Only the river flows (aka He Bian de Cuo Wu) - Wei Shujun

Only the river flows op IMDb (6,6)
 Only the river flows op Moviemeter (2,92)
Only the river flows op WIkipedia 

De periode dat ik met enige regelmaat Chinese films bekeek, ligt al ongeveer 3 decennia achter me. "Het rode korenveld", "Ju Dou", "Raise the red lantern": we vielen allemaal als een blok voor de films van meesterregisseur Zhang Yimou en zijn fenomenaal schone hoofdrolspeelster Gong Li. Zhang was een durfal in het China van toen, wij westerlingen waardeerden zijn onderhuidse kritiek op een verwrongen maatschappij. Tempus fugit, Zhang raakte geïncorporeerd in de hogere kringen van zijn land en met die acceptatie verdween ook (een deel van?) zijn maatschappijkritiek. En nu? De Aziatische film is groot geworden, wint Oscars en trekt "volle zalen". Maar dat zijn eigenlijk geen van allen Chinese films. Af en toe sijpelt er eentje door, zoals deze. Ik kijken dus, maar ik achtte het niet veel soeps. Mogelijk doorzag ik de diepere lagen niet, maar dit was voor mij een matige actiethriller.

Aan de bedding van de rivier wordt het toegetakelde lichaam gevonden van een oudere vrouw. Alle vingers wijzen in de richting van "de gek" , een verstandelijk beperkte meneer die veel aan de waterkant te vinden is. Het lijkt een koud kunstje te worden voor rechercheur Ma Zhe, een rijk gedecoreerde diender. Maar het blijkt anders te lopen: hij trekt dat voorgekookte verhaal in twijfel, komt daardoor zelf in een identiteitscrisis en stuit op onbegrip binnen het hele team: arresteer die vent nou gewoon, dan kan dat boek dicht en gaan we verder met boeven vangen. Nee dus, niet in de wereld van Ma Zhe.

Met: Yilong Zhu, Chloe Mayaan, Tiandal Hou, Chunlei Kang

FIN - song : Ludwig von Beethoven - Piano Sonate no 14

Yi Miao Zhong (aka One Second) - Zhang Yimou

One Second op IMDb (7,2)
 One second op Moviemeter (3,33)

Zo'n 2 jaar na het gereedkomen ging deze film gisteravond dan eindelijk bij ons in première. Er is natuurlijk een boel gebeurd in het land van de regisseur, bovendien moet hij altijd opletten wat hij maakt en wat hij zegt. In zijn beste periode (eind jaren 80 tot 90) verraste de regisseur ons niet alleen met beeldschone films ("Het rode korenveld" , "Ju dou", "Raise the red lantern" en "Not one less" bijvoorbeeld) , maar verraste hij ook de Chinese autoriteiten met een lichte vorm van maatschappijkritiek in zijn film. Het kostte hem een soort "verzwaarde regime" waarin alles wat hij wilde maken eerst moest worden voorgelegd en pas na akkoord van de overheid in productie kon worden genomen. Zhang Yimou hield dat vol , werd uiteindelijk zelfs door de overheid als gearriveerde kunstenaar geaccepteerd en gevraagd om de Olympische Spelen in Beijing te regisseren. Zolang hij zorgeloze dingen maakt, mag hij van de Partij zijn gang gaan. 

En zorgeloos is ook deze "One Second" toch wel. De hoofdpersoon is weliswaar een man met een criminele achtergrond, maar overduidelijk een met het hart op de goede plaats, hij is iemand die in ieder geval een goede vader probeert te zijn. 


In de binnenlanden van China liggen - uiteen gehouden door een woestijn- de dorpen Eerste Eenheid en Tweede Eenheid. Hoofdpersoon Zhang Jiusheng trekt door de woestijn om in Eerste Eenheid een filmvoorstelling bij te wonen. Het gaat hem niet zozeer om de progagandistische film "Heldhaftige Jeugd" die hij wil zien, het gaat hem om het journaal dat daaraan voorafgaand wordt getoond. In hun versie van Polygoon-nieuws laat de Chinese overheid in het binnenland zien hoe goed het gaat met de staat, met de industrie en met de bevolking. In Journaal nummer 22 zit een scene van een bezoek aan een graanfabriek, waar Jiusheng's dochter heen is gevoerd na zijn arrestatie. Ze schreef hem een brief waarin ze meldde dat ze kort in het journaal te zien zal zijn, waarop Jiusheng zijn vaderhart volgde en ontsnapte uit het werkkamp: hij moet en zal die scene zien, hij moet en zal zijn dochter zien. 
Eenmaal in Eerste Eenheid aangekomen is de voorstelling net afgelopen, de filmoperateurs laden de spullen weer in de zijtassen van de motor maar gaan eerst nog een borrel drinken. Jiusheng weet dat hij hen moet volgen naar de volgende voorstelling, maar ziet ondertussen dat Wees Liu, een jong meisje, een van de filmblikken uit de tassen steelt. Het is het begin van een ingewikkelde achtervolging waarbij de ene lichte crimineel de andere achterna jaagt om maar het goede te doen. 

Al kibbelend arriveren de twee in Tweede Eenheid waar ze bij Meneer Film , de beroemdste filmoperateur van het land, in het gevlei moeten komen om hun scene vertoond te krijgen. Dat is nog knap lastig want de filmrollen hebben zwaar te lijden gehad onder de tocht door de woestijn. 

Met : Yi Zhang, Haocun Liu , Wei Fan

Qian li zou dan qi (aka Riding alone for thousands of miles) - Yimou Zhang (aka Zhang Yimou)

Qian li zou dan qi op IMDb (7,3)
 Riding alone for thousands of miles op Moviemeter (3,53)

In de jaren 90 was ik een verwoed volger van deze regisseur, die in de loop der jaren zijn naam internationaal omgedraaid heeft zien worden. "Het rode korenveld",  "Raise the red lantern" en het indringende "Ju dou" , ik vrat ze allemaal. Daar kwam later de klad in toen de aanvankelijk opstandige regisseur eerst gebrouilleerd raakte met het Chinese regime waarna hij een poosje later zelfs als fervent pleitbezorger van de Chinese zaak naar buiten kwam. Eenmaal ingekapseld mocht hij zelfs de regie van de opening van de Olympische Spelen op zich nemen. Carrière-wendingen alom. 

De film nu, die uit een periode tussen die twee uitersten stamt. 

De Japanse meneer Takata reist van zijn geïsoleerde kustplaats naar Tokio om zijn zoon Kenichi te bezoeken. De twee zijn na het overlijden van Takata's vrouw al jaren met elkaar in onmin, maar de ziekte van de zoon is serieus. Kenichi's vrouw Rie doet wat ze kan, maar ze krijgt haar man niet zover hem toe te laten tot de ziekenzaal, vader kan onverrichter zake retour. Wel krijgt hij van Rie een videoband mee, die hem dingen wat duidelijker moet maken. 

De videoband bevat beelden van Kenichi's reis naar het Chinese Yunnan, waar hij opnamen maakte van het gemaskerde zangtheater dat daar in hoog cultureel aanzien staan. Kenichi was doorgedrongen tot Li Jiamin, de beroemdste zanger van al die gezelschappen , had hem zelfs zover dat hij het beroemde lied "Eenzaam rijden over duizenden mijlen" te zingen. Totdat de overheid ingreep en daar geen tijd meer was, Kenichi moest terugkeren naar Japan. 

Vader is vastbesloten om Kenichi te verrassen: hij gaat dezelfde reis maken en zal zijn zoon alsnog de opnamen bezorgen. In een busje met een tolk reist vader Takata naar Yunnan, maar hij bemerkt dat het buurland nog bureaucratischer is geworden dan tijdens de reis van zijn zoon.  Li Jiamin blijkt in de gevangenis te zitten en zal dus voorlopig niet kunnen zingen. Vader Takata legt zich daar niet bij neer en weet een bezoek te regelen. Daar blijkt er een verwantschap te zijn tussen hem en de zanger: ook Li Jiamin heeft een zoon op afstand, een zoon die hij niet mag zien. Takata dringt door tot de kern van de zaak, hetgeen uiteraard ook veel met zijn eigen gevoelens doet. 

Met : Ken Takatura, Shinobu Terajima , Jiamin Li , Jiang Wen

The Farewell- Lulu Wang

 The Farewell op IMDb (7,6)

The Farewell op Moviemeter (3,37)

Bitterzoete familiefilm over de Chinese Billi die zich als een vis in het water voelt in het drukke westerse leven in New York. Ze is tweede-generatie-immigrante , haar ouders hangen nog veel meer aan de oude Chinese tradities dan zij doet. 

Alles verandert als de familie te horen krijgt dat Billi's oma, de überschattige Nai Nai, ernstig ziek blijkt te zijn en nog maar kort te leven heeft. Er is daarbij een groot probleem: oma zelf verkeert in onwetendheid, zij krijgt de diagnose die haar familie wél wordt verteld zelf niet te horen. Oma moet worden beschermd, het zou beter zijn als zij zich geen zorgen maakt. 

De Amerikaanse familie wil eigenlijk zo snel mogelijk naar haar toe, maar dat zou al teveel van het familiegeheim verraden. Er wordt dus een andere reden bedacht voor de terugreis naar China: er wordt een huwelijk opgezet voor Billi's broer, die dan maar met zijn sullige vriendinnetje moet gaan trouwen. 

Terwijl de gehele familie in ieder geval weer even herenigd is,  probeert Billi in innige omgang met haar oma te ontdekken of er een moment komt dat het geheim dan toch echt onthuld moet worden. Oma merkt daar niets van, die heeft het veel te druk met de huwelijksvoorbereidingen. 

Met : Awkwafina, Shuzhen Zhao, Tzi Ma

 FIN - song : Elayna Boynton- Come Healing

 FIN - song : Freda Viola - Senza di te

Da Hong Deng Long Gao Gao Gua (aka Raise the red lantern) - Zhang Yimou

Raise the red lantern op IMDb (8,1)

Gisteravond op de Belg, ik ging er weer eens even lekker voor zitten. De derde grote film van meesterfilmer Zhang Yimou vestigde definitief de status van deze grote cineast, destijds nog weerbarstig en opstandig maar later toch volledig ingekapseld door het Chinese regime. Zijn eerdere films "Ju Dou'  en "Red Sorghum (het Rode Korenveld)" waren spraakmakend, het maakte dat de regisseur scherp gevolgd werd door de starre Chinese autoriteiten. En, ook niet onbelangrijk, het toonde ons de ster Gong Li, zijn onwerkelijk goed acterende muze die als een van de eerste Chinese acteurs ook internationaal naam zou maken. Omdat de film nog stamt van voor mijn filmrecensentenbestaan geef ik het hieronder nog maar eens kort weer. 

Songlian wordt geboren in een straatarme omgeving, er is voor meisjes als zij weinig toekomst. Tenzij ze slim weten te trouwen. Songlian weet dat ze mooi is, bloedmooi zelfs. Ze weet dat ze eigenwijs is en vastberaden. Ze besluit het hogerop te zoeken: ze laat zich uithuwelijken aan een rijke paleisheer. Ze weet dat ze een concubine wordt, slechts één van zijn vrouwen. In dit geval de vierde vrouw van de rijkaard, die het elke avond voor het kiezen heeft bij welk van zijn vrouwen hij gaat slapen. De uitverkorene van de dag krijgt een voorkeursbehandeling : die mag de maaltijden bepalen , die krijgt voetmassages en die krijgt volop aandacht.
Songlian is nieuw en weet zich dus verzekerd van veel aandacht van de baas. Echter: de competentiestrijd is hevig en de andere drie doen in meer of mindere mate steeds hun best om in het gevlei te komen zodat die avond bij hen de lantaarns zullen worden opgehangen. Er wordt een machtsspel gespeeld waarbij de dames elkaar het vel over de oren trekken. Songlian lijkt goede kaarten te hebben, maar ondervindt last van een samenspanning tussen haar persoonlijk assistente en de andere concubines. Langzaam verliest ze haar grip en begint haar achterdocht het te winnen. Ze glijdt af, wetende dat ze daarmee ook steeds minder interessant wordt voor de polygame baas. Ze weet dat één rol heersend is: ze moet moeder worden.

Met : Gong Li , Jingwu Ma , Saifei He

Jin ling shi san chai (The Flowers of War) - Zhang Yimou

The Flowers of War op IMDb (7,6)
De intenties waren goed, daar twijfel ik niet aan. Die 7,6 waardering op IMDb komt immers ergens vandaan. Blijkbaar ging ik er met de verkeerde verwachtingen in, blijkbaar hoopte ik iets terug te zien van die puntige werken als "Het Rode Korenveld" of "Ju Dou", desnoods iets van "Raise the red lantern". Stuk voor stuk titels van deze regisseur die iets prangends hadden, iets van verholen maatschappijkritiek wellicht. Maar Yimou is ingekapseld door de Chinese machthebbers: na jarenlang op de kritische lijsten te hebben gestaan mocht hij in 2008 de opening van de Peking-spelen regisseren. Sindsdien is hij arrivé, en lijkt hij films te maken die de overheid beter bevallen.

In deze film geeft hij feitelijk een gortdroge registratie van het beleg van Nanking in 1937. Japan valt China overal aan en in deze grote stad gaat het behoorlijk fout voor de bevolking. John Miller (Christian Bale) belandt op zijn vlucht in een grote kerk, handig om zich even schuil te houden. Twee wonderlijk verenigde groepen bemensen die kerk dan al: de ene is een groep jonge schoolmeisjes, de andere is een groep ervaren prostituees. De priester is vermoord, er is nog slechts een van zijn helpertjes die overleefde. Miller voelt in eerste instantie meer voor de groep publieke dames, maar als de Japanners dreigen de kerk te bezetten en de jonge meisjes te ontmaagden, wordt het goede mens in hem wakker. Hij doet zich voor als de priester des huizes en maant - RodeKruisvlag in de hand- de soldaten te vertrekken.
Het wordt een competentiestrijd tussen hem en de Japanners, met de jonge schoolmeisjes als inzet. Langzamerhand krijgt hij hulp van de prostituees, ook zij zien in iedereen in de kerk in hetzelfde schuitje zit.

Red Corner - Jon Avnet

Red Corner op IMDb
Eerder op de avond keek ik deze. Ik moet toch een beetje aan kunnen haken met mijn filmquizcollega's dus deed ik maar eens een Hollywoodje. Richard Gere wordt alom verguisd, dat maakt het vormen van een mening over deze film voor mij een stuk makkelijker.
Ik, mijn besten, vond deze film niet tegenvallen. Niet om het acteerwerk, nee. Ook niet om de standaard David tegen Goliath- verhaallijn. Nee, vooral omdat er een inventief script was gebouwd om de grote opkomst van Azië in die jaren eens in perspectief te zetten. Men praatte volop over vooruitgang, men praatte over openheid maar de puntjes kwamen nergens bij de paaltjes. De oude machinaties overheersten nog te veel de wens tot vernieuwing. Dat toont deze film aardig aan.

Verhaal: Gere is een zakenman in satelliet-telecommunicatie. Zijn firma wil programma's verkopen aan het ontbolsterende Oosten. Dat kan natuurlijk niet zomaar, want censuur en zo, maar er lijkt een akkoord op komst. Om dat te vieren wordt er geborreld in een nachtclub, ontmoet hij een dame van lichtere zeden dan de andere en krijgt haar mee naar de hotelkamer.
De volgende ochtend: hij ligt bebloed op bed en de dame is dood. Alleen: hij kan zich zelf niet herinneren wat er gebeurd is, hij is overtuigd van zijn onschuld. Er moeten dus anderen zich hiermee hebben bemoeid.
Gevang, rechtbank, onrechtvaardigheid: het hele blik wordt open getrokken. De hem toegewezen advocate gaat pas na lang aarzelen om: ze begint te zien dat het zaakje stinkt en dat deze man erin is geluisd. Ze neemt stoute stappen: tegen de gangbaarheid in wil ze de onschuld van de westerling bewijzen.

The Continent (Hou Hui wu qi) - Han Han

The Continent op IMDb
Wazige maar niet vervelende film. Roadmovie.
Drie jonge mannen wonen aan de uiterste oostkant van China, op een saai eilandje. Het leven biedt niets. Als een van de drie een baan krijgt als onderwijzer in het uiterste westen zien de andere twee hun kans schoon: als zij nou eens hun vriend begeleidden op zijn reis naar de andere kant van het land, dan zijn ze in ieder geval voorlopig even verlost van het dodelijk voorspelbare ritme.

Men gaat en beleeft onderweg een aantal vervreemdende avonturen: uiteraard neigt de leraar ertoe om zijn reis niet af te maken als hij de veronderstelde vrouw van zijn leven tegenkomt onderweg. Uiteraard eindigen ze de reis niet als trio. Door onderlinge spanningen maar ook gewoon door kwijtraken. Een wereldreiziger die tevens ooit ruimtereiziger wil worden, kruist hun pad en ze gaan vol mee in zijn idealistische verhaal. Zal de leraar ooit in het westen voor de klas staan?

Coming Home (Gui Lai) - Zhang Yimou

Coming Home op IMDb
Allemaal, denk ik. Ik geloof niet dat ik een film van deze regisseur heb gemist, voorzover ze in Europa uitgebracht zijn. Hij begon met een zwaar stempel als maatschappijkritisch filmer (Het Rode Korenveld en Ju dou) maar werd later een geaccepteerde en gegoede burger die zelfs de openingsceremonie van de Peking- Olympische Spelen mocht regisseren.
Hij lijkt nu voorzichtig te proberen om weer iets over de Chinese geschiedenis tegen het licht te houden, maar slaagt daar in deze film maar mondjesmaat in.

Docent Feng is een vrouw van middelbare leeftijd. Zij (een rol van de fraaie Gong Li) leeft al een jaar of tien zonder haar man, die tijdens de Culturele Revolutie in een werkkamp is gezet wegens kritisch gedrag. Als manlief daar vervolgens ontsnapt en haar thuis opzoekt, kost het haar de band met haar dochter. Deze is gehersenspoeld door de wensen en eisen van de machthebbers en zorgt er dan ook voor dat haar vader weer wordt opgepakt, na een heftige strijd waarbij ook moeder een forse deuk oploopt.

Enkele jaren later, de Culturele Revolutie is ten einde en Yu Yanshi, de man, probeert weer thuis te komen. Er is echter veel veranderd: dochterlief woont na het gebeurde niet meer thuis en vrouwlief blijkt te dementeren. Ze herkent haar man niet meer, die moet dan ook vele pogingen doen om in het leven van zijn te herintreden. De pijn en het gemis zijn voelbaar, maar hij vindt een creatieve manier om zich in het leven van zijn gemankeerde vrouw belangrijk te maken.

Fraaie beelden weer volop, maar dit is niet een klassieker in de reeks Korenveld, Dou, Red Lantern of Flying Dagger. Ik verliet ietwat onbevredigd de zaal.

Night Train(Ye Che) - Yi'nan Diao

Night train op IMDb
Moeizame film, zelfs voor een arthouser.

Wu Hongyan werkt in een gevangenis, ze begeleidt de (ter dood) veroordelen naar de rechtbank en zelfs naar hun eventuele executie. Dat zet kwaad bloed: soms bij de slachtoffers, soms bij de nabestaanden van de daders.
Ze is weduwe en probeert via dating toch weer enige vastigheid in haar bestaan te vinden. Helaas loopt ze te vaak tegen de verkeerde man op. Het verhaal krijgt een verrassende en dreigende wending als ze in eerste instantie achtervolgd, en vervolgens getriggerd wordt door een weduwnaar van een dame die zij ter executie heeft gebracht.
Er ontstaat een bizarre verhouding, die zwaar laveert tussen romantiek en geweld. En dreiging. Een dreiging die haar dwingt tot bizarre keuzes.

Lust, caution - Ang Lee

Lust, Caution op IMDb
Langwerpige en trage thriller die aan alle kanten intrigeert. Niet alleen omdat er op de credits staat dat ie Chinees/Taiwanees/Amerikaans én HongKongs is. maar vooral omdat ie op een prettige manier op twee genres hinkt. Het is aan de ene kant een politieke thriller en aan de andere kant een semi-erotisch liefdesverhaal.

Speelt ergens in de vroege jaren van de vorige eeuw: Shanghai ligt onder beleg van Japan én Shanghai voelt als wat vrijgevochtener stad druk uit de overige delen van China.
Een jonge studente raakt betrokken bij een verzetsgroep die uiteraard tegen de bezetter vecht, maar die zich vooral richt op het wegwerken van de repressieve eigen bestuurders. Wang, de studente, blijkt een begenadigd actrice en wordt ingezet om te infiltreren in leven en huishouding van de botte potentaat Yi.
Dat lukt, veel mahjonggen en liegen over haar handelsrelaties brengen haar steeds verder in de hofcultuur van deze man, die ze uiteraard uiteindelijk gaat ontmoeten.
Hoewel bedoeld om de dagelijkse handel en wandel van de man in kaart te brengen en hem aldus te kunnen uitschakelen, leiden de ontmoetingen tussen beiden tot een knetterend gepassioneerd spel . En dat spel wordt serieus, en dat serieuze wordt een heftige seksuele afhankelijkheid. Hetgeen botst met haar door het verzet opgelegde taken.

Schitterend vormgegeven door meesterregisseur Ang Lee, deze spraakmakende (nu al bijna) klassieker.
Kijken! De volle 160 minuten!