The Boat That Rocked (aka Pirate Radio/Radio Rock Revolution) - Richard Curtis

The Boat That Rocked op IMDb (7,3)
 The Boat That Rocked op Moviemeter (3,53)

The Boat That Rocked op Wikipedia

Toen ik deze film de eerste keer zag, schreef ik mijn recensies nog op Hyves (ja, écht!). Daar is natuurlijk niets meer van terug te vinden dus zal ik opnieuw aan de bak moeten. Heel niet erg, want wat was het fijn om deze film weer een keer te zien. Niet alleen een heerlijke cast en een dito trits muziek, ook een erg fijne reeks plaagstootjes naar "de macht" en "de mores" van die tijd. De jaren 60 hebben een boel voor ons bevrijd, laat ik het zo zeggen. Zelf luisterde ik natuurlijk ook naar piratenzenders, die in ons land in 1973 verboden werden. Precies het moment dat ik zelf platen begon te kopen, zeg maar. Ik zocht en vond mijn inspiratie daarna blijkbaar elders, want de liefde voor muziek is nog niet over..).

1966, we gaan de Noordzee op. Daar ligt, een klein stukkie uit de kust en net in de internationale wateren, de piratenzender Rock Radio. Die zender brengt verlichting in de huiskamers en op de werkvloer. De benauwde jaren 50 zijn voorbij, de wereld begint weer te ademen na de gruwelijke WOII: ontzuiling, seksuele revolutie en uiteraard de ontaarde kunst die popmuziek heet. Terwijl de BBC nog steeds praatprogramma's en politieke commentaren uitzendt, stemt "het volk" inmiddels af op de frequentie van de piratenzenders. Hoewel illegaal weten ze de harten van de luisteraars te stelen. 

Een doorn in het oog van de verantwoordelijke minister, die vast van plan is deze vrijbuiters het zwijgen op te leggen. Dat gaat natuurlijk niet zomaar, de rebellie drijft aan de oppervlakte. 

Met: Bill Nighy, Philip Seymour Hoffman, Tom Sturridge, Nick Frost, Chris o' Dowd, Kenneth Branagh, Rhys Ifans, Emma Thompson

FIN - song : David Bowie - Let's dance (2002 remaster)

FIN - song : Duffy - Stay with me baby

Faedre & Modre (aka Fathers & Mothers) - Paprika Steen

Faedre & Modre op IMDb (5,8)
 Faedre & Modre op Moviemeter (3,14)

Faedre og Modre op Wikipedia

"De Luizenmoeder", maar dan op zijn Deens. In een drukke komedie vol verwikkelingen en vooral vol misverstanden fileert actrice-regisseuse Paprika Steen het fenomeen "inspraak" waarmee ze aantoont hoe makkelijk dingen uit de hand kunnen lopen als iedereen zijn democratische zegje mag doen terwijl er ondertussen wel beslissingen moeten worden genomen. Uitermate gechargeerd allemaal, maar wel op een fijn komische manier. 

Daar zitten ze dan, op de kamer van de schooldirecteur. De betrokken ouders Piv & Ulrik willen uiteraard het beste voor hun dochter, maar door omstandigheden is het meisje al aan haar vierde school toe. Dit keer moet het lukken, stellen de ouders vastberaden. Als de directeur meldt dat ze met hun neus in de boter vallen omdat volgende week al het jaarlijkse schoolkamp plaatsvindt, zien ze direct mogelijkheden. Ulrik zal de eerste dagen meegaan, daarna zal moeder Piv zich losweken van haar werk en ook naar de bossen afreizen. Voordat ze afreizen, moeten de ouders al door een omslachtig democratisch proces van voorbereidingen heen: verantwoordelijkheden, zorgen, bewijsdrang, vrijzinnigheid versus strenge opvoeding. De zeer gevarieerde meningen van de ouders maken dat Piv & Ulrik op eieren moeten lopen om zich maar een beetje geaccepteerd te voelen. 

Eenmaal op locatie blijkt Ulrik zich best makkelijk te schikken in de omgang met de huisregels, zo makkelijk zelfs dat hij iets te amicaal met sommige mensen optrekt en zich 's avonds bij het kampvuur behoorlijk vergaloppeerd: de ouders lijken al snel te vergeten dat ze daar voor hun kinderen zijn gekomen, ze storten zich op liederlijk gedrag dat de kinderen hoofdschuddend waarnemen.

Met: Jacob Lohmann, Katrine Greis-Rosenthal, Rasmus Bjerg, Nikolaj Lie Kaas, Lisa Loven Kongsli, Amanda Collin, Carsten Björnlund

FIN - song : Les Humphries Singers - Mama Loo

Historias para no contar (aka Stories not to be told) - Cesc Gay

Historias para no contar op IMDb (6,2)
 Historias para no contar op Moviemeter (2,58)

Historias para no contar op WIkipedia

Het is niet het eerste mozaïekmodel dat gebruikt wordt om een wereldstad mooi in het daglicht te zetten: ooit leenden Londen, Parijs en New York (New York I love you) zich er bijvoorbeeld ook al voor, in dit vijfluik maken we een stedentrip door Barcelona. Niet om de fraaie architectuur en historische gebouwen uit te lichten, nee: gewoon om weer te geven hoe de mensen in zo'n drukke toeristen- en zakenstad leven. Regisseur Cesc Gay richt zich daarbij vooral op het complexe liefdesleven van enkele stadsbewoners en maakte een vertelling waarbij "het leugentje om bestwil" een aanjager is van grote problemen. De film is luchtig van opzet, niet alle verhalen zijn even geslaagd maar er wordt met dermate veel vaart door de mensenlevens heen gestapt dat we het doorzichtige gekeuvel best wel kunnen hebben.

De verhalen variëren van opzet, maar leidden steeds naar het moment dat het de hoofdpersoon goed lijkt om nét een klein stukje naast de waarheid te praten om de regie in handen te houden. Een regie die ze natuurlijk vervolgens geheel kwijtraken: de buurvrouw die zich door de buurman laat helpen om haar hond te verzorgen en door die hulpvaardigheid denkt dat ze romantische gevoelens voor hem moet opvatten, wordt natuurlijk ruw uit die droom geholpen doordat haar man iets eerder terugkomt van zakenreis Het stel dat een net gescheiden vriend helpt om zich weer op liefdespad te gaan maar hem daarbij net iets te succesvol voorstelt aan een vrouw die mogelijk heel anders is dan zij denken, dat stel moet in paniek hun "misstap' herstellen en hun vriend behoeden. De drie collega's die tijdens de pauze luisteren naar de stoere overspelverhalen van de een, terwijl de ander toevallig net iets meer weet van het besproken onderwerp, de man die zijn overspel wil opbiechten aan zijn hoogzwangere vrouw maar vervolgens een reactie krijgt die hij nooit verwacht had. En zo dus nog twee andere historias, verhaaltjes die voor de betrokkenen eigenlijk beter niet verteld hadden moeten worden. 

Met: Anna Castillo, Antonio de La Torre, Maribel Verdu, Alejandra Onieva, Javier Camara, Veronica Echequi

FIN - song : Arnau Bataller - Historias para no contar

Emily - Frances O' Connor

Emily op IMDb (6,8)
 Emily op Moviemeter (3,33)

Emily op Wikipedia

Deze had ik al eens op het grote doek gezien maar omdat ie nu voorbij kwam op de filmzenders klikte ik m nog maar een keer aan. Met Emma Mackey in de hoofdrol weet ik inmiddels dat ik naar een actrice ga kijken die volgeladen is met emoties: donkere koologen die respectievelijk vuur kunnen schieten dan wel hulpeloos en zelfs smachtend kunnen kijken, maar ook een gezicht vol gevarieerde mimiek. Deze kon dus nog wel een keer: ondanks mijn bevindingen van vorige keer wilde ik toch weten hoe ik er nu tegenaan keek. Welnu: dat is beter dan toen: de weerstand die de vrije geest van schrijfster Emily Brontë oproept, komt uitstekend naar voren. Zeker als je de tegenspelers daarmee zo goed als allemaal als gematigder en voorspelbaarder neer weet te zetten. Op naar Haworth, op naar the Parsonage.

Mijn recensie van destijds: BEGT recensie "Emily" - december 2022

FIN - song : Abel Korzionowski - The Family Tree

Les Olympiades (aka Paris, 13th district)- Jacques Audiard

Les Olympiades op IMDb (7,0)
 Les Olympiades op Moviemeter (3,53)

Sexy film, in stijlvol zwartwit geschoten. Regisseur Jacques Audiard (Un prophete, De Rouille et d'os) koos de Parijse buitenwijk Les Olympiades uit voor een zedenschets die van mij het stickertje "Blue Movie", vijftig jaar later") meekrijgt. 

Veel in het leven van de jonge mensen die we in deze film ontmoeten, draait om seks. Veel, maar niet alles. Er is ook nog zoiets als overleven in een jachtige wereld: de huur moet worden opgebracht en daarvoor moeten jonge mensen zich in allerlei bochten wringen. Niet iedereen maakt immers een flitsende carrière. 

Zo is daar de jonge Emilié die de flat van haar oma bewoont maar daarvan de helft moet verhuren omdat ze in haar eentje de somma niet kan opbrengen. Daarvoor komt Camille op bezoek, die tot haar verrassing een mooie donkere man blijkt te zijn ipv de Franse dame die ze op basis van de voornaam verwachtte. Ze besluit de gok te wagen en verhuurt de kamer. De twee vallen al snel voor elkaar en snackseks is aan de orde van de dag, hoewel beiden helemaal niet verwachtten dat dit een serieuze relatie zou worden. 
Dat blijkt, een kleine ruzie doet Camille opstappen. Hij stopt met zijn lastige werk als leraar en gaat werken voor een makelaardij. Daar ontmoet hij de mooie maar complexe Nora, die aanvankelijk afhoudend reageert maar uiteindelijk toch mondjesmaat het seksspel met hem probeert te spelen. Nora's complexiteit heeft een reden: ze is op sociale media afgemaakt en gepest vanwege een mogelijk verleden als webcamgirl. Hoewel ze niet diegene was, gaat ze toch op zoek naar Amber Sweet, de vrouw die blijkbaar zeer op haar lijkt. Nora betaalt haar, maar dan louter voor gesprekken. Steeds dieper duikt ze in de achtergronden van Amber, wat weer een verlossend effect heeft op haar eigen frigiditeit.

Met: Lucie Zhang, Makita Samba, Noémie Merlant, Jehnny Beth

FIN - song : Rone (feat Lucie Zhang) - Falling in love again