Le Pot-Au-Feu (aka The Taste of Things/La Passion de Dodin Bouffant) - Tran An Hung

Le Pot-au-feu op IMDb (7,4)
 Le Pot-au-feu op Moviemeter (3,74)

La Passion de Dodin Bouffant op Wikipedia

Het zal vast door mijn gebrek aan culinaire interesse komen dat ik deze film niet eerder heb bekeken. Waar anderen smullen van restaurants met sterrenrecensies en navenante prijzen, ben ik niet voldoende onderlegd om het bijzondere daarvan af te zien. Derhalve heb ik mijn vrouw destijds met een vriendin naar deze film laten gaan, ik voorzag een matige interesse in het leeuwendeel van de film. Wel was ik uiteraard benieuwd naar het eigenlijke verhaal, met name dan naar de vertolking daarvan door gekwalificeerd acteur Benoît Magimel en de topactrice Juliette Binoche. Daar ben ik nu dus alsnog maar een keer voor gaan zitten.

Dodin Bouffant is een meester(lijke)kok. Hij kookt voor de adel, voor grootheden en voor vorstenhuizen. Zijn reputatie heeft hij verdiend door gevarieerde en verse producten in te zetten op een onconventionele manier. Weinig mensen weten dat hij zich daarbij voor een enorm deel laat inspireren door zijn keukencheffin, de rustige en betrouwbare Eugénie. Zij werkt al jaren voor Dodin, weet hem gerust te stellen waar nodig en is mogelijk de enige die zijn avontuurlijke bedenksels in daadwerkelijke gerechten weet om te zetten. De twee andere keukenhulpen Violette en Pauline zijn gehoorzaam waar het moet en behulpzaam waar gewenst, zij zien de brille die net zo goed in Eugenie huist als in haar werkgever-sinds jaren.

Doordat ze al zolang samen in de keuken staan, ontstaat er een genegenheid die de culinaire vaardigheid overstijgt. Hij probeert haar steeds duidelijker het hof te maken, maar ze hapt slechts mondjesmaat toe. Dodin weet plots een manier om haar te overtuigen: hij is gevraagd om te koken voor een Aziatische prins en wie beter dan Eugenie kan beoordelen of zijn menu zal gaan werken? Weet hij haar hiermee definitief te verleiden?

Met: Benoît Magimel, Juliette Binoche, Galatea Bellugi, Bonnie Ragneau- Ravoire

FIN - song : Massanet/ Hans Oudenaarden - Medidation de Thaïs

Délicieux (aka Delicious) - Eric Besnard

Délicieux op IMDb (7,0)
 Délicieux op Moviemeter (3,19)

Délicieux op Wikipedia

"Ik houd van lekker eten". Hoe vaak hoor je die uitdrukking wel niet? Alsof er ook mensen zijn die van vies eten houden, wat ik betwijfel. Hoe dan ook: er zijn veel mensen die zich voordoen als "culinair onderlegd", er zijn daartussen ook mensen die dat ook daadwerkelijk zijn. Zelf ben ik niet zo iemand, ik geniet mogelijk zelfs meer van een eenvoudige maaltijd dan van een culinaire effort van een topsport-kok. Maar feit blijft dat het een kunde is, waar een fors deel van onze wereld warm voor loopt. 

Voor die mensen zal deze film dan ook inzichten bieden in hoe het allemaal zo is gekomen. Gisteren herzag ik de aangename komedie "Délicieux" die op een "zo kan het gegaan zijn"-wijze de ontstaansgeschiedenis van "het eerste restaurant ooit" vertelt. Ook bij het opnieuw bekijken genoot ik van het innemende spel van hoofdrolspeler Grégory Gadebois, opnieuw was fijn om met het verhaal van de film licht enkele bepalende historische feiten aan te raken (de Franse revolutie, adel versus burgerij én dus het ontstaan van de gastronomie. Geen straf hoor, deze.

Mijn recensie uit 2022: https://begt.blogspot.com/2022/06/delicieux-aka-delicious-eric-besnard.html

FIN - song : Christophe Julien - 1789

Hunger - Sitisiri Mongkolsiri

Hunger op IMDb (6,6)
 Hunger op Moviemeter (3,31)

Na de glorietijden van de feestelijke eetfilms konden we er natuurlijk op wachten dat er ook films zouden verschijnen over de minder prettige kant van de culinaire wereld. We keken eerder al naar "The Menu" en "Boiling Point", de film waarover u hieronder gaat lezen past prima in dat rijtje: de spanning loopt in de richting van een thriller, daarnaast zit er een fors psychologisch tintje aan deze film die ook laat zien hoe fijn de Aziatische golf tegenwoordig aan het rollen is in filmland. Goed te doen derhalve.

De bescheiden Aoy is de belangrijkste spil in het familierestaurant van haar vader: hoewel men traditionele Thaise gerechten serveert, weet Aoy de standaard hoog te leggen. Dat valt op, op een dag wordt ze benaderd door een medewerker van de beroemde chef Maitre Paul: of ze voor hem wil werken.

De beslissing valt haar zwaar, maar Aoy stapt toch in de strenge wereld van de meesterchefs. Ze wil speciaal zijn en dat gaat haar in pappa's keuken niet lukken. U snapt: dat wordt een lange weg, ze wordt afgesnauwd en afgemat door een militaristische én snobistische meesterkok. Hij vraagt álles van haar, ze moet zich helemaal geven anders gaat ze het niet redden in de culinaire top. 

Aoy zwicht echter voor haar principes, als ze ziet dat Paul onorthodexe regels toepast en daarbij wetten overtreedt. Ze stapt op en gaat via een investeerder zelf een keten opzetten. Waarbij ze, u snapt het, uiteraard op een culinair feest weer tegenover meneer Paul komt te staan. Het wordt een erop-of-eronder wedstrijd: gaat Aoy voor de (culinaire) roem of kiest ze toch voor de vertrouwdheid van haar familie en culturele achtergrond?

Met : Chutimon Chuencharoensukying, Napochai Chaiyanam, Gunn Svasti Na Ayudhya

The Menu - Mark Mylod

The Menu op IMDb (7,2)
 The Menu op Moviemeter (3,45)

Onderweg naar de vakantiebestemming had ik vele films voor het uitkiezen. Best mainstream vaak, wat ze je in het vliegtuig aan keuze bieden, maar er zitten er altuijd een paar tussen die je niet hebt gezien of simpelweg had gemist. Zoals deze, die volgens mij van een streamer kwam waar ik geen abonnee ben. Ben niet van de kook- en eetfilms, maar daar ging deze film ook slechts zijdelings over. 

Ze zijn duidelijk nog niet geheel op elkaar afgestemd, het bijzondere koppel Tyler en vriendin Margot. Al snel blijkt dat dit gevoel klopt: Tyler heeft onlangs een relatie verbroken en vraagt nu Margot mee op een date die hij reeds lang had geboekt. Tyler is namelijk erg van de gastronomie en kon eindelijk een afspraak maken voor een culinair tripje naar het restaurant van meesterchef Julian Slowik, die op een eilandje net buiten de kust zijn kookkunsten aan de happy few vertoont. Peperduur, op uitnodiging en dus voor een select publiek. 

Waar Tyler verrukt is dat hij eindelijk mag ruiken en proeven aan Slowik's haute cuisine is Margot duidelijk minder onder de indruk van de eetpoeha. Ze heeft als callgirl al meerdere verplichte etentjes moeten ondergaan, deze gaat daar niet veel aan toevoegen. Al helemaal niet als ze op de boot richting het restaurant een oude klant ontmoet, die voor zijn nietsvermoedende vrouw verborgen houdt dat hij Margot kent. Onder de overige gasten ook nog een bekend culinair recensente, een drietal snelle financiële boys en een acteur op zijn retour die zijn secretaresse wil verwennen. 

Het bonte gezelschap wordt overdonderd door de zonderlinge topkok Slowik, die langzamerhand - tussen de ingenieuze menugangen door - laat blijken dat dit weekend voor hem een afrekening wordt. Een afrekening met het plebs dat hij moet bedienen, met de snobistische gasten en met de wannabees die louter voor hun bucketlist bij hem aanschuiven. Een serieuze afrekening.

Met : Ralph Fiennes, Anya Taylor-Joy, Nicholas Hoult, Hong Chau, Janet McAteer, John Leguizamo

FIN - song : Colin Stetson- Amuse bouche

Boiling Point - Philip Barantini

Boiling Point op IMDb (7,5)
 Boiling Point op Moviemeter (3,55)

Koken is topsport. Kijken is topsport. 

Dat laatste gaat niet altijd op, maar in dit geval zeer zeker: wie deze film ziet, kan niet anders dan meegaan in de hoge snelheid, in de strak gespannen sfeer, in de constant voelbare dreiging en in de neiging tot het gebruik van krachttermen.
Dat is wat deze film met je doet: je wordt live de keuken ingezogen van een chique restaurant waarbij de gasten met hoge eisen binnenkomen en waar dus navenant hoge eisen worden gesteld aan het personeel. 

In de film draait het om topkok Andy , die zich voor meer dan de volle honderd procent door de film heen stresst. Vanaf de eerste scene staat hij strak gespannen: al direct worden we deelgenoot van zijn onhandige gedrag als gescheiden vader die de zorg en aandacht voor zijn zoontje moet combineren met het leveren van dagelijkse topprestaties op culinair gebied. We geven hem het voordeel van de twijfel, hij lijkt duidelijk een "ruwe bolster, blanke pit"figuur die het ook allemaal maar goed wil doen. 

We kijken anderhalf uur lang naar een mini-maatschappij: niet alleen de koks en restaurant-medewerkers worden op hun vaardigheden doorgelicht, ook de nukken en wensen van de restaurantbezoekers komen uitgebreid aan bod. Daarmee is de film zeer zeker geen reclame voor "werken in de horeca" , maar is hij net zo hard voor mensen die wannabe-culinair zijn, die zich influencer voelen of die zich op grond van een media-carrière de nodige arrogantie qua behandeling aanmeten. Met open mond (pun intended) kijk je naar een schitterend weergave van het gedrag van nep-mensen. 

Razend knap hoe regisseur Barantini dat in anderhalf uur weet op te roepen, razend knap ook is de performance van hoofdrolspeler Stephen Graham. De film komt hoog in de top10-lijstjes van 2022, dat is zeker.

Met ; Stephen Graham, Vinette Robinson, Ray Panthaki, Jason Fleming

FIN - song : Sam Fender - Poltergeists

Love Sarah - Eliza Schroeder

 Love Sarah op IMDb (6,1)

Uitstekend niemendalletje om een loodzware werkdag mee af te ronden. Feelgood doet het op zo'n moment prima voor me. 

Onderweg naar de bezichtiging van de nieuwe winkel die ze samen met haar vriendin Isabella gaat opstarten, komt Sarah door een verkeersongeluk om het leven. Wat te doen met de winkel, een prijzig pand in de peperdure stad London? En hoe komen we aan net zo'n kundige patissier als Sarah was, kan er wel iemand haar vervangen? 

Achtereenvolgens dochterlief, de lang uit beeld gebleven moeder en een plots opduikende ex-vriend van Sarah stappen in het voetlicht om Isabella te overtuigen toch de winkel te openen. De ex blijk chef-kok, hoe handig, Sarah's moeder heeft de centjes en Sarah's dochter heeft de energie (en toevallig op dit moment niets om handen) om de opstart aan te pakken, 

Ze gaan er voortvarend tegenaan, verwerken menig tegenslag en krijgen inderdaad de winkel tijdig geopend. Nu de klanten nog. Er zal moeten worden geschaafd aan het concept om op te vallen in deze drukke winkelbuurt waar al vier andere bakkers gevestigd zijn. Oma heeft een plan. 

Met : Celia Imrie, Shelley Conn, Shannon Tarbet , Rupert Penry-Jones

Isi & Ossi - Oliver Kienle

Isi & Ossi op IMDb (6,4)
Goedbedoelde doch veel te flauwe en daardoor matige komedie. Rich man poor man- verhaaltje.
Isabel (hierna te noemen Isi) is een rijkeluisdochter die niet aan de verwachtingen van haar ouders kan voldoen. Ze heeft moeite haar Abitur te voltooien, sterker nog: er komt zelfs enige fraude aan te pas om haar het middelbareschooldiploma te laten halen. Ze wil niet studeren (u snapt) , ze wil in New York een koksopleiding gaan doen. Hetgeen pappie en mammie natuurlijk te min is
Oskar (hierna te noemen Ossi) staat diametraal aan de andere kant van de welvaartsschaal. Hij werkt in het tankstation van moeder maar droomt van een profbokscarrière. Moeder zit zwaar in de schulden, opa zit voor de zoveelste keer in de bak. Ossi kan fluiten naar zijn bokstoekomst, want er is simpelweg geen geld voor.
Lang verhaal kort: de twee ontmoeten elkaar en overwinnen hun grote tegenstellingen. Ze gaan elkaar helpen.

Met : Lisa Vicari , Dennis Mojen, Ernst Stótzner, Mostafa Elmorsy

The Trip To Spain - Michael Winterbottom

The Trip To Spain op IMDb (6,6)
Deel 3 uit de heerlijk niemendallige reeks van de Britse komieken Coogan en Brydon. Op IMDb lees ik dat het een zesdelige reeks moet gaan worden, ik zal ze blijven kijken.

Natuurlijk is er niets verrassends aan , natuurlijk wordt het zelfs op een gegeven moment een gimmick maar feit blijft dat er genoeg momenten tussen zitten waarop gelachen of geglimlacht kan worden. Voor mij goed genoeg.

Dit keer worden de heren naar Spanje gestuurd. Veel knoflook en chorizo in het onvermijdelijke culinaire deel van deze reeks, de heren eten er goed van. Veel bijzondere imitaties ook weer, van David Bowie via Marlon Brando tot Mick Jagger. Het blijft leuk om naar te kijken. Gaat nooit Oscars winnen, maar blijft wel vermakelijk.


Met : Steve Coogan , Rob Brydon