Capernaum (aka Capharnaum/Cafarnáum) - Nadine Labaki

Capharnaum op IMDb (8,4)
 Capharnaum op Moviemeter (3,88)

Cafarnaúm op Wikipedia

Blijkbaar was ik gisteren in een niet al te beste bui. Het beslommerde maar raak in mijn hoofd, van politiek (lokaal-landelijk-mondiaal) tot toestandjes in mijn eigen kleine biotoop, het wilde maar niet zomeren. Goede reden dus om deze film, die al een aardig tijdje op mijn schijf stond, nu niet langer uit te stellen van een nieuwe kijkbeurt. Het moest er toch een keer van komen. En net als vorige keer werd ik er opnieuw niet vrolijker van. Maar ook: net als vorige keer dacht ik "WAT GOED!!". Een ijzersterke, diep zwarte film met als enige lichtpuntje het ontwapenende spel van de 12-jarige hoofdrolspeler die uiteindelijk zijn ouders aanklaagt wegens verwaarlozing.
Dat ik niet de enige ben die deze film looft en prijst, bewijst de IMDb-waardering: na 7 jaar nog steeds op een 8,4. En dat voor een arthousefilm, die niemand onberoerd wil laten. 

Mijn recensie van destijds: BEGT recensie Capernaum - feb 2019

Met: Zain al Rafeea , Yordanos Shiferaw, 

FIN - song : Khaled Mouzanar - Underworld

Beirut (aka The Negotiator) - Brad Anderson

 Beirut op IMDb (6,5)

Beirut op Moviemeter (3,16)

Actueler dan dit konden we niet zijn, we keken deze felle actiefilm op het moment dat de geschiedenis zich voor een deel aan het herhalen was. Andere oorlog, andere gronden maar toch ook wel heel veel "same old, same old".

1982, VS. Er zit al weer een pijnlijke periode van 10 jaar tussen, wanneer Mason Skiles benaderd wordt door een overheidsofficier die hem de pijnlijke vraag stelt of hij binnen een paar uur op het vliegtuig wil stappen naar Beirut. Terug naar Beirut, in zijn geval. 

Zijn gedachten vlieden terug naar die pijnlijke tijd: waar hij met zijn vrouw een luxueus leventje leidde tussen de hogere kringen. Waar hij Karim, een jong Libanees tienerventje, onder zijn hoede had genomen nadat diens familie omgekomen was. Waar hij op een galafeestje in zijn huis te horen kreeg dat Karim wel degelijk nog familieleden had en dat het juist diens broer was geweest die met een aantal collega-terroristen de aanslag op de Olympische Spelen in München had uitgevoerd. Waar dat galafeestje dus totaal uit de hand liep doordat Karim bij een inval om die reden werd gearresteerd. Schietpartijen waren het gevolg en Skiles' vrouw komt om. Waarop hij Beirut verlaat en teruggaat naar Amerika om daar een alcoholisch bestaan te leiden als onderhandelaar in arbeidsconflicten. 

Maar goed: nu blijkt zijn oude vriend Cal gegijzeld te zijn door een Palestijnse verzetsorganisatie die vanuit Beirut probeert invloed uit te oefenen op de tragische situatie in Israël. En Cal heeft te kennen gegeven dat hij alleen Skiles als onderhandelaar wil. Ondanks allerlei strubbelingen met Amerikaans ambassadepersoneel, met diplomaten en met geheim agenten stort Skiles zich vol op zijn taak. Hij stelt daarbij voorwaarden die niet door iedereen worden gewaardeerd, waardoor hij het op een akkoordje moet gooien met de frêle Sandy Crowler. Zij weerstaat de orders van haar leidinggevenden en duikt met Skiles diep de gevaarlijke wijken van Beirut in, waar Mason een aantal bijzondere (her)ontmoetingen staan te wachten.

Met: Jon Hamm, Rosamund Pike, Mark Pellegrino, Shea Whigham, Dean Norris

FIN - song : Oum - Taragalte

Capharnaüm (aka Capernaum) - Nadine Labaki

Capharnaüm op IMDb (8,2)
Het is de hel. Capharnaüm is de hel. Dat het een letterlijke betekenis is, leerde ik van de collega die de inleiding van de film deed. Dat die titel goed gekozen is, leerde ik in de twee uren daarna.
Wat een ontstellende bak ellende wordt er uitgestort over Zain, een jong doch ferm knulletje dat in bittere armoe opgroeit in de buitenwijken van Beirut. De ingestorte stad zou zijn speelterrein moeten zijn, maar Zain is al aan het werk. Werk om te overleven, werk om geld en voedsel te vergaren voor broertjes en zusjes. Zijn labiele ouders zijn daar niet toe in staat, iets dat later bij Zain nog behoorlijk gaat opspelen.
Zain is handig, Zain is mondig. En stapelgek op zijn iets oudere zusje Sahar. Als een echte man probeert hij haar te beschermen als ze -tijdens hun straatverkopen - wordt lastig gevallen door volwassenen. Het siert hem. Hij schrikt enorm wanneer hij merkt dat zijn zusje gaat menstrueren. Hij weet wat dat inhoudt: zeer binnenkort zal hij zijn 11-jarige favoriete persoon op aarde kwijtraken. Die zal een uithuwelijking opgelegd krijgen, waarschijnlijk aan die nare eikel van de levensmiddelenwinkel. Hij weet dat zijn ouders dat louter economisch bekijken: het is hun kans op overleven.
Zain gaat in verzet en vertrekt met ruzie uit het ouderlijk huis. Na een korte zwerftocht belandt hij bij de Ethiopische vluchtelinge Rahil, die met haar baby in een onooglijk krot probeert te duiken voor de uitzet-politie die haar wil terugsturen naar haar geboorteland. En dat is blijkbaar nog erger dan de situatie in Beirut. Zain en Rahil zijn tot elkaar veroordeeld en helpen elkaar waar mogelijk: hij is de oppas wanneer Rahil haar losse baantjes doet. Wanneer zij op een dag niet terugkomt (wij weten dat ze is opgepakt), rest Zain niets anders dan maar zo goed en zo kwaad de baby op te voeden. Een lange tocht naar eten en inkomen volgt.
Wanneer Zain plots nare berichten hoort uit de familiekring, gaat het definitief mis met het jongetje. In blinde woede attaqueert hij de kruidenier die verantwoordelijk is voor de teloorgang van zijn zusje. In de rechtbank heeft Zain nog maar één ding tegen de rechter te vertellen: hij wil zijn ouders aanklagen, zij zijn degenen die hem op deze ellendige wereld hebben gezet.

Ondanks deze aaneenschakeling van naargeestige ervaringen is de film niet onmogelijk zwaar. Je leert houden van de inventiviteit van het jongetje, van zijn overlevingskunsten en zijn simpele blik op grote aardse zaken. Het overrompelende einde van de film maakt heel veel goed: dit shot zegt alles

Met : Zain Al Rafeea, Yordanos Shiferaw,