Unabomber - Janus Metz

Unabomber op IMDb (6,2)
 Unabomber op Moviemeter (2,84)

Unabomber (fllm) op Wikipedia

Deze kwam mijn vrouw tegen op een van de streamers. Na een drukke en zeer vroege dag bleek dit een uitstekende manier om de dag af te sluiten: een degelijke FBI-film met een waargebeurd (en voor de VS traumatisch) verhaal: de fanatieke solitaire terrorist Unabomber hield inderdaad een jaar of vijftien lang de Amerikanen in de greep voordat hij ontmaskerd en gepakt werd. Om dat in filmbeelden weer te geven huurde de regisseur de waardige Shailene Woodley en de ervaren Russell Crowe in die beiden met de als naarling vermomde Jacob Tremblay te maken krijgen.

Woodley speelt FBI-profiler Joanne Miller: jong, gretig en vlijmscherp analytisch. Ze krijgt de verantwoordelijkheid over de zoektocht naar de mysterieuze moordenaar Unabomber, die de nare gewoonte heeft om explosieve postpakketjes bij op het oog onschuldige gezinnen te laten bezorgen. Dat geeft rommel, dat geeft bloed, dat geeft leed en angst. De seriemoordenaar moet gepakt worden en daar moet de briljante geest van Miller voor zorgen. Wat wij dan meteen snappen: ze wordt natuurlijk niet begrepen, ze krijgt tegenwerking van haar collega's en raakt gefrustreerd in de uitvoering van haar onderzoek.

Uiteindelijk komt ze toch op een specifiek profiel terecht, ze verdenkt de vijftiger Ted Kaczynski van de aanslagenreeks. Kaczynski woont eenzaam in een bos op het Amerikaanse platteland en wij weten dan eigenlijk al dat Miller goed zit. Immers, we krijgen gaandeweg de film de gelegenheid om te beseffen hoe het nou zo gekomen is: hoe de briljante student slaafs volger wordt van een net zo briljante professor en hoe die samenwerking uiteindelijk in een teleurstelling eindigt. En die teleurstelling, zo weet de filmkijker, is dan natuurlijk de brandstof voor wraak op de maatschappij.

Met: Shailene Woodley, Russell Crowe, Jacob Tremblay, Annabelle Wallis

FIN - song : Marco Beltrami - Echoes

The Order - Justin Kurzel

The Order op IMDb (6,8)
 The Order op Moviemeter (3,26)

The Order op Wikipedia

Toen ik decennia geleden de film "Mississippi Burning" bekeek, was ik nog geschokt. Nu - door de jaren en de wol geverfd- heb ik dat minder. Nog steeds vind ik het gruwelijk om te beseffen hoezeer racisme en fascisme een maatschappij kunnen verpesten en welhaast vernietigen, maar ik heb geleerd om daar realistisch mee om te gaan. Immers: hun volgelingen zitten in diverse nationale regeringen, zitten in regionale en plaatselijke besturen. Nog maar enkele weken geleden werden op 100 meter van mijn huis ook White Power- bekladdingen aangebracht: nog steeds verontrustend maar al lang niet meer zo schokkend als 40 jaar geleden. We weten dat dit gedachtengoed zijn plaats heroverd heeft. 
Een lange inleiding om te vertellen dat "The Order" weliswaar spannend én misdadig is, maar niet meer tot zo'n schokeffect leidt als het dat in de vorige eeuw nog had gedaan. Pluspunten zijn het geloofwaardige acteerwerk (oa Jude Law, die ik vorige week nog als Vladimir Putin op het grote scherm aan het werk zagzag) en de mooi opgebouwde  ondersteunende rollen rondom de goeden en de slechten.

1983, de staat Washington. FBI-agent Terry Husk komt er vanuit Idaho naar toe om te werken aan een griezelige zaak: hij ziet verbanden tussen een reeks bankovervallen en berichten over een opkomende Arische beweging, verwant aan de Ku-Klux-Klan maar deze groep blijkt veel militanter: men drukt zelf vals geld, koopt daarvoor wapens waarmee men dan weer banken overvalt. Hun bedoeling is een beweging op te bouwen die straks over het hele land de gewapende opstand zal gaan leiden die moet leiden tot een gezellig blank Amerika, zoals het volgens hen ooit allemaal bedoeld was. 

Husk merkt enige weerstand binnen het lokale politiekorps, alleen de jonge agent Jamie Bowen is bereid hem van informatie te voorzien. Met dit kleine beetje hulp én met de druk van zijn FBI-collega Zillah Craig op zijn nek slaagt Husk er langzaam in de knopen te ontwarren: hij signaleert een machtsstrijd tussen de wat gematigder (?) Aryan Nation en de groepering van de hypermilitante groepering The Order, die onder aanvoering van hun leider Bob Mathews het revolutionaire pad bewandelt. Steeds nauwer sluit het net zich, steeds explosiever wordt het pad van the Order: een confrontatie tussen Husk en Mathews kan niet lang meer uitblijven.

Met: Jude Law, Nicholas Hoult, Tye Sheridan, Odessa Young, Alison Oliver

FIN - song : Jed Kurzel - The Order

Finding Steve McQueen - Mark Steven Johnson

Finding Steve McQueen op IMDb (6,2)

Finding Steve McQueen op Moviemeter (2,99)

Finding Steve McQueen op Wikipedia

Tamelijk niemendallige heist-film, een beetje mozaïekig opgezet. Ik betrapte mezelf erop dat ik - na een hele dag buiten wandelen en slenteren door de hoofdstad- hier maar moeilijk de aandacht bij kon houden, dat zegt wellicht al iets. Hoe dan ook: het is vermakelijk, maar misschien net niet mijn vermaak.

Begin jaren 70, de Nixon-years. We maken kennis met Harry, een goed uitziende vent die zijn best doet om de fraaie Molly aan de haak te slaan. Ze zit bij hem aan de bar en is van plan om kneiterlam de tent te verlaten. Barman Harry doet hoffelijk tegen haar en langzaam bloeit er iets moois. De twee beloven elkaar geen geheimen voor de ander te hebben, dat zal ze later nog lelijk opbreken.

Er komt namelijk een moment dat hij haar moet opbiechten dat hij eigenlijk een bankrover op de vlucht is. Enkele jaren daarvoor heeft hij met een klunzenclubje de bank beroofd waar president Nixon veel van zijn duister verkregen centen had gestald. De gedachte daarbij was: Nixon staat toch al zo onder vuur, die gaat vast geen stennis schoppen als zijn onrechtmatig verkregen dollars worden weggenomen. 
De kraak is succesvol, de heren gaan elk hun eigen weg maar worden al snel op de huid gezeten door FBI-rechercheur Lambert. Die knoopt de eindjes aan elkaar en weet uiteindelijk de link te leggen door de dandy chauffeur bij de bankoverval en de Steve McQueen- ambities van barman Harry. Nu Harry alles opbiecht aan Molly staan ze voor de keuze: overgave of Bonnie & Clyde.

Met : Travis Fimmel, Rachael Taylor, Forest Whitaker, William Fichtner

FIN - song : Eddie Rabbitt - Drivin my life away

To catch a killer (aka Misanthrope) - Damián Szifron

To catch a killer op IMDb (6,6)
 To catch a killer op Moviemeter (3,25)

Dat was best naargeestig allemaal, op het nihilistische af. Niet echt een film om vertrouwen in de mensheid mee te kweken. Neemt niet weg dat er ook lichtpuntjes in zaten, ik genoot van de lekker gecompliceerde rol die Ben Mendelsohn speelde. Shailene Woodley is degelijk in deze door haarzelf geproduceerde film, maar niet zo sprankelend als ik haar in eerdere rollen heb gezien. Kortom: wel een film om dicht bij elkaar te kruipen op de bank, maar niet een die ik over twee jaar nog kan navertellen.

Terwijl de hele stad aan het feesten is, wordt Baltimore opgeschrikt door een reeks moorden op Nieuwjaar vierende feestgangers. Alle moorden worden met welgemikte schoten geplaatst vanuit een centraal gelegen torenflat waardoor de vele dakterrassen en liftschachten vol te raken zijn. 

Politie-agente Eleanor Falco heeft die nacht dienst en komt vol in actie. Een aantal van haar kundige beslissingen vallen op bij de cynische FBI-rechercheur Lammark, die haar voor zijn team recruteert. Dat is tamelijk speciaal voor Eleanor want zij blijkt - om redenen van instabiliteit - eerder te zijn afgekeurd voor de FBI-opleidingen. Ze kan nu laten zien dat die beslissing destijds onterecht was.

Samen met de sterke boevenvanger Jack McKenzie openen ze het onderzoek, waarbij al snel blijkt dat dit om een zeer kundige en kille moordenaar gaat. Maar het blijkt ook dat er binnen de FBI diverse bloedgroepen elkaar tegenwerken omdat ze elk het mogelijke succes voor zichzelf willen claimen. Eleanor is loyaal aan haar lastpakbaas Lammark, die haar veelvuldig om analyses en raad vraagt. Samen komen ze wel dichterbij de oplossing, maar het gaat de FBI-directie én de Baltimore-burgemeester niet snel genoeg. Terwijl er steeds nieuwe slachtoffers vallen, wordt het driemansteam van Lammark op non-actief gezet, maar gaat natuurlijk op de achtergrond wel verder met het onderzoek.

Met: Shailene Woodley, Ben Mendelsohn, Jovan Adepo, Ralph Ineson

Martin Luther King vs the FBI (aka MLK/FBI) - Sam Pollard

MLK/FBI op IMDb (7,0)

MLK/FBI op Moviemeter (3,20)

Sterke documentaire die ik om onverklaarbare redenen al een tijdje op de schijf had staan maar nog niet had bekeken. Daar had ik deze avond mooi even de tijd voor. Want het is een belangwekkende periode in de Amerikaanse én de wereldgeschiedenis geweest, de periode dat dominee King naar voren trad om de vrijheidsstrijd van Afro-Americans aan te voeren. Nét te vroeg voor mijn bewustwording, maar dat haalde ik snel in. 

In de tweede helft van de jaren 50 rijst de ster van de Alabama-dominee. Hij is een ongekend goed debater, is charismatisch en fel. En compromisloos, hij neemt geen genoegen met de kleine stapjes gelijkschakeling die het heersende blanke deel van de VS voorstaat. 

King begrijpt heel goed dat hij het met woorden alleen niet redt en zet juristen aan zijn zijde om de eisen beter te funderen. Onder die juristen zitten echter mensen die door de FBI verdacht worden van communistische sympathieën, Amerika was er destijds niet moeilijk van mensen te compromitteren. Ze zien in deze verdachtmaking mogelijk de zwakke schakel van King en beginnen aan dossiervorming, compleet met afluisterpraktijken. Daarbij stuitten ze op een mogelijk nóg zwakkere schakel in de mythologisering van de dominee: zijn liefdesleven! King vervalt met enige regelmatig in affaires (wat destijds ook gewoon door de president werd gedaan, maar ja, die was blank). FBI-baas J. Edgar Hoover zet vol in op de beschadiging van King, omdat deze met de organisatie van de Mars op Washington in 1963 (waar hij zijn beroemde "I have a dream"-rede hield) en met de demonstratieve tocht naar het plaatsje Selma in 1966 steeds meer voet aan de grond krijgt. Het succes van King gaat gelijk op met de insubordinatiepogingen van de FBI. Als King op 4 april1968 vermoord wordt, is de zwarte gemeenschap in shock maar een ander deel van Amerika haalt iets opgeluchter adem. De dossiers over deze periode zijn tot 2027 gesloten, velen twijfelen niet aan de inhoud ervan.

Met: Martin Luther King, J. Edgar Hoover

FIN - song : Harry Belafonte - Oh Freedom. 

Noot: in het vroege begin van mijn eigen politieke bewustwording was MLK een held. Veel vrijheidsbeweging zochten naar een net zo aansprekende en goed orerende voorman. Maar er was ook teleurstelling: de dromen van King waren niet uitgekomen of in ieder geval nóg niet uitgekomen. Mijn Hoornse punkvrienden van the Vernon Walters schreven er een nummer over, dat nog met enige regelmaat door de/mijn boxen dendert. Voor u , een cadeautje: Vernon Walters- M.L.K.

Crisis - Nicholas Jarecki

Crisis op IMDb (6,2)

Crisis op Moviemeter (2,81)
 

Hier zat ik lekker in, in deze fijn geweven mozaïek. Misschien her en der ietwat plat, maar de verschillende verhalen zijn knap naast elkaar gelegd waardoor je uiteindelijk de juiste verbanden legt. Een goede rol van Gary Oldman (een keer niet zo over the top), daarnaast word ik zelf altijd wel blij als ik Armie Hammer in een film tegenkom: ongetwijfeld een man waar wat op aan te merken valt, maar in films is hij altijd dermate knap aanwezig dat ie nooit tegenvalt (en die stem, die mag ik graag horen). 

Hammer speelt Jake Kelly, een undercover FBI-agent die in het grensgebied tussen Detroit, Michigan en Montreal, Canada bezig is een bikkelharde organisatie te ontmantelen die vaak jonge studenten inzet voor smokkelpraktijken. Een van die studenten is de zoon van Claire Reimann, zelf voorheen aan pijnstillers verslaafd maar nu plots geconfronteerd met het overlijden van haar zoon. Aan een overdosis, terwijl zij weet dat hij niet gebruikte. Ze gaat op onderzoek uit en stuit, precies van de overkant, op hetzelfde syndicaat als waar Kelly zich in mengt.

De andere grote lijn van het verhaal handelt ook over verslaving, maar dan een door de industrie gefinancierde versie daarvan: Dr. Tyrone Brower leidt een universiteitslaboratorium, waarin hij met zijn team onderzoek doet naar nieuwe medicijnen. Hij komt in conflict wanneer hij een nieuw product van een farmareus moet goedkeuren terwijl de resultaten van zijn onderzoek uitwijzen dat het middel hyperverslavend is. De universiteitsleiding wijst hem op zijn verantwoordelijkheid: de farmareus betaalt forse sommen geld aan de universiteit om onderzoeken te doen en faculteiten te financieren. Dat komt allemaal op het spel als Brower aan de bel gaat trekken. 

Met : Gary Oldman, Armie Hammer, Evangeline Lilly, Greg Kinnear, Lily-Rose Depp , Luke Evans

Mark Felt : The man who brought down the White House- Peter Landesman

Mark Felt: The man who brought down the White House op IMDb (6,4)

Mark Felt: The man who brought down the White House op Moviemeter (3,14)

Spoiler van jewelste, de titel van deze film. Maar het gaat hier ook niet om een thriller an sich, maar om een waargebeurdje (die zich overigens wel laat aanzien als een thriller). Nog steeds een ongeloofd verhaal, het Watergate-schandaal. In retrospectief misschien wel het begin van het einde van de Amerikaanse politiek: waar het eerder nog een doodgewone meningenstrijd was geweest tussen Democraten en Republikeinen werd het vanaf dat moment een bikkelharde strijd: met alle geoorloofde middelen (en minstens zoveel ongeoorloofde) bekampen de beide zijden elkaar door niet de eigen kwaliteiten en mores te benadrukken maar die van de ander te besmeuren en te bezoedelen. Sterker nog: door de ander in een kwaad daglicht te stellen moet duidelijk worden gemaakt dat de burger wel voor hen móét kiezen. Verachtelijk theater, op geen enkele wijze duidbaar als politiek. Maar Amerika leeft er als decennia mee (en wij zijn er zelf ook ingetuind, dat moge duidelijk zijn). 

1972, Washington, USA. Mark Felt is al 30 jaar actief in de FBI. Door zijn consciëntieuze werk is hij inmiddels opgeklommen tot de adjunct-directeursfunctie, direct onder de legendarische directeur J. Edgar Hoover. Washington en de VS bereiden zich voor op de aanstaande verkiezingen , president Nixon werkt hard aan zijn herverkiezing. Bij de voorbereidingen daarop richt hij ook zijn pijlen op de FBI: hij wil meer grip op de organisatie, hoezeer hij ook weet dat die onafhankelijk moet zijn. 

Als Hoover overlijdt, grijpt hij zijn kans: niet de door iedereen verwachte Felt wordt de nieuwe baas, maar een door Nixon geplaatste pion (Patrick Gray) krijgt de leiding. Felt is zwaar teleurgesteld, maar zijn arbeidsethos en loyaliteit naar de organisatie doen hem Gray beloven zich voor de organisatie hard te blijven maken. 

Dan: op 17 juni 1972 breken vijf mannen in op het hoofdkantoor van de Democraten, gevestigd in het Watergate-hotel. De FBI doet uiteraard onderzoek, krijgt de lijntjes bij elkaar maar stuit al snel op een veto: Gray verbiedt de organisatie dieper te graven als dit de positie van de huidige president kan schaden. Felt houdt de schijn op dit te accepteren en zijn mannen aan de leidsels te houden, maar werkt een laagje daaronder toch door aan helderheid over de inbraak. Hij onderhoudt contact met enkele journalisten (waaronder de legendarische Bob Woordward) en belt zelfs enkele malen anoniem informatie door naar New York Times en Washington Post, een actie waaraan hij de bijnaam "Deep Throat" ontleent. 
The Oval Office is woedend, de FBI-directie is woedend: er wordt informatie gelekt die slechts weinigen kunnen weten. Felt houdt voet bij stuk en blijft achter zijn mannen staan, zonder zijn eigen dubbelspel te etaleren. Het werkt: Nixon wordt weliswaar herkozen, maar moet al spoedig aftreden na nieuwe bekendmakingen. Corruptie versus spionage : een heftig spel. 

Met : Liam Neeson, Diane Lane, Marton Csokas, Tony Goldwyn, Michael C. Hall, Tom Sizemore, Eddie Marsan, Bruce Greenwood

Above Suspicion - Phillip Noyce

Above Suspicion op IMDb (5,7)
 Above Suspicion op Moviemeter (2,84)

Dit was drama. Maar dan in de negatieve zin van het woord. Houterig, matige spanningsboog en een uitgekauwd scenario. Terwijl regisseur Noyce in het verleden toch wel naam maakte met een verhitte thriller als "Sliver"  maar ook met een sociaal-historisch drama als " Rabbit Proof Fence". Van die kunde is in dit broddelwerkje niets terug te zien. 

In het kort: FBI-rechercheur Mark Putnam, wiens ster rijzende is binnen de organisatie, wordt naar het platteland gedirigeerd om een lokaal drugssyndicaat aan te pakken. Hij krijgt contact met de mooie jonge vrouw Susan Smith, die weliswaar het liefje is van de drugsbaas maar die daarbij geen gemakkelijk leven heeft. Om die reden is ze bereid Putnam een en ander te vertellen qu informatie, als daar maar een vrijgeleide tegenover staat. 

Putnam maakt inderdaad vorderingen in het onderzoek, maar raakt ook steeds meer verstrikt in het broeierige web dat de knappe Susan om hem heen spant. Hij bezwijkt voor haar charmes en zet daarmee zijn eigen huwelijk op het spel doordat hij volop chantabel wordt.

Met : Emilia Clarke, Jack Huston, Sophie Lowe, Johnny Knoxville, Thora Birch

Blacklight - Mark Williams

Blacklight op IMDb (4,7)

Blacklight op Moviemeter (2,36)

Zo zeldzaam slecht heb ik het in tijden niet meer gezien. Alsof de oude Liam Neeson nog één opdracht open had staan uit zijn contracten voor de Taken-reeks: een te bejaarde vechtheld die niet voor zijn leeftijd geloofwaardige klussen uitvoert, een knokopa die te traag opereert. Voeg daarbij de erbarmelijke dialogen en het toneelachtige opzeggen van die teksten en je snapt dat dit een drama wordt. In de verkeerde zin van het woord.

Neeson speelt Travis Block, een fixer die voor de grote FBI-directeur Gabriel Robinson klussen oplost op onorthodoxe wijze. Block vraagt niet precies waarom hij dingen moet doen, hij doet ze gewoon. Dit uit piëteit naar zijn oude Vietnam-collega die hem destijds uit een hachelijke situatie heeft gered. 

Maar nu gebeuren er toch rare dingen: Block ziet zijn undercover-collega Dusty Crane worstelen met zijn loyaliteit, deze staat op het punt naar de krant te stappen om openheid van zaken te geven over een aantal dubieuze moordgevallen. Deze zijn allen weggepoetst als ongevallen, maar blijken moorden te zijn in opdracht van...FBI-directeur Richardson. Die vaart onder de naam Operation Unity een geheel eigen koers in het organisatie-credo "mensen redden". Terwijl de oude Block eigenlijk van plan is om steeds meer terug te treden en tijd vrij te maken voor zijn kleindochter, moet hij nog een keer goed aan de bak om zijn oude vriend en thans corrupte baas Richardson aan te pakken. 

Met : Liam Neeson, Aidan Quinn, Taylor John Smith , Emmy Raver-Lampman

FIN - song : John Coggins - Stronger than before 

The Town - Ben Affleck

The Town op IMDb (7,5)

The Town op Moviemeter (3,57)

Nieuwe streamingsdienst aangenomen, direct eens kijken door het filmaanbod. Viel me nog niet mee, maar deze leek ons beiden wel wat. Gaandeweg bedacht ik me dat ik m ooit al gezien moest hebben. Klopt, een jaar of 11 geleden blijkbaar al. 

Recensie van destijds : The Town recensie - 27 mrt 2011

  FIN - song : Ray Lamontagne- Jolene

The United States vs Billie Holiday - Lee Daniels

The United States vs Billie Holiday op IMDb (6,3)

The United States vs Billie Holiday op Moviemeter (3,08)
 Een haat-liefde verhouding met biografische films, dat is toch wel een kenmerk van mijn kijkgedrag. Hoewel ik gek ben op historische en waargebeurde films wens ik wel dat het verhaal nog enigszins kundig wordt weergegeven. En dat mis ik bij deze film: een sprankelend en knetterend verhaal zou het moeten zijn , maar het komt er filmisch niet uit. Dat ligt grotendeels aan - mijn perceptie van - het acteerwerk, het heeft me onvoldoende het verhaal in gezogen. Als je na afloop van een film over een wereldberoemde zangeres niet de behoefte hebt om muziek van haar op te zetten, dan is er iets niet helemaal goed gegaan. 

Eind jaren 40 , begin jaren 50. In de VS zijn vreemde krachten aan de gang. Na de Tweede Wereldoorlog gaat de wereld open, een transitie naar modern gedrag is aanstaande maar zover is men duidelijk nog lang niet. Waar de witte conservatieve meerderheid langzaam de stappen richting welvaart zet, wordt zowel de zwarte als de artistieke wereld danig achtergesteld. En dat geldt dus dubbel voor iemand die een zwarte artistiekeling is. Billie Holiday is de naam. 

Op het oog lijkt ze gearriveerd: ze verkoopt Carnegie Hall met gemak uit, ze betreedt statig en triomfantelijk de grootste podia van het land. Maar het wringt dat ze haar grootste succes steeds maar niet mag zingen: haar angstaanjagende song "Strange Fruit" gaat over een voor de VS te heikel onderwerp. Ze zingt over de achterstelling van de zwarte bevolking, ze beschrijft minutieus de lynchpartijen die in de Zuidelijke staten op haar ras worden uitgevoerd. En hoe die worden gelegitimeerd door de overheid. 
Dat het performen van dat lied te gevoelig ligt in het naoorlogse Amerika blijkt uit de continue aandacht van de FBI voor Holiday. Opzichtig zijn ze aanwezig bij haar optredens, kijkend hoe ver de zangeres gaat en of ze toegeeft aan de wens van haar publiek om dit strijdlied ten gehore te brengen. De FBI blijft haar dwars zitten en pakt haar op haar zwakke plek: Billie Holiday is heroïneverslaafd. Keer op keer wordt ze gearresteerd , keer op keer wordt ze geframed. De FBI schroomt niet om Holiday's entourage tegen haar op te zetten. 
De druk is immens, het lukt Holiday maar niet om af te kicken en het lukt haar nog minder om zich te schikken in de wensen van de overheid. Ze is te vastberaden, te eigenwijs. Ze wordt maar 44 jaar oud.

Met : Andra Day , Trevante Rhodes, Garrett Hedlund , 

Wind River - Taylor Sheridan

Wind River op IMDb (7,7)

Wind River op Moviemeter (3,67)

De filmkeuze was aan de dame gisteravond en ze koos deze. Dat ik hem al gezien had, daar kan zij weinig aan doen want dat geldt voor veel films. Direct meldde ik haar ik dat heel geen bezwaar had deze te herzien, want weliswaar was de inhoud van het verhaal al een beetje weggezakt bij me maar dat gold niet voor de impact. Ik weet nog dat ik het destijds een sterke film vond. En dat vond ik gisteravond weer. 

Toen schreef ik deze recensie en ik denk dat het destijds niet zo slecht gezien had. 

FIN - song : William Wild - Feather
 

One False Move - Carl Franklin

One False Move op IMDb (7,1)

One False Move op Moviemeter (3,35)

Een 7,1 op IMDb, dat is behoorlijk hoog voor deze film, wat mij betreft. Ik stoorde me aan het matige acteerwerk van mensen die veel beter kunnen dan een beetje karikaturale types neerzetten. Aan mij dus niet besteed, deze. 

We maken al vroeg in de film kennis met een duo bikkelharde misdadigers , dat ripdeals pleegt op woningen van drugsdealers. Nadat hardhandig de informatie over de schuilplaats van dope en geld is afgetroggeld, schromen de lowlife-schurk Ray en de wat intelligentere Pluto niet om hun slachtoffers ontzield achter te laten. 

Ray neemt in de slipstream van deze misdaden zijn vriendinnetje Fantasia mee op de tocht, zij moet mee op de vlucht als de crimineeltjes binnen haar eigen kennissenkring toeslaan. Een lange tocht door de VS begint, op weg naar de thuishaven van Fantasia, die daar onder haar eigen naam Lila gewoon ook nog moeder is van een jong knulletje. Ondertussen zet de lokale sheriff Dale Dixon (een pummelige plattelandsagent met veel te grote ambities ) de machines in werking om het criminele trio te ontvangen en in te rekenen. Zijn methodes worden meewarig bekeken door de arrogante FBI-rechercheurs die van hogerhand op de zaak zijn gezet, maar Dale is niet te stoppen. Met tomeloze inzet en dito plichtsgetrouwheid probeert hij aan te tonen dat niet iedereen op het platteland zo simpel is als de FBI denkt. 

Met : Bill Paxton, Billy Bob Thornton, Cynda Williams, Michael Beach

 

The Informer - Andrea di Stefano

 The Informer op IMDb (6,6)

The Informer op Moviemeter (3,29)

Tamelijk harde en bloederige thriller over corruptie , informatie en drugs. Pete Koslow zit er in verstrikt. Hij is een informant van de FBI, gestrikt na een roerig gevangenisverleden. De dienst dwingt hem werkzaamheden voor ze te verrichten in ruil voor een beetje bescherming van zijn gezin. Op deze manier komt Koslow nauwelijks toe aan het opbouwen van een nieuw leven na zijn vrijlating.

Wanneer het bij een undercoveroperatie volledig mis gaat en een andere agent wordt vermoord, trekt de FBI-leiding hun handen van hem af: door de dood van de agent is hij besmet geraakt en vormt een te groot risico voor hun posities. Waarmee men hem feitelijk overlevert aan de grote drugsbaas die hij dacht op te laten pakken.

Deze drugsbaas verlangt van hem dat hij teruggaat naar de gevangenis waar hij vandaan komt, om daar de welige handel in drugs te monopoliseren. Doet hij het niet, dan is dat riskant voor zijn gezin. Doet hij het wel, dan kan hij steun van de FBI volledig vergeten. Heel de FBI? Nee, er is er nog 1 die hem wil helpen omdat ze Koslow ooit bescherming heeft geboden. Iedereen heeft het op Koslow gemunt nu: het gevangenispersoneel,  de gevangenen, de FBI, de NYPD die de moord op de agent onderzoekt, de mede-gevangenen en de leden van de drugsclan die hem niet vertrouwt. Hij moet zijn mannetje staan. 

Richard Jewell - Clint Eastwood

 Richard Jewell op IMDb (7,5)

Richard Jewell op Moviemeter (3,62)

Het vreemde aan deze film is dat je zonder voorkennis zou zeggen dat ie wel erg karikaturaal is, maar het is gewoonweg een op waarheid gebaseerd verhaal. Een verhaal dat je hoofdschuddend aanhoort. Wat een verwrongen maatschappij kent Amerika toch, wat worden mensenlevens toch gemakkelijk vermorzelt. 

Richard Jewell is een enigszins beperkte man die het graag goed wil doen. Goed voor de maatschappij, goed voor zijn moeder, goed voor zijn werkgevers. Rechtschapen, met veel gevoel voor orde en regels. Hij wordt - op een enkele uitzondering na- schamper aangezien door de bazen en collega's waar hij voor werkt. 

Hij bemachtigt een beveiligingsbaantje bij de Olympische Spelen van Atlanta in 1996 en neemt zijn taak bloedserieus. Hij spreekt mensen aan op eventueel foutief gedrag, als het aan hem ligt gaat hij reclame maken voor de Amerikaanse waarden en zal de hele wereld de grootsheid daarvan ervaren. Maar dan moet wel iedereen meewerken. Zijn waakzaamheid zorgt ervoor dat hij een achtergelaten tas ziet staan en hij waarschuwt de politie. De tas bevat inderdaad een bom, er vallen twee doden en bijna 100 gewonden. Richard is van het ene op het andere moment een All American Hero.

Dat plezier duurt echter maar kort. De FBI start haar daderonderzoek en leunt wat al te gemakzuchtig op hun kaartenbakje met daderprofielen. Want die Jewell, wilde die niet een beetje al te graag gewaardeerd worden? Had ie niet al een paar baantjes gehad waarbij hij iets te strikt en te assertief had gehandeld? Het onderzoek spitst zich louter op hem toe, Jewell's leven staat al snel volledig op zijn kop. 

Uit pure wanhoop richt Jewell zich tot Watson Bryant, een advocaat voor wie hij eerder gewerkt heeft en een van de weinigen die hem niet kleineerde of in de zeik nam. Bryant (een prachtrol van Sam Rockwell) is al snel overtuigd van de onschuld van Jewell maar moet in zijn eentje opboksen tegen de machtige FBI én tegen de publieke opinie, die door de media (met name de lokale krant) aardig tegen Jewell op scherp is gezet. De FBI gaat bij het verkrijgen van bewijs hier en daar over grenzen heen. Grenzen die door Bryant moeten worden terug veroverd. 

Met : Paul Walter Hauser, Sam Rockwell. Jon Hamm. Olivia Wilde, Kathy Bates   

Elvis & Nixon - Lisa Johnson

Elvis & Nixon op IMDb (6,4)
Elvis & Nixon op Moviemeter (2,78)

Heerlijk niemendalletje over een non-issue, over een voetnoot in de muziekgeschiedenis. 

Dat Elvis Presley een van de beroemdste mensen op aarde was, staat buiten kijf. Dat hij de grootste was in zijn vak is een kwestie van smaak en interpretatie, maar dat hij goed was in wat ie deed, dat kan en zal niemand ontkennen. 

De waardering moet de man naar het hoofd gestegen zijn want op een zeker moment in zijn carrière achtte hij zich blijkbaar groot genoeg om "het land te willen redden". Hij zet zijn trouwe secondant Jerry Schilling aan tot het maken van een afspraak met de president. Want Elvis wil hem betrekken bij zijn plan om de Amerikaanse jeugd te behoeden voor dwaling: dwaling in drugs en communistische activiteiten. 

De Amerikaanse president Nixon was niet een van de hipste: hij kende natuurlijk de naam Elvis Presley wel, maar vond het artiestenleven te futiel om ook maar enigszins van belang te zijn, laat staan om mondiaal gewicht te hebben. Schilling moet stevig aan de bak om de medewerkers van de president te overtuigen van nut en noodzaak van een onderhoud tussen hun beider bazen. Elvis zelf vindt het allemaal maar vreemd dat niet iedereen het belang van zijn plan inziet, druipt zelfs bijna teleurgesteld af maar ontdekt net op tijd dat er wellicht een ingang is voor een gesprek: Nixon heeft dochters. In de rock& roll-leeftijd nog wel. Een nieuwe reeks onderhandelingen begint.

Met : Michael Shannon, Kevin Spacey, Alex Pettyfer, Colin Hanks , Johnny Knoxville

 FIN - song :Blood, Sweat & Tears- Spinning Wheel

Honest Thief - Mark Williams

 Honest Thief op IMDb (6,0)

Honest Thief op Moviemeter (2,84)

We keken elkaar eens aan op de bank: "dit hadden ze hem niet meer aan moeten doen". De regisseur had niet aan Liam Neeson moeten vragen of hij nog een keertje een wraakfilm- hoofdrol voor zijn rekening wilde nemen, iemand die eigenlijk een soort "Taken 4" wil spelen. Neeson - hoewel wel degelijk een markante acteur met een goede staat van dienst - is simpelweg te oud voor deze rol: hij kan niet meer geloofwaardig een actieheld neerzetten. Vechtpartijen gaan op zijn elvendertigste, zelfs het wegrennen van plaats delict gebeurt op een sukkeldrafje. Dat stoort, bij het kijken naar deze film. 

Neeson speelt Tom Dolan, een man die na zijn jarenlange dienst als bomexpert bij de mariniers totaal is omgedraaid qua maatschappelijke instelling: teleurgesteld door de slechte maatschappelijke behandeling van zijn ouders is hij een succesvol bankrover geworden. Hij pakt de gestolen pensioengelden af van rijke bankiers en instellingen, hij zoekt de financiële instellingen er echt op uit: hoe corrupter ze zijn, hoe meer kans ze lopen op een bezoekje van de "In & Out Thief" . Die bijnaam heeft Dolan verworven door heel netjes zijn "werk" te doen: nooit vallen er slachtoffers, nooit wordt hij gesignaleerd, nooit laat hij sporen achter. 

Als Dolan een vrouw ontmoet die hem weer zin kan geven in het leven, besluit hij schoon schip te maken. Hij wil zich aangeven, hij wil de maar liefst 9 miljoen dollar die hij buitmaakte ook gewoon teruggeven: nooit heeft hij er ook maar één dollar van gebruikt, het ging hem meer om de daad dan om de buit. Als hij alles netjes teruggeeft, verwacht hij clemente behandeling bij de strafzaak en hoopt hij na een korte periode gevangenis zijn leven met zijn dame rustig vorm te kunnen geven. 
Dolan legt contact met de FBI maar dat loopt verkeerd: de twee agenten kunnen de verleiding niet weerstaan en confiskeren een deel van de buit voor zichzelf. Het gaat al snel van kwaad tot erger: de twee moeten een leugenachtig verhaal verkopen, de aanhouding van Dolan escaleert en hun baas komt daarbij om. Ze willen de schuld daarvan in Dolan's schoenen schuiven, maar die geeft zich niet zomaar gewonnen. Hij is altijd eerlijk geweest, hij voelt zich geen misdadiger en hij zal dan ook niet voor deze daad opdraaien. Wraak zweert hij, hij gaat op jacht naar de twee rechercheurs om zijn eigen blazoen te reinigen. 

Met: Liam Neeson, Kate Walsh, Jai Courtney, Jeffrey Donovan, Anthony Ramos

FIN - song : Anthony Ramos & Cyhtnia Envo - Alright

Lying and stealing - Matt Aselton

 

Lying and Stealing op IMDb (5,4)

Regisseurs zijn gek op een goede kunstroof. Het is een beetje Robin Hood, het is vaak spannend en er inventief met de camera worden omgegaan. Dit is er ook weer eentje, hij is alleen niet zo goed als ie zou kunnen zijn. 

Ivan Warding is zo'n type dief: hij heeft verstand van kunst dankzij een paar jaar kunstacademie, hij ziet er goed uit en doet het dus goed op vernissages en recepties en hij werkt secuur. Hij werkt in opdracht van een rijke Griekse gokmagnaat, die met de regelmaat van de klok bestelling hij hem opgeeft. Ivan betaalt met die klussen de schuld van zijn vader af, nog een paar klussen en de schuld is voldaan. 

Uiteraard gaat dat niet vanzelf: Ivan heeft slordigheden begaan bij een van zijn inbraken en heeft nu de FBI achter zich aan. Met de hulp van een net zo hard sjoemelende vriendin smeed hij een plan om beide partijen tegen elkaar uit te spelen: de FBI is vast meer geïnteresseerd in de grote vis dan in de stelende klusjesman die hij is. 

Met : Theo James, Emily Ratajkovski, Fred Melamed