The secret agent (aka O Agento Secreto)- Kleber Mendonca Filho

The secret agent op IMDb (7,4)
 The secret agent op Moviemeter (3,35)

O Agento Secreto op Wikipedia

Wat een wonderlijke film! Maar wat een mooie film ook. Lekker langdradig, een uitermate rustig verteltempo terwijl ondertussen de heftigste dingen gebeuren. Regisseur Kleber Mendonca Filho bewandelt ogenschijnlijk onbelangrijke zijpaden die pas later in de film van een ongelooflijk belang blijken voor de sfeer in de film. Want het is een gruwelijk verhaal waar we naar kijken, maar dat gruwelijke zit m vooral in de laagje voor laagje opgebouwde spanning. Een jaar na het fantastische "I'm still here" opnieuw een ijzersterke film over de periode van de Braziliaanse dictatuur, waardoor je jezelf afvraagt: hoeveel geschiedenislessen hebben we nodig om onder ogen te zien waar we nu weer middenin lijken te zitten? 

Onverstoorbaar - op het oog dan - rijdt hij met zijn karretje, een knalgele Kever, over de Braziliaanse snelwegen. Al bij de eerste beelden wordt het eerste laagje spanning zichtbaar: er ligt een lijk op het terrein van het pompstation waar Marcelo stopt voor een tankbeurt. Iedereen ziet het, maar niemand neemt maatregelen. Dat heeft alles te maken met de angst die er onder de bevolking heerst: niemand wil zich de argwaan en daaruit volgende woede van het regime op de hals halen. "Als ik niet kijk, heb ik het niet gezien. Wist ik er niets van."

Marcelo blijkt op de vlucht, hij rijdt richting kustplaats Recife. Daar waant hij zich voorlopig veilig voor de wraak van de corrupte ondernemer Ghirotti, de man die hem het vuur na aan de schenen legt omdat hij zijn leraarschap misbruikt zou hebben voor het aanvragen van patenten die het verdienmodel van Ghirotti zouden kunnen bedreigen. Die Ghirotti stuurt dus een moordcommando op hem af. Marcelo vindt in Recife onderdak bij een ondergrondse beweging van om diverse redenen tot outcast verklaarden. Hij blijft niet lang, zo verzekert hij: hij moet een paspoort bemachtigen en zijn zoontje ophalen bij zijn schoonouders, dan is hij weg. Maar eerst heeft hij nog de hulp van de - door en door corrupte- politie nodig om het identitieitsbewijs van zijn overleden moeder mee te nemen, het is het enige wat hem nog rest om haar bestaan te bewijzen. Onderduiken met zowel de politie als de maffia op je hielen, tijdens een periode van dictatuur: het wordt spannend.

Met: Wagner Moura, Maria Fernanda Candido, Gabriel Leone, Alice Carvalho, Udo Kier

Gezien in : Cinema Oostereiland
FIN - song : Angela Maria- Nao ha mais tempo

Wraak - Jonathan Elbers

Wraak op IMDb (6,3)
 Wraak op Moviemeter (2,93)

Wraak op Wikipedia

Er zijn mensen die smullen van misdaadverhalen. Die lezen de Panorama, die kijken de misdaadprogramma's op publieke en commerciële omroepen. Ze concluderen dan vaak dat onze wereld naar de kloten gaat, dat de maatschappij verhardt en dat de onderwereld regeert. Zelf ben ik niet van die school, hoewel ik natuurlijk wel weet dat er veel mis gaat en dat het criminele milieu nietsontziend is. Maar voor iemand die veel in de schijnwerkelijkheid van de wereld van de film vertoeft, besef ik terdege dat dit milieu door films en series vaak dermate geromantiseerd wordt dat er daadwerkelijk een groep mensen is die zich er toe aangetrokken voelt. Dat soort jochies (het zijn bijna altijd mannen) dénken MocroMafia, ze dénken Wraak. Die kunnen met deze film (een verhaal dat op meerdere punten geïnspireerd lijkt op het Marengo/Taghi - verhaal) hun hart ophalen: het gaat er soms grof aan toe. Zelf kon ik het maar matig waarderen: poldermisdaad met een sausje straattaal, als ik het in minder dan één zin wil zeggen.

De film draait om het advocatenduo Sabine Lamans en Yorick Lin, die met zijn tweetjes hun best doen om de mysterieuze Gio beet te nemen. Gio is de schuilnaam van Amsterdamse crimineel Samir, die opklimt in het moordmilieu, juist wanneer hij zelf aan een aanslag op zijn leven ontsnapt. Gio wijkt vanwege deze levensbedreiging uit naar Marokko maar stuurt nog wel zijn oude vriendenclub aan, een club waar toevallig zijn broertje Rayan ook steeds vaster deel van uit maakt. De groep criminelen blijft ongrijpbaar en kan doorgaan met hun terreurdaden, totdat Lamans op een gegeven moment de hand weet te leggen op een Blackberry van Rayan. Door een beetje lángs de lijntjes van de wet te lopen weten ze die telefoon te kraken, waarmee ze een schat aan informatie over de boevenclub openbaren. Maar: is die informatie ook daadwerkelijk bruikbaar om de groep op te rollen? Daar is meer voor nodig.

Met: Noortje Herlaar, Hamza Othman, Waldemar Torenstra, Yassine Ouaich, 

For a few dollars more (aka Per Qualche Dollaro in Piu) - Sergio Leone

For a few dollars more op IMDb (8,2)
 For a few dollars more op Moviemeter (3,90)

For a few dollars more op Wikipedia

Mijn mening? Volgens mij is deze film voornamelijk in de belangstelling en de herinnering van filmkijkers gebleven omdat de opvolger zo ongelooflijk goed was. Dit is gewoon láng geen "Once upon a time in the West". En dat komt voornamelijk door het flinterdunne verhaaltje en de eenzijdige manier van verbeelden ervan. Leone bekwaamt zich vooral in langdurige close-ups waarmee hij een gevoel van spanning wil creëren: er gaat iets gebeuren zodra de regisseur de gezichten naar je toe trekt. Natuurlijk weet ik dat ik met de blik van nu deze film weer eens zit te bekijken, maar voor mij is het opvallend dat ik bij OUATITW wél naar het puntje van de stoel schuif en bij deze niet. My bad, ik weet het, want de film scoort nog steeds een dikke acht. Er zitten dan ook zeker memorabele scenes in, maar ik ga toch liever nog een keer naar de meneer met de harmonica.

De extra dollars uit de titel vormen de premie die de twee bounty hunters in dit verhaal willen opstrijken. Zij kennen elkaar niet maar hun wegen kruisen als ze beiden op zoek zijn naar de beruchte dief El Indio, die de regio teisters met gewelddadige overvallen. Onze held Manco is de ijzig koele jager die niet al te veel van zijn persoonlijkheid prijsgeeft, waardoor hij een mysterie blijft voor zowel de opdrachtgever als zijn doelwit. In de jacht op El Indio treft hij de oudere Mortimer aan, een gedistingeerde voormalig kolonel. Beiden zijn meesters in hun vak - ze strijken met de regelmaat van de klok duizenden dollars op aan "wanted: dead or alive" rewards- maar nu blijken ze op dezelfde hoofdprijs te jagen. We komen er pas laat achter dat ze daar elk een eigen reden voor hebben, we moeten eerst langs hun eigen dilemma: elkaar bestrijden of samenwerken in de jacht op de geldschat?

Met: Clint Eastwood, Lee van Cleef, Gian Maria Volonté, Klaus Kinski

FIN - song : Ennio Morricone - Per qualche dollaro in piu

Flinch - Cameron van Hoy

Flinch op IMDb (5,6)
 Flinch op Moviemeter (2,66)

Als je, zoals ik, meerdere filmzenders in je tv-pakket hebt zitten, kom je bij het doorbladeren vaak titels tegen waar je niet eerder van gehoord heb en waar ook de acteursnamen je niet bekend voorkomen. Het is dan zaak dat de één- á tweeregelige beschrijving die bij de film staat, pakkend weergeeft wat je kunt verwachten. Bij deze film ging het net zo: de pointe van het verhaal viel dermate kort weer te geven dat ik precies wist wat ik ongeveer kon verwachten. In dit geval niet heel veel, maar goed, ik had al mijn klussen van die dag klaar en had nog een paar uurtjes voordat ik de deur uit moest. Klikken dus maar.

Joey Doyle komt schietend de film binnen en lijkt daar maar moeilijk mee op te kunnen houden. Komt natuurlijk doordat het zijn werk is - huurmoordenaar voor een schimmige organisatie - maar we krijgen daardoor slechts mondjesmaat te zien dat Joey wel degelijk een zachte kant heeft. Met die zachte kant zorgt hij voor zijn tobberige moeder, met die zachte kant bezoekt hij zijn vader die in de gevangenis zit. Want ja, Joey heeft het vak van pappie geleerd. Sterker nog: hij rolde erin omdat vader nog een schuld had te vereffenen met de onderwereldbaas die hem de opdrachten verschafte. Dat moet Joey nu dus doen.

Bij een van die opdrachten moet hij een corrupte wethouder uit de weg ruimen. Dat lukt, maar terwijl hij probeert de sporen van zijn misdaad op te ruimen, staat plots de assistente van de ambtenaar in de kamer. Joey kan hier nog een keuze maken: deze dame óók neerschieten of zorgen dat deze onschuldige vrouw verwijderd wordt van de plek des onheils. Hij kan het niet over zijn hart verkrijgen om haar te doden, dus neemt hij haar mee en sluit hij haar op op zijn kamer, waarna hij een plan gaat bedenken wat hij met haar aan moet. Ondertussen wordt Joey aan alle kanten bevraagd: door zijn moeder over zijn plannen met deze (overigens best knappe) dame, door zijn opdrachtgever of het gelukt is om ongezien zijn opdrachtgever uit te voeren en door collega-huurmoordenaars of hij weet waar de assistente gebleven is die sinds de moord op haar baas niet meer gezien is. Joey zwijgt, maar begint wel in de tussentijd gevoelens te ontwikkelen voor de onschuldige assistente. Hoewel, onschuldig?

Met: Daniel Zovatto, Tilda Cobham-Mervey, Cathy Moriarty, David Proval, Buddy Duress

FIN - song : Miami Nights 1984 - Ascend

LBJ - Rob Reiner

LBJ op IMDb (6,5)
 LBJ op Moviemeter (3,05)

Het is toch wel een genre op zich: presidentenfilms. We maakten er ooit een complete ronde over in onze filmquiz, er zijn er zoveel dat we zelfs nog konden schrappen om tot tien acceptabele keuzes te komen. Iedereen kent wel "JFK" maar zijn opvolger (met een vergelijkbare afkorting) is bij velen een stuk minder bekend. Lyndon Baines Johnson is door de geschiedenis door de jaren heen wel getypeerd als ridder van de droevige figuur. Immers, hoewel zelf hardliner qua politieke ideeën bereikt hij het daarin hoogst haalbare ambt slechts omdat hij de eerst opvolgende in lijn was. Als Kennedy niet zou zijn vermoord, zou hij nummer president zijn geworden. In de film "LBJ" volgt befaamd regisseur Rob Reiner de wording van een president.

De film start op het katalyserende moment van JFK's bezoek aan Dallas, november 1963. Johnson is een zuiderling en denkt aardig thuis te zijn in de denkwijzen van de Texaanse bevolking maar ziet tot zijn verbazing dat ook hier de gekte is toegeslagen: het publiek is idolaat van die goodlooking guy die hun president is, van de man met sex- en alle andere appeals die klasse verraden. Johnson constateert mokkend dat hij een achtergrondfiguur is geworden die door politieke handigheid van JFK min of meer is geneutraliseerd: zijn invloedrijke positie als Southern Senator is ingeruild voor een plek in de schaduw van een immer stralende president. 

Maar ja, we kennen de geschiedenis. Lee Harvey Oswald vermoordt en verstoort de American Dream en dat betekent automatisch dat LBJ uit de schaduw moet stappen. Deze overlegt nog wel met Robert, de nukkige broer van de doodgeschoten president maar deze merkt dat zijn weerstand tegen Johnson het af moet leggen tegen de officiële regels der verantwoordelijkheid: Amerika heeft leiding nodig en daarvoor is de VP nu eenmaal de eerste aangewezen kandidaat. Aanvankelijk verrast Johnson iedereen door kordaat en bewust de ingezette lijn van JFK voort te  zetten: de Civil Rights-act die zijn voorganger zo graag wilde, zal en moet er komen omdat Amerika stappen moet maken richting de moderne tijd. Johnson's oude vrienden voelen zich verraden maar zien ook wel in dat de pragmatische aanpak van de nieuwe president de tijdgeest goed te pakken heeft.

Met; Woody Harrelson, Jennifer Jason Leigh, Richard Jenkins, Michael Stahl-David, Jeffrey Donovan, Bill Pullman

FIN - song : Marc Shaiman- Let's get to work

In the land of Saints and Sinners - Robert Lorenz

The land of saints and sinners op IMDb (6,3)

The land of saints and sinners op Moviemeter (3,04)

Voor films met een Iers tintje ben ik altijd te porren: interessant land met dito mensen, dito geschiedenis. Daarnaast gezegend met prachtige landschappen en vaak ondersteund door mooie muziek. Ben er zelf 3 x geweest en dat zal absoluut niet voor het laatst geweest zijn. Toen mijn vrouw tijdens ons filmdagje gisteren dan ook met deze titel aan kwam dragen, was het vrij snel rond. Zien! Het werd geen wereldschokkend geheel maar om bovenstaande redenen desondanks een goede voldoende, heb me geen moment verveeld.

We gaan naar 1974, toen de Troubles nog volop het land beheersten (ook in het zogenaamd vrediger deel van de Four Green Fields). In Belfast wordt een aanslag gepleegd op een kantoortje, maar de aanslag mislukt deels: er komen drie passerende kinderen bij om. Dit maakt het voor de daders, de IRA, publicitair lastig om de aanslag op te eisen. De daders moeten op de vlucht. We komen ze later weer tegen. 

In de groene county Donegal leeft Finbar zijn op het oog saaie leven (na zijn terugkeer uit het leger handelt hij in boeken en doet hij amateuristische pogingen om een kruidentuintje op te zetten). Wat niemand weet, is dat hij - na het overlijden van zijn vrouw- een deel van zijn mores is kwijtgeraakt. Hij laat zich inhuren door een criminele tussenpersoon om op verzoek mensen uit de weg te ruimen en verderop in het land te begraven. Bij een van die opdrachten komt bij Finbar de ommekeer: zijn slachtoffer overtuigt hem ervan dat hij zijn leven moet omdraaien. Als hij niet wil eindigen als een verbitterde huurmoordenaar zal hij moeten beginnen goede dingen te doen.
Een van de eerste stappen is dat kruidentuintje, maar zijn betere ik word aangeroepen wanneer hij ziet dat een jong buurmeisje tekenen van mishandeling vertoont. Hij gaat op zoek naar degene die dit gedaan heeft en komt uit bij.... het gevluchte IRA-commando dat in zijn dorp een schuilplaats vond. Alles wijst erop dat dit op een confrontatie gaat uitdraaien.

Met : Liam Neeson, Kerry Condon, Ciaran Hinds, Colm Meaney, Jack Gleeson

FIN - song :  Diego Baldenweg - Over the ocean 

Hit man - Richard Linklater

 Hit man op IMDb (7,5)

Hit Man op Moviemeter (3,52)

Vanaf gisteren in roulatie, deze. Gelijk maar meepakken, dacht ik. Eerdere film van Richard Linklater lieten bij mij een goed gevoel achter, dus ik kon hier probleemloos instappen. Dat bleek te kloppen, al heeft deze film niet de brille van "Boyhood" of de gehele "Before..."-reeks. Maar wellicht is het ook niet eerlijk om deze met dergelijke grootheden te vergelijken. Op zich zat ik naar een aardig soepele film te kijken die zich met name aan de uitwerkingzijde van het plot van zijn goede kant liet zien. En dat terwijl het plot op ware gebeurtenissen gebaseerd is( de hoofdpersoon van deze film, Gary Johnson, heeft echt bestaan). 

Tergend saai vinden zijn leerlingen hem, deze Gary Johnson. Een leraar filosofie/psychologie aan een highschool, een Honda Civic onder de kont met een grote interesse voor planten en techniek. Niet bepaald the student's dream, deze droogkloot. 

Wat niemand weet, is dat meneer Johnson in zijn vrije tijd politiefunctionaris is. Hij werkt mee aan een team dat door het undercover inzetten van hitmen veel potentiële moorden voorkomt. Johnson kennis van de psychologie wordt daarbij gekoppeld aan zijn technische inzichten. Gaat al jaren goed, maar plots verandert Johnson's rol: in plaats van achter die schermen moet hij de huurmoordenaar spelen die de val voor de potentiële misdadiger moet zetten. 

Hij blijkt dat dermate goed te doen dat de op non-actief gezette voorganger voorlopig niet terugkeert, Johnson mag het blijven doen. Menig kandidaat-misdadiger wordt hiermee gegrepen voordat deze kan toeslaan. Johnson speelt de saaie bonestaak op zijn highschool, maar vindt in zijn Jambers-bestaan daarbuiten veel voldoening. Tot hij de mooie Madison tegenkomt, die haar agressieve man wil laten ombrengen. Johnson praat dat uit haar hoofd en gaat daarmee zijn politieboekje ver te buiten. En gaat daarmee zelfs verder als hij later - op haar initiatief- een relatie met haar aanknoopt. Hij moet de rol van zijn leven spelen om niet bij de recherche door de mand te vallen. 

Met : Glen Powell, Adria Arjona, Austin Amelio

FIN - song :  Allen Toussaint - Cast your fate to the wind

Gezien in : Cinema Oostereiland

The Killer - David Fincher

The Killer op IMDb (7,1)
 The Killer op Moviemeter (3,44)

De spanning opbouwen, dat kan ie wel. David Fincher slaagt er opnieuw in om een gelaagde thriller af te leveren waarbij de actie niet per se de kern is waar alles om draait. We duiken veel meer in het brein van de hoofdrolspeler (een ijzig berekenende rol van Michael Fassbender).

Ergens in zijn leven is het misgegaan. Ergens moet ie de aansluiting met de mensheid zijn kwijtgeraakt, waardoor hij op mechanische wijze zijn werk kan uitvoeren. Geef hem een opdracht en hij voert hem - grondig voorbereid- uit. Observeren, wachten, geen afleiding toestaan en volledige focus op het moment: The Killer uit ons verhaal is de gedroomde partij voor obscure opdrachtgevers: voor hen "ruimt hij mensen op" die er op een of andere manier voor die opdrachtgever niet horen te zijn. We krijgen van Fincher niet de kans om te achterhalen of het daadwerkelijk slechte mensen zijn die door de huurmoordenaar vermoord worden, het gaat gewoon om werk. Net zo min krijgen we de kans om te achterhalen of The Killer zelf eigenlijk een slecht mens is. Hij doet zijn werk en hij kan dat doen omdat hij - naar eigen zeggen - "nergens een fuck om geeft." Nergens?

Nee, dat blijkt te ruim gerekend. Nadat The Killer een opdracht verprutst heeft en de verkeerde persoon tot slachtoffer maakte, ervaart hij de ware macht van zijn werkgever. Die blijkt zijn partner het ziekenhuis in gewerkt te hebben, ze heeft het ternauwernood overleefd. The Killer weet dat zij niet het uiteindelijke doelwit was, maar zweert zichzelf wraak te nemen. Hij legt een lang pad af: via zijn eigen financier komt hij achter de namen van degenen die zijn huis belaagden en hij jaagt ze na, tot in alle uithoeken van het land. Want hij geeft wel degelijk een fuck.
Extra shoutout naar de muziekkeuze van Fincher, want waar ik ook keek: overal was muziek van mijn oude helden van The Smiths bij! Heerlijk..

Met : Michael Fassbender., Tilda Swinton, Charles Parnell

FIN - song : The Smiths - There is a light that never goes out

Killers of the flower moon - Martin Scorsese

Killers of the flower moon op IMDb (8,2)
 Killers of the Flower Moon op Moviemeter (4,08)

Huizenhoge waarderingen op bovengenoemde filmwebsites, zo zie ik ze echt niet vaak. Komt natuurlijke mede door de versheid van de film (die gaat echt nog wel een stukje dalen op de ranglijsten) maar feit is wel dat de film van meet af aan op een goede ontvangst kon rekenen. De reputaties van de hoofdrolspelers maar zeker ook die van regisseur Martin Scorsese maken de filmkijker nieuwsgierig en doet de verwachtingen omhoogschieten.

De film is avondvullend (drieënhalf uur, wij hadden voor het eerst sinds jaren een pauze in ons lokale filmtheater) en dat gaat waarschijnlijk de enige reden zijn waarom dit niet een ongelooflijke box-office knaller gaat worden. Grote namen op het affiche, een pakkend verhaal dat bovendien ook nog eens op waarheid gebaseerd is. Zitvlees is nodig, maar je krijgt zeer zeker waar voor je geld.

Begin vorige eeuw, net na de Eerste Wereldoorlog. Ernest Burkhart arriveert in het pioniersstadje Fairfax, waar hij zich direct bij zijn oom Bill "King" Hale meldt. Hale is een invloedrijk man in de regio en dat is bijzonder. Hale is namelijk White America, terwijl Fairfax middenin Osage County ligt. Het indianenvolk de Osage is de meest welgestelde van alle indianenvolken: het gebied waarop zij leefden, bleek olie te bevatten en door slim handelen verkreeg de indianenstam alle rechten op de exploitatie. Geen tipi's maar villa's, geen armlastig veedrijven maar lucratief olievelden ontginnen. Klinkt allemaal prachtig, maar het heeft een brute keerzijde: drankmisbruik, geldzucht, het ontgroeien van hun volkse rituelen maakt veel van hen ongelukkig. En dat blijkt nog niet het ergste: waar geld is, zijn aasgieren en de blanke bevolking van Amerika laat zich daarmee uitstekend typeren. 

Hale heeft zich voorgedaan als weldoener (scholen, zorg, dat werk) en heeft zich daarmee een invloedrijke positie verworven. Hij arrangeert gemengde huwelijken om daarmee een deel van de olierechten bij blanken terecht te laten komen (en liefst natuurlijk bij hemzelf). Ernest Burkhart is daartoe door hem ook uitverkoren: neefje moet trouwen met de zwijgzame doch kranige indiaanse Mollie Brown. Mollie heeft een moeder en meerdere zusters, dus Burkhart gaat niet direct in aanmerking komen voor erfrecht. Daarvoor moet hij opdrachten uitvoeren die Mollie doen stijgen in de successie-ranglijst. Een morbide en weldoordacht plan maar waar niemand rekening mee heeft gehouden, is dat de niet al te snuggere Ernest simpelweg van zijn vrouw blijkt te houden. Meer nog dan van het lonkende geld. Gekweld door wroeging voert hij de opdrachten van de grote touwtrekker Hale uit. Kan niet goed gaan.

Een keur aan grote namen komt voorbij, waarbij ik vooral onder de indruk was van het ingetogen spel van Lily Gladstone. Tevens vond ik de enigszins documentaire-achtige start van de film erg goed. Minder vond ik het rare maniertje van DiCaprio waarmee hij zich een plattelandsaccent probeerde aan te meten, op een gegeven moment vond ik het zelfs storend. Alles overziend zeg ik: een echt filmepos, onderhoudend en verhalend. Goed verhaal, maar dus niet lekker kort.

Met : Leonardo DiCaprio. Robert de Niro, Lily Gladstone, Jesse Plemons, John Litgow, Brendan Fraser, Cara Jade Myers, Jason Isbell, William Belleau, Scott Shepherd

FIN - song : Osage Tribal Singers- Whazhazhe (a song for my people)

Extraction - Sam Hargrave

Extraction op IMDb (6,8)
 Extraction op Moviemeter (3,25)

Het vlees was zwak gisteravond. We kozen voor een "slechte-film-avond", wat in ons geval betekende dat we een beetje buiten de ons gebruikelijke genres traden. Eerst een matige comedy en daarna deel 1 en 2 van een boordevolle actiefilm. Geslapen als een roosje, al moest ik mijn best doen om daar niet al tijdens deel 2 mee te beginnen. 

Tyler Rake wordt op zijn retraite gestoord door Nik, zijn oude opdrachtgeefster. Hij heeft zich schuldbewust in de Australische wildernis teruggetrokken nadat zijn zoontje overleed terwijl hij in Afghanistan aan het vechten was. Het kostte hem niet alleen zijn zoontje, ook zijn huwelijk en zijn soldatencarrière. Vanaf dat moment stapte de getrainde vechtmachine in een huurlingenleger dat zich richt op lastige bevrijdingsoperaties.

Nik heeft er weer zo een, waarschijnlijk zijn lastigste tot nu toe: het zoontje van een gevangen zittende Indiase crimineel is ontvoerd door zijn grootste concurrent uit Bangladesh. Het is aan Tyler om diep de sloppenwijken van Dhaka in te gaan om het jongetje niet alleen bevrijd te krijgen, maar daarna ook nog eens weg te smokkelen uit een totaal afgegrendelde stad. Dat gaat niet zonder veel slagen, veel stoten en heel veel schoten.

Met : Chris Hemsworth , Rudhraks Jaiswal , Randeep Hooda, Golshifteh Farahani

FIN - song : Henry Jackman/Alex Belcher - Extraction

The Gray Man - Anthony & Joe Russo

The Gray Man op IMDb (6,5)

The Gray Man op Moviemeter (3,13)

Volhardend als wij zijn, kijken we dit type film toch meestal wel samen. Dat terwijl we beiden weten dat het niet onze categorie is, dat we na een uurtje wel ongeveer genoeg weten maar dan nog een dik uur aan actie- en vechtscenes moeten doorstaan. Maar goed: deze kan afgevinkt. 



Agent Six heet ie, de man die door een speciale tak van de CIA uit de gevangenis is gehaald om voor hen naargeestige klusjes op te knappen. Omdat hij voor moord (op zijn vader) veroordeeld is en nog een jaar of 20 gevang voor de boeg heeft, lijkt het aanbod van relatieve vrijheid hem aanlokkelijk. 
We stappen in als hij voor zo'n huurlingenklus in Thailand bezig is om een andere agent van The Gray Men uit te schakelen. Agent Four blijkt over informatie te beschikken die de CIA-leiding van Six in diskrediet kan brengen. Six is strikt uitvoerend en weet de agent uit te schakelen, maar niet nadat deze hem een medaillon overhandigt waarin een compromitterende geheugenkaart is verstopt. 
Door het aanpakken van die hanger plaatst Six zich buiten de orde van de organisatie, vanaf dat moment zit de CIA achter hem aan. Men zet druk op hem door het nichtje van zijn CIA-mentor Fitzroy te gijzelen, 
 In zijn eentje (nou ja, met morele steun van Fitzroy en actieve steun van CIA-coryfee Dani Miranda) neemt Six het op tegen de CIA, die voor dit klusje de nare martelman Lloyd Hansen inschakelt. Six moet dus én een meisje bevrijden én zelf overleven én de geheugenkaart safe stellen. Ga er maar aan staan. 

Met : Ryan Gosling, Chris Evans, Ana de Armas, Billy Bob Thornton, Jessica Henwick

  FIN - song : Black Keys - Wild Child

Asher - Michael Caton Jones

Asher op IMDb (5,4)

Asher op Moviemeter (2,54)

Ondanks de tamelijk heftige hoofdpersonages kabbelt deze film zich een weg naar het einde. Wellicht komt dat doordat de film hinkt op twee gedachten, waardoor de personages een ietwat schizofreen karakter krijgen. De ambivalentie tussen harde misdaad en romantische ontwikkelingen maakt dat de film een probleempje heeft met zijn geloofwaardigheid.

Asher is een contract-killer. Vanuit een joodse wasserette krijgt hij steeds zijn opdrachten door: schietpartijtje hier, lynching daar, envelopje in de binnenzak en weer door. Asher was de beste in zijn vak maar ziet nu jonge gasten vol voor de grote opdrachten gaan doordat ze bereid zijn meer risico's te nemen. De grote opdrachtgever Avi blijft ver op afstand, hoezeer Asher ook een beroep wil doen op hun langdurige band. 

Wanneer Asher bij het vervullen van een opdracht tegen de charmante Sophie aanloopt, komt de leegte van zijn bestaan nog harder binnen. Hij probeert manmoedig een relatie met haar aan te knopen maar beseft dat zijn werkzaamheden een normaal menselijke verhouding in de weg staan. Dus stort hij zich eerst op het handhaven van zijn positie binnen de organisatie, er wordt gevaarlijk aan zijn stoelpoten gezaagd. 

Met : Ron Perlman , Famke Janssen , Jacqueline Bisset, Marta Milans, Richard Dreyfuss

 FIN - song : Colonol Mustard & The Dijon 5 - Ginger Girl 

Standoff - Adam Alleca

Standoff op IMDb (6,1)

Standoff op Moviemeter (2,68)

Het moge duidelijk zijn voor u dat ik de vakantieweek mede gebruik om de harde schijf leeg te kijken. Dat gaat niet in zijn geheel lukken, maar er komt van alles voorbij waar ik "klik" tegen zei.Het leven van een filmquizmaker gaat niet over rozen, immers.  Zo keek ik deze, opnieuw geen hoogvlieger en vooral agressiever dan goed voor mij is. Maar goed: gezien en nu van de schijf af. 

Klein meisje bezoekt het graf van haar ouders. Ze heeft het fototoestel dat ze van hen heeft gekregen om haar nek hangen. Met die camera kan ze inzoomen op een vreemde gebeurtenis verder op het kerkhof. Daar knalt een huurmoordenaar een huilende weduwe en een orerende priester het vers gedolven graf van de overledene in. Het meisje drukt af, maakt een foto maar wordt door de klik ontdekt door de huurmoordenaar. REN-NEN!!!

Na een sprint door het bos belandt ze bij het huis van een alleenwonende man, die aanvankelijk raar naar het meisje kijkt maar die haar direct naar binnen moffelt als de huurmoordenaar zijn terrein op komt lopen en hem in zijn been raakt. 
De twee vluchten naar boven , de huurmoordenaar palmt de benedenverdieping in. Hij zegt tegen de bewoner dat hij hem wil sparen als deze dat meisje maar naar beneden laat komen. Dat meisje heeft immers zijn gezicht gezien en dat is slecht voor zijn marktwaarde. Er ontstaat een langdurig gevecht, afwisselend met kogels en met woorden. Erg lang kunnen de twee boven hun stellingen niet veilig houden, daarvoor is hun bewapening te beperkt. 

Met ; Laurence Fishburne, Thomas Jane, Ella Ballentine. Joanna Douglas

FIN - song : Sol Seppy - Enter one

U Turn - Oliver Stone

 U Turn op IMDb (6,7)

U Turn op Moviemeter (3,35)

Grote-gebaren-thriller van Oliver Stone, zoals we van hem kunnen verwachten. 

Kruimelcrimineel Bobby wordt op de hielen gezeten door zijn schuldeisers. Twee afgeknipte vingers kostte het gedrag van de belagers hem al, nu moet hij binnen korte tijd 13.000 dollar weten op te hoesten , wil hij niet nog meer lichaamsdelen kwijtraken. Hard rijden dus.

Wanneer zijn auto het in de buurt van een woestijnstadje begeeft, lijkt zijn pech compleet. Geen geld voor de reparatie, hij is beland in een plek waar niets gebeurt. Of nee: lijkt te gebeuren, want al snel ontmoet Bobby een aantal wonderlijke schepsels die elk misschien een deel van zijn pijn en zijn schuld zouden kunnen verlichten. 

Belangrijkste spil daarin is de knappe Grace, een jonge vrouw die hij in de winkelstraat ontmoet. Ze troont hem mee naar huis om de boodschappen te laten sjouwen en gezien haar gedrag verwacht Bobby enige amoureuze verwikkelingen. Daar wordt al snel een stokje voor gestoken als haar onbehouwen man Jake thuiskomt. Deze draait na de onverkwikkelijke ontmoeting al snel 180 graden om en vraagt Bobby of hij geld wil verdienen voor zijn auto-reparatie. Hij moet daarvoor wel de jonge Grace om het leven brengen en er is weliswaar veel mis met Bobby, maar een moordenaar is ie niet. 
Terwijl hij toenadering zoekt tot Grace en merkt dat hij de gruweldaad niet over zijn hart kan krijgen, geeft zij het hele verhaal een twist door op haar beurt Bobby te vragen haar man om het leven te brengen. "Hij heeft geld, veel geld verstopt in huis". 
Terwijl Bobby's schuldeisers het stadje naderen, terwijl hij een aantal rare dorpelingen van zich af moet schudden en hij de sheriff continu spiedend om zich heen weet, schudt Bobby zijn kaarten: het kan alle kanten op, maar boven alles blijft staan dat hij aan geld moet komen om zelf niet aan het kortste eind te trekken. 

Met : Sean Penn, Jennifer Lopez, Nick Nolte, Billy Bob Thornton, Jon Voigt , Powers Boothe

FIN - song : Peggy Lee - It's a good day

Bacurau - Kleber Mendonca Filho/Juliano Dornelles

Bacurau op IMDb (7,4)

Bacurau op Moviemeter (3,31)
 

Breed gewaardeerd, maar tamelijk weird. Vergeef me dit flauwe rijmpje, ik weet niet precies hoe ik deze film moet plaatsen. Bij de aftiteling maakte ik me al zorgen over hoe ik vandaag de recensie ging insteken. Niet slecht, maar ook niet heel goed (niet zo goed althans als ik anderen had horen beweren). Vervreemdende aanpak, dat is dan weer een absolute plus: het is verre van een standaardverhaal. Echt zo'n film waarvan je zegt: je moet het gezien hebben om het te geloven, het verhaal is niet eenduidig te vertellen. Een poging.

Het arme dorpje Bacurau, ergens in het zuidwesten van Brazilië, is een onbeduidende plek. Het staat niet eens op een landkaart, er is maar één toegangsweg en die weten eigenlijk alleen de dorpelingen te vinden. Enige tijd geleden heeft de corrupte burgemeester van de regio het dorpje afgesloten van de watervoorzieningen : er moet nu periodiek iemand met een grote tankwagen heen en weer rijden om de faciliteiten enigszins op peil te houden. Armoedig bestaan, zegt u. Klopt, maar het sterkt wel de dorpsgeest, men staat wel voor elkaar klaar. 

Wanneer de foute burrie toch een poging doet om met de bevolking in contact te komen (het is tijd voor zijn herverkiezing immers), wordt hij weggehoond . Gekwetst vertrekt hij. Kort daarna krijgt het dorp bezoek van een onbekend motorduo. Voor gans Bacurau is dit een aankondiging van naderend onheil. Wanneer iets buiten het dorp een familie wordt vermoord, weten de bewoners genoeg. Ze moeten zich klaarmaken voor de strijd met het huurlingenleger van de foute politicus. Die uiteraard van niets weet.
Er volgt een genadeloze confrontatie.

Met : Barbara Cohen, Thomas Aquino, Silvero Pereira, Sonia Braga, Udo Kier

FIN - song : Geraldo Vandre - Requiem para matraga

Ava - Tate Taylor

Ava op IMDb (5,4) 

Jessica Chastain, ik vind het een interessante actrice. Markante kop: niet per se een klassieke schoonheid maar wel een mooie mengeling van vastberadenheid en droefenis. Om die reden ging ik deze film dus kijken, en dan nam ik meteen vette namen als John Malkovich, Geena Davis en Colin Farrell mee. 

Maar ja, Bert en Hollywood, dat is niet altijd de beste combinatie. Zeker niet als het een actiefilm is. Dan ben je mij al gauw kwijt. Jammer dus, hij is te geef voor degene die meer in dit genre zit. 

Chastain is Ava , een huurmoordenaar met een enorme hoge score. Ooit een kansloze verslaafde alco-junkie, nu een vechtmachine die je voor alles en nog wat kan inhuren. Ttijdens haar klussen kleurt ze nog wel eens buiten de afgesproken lijntjes (ze gaat meestal in gesprek met de slachtoffers, in plaats van recht op het uiteindelijke doel af). Om die reden wil de organisatie van haar af, althans: de hoogste baas. Haar eigen tussenpersoon Duke, die haar opleidde en haar maakte tot de killer die ze nu is, waarschuwt haar en springt voor haar in de bres.

Tussen deze dreiging door is er ook nog eens een hernieuwde kennismaking met haar familie, die ze destijds plotseling in de steek liet. Ze is nog steeds heel betrokken, maar moet ze ook in bescherming nemen vanwege de dreigingen die om haar heen hangen. 
De rest is knokken en schieten. Toe maar.

Met : Jessica Chastain, John Malkovich, Geena Davis, Common, Colin Farrell

Terminal - Vaughn Stein

Terminal op IMDb (5,3)
Rare film die wanhopig iets probeert te zijn wat ie niet is. Men probeert het met een strakke vormgeving maar doet daardoor aan overdaad. Men probeert het met een ingenieus script maar we voelen veel dingen vooraf al aankomen. Men probeert het met tongue-in-cheeck humor maar die valt regelmatig in het luchtledige. Toch zijn er ook lichtpuntjes: de dubbelrol die Margot Robbie aanneemt pakt redelijk goed uit. En de repetitieve mislukte overvalletjes bij het station zijn een aardige running gag.

De titel is ook nog eens dubbelzinnig; we bevinden ons in de terminal van een groot treinemplacement. Daarin maken we al snel kennis met een hoestende zwaarmoedige man die - je verwacht het niet - terminaal ziek is. Dat komt mooi uit!
Hij wordt door de tamelijk vreemde stationschef verwezen naar de restauratie alwaar een fraai geboetseerde bardame het gesprek met hem aanknoopt. Geheel tegen de verwachting in probeert ze de man niet van zijn zelfmoordplannen af te brengen. Sterker nog: ze doet hem suggesties over "how to..".
Wij weten dan allang dat deze dame hier niet toevallig is, dat ze een dubbele agenda heeft omdat ze in opdracht van een gangsterbaas een aantal lokale vijanden tegen elkaar moet uitspelen zodat de boel straks mooi opgeruimd is.
Ziehier de setting van anderhalf uur vreemde verwikkelingen op een treinstation.

Met : Margot Robbie, Simon Pegg, Mike Myers, Max Irons , Dexter Fletcher