Capitalism: A Love story - Michael Moore

Capitalism: A Love Story op IMDb (7,4)
 Capitalism: A Love Story op Moviemeter (3,30)

Al 15 jaar oud deze maar ik had m niet eerder bekeken. Wellicht omdat ik destijds het idee had dat ik wel zo'n beetje wist wat er in zou zitten: als je de eerdere (spraakmakende documentaires van Michael Moore (Bowling for Columbine, Fahrenheit 9/11) had bekeken, kon je bij deze wel vermoeden waar het over ging en hoe hij dit zou aanpakken. Klopte achteraf wel, maar net als bij die genoemde titels zat ik hier hoofdschuddend en met open mond naar te kijken. Moore heeft een uitstekende manier te pakken om mensen te laten inzien hoe de grote machines draaien om de kleine man in de hoek te drukken en zelfs te verpulveren. Het grote verschil met roeptoeters is echter dat Moore met feiten komt. Hij bereidt zich goed voor, legt misstanden op tafel en confronteert de daders met hun wandaden.

In deze docu gaat het - zoals de titel doet vermoeden - over geld. Banken, verzekeringen, vstgoed- en kredietmaatschappijen hebben het op een akkoordje gegooid om zo'n groot mogelijk deel van de taart voor zichzelf te houden. Daar moeten de belangen van de kleine man voor wijken. Moore laat zien welke  verregaande gevolgen dit kan hebben voor wat minder succesvolle mensen: torenhoge schulden, huisuitzettingen, onteigeningen en het vernietigen van toekomstperspectief. "Ja, dan moet je je rekeningen maar betalen" , is de populistische reacties van mensen die aan de wat gunstiger zijde van de streep staan. 

We zien het gegoochel met aandelen, het doorverkopen van schulden, het opkopen van niet-kredietwaardige hypotheken en vooral hoe de handel daarin onderling het geld heen en weer schuift. De sector zorgt er heel secuur voor dat er nooit geld bij particulieren terechtkomt, ze blijven de koek onderling verdelen waardoor slechts af en toe een kruimeltje voor de kleine man overblijft. Gelukkig toont Moore ook dat dit mis kan gaan: de bankencrisis vernietigde vele carrieres, deed veel geld verdampen. Maar helaas moeten de oplossingen daarvoor doorgaans ook van de staat komen. Een staat die het vervolgens weer ten dele door het volk moet laten ophoesten. We're fucked. 

FIN - song :  Penguin Cafe Orchestra - Music for a found harmonium

Quality TIme - Daan Bakker

Quality Time op IMDb (6,4)

Quality Time op Moviemeter (3,00)
 

Niet dat ik het helemaal begrepen heb, maar als ik het goed concludeer ging deze film over bijna-middelbare mannen die met zichzelf of anderen in de knoop zaten. De film is opgebouwd als een vijfluik en springt qua vorm werkelijk zoveel kanten op dat niet goed te bedenken is wat precies de gedachte erachter is. Hoeft niet altijd, ook momentjes kunnen een film redden. 

Het eerste deel (Koen) was een oersimpele bolletjesanimatie, waarbij Koen een van de bolletjes was. Koen is gek op melk en ham , wat veel van zijn familieleden niet waarderen. Niet iedereen, want oom Ben is er blij mee, hij heeft altijd veel ham en melk voor zijn neef in de aanbieding.

Deel 2 (Stefaan) gaat over een psychiatrische jongen die van zijn therapeut het advies krijgt weer bij zijn ouders te gaan wonen. Die gunnen hem een andere hobby dan de elektrische gitaar waar hij mee begint, ze schenken hem een digitale fotocamera waarmee hij een tocht langs plekken uit zijn jeugd begint te maken

Deel 3 (Kjell) gaat over een getormenteerde man die terug in de tijd reist om te begrijpen waar zijn pijn vandaan komt en die bij een re-enactment van het sprookje van zijn jeugd ontdekt dat hij vanaf dat moment eigenlijk al niet verder had moeten leven.

Deel 4 (Karel) gaat over een man die als kind ontvoerd is geweest door aliens en na zijn vermissing weer bij zijn nietsvermoedende ouders terug kwam. Alles ging goed totdat hij rare uitstulpingen kreeg en in het ziekenhuis belandde. Waar hij als een soort pratende bal uit vandaan kwam.

Deel 5 (Jef) gaat over een moederskindje die voor het eerst een (Pinkster) weekend bij zijn schoonouders gaat doorbrengen. Hij wil goed overkomen en probeert zich op allerlei manieren krampachtig te bewijzen. Hij timmert, hij kookt , maar krijgt de familie pas mee als hij een ellenlange repetitieve gitaarsolo aan de familie ten gehore brengt. 

Met : Thomas Aske Berg, Michiel Romeyn, Anneke Blok

FIN - song : Pixie - Patterns of cats

Unfair world (Adikos Kosmos) - Filippos Tsitos

Unfair World op IMDb (6,4)
Iets te trage film die echter , tegen het licht van de aanhoudende geschiedenis van de aanhoudende crisis in Griekenland, toch interessant wordt. Immers, politieagent Sotiris is van nature helemaal niet zo fout en corrupt als hij uiteindelijk lijkt te worden. In eerste instantie is ie eerder de goedheid zelve, een agent die ter plekke allerlei processen-verbaal verscheurt dan wel een voor de verdachte gunstige draai geeft. Hij weet immers dat die mensen geen cent te makken hebben, dat zij hun overtredingen maken uit nood , uit de drang om te overleven.
Zo beschermt hij een winkeldievegge, een gunst die hem later van pas komt als hij plotseling in een echt nare zaak terechtkomt. Hij is van plan een collega te gaan helpen, de man zit bijna aan zijn pensioen maar belandt in een soort afpersingszaak. Sotiris gaat mee op gesprek maar het loopt uit de hand, waarbij uiteindelijk de crimineel wordt omgebracht. Sotiris en zijn collega moeten het lijk wegmoffelen maar vergeten daarbij de envelop met geld die meegebracht moest worden.
Die envelop is de prooi voor de schoonmaakster. De dame die - u dacht het al - in een eerder stadium de winkeldievegge bleek te zijn.
Hij zoekt haar op: ten eerste moet de envelop terug, ten tweede moet er een sluitend verhaal bedacht worden voor de recherche en ten derde vindt hij haar eigenlijk een aantrekkelijke dame.
Maar - zoals de titel van de film al zegt- de wereld is niet eerlijk.

The Company Men- John Wells

The Company Men op IMDb
Het zegt iets, als je meegezogen wordt in een film. Als ie het voor elkaar krijgt om je scepsis over "gemakkelijk thema, setje dure acteurs, dat zal wel rits-rats-klik in elkaar gezet zijn". Ho but.
Deze film gaat op een fijne manier diep op de persoonlijke beleving van de crisis in. Op wat het doet met trots, met vriendschap, met status en met het vermogen om je leven te liegen. Knap, echt.

GTX is een toonaangevend, beursgenoteerd scheepswerf-bedrijf. Van de ene op de andere dag regent het plots ontslagen: de crisis slaat toe, de winst staat onder druk en de aandeelhouders eisen desondanks rendement. Dat kan - dogma dogma- alleen door de kosten te gaan drukken. Het personeel gaat dus langzamerhand alleen nog maar naar het kantoor van de reïntegratie-bedrijven, het eigen office is no go.
Het begint onderaan, maar langzamerhand vallen ook de managementlagen uiteen.

Ben Affleck en Tommy Lee Jones proberen elk op hun eigen manier de draad van het buitenwereld-leven weer op te pakken. Dat gaat niet zonder slag of stoot, dat gaat niet zonder relaties onder spanning, dat gaat niet zonder het verlies (soms letterlijk) van vrienden.

Wat het zegt over mijn gevoel over werk, over zekerheid en over de huidige standenmaatschappij , dat durf ik niet hardop te zeggen. Maar het geeft een sterk tijdsbeeld. Ik ken er teveel...