Posts tonen met het label 1999. Alle posts tonen
Posts tonen met het label 1999. Alle posts tonen

zondag, juli 13, 2025

Beau Travail - Claire Denis

Beau Travail op IMDb (7,3)
 Beau Travail op Moviemeter (3,39)

Beau Travail op Wikipedia

Het gebeurt me niet vaak dat ik zo weinig doorheb van de bedoelingen van de regisseur maar toch wel geboeid blijf kijken. Deze volbloed arthouse-film - nog net stammend uit de vorige eeuw - is van de hand van regisseur Claire Denis, van wie ik inmiddels meerdere andere werken heb gezien. "Ze zit erop", zo zou je het in populair taalgebruik kunnen zeggen, met andere woorden: ze beheerst haar vak. In deze film overheerst minder het script (dat laat ze over aan de kijker) maar de beeldvoering is fantastisch: naast de vele fraaie Afrikaanse woestijnplaatjes zijn ook de trainingen van het leger gemaakt in prachtige, welhaast choreografische beelden). Niet voor niets staat de film na ruim 25 nog steeds met beste cijfers in de filmratings. Leerzame kijkervaring, derhalve.

Het regiment van het Franse leger doet zijn oefeningen in de volle hitte van de woestijn in de Hoorn van Afrika. We zitten namelijk in Djibouti, wat gelegen is in een gebied waar Frankrijk van oudsher grote belangen te verdedigen heeft. Kolonialisme is al lang verboden maar veel van de wetgevende en machthebbende lijnen lopen nog via het oude "moederland". De bevolking kijkt dan ook met een schuin en wantrouwend oog naar de voorbijrijdende soldaten, die eigenlijk altijd op hun hoede moeten zijn. 

Het regiment staat onder leiding van commandant Bruno Forrestier, die toeziet op de strenge drillpraktijken van zijn regimentsleider Galoup. Deze is streng, van de oude stempel: zijn harde oefeningen in de bloedhitte moeten het laatste verzet van de soldaten wegnemen, het moet ze tot makke lammetjes maken. Dat lijkt aardig te lukken maar er is uiteraard altijd één weerbarstige knaap in de groep. In dit geval is dat de jonge Gilles Sentain, toevallig ook nog eens een knappe vent. De spanning die tussen Galoup en Sentain ontstaat bevat meer elementen dan alleen het gehoorzaamheidsprobleem, want toont Galoup toevallig ook ándere interesse in deze strakke recruut?

Met: Denis Lavant, Michel Subor, Grégoire Colin, Richard Courcet

FIN - song : Corona - The rhythm of the night

vrijdag, september 01, 2023

The World Is Not Enough - Michael Apted

The World Is Not Enough op IMDb (6,4)
 The World Is Not Enough op Moviemeter (3,05)

Het kan niet altijd arthouse zijn, dus kwam deze film middenin de werkweek goed van pas. Ontspannen op de bank, niet al te hoge verwachtingen en weinig verrassingen, maar gewoon even met weinig focus wat spektakel ondergaan. 

Zoals altijd schiet Bond te hulp als de wereldvrede bedreigd wordt. Het begint allemaal wat nobeler: hij schiet een bankier in nood te hulp door een enorme som geld veilig te stellen die hem door criminelen afhankelijk was gemaakt. De bankier in kwestie is een oude studievriend van Bond's baas M, die haar maatje ook al te hulp kwam toen zijn dochter enkele jaren geleden gekidnapt werd. Bij het uitleveren van het geld komt de bankier om, Bond moet duidelijk dieper in het verhaal duiken.

Hij komt erachter dat het bedrag dat hij voor de bankier ophaalde exact overeenkomt met het destijds betaalde losgeld voor diens dochter. Bond maakt kennis met Elektra King, de dame in kwestie, die nu een belangrijk olie-imperium runt. Al spoedig doorziet hij dat zij een dubbelspel speelt: het geveinsde verdriet om het verlies van haar vader wordt doorzichtig als blijkt dat zij contacten onderhoudt met haar toenmalige ontvoerder, de crimineel Renard. Deze blijkt uit op wereldheerschappij door met een nucleaire explosie heel Istanbul van de kaart te willen vegen om vervolgens uit de chaos de oliebelangen van Elektra de afhankelijkheid van het westen uit te laten buiten. Bent u er nog?

Met : Pierce Brosnan, Sophie Marceau, Robert Carlyle, Judi Dench, Denise Richards, Robbie Coltrane



vrijdag, juni 17, 2022

The Lost Son - Chris Menges

The Lost Son op IMDb (6,4)
 The Lost Son op Moviemeter (2,42)

Meerdere films zag ik met Daniel Auteuil in een belangrijke rol, nog nimmer stelde hij me teleur. Hij is een bij vlagen schuchtere en onhandige acteur die desondanks een intelligentie en doortastendheid uitstraalt. Zo ook in deze mij totaal onbekende titel, die ik op Netflix aantrof. Voor Auteuil een sprong in het diepe want hij spreekt in deze film voornamelijk Engels, waardoor karikatuur op de loer ligt. Hij redt zich daaruit. 

Auteuil is Xavier Lombard in deze film. Lombard is een naar London uitgeweken Parijse rechercheur, die om pijnlijke redenen de wijk naar Engeland genomen heeft. Daar wordt hij benaderd door een oud-collega die hem introduceert bij de rijke schoenhandelarenfamilie Spitz. Deze familie heeft een detective-opdracht voor hem: hij moet hun verdwenen zoon Leon opsporen die er met geld van zijn zus, de dominante dochter Deborah, vandoor is. Leon blijkt drugsverslaafd te zijn, maar Lombard stuit al snel op andere feiten die de verdwijning hebben veroorzaakt. 

Via handig speurwerk komt hij een internationale organisatie op het spoor die zich bezighoudt met kindermisbruik. Heel even twijfelt Lombard, omdat hij weet dat dit te groot is om in zijn eentje aan te pakken, maar onder druk van de familie (zij eisen resultaten te zien van de detective) duikt hij dieper en dieper in deze schimmige wereld, daarbij geholpen door Nathalie, een oude vriendin die in Londen in de prostitutiewereld werkt en daar voor Lombard navraag doet naar de schaarse aanknopingspunten. 

Lombard komt ver met zijn onderzoek, maar moet daarbij doelbewust over de grenzen van zijn eigen veiligheid én zijn eigen mores gaan. In zijn eentje moet hij slim opereren, zijn leven loopt gevaar. 

Met: Daniel Auteuil , Nastassia Kinski ,  Ciaran Hinds , Marianne Denicourt, Katrin Cartlidge



vrijdag, oktober 22, 2021

Go - Doug Liman

Go op IMDb (7,2)

Go op Moviemeter (3,38)

Enkele jaren na "Lola Rennt" gemaakt, maar ik vond wel enige verwantschap zitten tussen de twee films. Waar de ene film 3 x terug gaat naar een bepaald moment om drie verschillende scenario's naar voren te brengen, doet deze film het net iets anders: we gaan ook 3 x terug naar hetzelfde moment, maar beleven de nasleep vervolgens vanuit 3 verschillende hoofdpersonen. 

Het bewuste moment speelt zich af in de kantine van de supermarkt: de verveelde Ronna heeft net daar dienst afgerond als ze wordt benaderd door collega Simon. Die vraagt haar - tegen het advies van de ook aanwezige collega Claire in - of ze zijn dienst wil overnemen omdat hij met vrienden een weekend naar Las Vegas wil. Ronna zit in geldnood en pakt het geld met gretigheid aan. 

Terwijl ze op Simon's plek achter de kassa staat, wordt ze benaderd door 2 jonge mannen die heimelijk informeren of zij hen aan drugs kan helpen. Die halen ze normaliter bij Simon, maar misschien weet zij ook wel de weg. Ronna ziet dollartekens in haar ogen en zegt de jongens toe dit te verzorgen. Daarvoor moet ze eerst naar de woning van Simon's vaste leverancier. De daar aanwezige dealer Todd is een lastige en sinistere man die niet zomaar van plan is Ronna's wens in te willigen. 

Langzamerhand gaat Ronna het misdadige pad op als ze de pillen gaat proberen te verhandelen. Hoe dat kleine beslismoment op vele manieren uit de klauwen kan lopen, tonen de overige verhaallijnen met verve aan: je bepaalt zelf of je over de grens wilt gaan of niet. 

Met : Sarah Polley, Katie Holmes, Desmond Askew, Nathan Bexton, Scott Wolf

 FIN - song : No Doubt - New


 

dinsdag, september 07, 2021

Ein Lied von Liebe und Tod (aka Gloomy Sunday) - Rolf Schübel


 Ein Lied von Liebe und Tod op IMDb (7,8)

Ein Lied von Liebe und Tod op Moviemeter (3,86)

Een film die 22 jaar na verschijning op een 7,8 op IMDb staat, die laat zijn sporen na. Gek genoeg kende ik het bestaan van deze titel niet, ik was dan ook aangenaam verrast door de gastheer van de filmclub die ons deze gisteravond voorschotelde. Prachtig drama, met evenveel verstilde romantiek als heftige problematiek. En, dat vooral, met muziek die nog heel lang in je hoofd blijft tintelen. 

Boedapest is, kort voor de Tweede Wereldoorlog, een bruisende en statige stad met veel aandacht voor cultuur en culinaire verwennerij. Het restaurant van Laszlo Szabo speelt daar een voorname rol in: bezocht door intellectuelen en high brow zakenlui, met een hoogstaand culinaire kaart en ook nog eens dagelijks muzikale optredens. 

Szabo heeft een verhouding met zijn hoofdbediende, de bekoorlijke Ilona. Ilona doet met haar fraaie verschijning de harten van de bezoekers sneller kloppen, onder andere dat van de Duitse zakenman Kier die duidelijk niet alleen maar voor het heerlijke Rollfleisch in het restaurant komt. Als er na een reeks audities een nieuwe pianist in het restaurant wordt aangenomen, moet ook Szabo een stapje opzij doet. Ilona valt voor de intrigerende mystiek van Andras , die zelf ook moeite heeft zijn gevoelens voor de verkering van de baas te onderdrukken. Hij componeert zelfs een lied voor haar, een lied dat het leven van hen allen drastisch zal veranderen. 

Het "Lied von einen Traurigen Sonntag" krijgt eenieder die het hoort in haar greep. Andras bemachtigt een platencontract, zijn lied gaat frequent over de radio maar heef daarin een onbedoeld effect. De weemoedige klanken en het intense verdriet dat er uit spreekt , maakt dat veel mensen de hand aan zichzelf slaan: honderden mensen worden aangetroffen in hun kamer met het Lied van de Droevige Zondag op de platenspeler. 
Ilona verdeelt haar aandacht en haar fysiek gelijkelijk over haar twee mannen, die beiden de overtuiging hanteren dat ze "liever elk een halve Ilona hebben dan allebei géén Ilona". De drie-eenheid houdt stand, totdat de nazi's binnenvallen in Hongarije om ook daar hun gruwelijke anti-joodse machine in werking te zetten. Voor het trio wordt het extra lastig als de oude klant Kier opeens weer verschijnt, nu echter in een rol als Obersturmbahnfuhrer met een duidelijke opdracht. 
Zowel Laszlo als Andras doen moeite om uit de klauwen van de Duitsers te blijven, maar het net spant zich. Ilona ziet zich gedwongen een spil-rol te spelen, ze probeert de Duitse boot zo lang af te houden dat ze haar mannen in veiligheid kan brengen. 

Met: Erika Maroszan , Joachim Krol, Stefano Dionisi, Ben Becker

 FIN - song : Heather Nova - Gloomy Sunday

Noot: voor de film liet de gastheer ons de Gloomy Sunday versie horen van Billie Holiday. 78 toeren. Kippenvellend, wat een impact. 



dinsdag, juni 30, 2020

The End of the Affair - Neil Jordan

The End of the Affair op IMDb (7,1)
Een boeiende combinatie tussen onderkoeling en oververhitting, deze goed geacteerde boekverfilming van Graham Greene. Op en top Brits, vol met voorkomendheid en hoffelijk gedrag, maar ondertussen bulkend van wantrouwen en jaloezie. Destijds volledig gemist deze, maar nu met plezier alsnog bekeken.

Aan het einde van de bewuste relatie treffen we schrijver Maurice Bendrix achter zijn typemachine aan. Hij begint aan "een boek van haat", hij rekent af. We denken aanvankelijk te weten op wie die haat zich richt (dat moet de man van zijn minnares zijn, de man die elke dag leeft en woont met de vrouw die hij begeert). Maar gaandeweg de film zien we dat de haat zich toch ergens anders op richt.
Bendrix is een complexe man: succesvol maar ondanks dat succes ziekelijk jaloers. Hij knoopt een verhouding aan met de vrouw van een hoge landelijke politicus. Deze aristocratische Brit leeft voor zijn werk, doet niet aan romantiek en weet dat hij schromelijk tekort schiet in zijn huwelijk. Om die reden heeft hij er begrip voor dat zijn vrouw avontuurtjes zoekt. Het kan te gek, maar die ruimte is er wel.
De schrijver is jaloers op deze kalme en rechtgeaarde man, hij is dermate bezeten van de vrouw dat hij een detective inhuurt om haar te schaduwen. Hij weet dat de detectives steeds hem zullen aantreffen bij de diverse afspraakjes van de vrouw, maar hij wil weten of hij wel de enige en de ware voor haar is. En zo ontdekt hij dat hij een stevige concurrent heeft. Het haten begint.

Een complex web , boordevol intriges en tegenstrijdige belangen. Drie kolossale acteer-reputaties gaan met elkaar de clash aan.

Met : Ralph Fiennes, Julianne Moore, Stephen Rea

zaterdag, juni 20, 2020

Jakob the Liar - Peter Kassovitz

Jakob the Liar op IMDb (6,6)
Hoewel matig uitgevoerd, is dit wel een goedbedoelde film. De film gaat over hoop, over het belang van blijven denken aan een toekomst , ook in tijden dat het die toekomst ver weg lijkt.

We gaan naar het laatste jaar van de oorlog, naar het getto van Warschau. Onmenselijke leefomstandigheden, de wanhoop is groot. Niets te eten, geen uitzicht op verbetering door de toenemende gruwelijkheden van de nazi's. Jakob verloor reeds zijn vrouw aan de bezetter en probeert zo goed en kwaad als het kan overeind te blijven.
Wanneer hij zich - wegens "overtreden van de avondklok" - moet melden op de Duitse commandopost hoort hij daar toevallig een flits van het radionieuws: de Russen staan al in Polen , nog slechts enkele honderden kilometers scheiden hen van Warschau. Het geeft Jakob enige hoop, maar zijn eerste zorg is nu om alsnog veilig thuis te komen in het donker. Aan de rand van het ghetto ontdekt hij een jong meisje, dat door haar ouders uit de trein richting Auswitsch is gezet om aldus haar leven te sparen. Jakob smokkelt haar zijn huis in en verstopt haar op zijn zolder.
Tijdens het appel laat hij per ongeluk iets los van de gehoorde informatie en er ontstaat een vreemde situatie: hij doet voorkomen dat hij dat gehoord heeft op een radio die hij zelf in bezit heeft. Een leugentje om bestwil , maar met grote gevolgen. Hij weet dat zijn leven niet zeker meer is als de Duitsers op zoek zouden gaan naar een radio in het ghetto, maar hij merkt ook dat er hoop ontstaat bij zijn vrienden en buren. Om ze af en toe iets te geven, begint Jakob zelf nieuwsberichten te verzinnen. Hetgeen weer tot gevolg heeft dat het niet lang geheim blijft dat er zich een radio in het ghetto bevindt.

Veel raakvlakken met "La vita é bella" , zegt u? Klopt, maar gek genoeg is dit verhaal al ouder want het werd al in de jaren 70 een keer verfilmd.

Met : Robin Williams  , Liev Schreiber , Armin Mueller-Stahl

woensdag, november 23, 2016

Molly - John Duigan

Molly op IMDb (5,8)
Oudje dat ik nog op de schijf had staan. Er moest geschoond, dus hier maar eens aan begonnen.
Mwoah, het was niet veel. Een Rain Man- variant maar dan met minder acteerwerk.

Aaron Eckhardt speelt Buck, een succesvolle reclameman die bericht krijgt dat het tehuis, waar zijn zwaar autistische zusje Molly wordt opgevangen, wegens bezuinigingen dicht moet. En hij ziet geen andere uitweg dan zijn zusje tijdelijk in huis te nemen. Consternatie alom, ze verstoort zijn werkritme en zijn vergaderingen en leidt hem uiteindelijk zelfs naar ontslag.
Er komt redding van de medische wetenschap: een arts beweert een nieuw techniek te hebben ontwikkeld van hersenpulsering , waarbij hij bepaalde delen zou kunnen stimuleren die stoornissen  ïn het autistisch spectrum" kunnen tegengaan.
En verdomd, Molly knapt op en wordt een communicatieve vrouw. Die plots alle boeken kan reciteren die ze ooit gelezen heeft. En die meer handige autistische dingetjes kan. Ze kan alleen nog niet zo goed aarden in sociale omgangsvormen. Dat leidt dan weer tot "hilarische" situaties in restaurants en zo.
Tot zover het succesverhaal, daarna beginnen uiteraard de bijwerkingen van de behandeling. En dat trekt weer een wissel op de broer-zus-verhouding.

Tja. deze kan wmb zo de vergetelheid in.

Met: Elisabeth Shue en Aaron Eckhardt

donderdag, juli 09, 2015

The loss of sexual innocence- Mike Figgis

The loss of sexual innocence
Een mozaïek van vaagheid. Een aantal door elkaar lopende verhaallijnen: een adam-en-eva-allegorie, een filmploeg in het buitenland, een moeizaam yuppenstel met een kind.
Stuk voor stuk hebben ze allemaal een of ander moeilijkheidje met verboden seksualiteit: de een wil iemand die al in een andere relatie zit, de andere wil een voor velen onmogelijke interraciale relatie en er zijn stellen waarbij de ene steeds wel seks wil en de ander niet. Of toch wel. En dan weer niet.

Vaagheid troef, vager dan de Terence Malick-films die ik de afgelopen jaren zag. Regisseur Mike Figgis maakte toch ook helderdere films als "Leaving Las Vegas" , maar dit is voor mij een beetje lauwe soep. Mistig.

Vier Minus Drei (aka Four Minus Three) - Adrian Goiginger

Vier minus drei op IMDb (7,6)   Vier minus drei op Moviemeter (4,28 !!) Vier minus drei op Wikipedia Hé? Ik hoor u denken: maar die heb je t...