal scheve verhouding: zij is gevangenisdirecteur, hij gevangene. Natuurlijk belooft hij zijn vrouw gouden bergen, natuurlijk zal hij haar vertroetelen. Moeder gaat helemaal plat voor zijn praatjes, Abel denkt er het zijne van. 

Samen met zijn collega Clémence besluit hij Michel te gaan schaduwen. Ze ontdekken een schokkend geheim maar dat brengt hen in gewetensnood: aanpakken zou betekenen dat Abel's moeder opnieuw in het ongeluk wordt gestort maar zwijgen kan ook niet. Ze besluiten voorlopig mee te bewegen, sterker nog: ze raken steeds meer betrokken.

Met: Louis Garrel, Roschdy Zem, Noémie Merlant, Anouk Grinberg

FIN - song : Grégoire Hetzel- Une Lumière

The Instigators - Doug Liman

The Instigators op IMDb (6,2)
 The Instigators op Moviemeter (2,82)
The instigators op Wikipedia 

Dat er zelfs bij de humor in een film zoveel fout gaat dat ie daardoor uiteindelijk best te behappen wordt, dat is toch wel een vreemd fenomeen. Hier speelt Matt Damon in plaats van zijn gebruikelijke zelfverzekerde stoere actieheldenrol een keer een twijfelende en zelfs een beetje mislukte sukkelaar. Hij wordt daarin bijgestaan door de opnieuw degelijke Casey Affleck, die als altijd iets meer diepte in zijn karakter weet te leggen dan broertje Ben normaal doet. De film van Doug Liman is in zijn geheel verre van wereldschokkend, maar vermakelijk mag je het wel noemen.

Rory is er duidelijk in naar zijn psychiater, dokter Rivera. Hij is een loser, hij heeft het verprutst en blijft eigenlijk alleen overeind om te proberen zijn fouten richting zijn kind recht te zetten. Hij kondigt haar zelfs aan dat - zodra hij slaagt in die correcties - het leven voor hem verder niet zo hoeft. 
We zien hem instappen in een overval-plan van de opgewonden crimineel Mr Besegai. De opdracht lijkt eenvoudig: op de avond van het fondsenwervingsbal voor de burgemeester van Boston, de door en door corrupte Mayor Miccelli, moeten zij diens kantoortoren binnendringen en de die avond fors gevulde kluis leegroven. Rory vindt het allemaal best, als hij maar zijn benodigde schuldbedrag van 32.480 dollar incasseert voor deze klus. Hij wordt voor deze klus gekoppeld aan twee hem onbekende kruimeldieven, waarvan vooral de onverschillige Cobby veel van Rory zal gaan vragen.
U snapt, de ripdeal gaat niet helemaal goed, de derde man komt om en Rory en Cobby moeten met z'n tweeën op de vlucht, achtervolgd door een woe-de-nde burgemeester die vooral de van hem gestolen armband terug wil hebben. De stunteldieven krijgen het zwaar.

Met: Matt Damon, Casey Affleck, Hong Chau, Ving Rhames, Michael Stuhlbarg, Ron Perlman, Alfred Molina, Toby Jones
                              
FIN - song : Thunderclap Newman - Something in the air

King of Thieves - James Marsh

King of Thieves op IMDb (5,6)
 King of Thieves op Moviemeter (2,77)

King of Thieves op Wikipedia

Sympathiek, zo noem je films als deze. Een dun script, enige mate van voorspelbaarheid, tongue-in-cheeck humor, het is allemaal geen eredivisie. Maar al die magerte wordt flink gecompenseerd door de eeuwen aan acteerervaring die je hier voorgeschoteld krijgt. Ga maar na: alleen de naam Michael Caine is al voldoende om zwakke knieën te krijgen. Voeg daar nog eens de altijd leverende Jim Broadbent aan toe, of de oude kanonnen Tom Courtenay en Ray Winstone en je zit middenin een kringetje dat het op zeker leuk met elkaar gaat hebben. Dát is de belangrijkste waarde van deze heistfilm. Morgen ben je alles vergeten, maar vandaag kijk je naar een prettige anderhalf uur "komische actie". 

Brian Reader is crimineel-in-bijna-ruste. Bijna, want als hij bezoek krijgt van zijn jonge neefje Basil en met hem door de Londonse diamantwijk Hatton Garden loopt, twinkelen zijn ogen als ze voor een chique juwelier staan en Basil vertelt dat hij in het bezit is van een sleutel die toegang kan verschaffen tot het trappengebouw naast de winkel (ex-vriendin werkte daar, sleutel nooit ingeleverd etcetera). 
Reader krijgt de kriebels: wat als hij nou nog één keer..?  Hij besluit het te proberen en formeert een team van oude rotten uit de wereld van de bankroverij. Het plan is goed en gedegen, maar de heren zijn oud en der dagen zat: persoonlijke malheur en onderling gekissebis spelen al snel op. Ze hebben allemaal de guldentekens in hun ogen staan, maar niemand gunt een ander iets. Het wordt dus niet alleen een minutieuze operatie, het wordt ook een karakterologische exercitie: slagen de heren er in om zonder ruzies het paasweekend in de kelders en de kluizen door te brengen?

Met; Michael Caine, Jim Broadbent, Ray Winstone, Tom Courtenay, Charlie Cox, Paul Whitehouse, Michael Gambon

FIN - song : Benjamin Wallfisch - King of Thieves

FIN - song : Jamie Cullum- The Man

The Rip - John Carnahan

The Rip op IMDb (6,8)
 The Rip op Moviemeter (3,19)

The Rip op Wikipedia

Enige sympathie heb ik wel voor Matt Damon. De man werkt hard, heeft al een indrukwekkend oeuvre opgebouwd waarvan ik er best een aardig rijtje gezien heb. Maar langzamerhand heb ik wel een beetje het gevoel dat ie voor de veiligheid kiest: met iets te grote regelmaat speelt hij de rechtschapen sterke kerel die middels zijn rol in het leger of bij de politie misstanden te lijf gaat. Het gaat met een onnoemelijke hoeveelheid testosteron gepaard, helemaal als ook zijn gabber Ben Affleck mee komt spelen. Hun beider stoere optredens maken dat hun films voor mij haast inwisselbaar worden. En dat kan nooit de bedoeling zijn. Hoe dan ook: mensen die zich er juist door aangetrokken voelen, hebben niks te klagen met deze nieuwe loot aan hun "ferme jongens, stoere knapen"-stam.

Damon en Affleck spelen respectievelijk luitenant Dane Dumars en sergeant JD Byrne, beiden actief in een Pluk Ze- commandoteam dat geld herovert op drugskartels en misdaadorganisaties. En dan hebben we het over serieus geld, dusdanig serieus dat er natuurlijk ook corruptie om de hoek komt kijken. Ook in het team van Dumars zit een lek en werkelijk iedereen is verdacht. Elk van hen heeft een reden om iets aan hun eigen relatief schamele salaris toe te voegen, hun privélevens wijzen de weg. 

Ondanks dit alles bereidt Dumars een inval op een ogenschijnlijk onschuldig misdaadclubje voor, hij schat de tip echter hoger in dan hij zijn team voorspiegelt. Terwijl ze uiteraard op de hielen gezeten worden door de criminelen blijken ze bij deze heist hun eigen grootste vijand. Wie heeft de boeven geïnformeerd over hun inval? En wat doet dat met de slagvaardigheid van het team? Het worden spannende uurtjes.

Met: Matt Damon, Ben Affleck, Steven Yeun, Teyana Taylor, Catalina Sandino Moreno, Sasha Calle, Kyle Chandler

FIN - song : Clinton Shorter- Drive

Rheingold (aka Rhinegold) - Fatih Akin

Rheingold op IMDb (6,7)
 Rheingold op Moviemeter (3,50)

Rheingold op Wikipedia

Deze film wordt door de kijkers hoger gewaardeerd dan dat ik zou doen, de ratings zijn prima te noemen. Komt misschien doordat dit genre (Europese gangsterfilm) het bij mij minder doet dan het eigenlijk zou moeten. Ik keek de film omdat ik getriggerd werd door de naam van de regisseur. De Duits-Turkse Fatih Akin is wat mij betreft verantwoordelijk voor een van de beste films van deze eeuw: zijn "Gegen die Wand" is 22 jaar oud inmiddels al maar nog steeds onverbiddelijk goed. Zo goed dat ik m vier maanden geleden gewoon wéér een keer keek. En wéér danig onder de indruk was. Dat niveau haalt dit "waargebeurdje" lang niet, maar blijkbaar keek ik enigszins anders dan menige IMDb- of Moviemeter-bezoeker.

Ze moeten vluchten uit Iraaks Koerdistan, het gezin van componist Ekhbal Hajabi is bij de autoriteiten in de picture. Via Iran weten ze weg te komen, ze belandden in Parijs. Daar krijgt vader te horen dat er voor hem meer kans op werk is in Duitsland, daar zijn veel meer theaters en operahuizen. Ze gaan, inderdaad lijkt veel alsnog op de plaats te komen voor het getroebleerde gezin. Lijkt, zeg ik niet onbewust, want de jonge Giwar heeft moeite om te aarden: de verplichte muzieklessen volgt hij met tegenzin, hij wil helemaal niet het pad van zijn vader op. Daarvoor zijn de verlokkingen van het Westen veel te aanlokken: Giwar belandt al op de middelbare school in illegale handeltjes en wordt uiteindelijk - tot teleurstelling van zijn moeder en zus én van het lieflijke buurmeisje- gewoon drugscrimineel. Het lijkt lang goed te gaan maar uiteindelijk weet Giwar gevangenisstraf niet te ontlopen. En zie: daar komt opeens tóch nog de behoefte aan muziek maken. Vanuit de bak creëert Giwar toch plots een bak hiphop-herrie, met wonderlijke gevolgen.

Met: Emilio Sakraya, Mona Pirzad, Kardo Razzazi, Ilyes Moutaoukil, Sogol Faghani

FIN - song : Xatar - Mama war der Mann im Haus

The Mastermind - Kelly Reichardt

The Mastermind op IMDb (6,5)
 The Mastermind op Moviemeter (3,10)

The Mastermind op Wikipedia

Wat een rare film! En dat bedoel ik in dit geval behoorlijk positief. Wat mij betreft wordt de film ten onrechte getypeerd als een misdaadfilm, zelf vond ik het een volbloed psychologisch drama waarbij je je - ná die bewuste misdaad- voortdurend afvraagt wat de volgende stap van de hoofdpersoon gaat zijn (en daarmee wáár de film naar toe gaat, waar de regisseur heen wil). Zelf ben ik een groot liefhebber van het schuchtere spel van Josh O'Connor. Als je daar niet tegen kunt, zul je hier een pittige dobber aan hebben. O' Connor draagt de film, doet dat subliem. Ik had hem graag wat vaker in beeld gezien met de ravissante Alana Haim, die hier in de rol van zijn vrouw teveel op de achtergrond blijft (in beeld dan he, voor de rest blijft ze bepalend voor het gedrag van onze hoofdpersoon James.

James is een sukkel. Op vele vlakken. Ten eerste beseft hij amper hoe gelukkig hij zich mag prijzen met een kordate echtgenote en twee intelligente zoons, waarvan één gaandeweg de film zeer aanhankelijk aan pappie blijkt. Ten tweede kent James geen successen: na zijn studie kunstgeschiedenis komt hij niet echt in die sector aan de bak, hij krabbelt nu wat inkomen bij elkaar met het maken van meubeltjes. We zien pas heel langzaam ontstaan wat James nodig heeft om uit dat benauwde leventje te ontsnappen: bij zijn veelvuldig bezoek aan het lokale museum bestudeert hij de waakzaamheid van de suppoosten en timet hij de tijd die nodig is om van de zalen naar buiten te komen. Juist ja, James heeft een kunstroof in gedachten, een die hem er financieel bovenop moet helpen. Nooit meer lenen, nooit meer schulden, nooit meer krabbelen. 
Hoewel de heist zeer knullig verloopt, slaagt ie wel. Het lijkt zowaar of het succes James enigszins toelacht. Lijkt, zeggen we terecht, want al snel komt de politie op zijn spoor nadat ze een van zijn helpers hebben gearresteerd. Het is over met het rustige gezinsleven, James moet in beweging komen om niet in de bak te belanden. Maar waarheen?

Met: Josh O' Connor, Alana Haim, Jasper Thompson, Bill Camp, Hope Davis

Gezien in : Cinema Oostereiland

Heat - Michael Mann

Heat op IMDb (8,3)
 Heat op Moviemeter (4,11)

Heat op Wikipedia

Nog zo'n filmklassieker, 30 jaar oud reeds. Weliswaar een die iets minder in mijn straatje ligt, maar ik zie zelf ook natuurlijk wel dat dit heel goed is. Eredivisie-acteerwerk, een sterk script en een mooi opgebouwde spanning. Zo eentje waarbij je misschien denkt dat het einde toch nog anders kan lopen dan het nu doet. De twee acteerkanonnen op leeftijd (ook toen al een beetje) kluisteren u aan uw stoel. "Heat" is een actiedrama. Of nee: "Heat" is een misdaaddrama. Of nee nee, "Heat" is een heistfilm. Of..ach wat maakt het label ook uit.

Het lijkt de perfecte overval, maar toch is Neil McCauley behoorlijk pissed-off met het gedrag van medepleger Waingro, die niet al zijn taken goed uitvoerde. Net als hij met de mislukkeling wil afrekenen, rijdt de politie voorbij en weet Waingro aan zijn aandacht te ontsnappen. Dat zal ie nog bezuren. 

De overval trekt hoe dan ook de aandacht: vanaf dat moment weet McCauley het vizier van topinspecteur Vincent Hanna op zich gericht. Met zijn grote ervaring en originele brein brengt Hanna al snel het daderteam in kaart. Het net sluit zich steeds verder, maar het houdt McCauley niet tegen om de overval der overvallen te beramen. Zelfs een persoonlijk gesprek met Hanna stopt hem niet: ze spreken eerlijk naar elkaar uit dat ze elk bij een volgende ontmoeting niet zullen aarzelen de ander naar het hiernamaals te brengen. Terwijl McCauley de voorbereidingen treft voor zijn magnum opus, weet Hanna plots contact te leggen met de op wraak beluste Waingro.

Met: Robert de Niro, Al Pacino, Val Kilmer, Jon Voigt, Tom Sizemore, Diana Venora, Amy Brenneman, Ashley Judd

FIN - song : Revelry - One Last Regret

Zwei zu eins (aka Two to one) - Natja Brunckhorst

Zwei zu eins op IMDb (6,1)
 Zwei zu eins op Moviemeter (3,21)

Zwei zu eins op Wikipedia

"Het script was beter." 
Tegen beter weten in (de recensies waren niet al te lovend) togen we gisteren naar de filmzaal om deze nieuwe "Ossi-komedie" te aanschouwen. Het blijft immers een razend interessant onderwerp (de totale neergang van een staat, de moeizame start van een nieuwe en het verwarrende interbellum dat daar nu eenmaal bij hoort). Met een grote grijns denken we terug aan "Goodbye Lenin", die film was van een niveau dat de latere na-apers lang niet benaderden. Ook deze niet, ondanks de aanwezigheid van acteerkanon Sandra Hüller en toch ook de gearriveerde Duitse acteur Ronald Zehrfeld, die ik al meer prettige dingen heb zien doen. Nee, wat vooral voor deze film pleit, is dat het boeiende script op waarheid gebaseerd is: in de complete chaos van 1989/1990 gebeurde dit dus echt. Vooral dáárop vaart mijn waardering voor deze film, want het matige- soms zelfs stuntelige- acteerwerk verpest het nog bijna.

1990, Oost-Duitsland: een paar maanden na de val van de Muur is nu zelfs het totale land aan de beurt. De Ossi's zullen moeten harmoniëren met de Wessi's, hun land zal ophouden te bestaan: de ooit ruw gescheiden volken worden weer één. Het is chaos natuurlijk, vooral aan de oostkant: men komt er langzaam achter dat men jarenlang voorgelogen is. Die heilstaat bleek slechts heilzaam voor een klein deel van hen, louter de bevoorrechte notabelen profiteerden. De wat lagere klassen blijven berooid achter: geen idealen, geen paradijs, geen werk en vooral: geen geld. Verveeld lummelen ze wat rond op de binnenplaats van hun Oostbouw-flats. Dat geldt dus ook voor Maren en Robert, die hun oude vriend Volker gedesillusioneerd uit Hongarije zien terugkeren: ook dáár is het geen vetpot, de pot met goud ligt in ieder geval niet daar.

Toch valt er plots een dominosteentje hun goede kant op, wanneer ze meneer Markowski ontmoeten. Hij bewaakte een bunkercomplex in hun buurt en geeft - na enig aandringen- oprecht antwoord op hun vragen wat daar toch allemaal gebeurt deze dagen. "Er liggen bákken vol met geld", antwoordt hij naar waarheid, hij wil het ze wel laten zien. Het geld is straks niets meer waard als de Westmark wordt aangenomen, maar het viertal ziet kansen: ze hebben nog een heel korte tijd de kans om dat geld om te zetten in spullen en bezittingen waarmee ze mogelijk hun toekomst kunnen veilig stellen. Op inbrekerspad dan maar!

Met: Sandra Hüller, Max Riemelt, Ronald Zehrfeld, Ursula Werner, Peter Kurth

FIN - song : Hanna von Hubenet - Time's up!

Gezien in : Cinema Oostereiland

Mortdecai (aka Charlie Mortdecai) - David Koepp

Mortdecai op IMDb (5,5)
 Mortdecai op Moviemeter (2,54)

Mortdecai op Wikipedia

Ergens diep in het achterhoofd zat wel de overtuiging dat ik deze film wel gezien moest hebben, maar ik vertikte het om het in mijn eigen databases op te gaan zoeken. Immers, meestal geniet ik wel van de aparte insteek die Johnny Depp aan het acteervak geeft, doorgaans kan ik ook Ewan McGregor goed velen. KLIK dus maar. 
Ik weet nu waarom de film geen belletjes deed rinkelen, want ik vond m bijna 10 jaar geleden al niet leuk. Te flauw, te gezocht, te opgelegd. 
Hier mijn recensie van mei 2016 : BEGT recensie Mortdecai

Met : Johnny Depp, Gwyneth Paltrow, Ewan McGregor, Paul Bettany

FIN - song : Geoff Zanello & Mark Ronson - Johanna

St. Trinian's - Oliver Parker/ Barnaby Thompson

St. Trinian's op IMDb (5,8)
 St. Trinian's op Moviemeter (2,56)

St. Trinian's op Wikipedia

Nóg een onderwijsfilm daarna (de harde schijf moet toch een keer leeg), maar deze was beduidend minder interessant dan de film daarvoor. Pas bij het nalezen zojuist kwam ik erachter waarom het me zo matig interesseerde: het blijkt er een uit een reeks te zijn, die bovendien ook nog eens zijn gebaseerd op een cartoon. Maar hey, ik heb m wel tot het einde uitgezeten omdat ik het spel verlegde naar het herkennen van jonge acteurs en actrices die ik later nog in menig film of serie heb zien terugkeren, Een mens moet wát.

St. Trinian's is weliswaar een oud onderwijscollege, maar het is niet vergelijkbaar met enig ander Brits instituut. Hier blijken de leerlingen opgeleid tot oplichting, fraude, foute handel en derhalve tot misdadigers. Net als op elke andere middelbare school heb je de groepen (de nerds, de barbies, de goths etcetera): grote competitie onderling maar stuk voor stuk wel trots op hun eigen college. 

Die trots kunnen ze goed gebruiken als de school in zwaar weer terecht komt: financieel gaat het dramatisch slecht en ook de onderwijsmethodiek ligt onder de loep van het ministerie. De jonge Annabelle Fritton wordt uitgerekend op dat moment op deze school geplaatst omdat haar tante er de leiding heeft. Annabelle heeft het moeilijk en wordt gepest, totdat blijkt dat ze goed kan hockeyen en via dat team enig aanzien verovert. Dat komt goed uit, want er moet een plan worden bedacht om de schuldeisers en de moraalridders van het ministerie buiten de deur te houden. Dat plan wordt..eh..rigoureus.

Met: Talullah Riley, Rupert Everett, Gemma Arterton, Colin Firth, Jodie Whitaker, Celia Imrie, Russell Brand, Toby Jones

FIN - song : Girls Aloud- Theme from St. Trinian's

L'Amour Ouf (aka Beating Hearts) - Gilles Lelouche

L'amour ouf op IMDb (7,0)
 L'Amour Ouf op Moviemeter (3,12)

L'amour ouf op Wikipedia

Romantische komedie? Wikipedia is een beetje in de war, denk ik, of tenminste de bijdrager van dit stuk op de online encyclopedie. Dat romantische, daar kan ik nog wel inkomen, maar komedie wordt het nergens. Daarvoor is de film te hard, te heftig. Maar tjongejonge, wat een heerlijke film en wat een sterk spel. Opnieuw brengt Adele Exarchopoulos (oa La vie d'Adele) een karakter voor het voetlicht dat rust uitstraalt maar van binnen kookt, Machtig is haar expressie op de momenten dat ze bevraagd wordt over haar gedachten. Regisseur Gilles Lelouche trekt alles uit de kast om - net op het moment dat de film in een harde misdaadfilm dreigt te eindigen - dit fraaie "pieken en dalen"- liefdesdrama een alleszins bevredigende afloop te geven.
(Enneh: wat een heerlijke muziek in deze film)

Schijnheiligheid is het beste alibi.

De tiener Jackie zit er helemaal niet op te wachten, op die aandacht van dat straatschoffie dat haar steeds opwacht bij de schoolbus. Jackie is net van school veranderd nadat het op de vorige school misging; Jackie sombert nog veel over het ongelukkige verlies van haar moeder, een voor haar traumatische ervaring. Haar lieve vader probeert wat ie kan om zijn dochter bij de les te krijgen en voor te bereiden op een goede toekomst maar het pakt nog niet zo goed uit: Jackie kan weliswaar goed leren maar droomt zich nog steeds teveel af tijdens de lessen en tijdens het verplichte huiswerk. 

Een deel van die mijmering spendeert ze aan datzelfde straatschoffie: de energieke Clotaire - een school dropout- is aan alle kanten bloedirritant, maar ook lief en grappig. Jackie gaat goed op de aandacht en laat zich stap voor stap veroveren, terwijl ze weet dat Clotaire gemaakt is voor onrust en ophef. De romantische seks-in-de-korenvelden-periode maakt dan ook al gauw plaats voor verkilling, als Jackie steeds meer op het tweede plan (b)lijkt te komen: Clotaire is het kattenkwaad voorbij en heeft zich laten inpalmen door een regionale misdaadorganisatie. Zijn aandacht voor Jackie verslapt, hij gaat voor het grote geld. Dat gaat natuurlijk mis, Clotaire draait langdurig de bak in. Eerst nu moet blijken hoe sterk hun liefde was: blijven ze aan elkaar denken, blijven ze elkaars namen noemen? De tijd heelt vele wonden, maar allemaal...?

Schijnheiligheid is het beste alibi.

Met: Francois Civil, Adele Exarchopoulos, Malik Frikah, Mallory Wanecque, Alain Chabat, Benoit Poelvoorde

FIN - song : Foreigner - Urgent

Gezien in : Cinema Oostereiland

Finding Steve McQueen - Mark Steven Johnson

Finding Steve McQueen op IMDb (6,2)

Finding Steve McQueen op Moviemeter (2,99)

Finding Steve McQueen op Wikipedia

Tamelijk niemendallige heist-film, een beetje mozaïekig opgezet. Ik betrapte mezelf erop dat ik - na een hele dag buiten wandelen en slenteren door de hoofdstad- hier maar moeilijk de aandacht bij kon houden, dat zegt wellicht al iets. Hoe dan ook: het is vermakelijk, maar misschien net niet mijn vermaak.

Begin jaren 70, de Nixon-years. We maken kennis met Harry, een goed uitziende vent die zijn best doet om de fraaie Molly aan de haak te slaan. Ze zit bij hem aan de bar en is van plan om kneiterlam de tent te verlaten. Barman Harry doet hoffelijk tegen haar en langzaam bloeit er iets moois. De twee beloven elkaar geen geheimen voor de ander te hebben, dat zal ze later nog lelijk opbreken.

Er komt namelijk een moment dat hij haar moet opbiechten dat hij eigenlijk een bankrover op de vlucht is. Enkele jaren daarvoor heeft hij met een klunzenclubje de bank beroofd waar president Nixon veel van zijn duister verkregen centen had gestald. De gedachte daarbij was: Nixon staat toch al zo onder vuur, die gaat vast geen stennis schoppen als zijn onrechtmatig verkregen dollars worden weggenomen. 
De kraak is succesvol, de heren gaan elk hun eigen weg maar worden al snel op de huid gezeten door FBI-rechercheur Lambert. Die knoopt de eindjes aan elkaar en weet uiteindelijk de link te leggen door de dandy chauffeur bij de bankoverval en de Steve McQueen- ambities van barman Harry. Nu Harry alles opbiecht aan Molly staan ze voor de keuze: overgave of Bonnie & Clyde.

Met : Travis Fimmel, Rachael Taylor, Forest Whitaker, William Fichtner

FIN - song : Eddie Rabbitt - Drivin my life away

American Night - Alessio Della Valle

American Night op IMDb (4,4)
 American Night op Moviemeter (1,59)

American Night op Wikipedia

Nu had ik een licht borreltje op (afscheidsreceptie van het werk) maar ik kon - eenmaal thuis op de bank- aan deze film geen touw vastknopen. En gezien de waarderingen op de filmsites hierboven, was ik daarin niet te enige. De film heeft allerlei pretenties maar maakt er eigenlijk geen enkele waar. Neo noir, het is een prachtige term maar als kijker weet je dan nog niet precies wat je kunt verwachten. Maar ja, ik had ooit mezelf opgelegd elke film te beschrijven die ik in zijn geheel bekijk. Komt ie dan:

We herkennen direct de knullige kruimeldief. Die wordt er door zijn schimmige opdrachtgevers om een gestolen Andy Warhol-schilderij (de print van Marilyn Monroe lekker compact opgerold) af te leveren op een locatie waar de anonieme koper ermee mag verdwijnen. Twee identieke sporttassen afgesproken, u kent dat wel. De deal loopt in het honderd, we leren al snel de andere partijen kennen: een wannabe galeriehouder, een maffiazoon die zelf wannabe kunstschilder is, een armlastige galeriehouder, een kunsthistorica en nog wat aanpalende figuren. Ieder heeft hierin zo zijn eigen ambities en zijn eigen problemen. Het knalt, het boemt! En ondertussen verschuift het schilderij steeds maar van tas naar tas, van eigenaar naar eigenaar.

Met: Jonathan Rhys Meyers, Paz Vega, Emile Hirsch , Michael Madsen

FIN - song : Wolfmother - Joker and the thief

Poker Face- Russell Crowe

Poker Face op IMDb (5,2)
 Poker Face op Moviemeter (2,41)

Voor een man met een tamelijk beperkt instrumentarium heeft Russell Crowe het behoorlijk ver geschopt. Ster in een redelijk aantal actiefilms, de nodige recette binnengesleept en - ik wist het nog niet - blijkbaar ook regisseur van films. Wat gingen we doen op deze loze zondagmiddag? We gingen kijken wat meneer daar dan wel van terechtbracht.

Welnu, het is slim om vooraf alvast de verwachtingen bij te stellen. "Poker Face" is gelukkig geen actie- en knokfilm (ook Crowe wordt ouder), al komen we voor een korte periode toch niet onderuit. Deze film gaat vanuit een heel andere hoek aan het werk: jeugdvrienden komen jaren later nog een keer bijeen voor  wat een bijzondere ontmoeting gaat worden. 

De pokerface uit de titel behoort aan Jake Foley, die na een tamelijk onbezorgde jeugd met veel zwemmen, outdoor life en vooral veel kaartspelen op een beslissende fase in zijn leven is aangekomen. Foley heeft alles wat zijn hartje begeert: na een succesvolle carrière als professioneel pokeraar begon hij - samen met jeugdvriend Drew- een bedrijfje voor online gokken. Nadat dat op zijn beurt ook skyhigh ging, namen de twee de volgende stap: vanuit de algoritmes die nodig zijn voor het voorspellen van het verloop van het kaartspel ontwikkelden ze een beveiligingssysteem voor overheden en rijke piefjes. Schathemeltjerijk werden ze ervan, maar er is blijkbaar één ding dat Foley niet kan financieren: zijn gezondheid. Nadat hij de diagnose heeft gekregen dat kanker hem binnenkort zal vellen, roept de puissant rijke gokker en kunstverzamelaar nog een keer zijn oude vriendenkring bij elkaar. Uiteraard om een spelletje poker te spelen maar Foley gebruikt het ook om zijn maten duidelijk te maken dat hij hun steun van vroeger al veel te lang niet meer ervaart.

Met; Russell Crowe, Liam Hemsworth, RZA, Aden Young, Steve Bastoni, Daniel McPherson, Paul Tassone

FIN - song : Piano Project- With or Without You

Goldfinger (aka Gold Finger) Guy Hamilton

Goldfinger op IMDb (7,7)
 Goldfinger op Moviemeter (3,58)

Zestig jaar oud inmiddels, deze iconische derde film uit de James Bond-reeks. Nog steeds hoge waarderingen op de filmdatabase-sites, verrassend hoe zeer deze dus de tand des tijds heeft doorstaan. Het moest destijds voor spektakel doorgaan, maar in vergelijking met andere Bond-titels is deze opvallend eenvoudig van opzet. Natuurlijk gaat het nog wel om iemand die wil heersen over de wereld, maar dit keer wil ie dat doen met een ordinaire bankroof. Nou ja, ordinair: hij gebruikt er wel een nucleair wapen bij (en daarmee komen we toch al meer in de 007-tradities. 

Bond komt, na eerst de broodnodige damescontacten en kaartspelletjes te hebben doorstaan, in aanraking met Auric Goldfinger, op het oog de normaalste Bondschurk uit de geschiedenis. Iemand die slecht tegen zijn verlies kan en daarom sjoemelt met kaartspelletjes met hoge inzetten. Iemand die valsspeelt bij het edele golfspel, maar dan buiten de gewiekstheid van onze geheime held heeft gerekend. 

Maar natuurlijk heeft de boef meer noten op zijn zang, zijn valse karakter zorgt ervoor dat hij opvalt bij MI6. Oorspronkelijk is meneer Goudvinger namelijk een goudhandelaar, eentje die gulzig op zoek is naar de alleenheerschappij op de goudmarkt. Daarvoor heeft hij een eenvoudig doch verreikend plan bedacht: hij wil binnendringen in Fort Knox, waar de grootste goudvoorraad van de wereld ligt opgeslagen. Dat goud wil hij radioactief besmetten, zodat het onbruikbaar wordt als betaalmiddel of onderpand. Daarmee zou zijn eigen goud natuurlijk fors in waarde stijgen. Nou, dat plan ligt ten uitvoer: het is aan James om Goldfinger en zijn slecht gehumeurde assistente Pussy Galore (beste naam van een Bondgirl ooit) tegen te houden. 

Met: Sean Connery, Gert Fröbe, Honor Blackman


FIN - song : Shirley Bassey - Goldfinger

Pixie - Barnaby Thompson

Pixie op IMDb (5,9)
 Pixie op Moviemeter (2,59)

Meteen toegeven: als de filmtitel me niet zo aan een mijn geliefde bandjes had doen denken, had ik m wellicht nooit aangeklikt. Toch gedaan. Welnu, een behoorlijk amateuristisch maar desondanks vermakelijke combi van roadmovie en misdaadfilm. Er gebeurt zo veel en de settings veranderen dermate vaak dat ik hoop dat ik het enigszins overzichtelijk kan weergeven.

Twee niet al te ervaren criminelen overvallen een pastorie waarvan zij de informatie hebben dat er drugs verhandeld worden. Blijkt zo te zijn, de vier aanwezige boordjes blijken uiteindelijk zelfs gewapend. Maar ze overleven het niet: de twee overvallers gaan er vandoor maar krijgen nog in de auto mot omdat de een de ander verdenkt van het schaken van zijn vriendin. Blijkt zo te zijn, de op dat moment laatst overgeblevene gaat er met de buit vandoor en spoedt zich naar de woning van Pixie, zijn ex.

Daar aangekomen blijken op dat moment twee adspirant-misdadigers mee te dingen naar de gunsten van zijn vriendin. Zij brengt hoofden en harten van veel lokale mannen op hol, deze twee kunnen daar wel bij. Als deze heren haar boze ex-minnaar bij de deur aantreffen, proberen ze hem uit de weg te ruimen. Wat overblijft: twee amateurmisdadigers, een onbetrouwbare schoonheid die driedubbel- en overspel speelt, haar stiefvader die een misdaadclan bestiert, een regionale priester die boos is op het opbreken van zijn drugsimperium. Gooi dit alles in een cocktail, stop het in de auto en laat iedereen op iedereen jagen (in wat voor vorm dan ook).

Met : Olivia Cooke, Rory Fleck Burne, Chris Walley, Ben Hardy, Colm Meaney, Alec Baldwin, Daryl McCormack

FIN - song : Marlena Shaw- California Soul