The Boat That Rocked (aka Pirate Radio/Radio Rock Revolution) - Richard Curtis

The Boat That Rocked op IMDb (7,3)
 The Boat That Rocked op Moviemeter (3,53)

The Boat That Rocked op Wikipedia

Toen ik deze film de eerste keer zag, schreef ik mijn recensies nog op Hyves (ja, écht!). Daar is natuurlijk niets meer van terug te vinden dus zal ik opnieuw aan de bak moeten. Heel niet erg, want wat was het fijn om deze film weer een keer te zien. Niet alleen een heerlijke cast en een dito trits muziek, ook een erg fijne reeks plaagstootjes naar "de macht" en "de mores" van die tijd. De jaren 60 hebben een boel voor ons bevrijd, laat ik het zo zeggen. Zelf luisterde ik natuurlijk ook naar piratenzenders, die in ons land in 1973 verboden werden. Precies het moment dat ik zelf platen begon te kopen, zeg maar. Ik zocht en vond mijn inspiratie daarna blijkbaar elders, want de liefde voor muziek is nog niet over..).

1966, we gaan de Noordzee op. Daar ligt, een klein stukkie uit de kust en net in de internationale wateren, de piratenzender Rock Radio. Die zender brengt verlichting in de huiskamers en op de werkvloer. De benauwde jaren 50 zijn voorbij, de wereld begint weer te ademen na de gruwelijke WOII: ontzuiling, seksuele revolutie en uiteraard de ontaarde kunst die popmuziek heet. Terwijl de BBC nog steeds praatprogramma's en politieke commentaren uitzendt, stemt "het volk" inmiddels af op de frequentie van de piratenzenders. Hoewel illegaal weten ze de harten van de luisteraars te stelen. 

Een doorn in het oog van de verantwoordelijke minister, die vast van plan is deze vrijbuiters het zwijgen op te leggen. Dat gaat natuurlijk niet zomaar, de rebellie drijft aan de oppervlakte. 

Met: Bill Nighy, Philip Seymour Hoffman, Tom Sturridge, Nick Frost, Chris o' Dowd, Kenneth Branagh, Rhys Ifans, Emma Thompson

FIN - song : David Bowie - Let's dance (2002 remaster)

FIN - song : Duffy - Stay with me baby

Belfast - Kenneth Branagh

Belfast op IMDb (7,4)

Belfast op Moviemeter (3,18)

Deur in huis, KLABAM : wat een prachtige film. Een intiem en sfeervol portret van getroubleerde tijden. Het kán, het is effectief. Natuurlijk kun je klagen over een nauwelijks uitgewerkt script, we kijken naar een compact verhaal. Maar de vrolijkheid die steeds maar weer botst met de ernst , de rauwe realiteit die steeds weer wringt met de hoop die de mensen uitstralen: het is van een ongekende schoonheid in deze film. Uitstekende hoofdrolspelers, maar de ongenoemde hoofdrolspeler is toch echt de muziek. Wat wordt die passend ingezet , wat een uitstekende match tussen sfeer in beeld en sfeer in klank. 
Ik schat in dat dit een echte "twee kampen" film is: je vindt het niks of je vindt het prachtig. 

We schakelen terug naar eind jaren 60, de arbeidersstad Belfast staat onder spanning. De altijd aanwezige religieuze bewijsdrang komt tot een hoogtepunt als protestantse activisten de huizen van katholieken in hun wijk komen belegeren. Rellen, vernieling, agressie, haat zelfs. Als de rookwolken zijn opgetrokken, kijken de bewoners elkaar nog eens aan: al die jaren knus en sociaal met elkaar samengeleefd en nu moet ik opeens een hekel aan mijn buurman hebben? Het is voor velen een onmogelijke opgave, want aan de buitenkant is niet te zien of de mensen katholiek of protestant zijn. 

Buddy , een olijk jochie van een jaar of tien, raakt hiermee zijn grootste speelterrein kwijt: altijd is hij op straat te vinden om riddertje te spelen of een potje te voetballen. Ineens moet ie om zich heen kijken, ineens moet hij zich afvragen of zijn heimelijke verliefheid op dat katholieke meisje uit zijn klas nog wel passend is. Buddy moet al zijn grote dromen aanpassen, er is een nieuwe werkelijkheid. 
Thuis is het ook al geen feest, want Buddy groeit op in relatieve armoede. Moeder heeft moeite de eindjes aan elkaar te knopen, vader is steeds lang van huis om te werken in Engeland. Om die reden is Buddy veel in het huis van opa en oma te vinden, waar alles draait om de liefde. Opa en oma stralen een warmte uit waar iedereen zich aan kan laven: naar elkaar, naar hun kinderen, naar hun kleinkinderen en vooral ook naar hun stad, hun Belfast. 
Terwijl iedereen hoofdschuddend tussen de ongemakken heen laveert, komt vader thuis met een schokkende vraag: zou moeder, zouden de jongens willen overwegen om naar Engeland te verhuizen als vader daar een goede baan lijkt te krijgen, waar een huis met een tuintje bij in zit? Het zou bovendien goed zijn voor de kinderen om uit deze gevaarlijke periode weg te trekken uit de wijk. 
Klinkt allemaal lekker, denkt Buddy, maar Engeland is geen Belfast. Wat kan hij doen, hoe maakt hij iedereen duidelijk dat hij hier nog veel te doen heeft, dat ie niet zomaar alles en iedereen kan achterlaten? 

Met: Jude Hill, Catriona Balfe, Jamie Dornan, Judi Dench, Ciaran Hinds

 FIN - song : Van Morrison - And the healing has begun

Green Book - Peter Farrelly

Green Book op IMDb (8,3)
Natuurlijk zitten er aardig wat gladde momenten in deze film, natuurlijk is het een beetje "racism light". Maar het is wél een echte film, eentje van vlees en bloed. Vaardig gemaakt, vermakelijk, een goed lopend en ook nog eens op waarheid gebaseerd verhaal. En daar overheen dan nog eens het uitmuntende acteerwerk van de heren Mortensen en Ali. Er is weinig mis met deze film, ik begrijp de Oscar-gevoeligheid en ik wil hem bij iedereen aanbevelen.

Tony is een jongen van de gestampte pot. Italiaanse pot dan weliswaar, want hij groeit op in een "klassieke' Little Italy-omgeving. Vele losse baantjes, op een of andere manier sprokkelt hij het eten voor zijn gezin bij elkaar. Het gaat maar net, af en toe moet hij spullen verpanden om de huur te kunnen betalen. Maar dan knocks er opeens een opportunity.
 Het is 1962, het is nog te vroeg voor Selma en MLK. Meesterpianist Don Shirley is vastberaden om een tournee door de zuidelijke staten van de VS te doen. Dat is tamelijk ambitieus. Niet vanwege zijn artistieke gaven, nee: Shirley is ongeëvenaard in zijn melodieën. Het probleem is zijn huidskleur. Don "Doc" Shirley is de eerste zwarte pianist die zoveel successen boekt dat hij recitals mag geven bij de rijke upper class van Amerika. Dat klinkt allemaal leuk, maar de zuidelijke staten zijn nog lang niet zo ver.
De pianoman heeft gehoord van de vaardigheden van Tony en wil hem als zijn chauffeur, roadmanager en troubleshooter mee hebben op zijn reis. Dat begint natuurlijk stroef, want de verschillen tussen de volkse alleseter en de gedistingeerde toetsenmeneer lijken onoverbrugbaar. Spoiler alert: de twee gaan aan elkaar wennen. Maar daarvoor gaat er heel wat water naar de zee.

Er valt wat te lachen in deze film, men gaat op een prettig ludieke manier om met een aantal zware maatschappelijke onderwerpen. Ontroerend bij vlagen, grappig soms maar hartelijk en warm door de gehele film heen. Prima.

Met : Viggo Mortensen, Mahershala Ali, Linda Cardellini

American Pastoral - Ewan McGregor

American Pastoral op IMDb (6,1)
We denken wel eens dat de VS het nú moeilijk heeft met zijn interne politieke worsteling (waarschijnlijk terecht) maar het is niet nieuw. Ook in de jaren 60 ging Amerika gebukt onder de interne botsingen tussen hen die het "the greatest country on earth" vinden en hen die vinden dat Amerika iets te vaak de politieagent speelt en daarbij nogal eens de mensenrechten vergeet. Belangrijkste periode daarbij is natuurlijk de scheuring die het land in de jaren 60 kende tussen voor- en tegenstanders van de Vietnam-oorlog én de scheuring tussen voor- en tegenstanders van 's lands raciale politiek.
Ik weet het, een beetje lange inleiding. Maar die is nodig om de sfeer te schetsen waarin deze film van acteur en regisseur Ewan McGregor zich afspeelt. Zelf speelt hij de rol van Swede Levov: een succesvol sportman, goede looks en zoon van een welvarend joods industrieel. Swede wordt alom bewonderd om zijn all-american-citizenship maar geeft zijn sportcarrière eraan voor de overname van de fabriek van pa. In die fabriek is hij een beminnelijke baas, 80 procent van zijn werknemers is gekleurd maar Swede is vrij van vooroordelen. Hij wil voor iedereen een goede baas zijn.
Zijn mooie vrouw is een voormalig beautyqueen (ook al zo succesvol) die zich geheel richt op de boerderij waarop het jonge gezin zich terugtrekt. De problemen liggen echter bij hun dochter: onzeker stottermeisje dat hunkert naar aandacht. Als zij eenmaal in de puberteit belandt, gaat het hard: ze veroordeelt de levensstijl van haar ouders, ze veroordeelt de handelwijze van Amerika en ze vervloekt de president. Ze radicaliseert snel en als er in het kleine plaatsje een aanslag wordt gepleegd gaan de verdenkingen al snel in haar richting. Echter: niemand kan haar erop aanspreken want ze is plots verdwenen. Ondergronds.
Swede komt in innerlijk conflict: hij wil een goede Amerikaan zijn, maar hij is ook overtuigd van het goede van zijn dochter. Hij zoekt en zoekt, vervreemdt zich daarbij van zijn vrouw die volledig doordraait. Wanneer hij via-via zijn dochter op het spoor komt, ontdekt hij dat ze heel ver heen is.

Boeiende boekverfilming (Philip Roth) in een sfeervolle verfilming. Acteerwerk is hier en daar wat gekunsteld, maar de film beklijft.
Met : Ewan McGregor, Jennifer Connelly , Dakota Fanning