The beautiful game - Thea Sharrock

The Beautiful Game op IMDb (6,3)
 The Beautiful Game op Moviemeter (2,79)

Heerlijk luchtige, op enige waarheid gebaseerde sportkomedie. Bovendien: mét Bill Nighy, dan is een film altijd al de moeite waard. 

Vinny, een energieke doch licht sjofele man, hangt rond de lijnen van het lokale voetbalveld waar een clubje kinderen de eerste beginselen krijgt aangeleerd. Hij bemoeit zich op een irritante manier met het spel, waardoor de aanwezige voetbalvaders boos op hem worden. Voordat het uit de hand kan lopen, staat plots de oude Mal middenin de groep, hij ontfermt zich over Vinny en neemt hem mee naar een bijveldje waar een overduidelijk stelletje klungels staat te ballen. Mal biedt Vinny aan even mee te spelen en zijn grote mond waar te maken. Verdomd waar, hij kan het echt. 

De mannen blijken een heus nationaal voetbalelftal te vertegenwoordigen: het Engels nationaal daklozen-voetbalteam. Ze zijn in voorbereiding op het aanstaande WK in Rome. Engeland heeft nog nooit een deuk in een pakje boter geschopt op dat toernooi en dat zal ook dit keer weer zo zijn, tenzij Vinny mee gaat doen. Daarvoor moet Vinny echter wel aan de allereerste toelatingseis voldoen: hij moet dakloos zijn. Hoewel hij te trots is om dat toe te geven, blijkt de mensenkennis van Mal groot genoeg te zijn om te doorzien dat Vinny al maanden in zijn auto slaapt, sinds hij zijn vrouw en kind in de steek liet. De redenen waarom krijgen we later te horen.

Omstandigheden dwingen Vinny er toe een keuze te maken en verdomd, hij gaat mee naar Rome. Daar blijkt dat hij dan weliswaar wel een balletje kan trappen, maar totaal gespeend is van enige teamgeest en behoorlijke omgangsvormen. De anderen (ex-junkies, dropouts, vluchtelingen) hebben hun blik hoopvol op hem gericht maar er is veel overredingskracht van Mal voor nodig om Vinny enigszins bruikbaar te maken voor dit team en voor de nobele voetbalsport.

Met: Micheal Ward, Bill Nighy, Callum Scott-Howells, Kit Young, Valeria Golino

FIN - song : Fela Kuti - Let's start

McFarland, USA- Niki Caro

McFarland, USA op IMDb (7,4)
Feelgoodje die prima past in de eerste werkweek van de nieuwe Amerikaanse president. Want ja, het gaat over the American Dream, het gaat over boven jezelf uitstijgen maar het gaat ook over Mexicaanse immigranten. Sportverhaaltje, thema "ook jij kunt worden wie je wilt, pak je kans". Maar zeker niet slecht, deze film is goed te doen.

Jim White is tot nog toe niet erg succesvol in zijn carrière als leraar op een middelbare school. Na een incident met het highschool-footballteam dat door hem gecoacht wordt, wordt hij voor de zoveelste keer ontslagen en moet hij uitwijken naar een klein Californisch stadje, dichtbij de Mexicaanse grens.
Hij belandt in een volbloed Hispanic-cultuur en krijgt er moeilijk zijn vinger achter. Football, daar doen ze hier niet aan. De jongens van zijn school gaan voor dag en dauw met hun ouders mee naar de plantages en werken zich in het zweet voordat ze - hardlopend- naar school vertrekken.
In die rauwe cultuur probeert coach White de jongens enig zelfvertrouwen te geven. Hij ziet dat er - door dat vele hardlopen en door dat vele werken - fysiek sterke jongemannen rondlopen en hij vat een plan: hij gaat proberen een hardloopteam op te zetten. Als toekomstdroom richt hij zich op de staatskampioenschappen, het zou te gek zijn als het zich achtergesteld voelende McFarland naam zou maken als een echt sportcollege-team.
Gaat uiteraard niet vanzelf. Het gezin van White groeit aanvankelijk moeilijk mee in de MiddenAmerikaanse gemeenschap, maar stukje bij beetje komt er contact en vertrouwen. Zoveel vertrouwen dat de puberdochters uiteindelijk dusdanig ingeburgerd zijn dat ze pa ervan weerhouden op een nieuwe aanbieding in te gaan. Die aanbieding krijgt hij zodra de eerste successen zich aandienen: er blijkt veel looptalent voorradig, maar vooral veel doorzettingsvermogen.
Langzaam worden de Whites ook een beetje Hispanic.

Zoals gezegd: feelgood, maar heel niet erg. En nog waargebeurd ook.

Met: Kevin Costner, Maria Bello, Carlos Pratts

10 items or less- Brad Silberling

10 items or less op IMDb
Nog iets interessanter was deze, al was het maar om het verrukkelijke acteerwerk van Morgan Freeman.

Morgan Freeman speelt, eeeuhm, Morgan Freeman. Die is zich aan het voorbereiden op een nieuwe rol en belandt daarvoor in een supermarktje in een buitenwijk. Hij observeert en inventariseert, vervolgens raakt hij gefascineerd.
Daar , in die voorspelbaar kansloze omgeving, ontwaart hij een levenslust en een broeiende ambitie bij het slonzige kassameisje die hij vervolgens vaderlijk gaat proberen te kanaliseren. Hij ondersteunt haar wens om weg te komen, onderkent haar talenten en neemt haar op sleeptouw.
In een korte roadmovie trekken hij en de verrukkelijke Scarlet (Paz Vega, ik moet snel weer eens "Lucia y el sexo" gaan kijken) langs het trailerpark, langs kledingwinkels en autowasserettes om vervolgens bij het kantoor aan te landen waar Scarlet de ontsnappende sollicitatie moet doen.

Coachende gesprekken, wederzijds begrip en overduidelijke genegenheid leiden ertoe dat het 10punten-lijstje van beide spelers gaande de film verandert. Zowel de 10 dingen - of minder- die je wilt veranderen in je leven, als de 10 die je graag wilt behouden.

Fijne kleine film, buitengewoon kort ook maar precies lang genoeg om een goede indruk te maken. Freeman is een held, Paz Vega is een brok van een vrouw en films als deze zijn kleine lichtpuntjes.