vrijdag, februari 02, 2024

The Zone of Interest - Jonathan Glazer

The Zone of Interest op IMDb (7,9)
 The Zone of Interest op Moviemeter (3,68)

Deur in huis: wat Glazer hier neerzet, is fenomenaal. Nee, dat maakt het geen goede (genre)film, het zegt niets over het acteerwerk of de cameravoering (hoewel er voor elk van die onderdelen veel te zeggen valt). De belangrijkste prestatie van de regisseur is dat hij de kijker het werk laat doen. Glazer probeert de kijker te bedriegen met gemoedelijke scenes, maar iedereen weet dat je radertjes daar in de bioscoopstoel op een heel ander tempo op draaien. Wat je niet ziet, denk je er zelf bij. En dat is gruwelijk. Het is een soort "zonnige horror", het is bloedeloos in de andere zin van het woord. Geen genocidale misdaden in beeld, nee hoor: we gaan gezellig in de huiskamer van de familie Höss zitten.

Vader Höss is kampcommandant van Auschwitz en is toegewijd aan de zaak. Werk is werk, zo redeneert de mens. Dus overlegt Höss met architecten over een fenomenaal crematoriumsysteem, dat een "hoge productie" garandeert. We zien zijn zoontje spelen met gouden tanden, we zien zijn vrouw een bontjas passen waar wij de herkomst wel van kunnen raden. 

De aandacht trekt naar Hedwig, de vrouw van Höss. Zij creëert haar eigen paradijsje, daar aan de rand van dat concentratiekamp. Terwijl de oplettende kijker in de verte rokende torens ziet en iets te vaak alarmerende geluiden van over de schutting hoort, zien we Hedwig in haar element: de tuin is haar trots, ze sjouwt haar baby langs de geurende bloemen en vertelt haar moeder welke plannen ze heeft met de plantenkas en het geconstrueerde zwembad. Lekker leven: haar tuin is haar thuis. Terwijl manlief werkt, zorgt zij voor huis en gezin. Het kabbelt ritmisch verder. Nou ja, totdat pappie een verzoek tot overplaatsing krijgt. Mammie wil niet weg want Auschwitz is een paradijs. Haar paradijs.

Glazer is een boef, een verleider, want hij laat ons denken dat het allemaal maar normaal is. Werk en inkomen, wonen en leven. Gezin met kinderen. Alles volgens het boekje. Het zijn gewone mensen.

Met : Sandra Hüller, Christian Friedel

Geen opmerkingen:

Gold - Anthony Hayes

Gold op IMDb (5,4)   Gold op Moviemeter (2,76) Daar moest ie toch even echt aan de bak. Moiboi Zac Efron zag ik nog niet eerder in zo'n ...