Remarkably Bright Creatures - Olivia Newman

Remarkably Bright Creatures op IMDb (7,8)
 Remarkably Bright Creatures op Moviemeter (3,66)

Remarkably Bright Creatures op WIkipedia

Hoewel alle seinen op rood stonden om een film als deze te gaan bekijken, was mijn filmhonger te groot. Toch gedaan. Een dier in de voice-over hoofdrol? Een stuntelend oudje die bergen gaat verzetten? Het lijkt allemaal tamelijk onwaarschijnlijk. En dat is het ook. Maar toch, maar toch: het weerzien met de ooit glorieuze Sally Field was het al waard. De dame was al zo lang afwezig in filmland dat een zoekopdracht op mijn blog NUL opleverde: ik heb de laatste 15 jaar dus geen film met haar gezien, terwijl ik er toch op zeker wel een aantal van haar op mijn kijklijst heb staan. Ze is terug en ze is aandoenlijk terug: deze boekverfilming speelde haar weer even terug in de kijker. Geen hoogvlieger, deze film maar ach, wel een aandoenlijk verhaal.

Field speelt Tova, een oude mensenschuwe vrouw die als schoonmaakster in een zeeaquarium werkt. Als iedereen weg is, als de schoolklassen en de schreeuwers het park verlaten hebben, komt zij met haar emmertje sop en haar doeken om de dieren van propere waterbakken te voorzien. Ze praat honderduit met ze, vooral de oude octopus Marcellus krijgt haar volle aandacht: ze vertelt hem stukje bij beetje haar dramatische levensverhaal, ze vertelt over haar gemis.

In het dorpje arriveert een landloper, een slordige muzikant die strandt met zijn camperauto. Om de reparatie te betalen, moet hij aan het werk. U raadt al waar! De twee zijn elkaars tegenpolen: de preciese Tova en de slordige Cameron moeten samen een klus klaren. En meer: naast de verschillen blijken ze ook raakvlakken te hebben. Raakvlakken die de twee veel dichter bij elkaar brengen dan vooraf gewenst. 

Met: Sally Field, Lewis Pullmann, Colm Meaney, Joan Chen 

FIN - song : Radiohead- I can't

Jurassic World Rebirth - Gareth Edwards

Jurassic World Rebirth op IMDb (5,8)
 Jurassic World Rebirth op Moviemeter (2,83)

Jurassic World Rebirth op Wikipedia

Hele hordes filmkijkers zijn destijds naar de bioscoop gesjeesd om de nieuwe sensatiefilms over tot leven gewekte dinosauriërs te gaan zien. Ik behoorde niet tot die hordes, al ben ik later wel het eerste deel een keer gaan kijken. Dat kwam mede door het enthousiasme van een van mijn broers die de film in geuren en kleuren zat over te brengen op familiefeestjes. Ik moest dus ook een keer. Gisteravond, na een bezoek aan een best pittig toneelstuk, zaten wij weerloos op de bank: deze dus maar aangeklikt op een van de streamers. Het is voorlopig het laatste deel uit de grote Jurassic - reeks. Het mocht wat kosten: vette CGI en een stevige sterrencast (Scarlett Johansson, Mahershala Ali, Rupert Friendd)

Na de grote uitbraken is de mensheid slimmer omgegaan met de plots weer springlevende dinosaurus-populatie. Ze worden gecontroleerd op een eiland rondom de evenaar, alwaar ze in een laboratorium worden onderzocht. Dat gaat natuurlijk mis: een slordigheidje van een onderzoeker leidt tot de uitbraak van een tot leven gewekte klomp dino-DNA. 

7 jaar later gaat een samengestelde groep van wetenschappers, huurlingen en farmaceutica-giganten op weg naar dat eiland: ze denken door middel van het tappen van bloed van de drie herleefde dinotypes (landdieren, zeedieren en vliegende dieren) een perfecte combinatie te kunnen maken voor een medicijn tegen vervroegde hartkwalen. Per boot naar het eiland dus. Onderweg pikken ze een gezinnetje schipbreukelingen op dat blijkt aangevallen door onze eigen Mosasaurus, maar die het net hebben overleefd. In een afmattende race tussen zeedieren en bootjes bereiken ze alsnog dat equator-eiland, waarna een lange en vooral gevaarlijke zoektocht begint naar de bloedsamples. En is het overleven tussen deze agressieve dieren al moeilijk, vergeet dan niet hoe lastig mensen onderling naar elkaar kunnen zijn: ieder blijkt een eigen belang te hebben om deel te nemen aan deze jacht.

Met: Scarlett Johansson, Mahershala Ali, Jonathan Bailey, Rupert Friend, Manuel Garcia-Rulfo, Luna Blaise

FIN - song : Alexandre Desplat- Sailing away

Life of Pi - Ang Lee

Life of Pi op IMDb (7,9)
 Life of Pi op Moviemeter (3,57)

Life of Pi op Wikipedia

Als je er een ruim decennium tussen laat, zie je bij een volgende kijkbeurt toch echt weer heel andere dingen dan de eerste keer. Dat pleit in dit geval in het voordeel van de succesvolle avonturenfilm die destijds middenin de dan gierend populaire 3D-periode in roulatie werd gebracht. Ik zal m nog 1 x moeten bekijken voordat ik m 3,14 keer gezien heb maar ben wel blij dat ik dit nog een keer geprobeerd heb (van de filmzenders geplukt, natuurlijk): ik haalde iets meer nadruk uit de verstandhouding tussen vader en zoon Patel, die bepalend bleek voor de positionering van de eigenwijze Piscine Molitor Patel, later kortweg Pi! Ik keek wat meer lángs de CGI-technieken, ik keek wat meer naar de fabel-kant van het verhaal en kon daardoor toch wel nieuwe waardering opbrengen voor deze film. 

Mijn recensie van destijds: BEGT recensie Life of Pi (maart 2014)

FIN - song : Mychael Danna - Which story do you prefer?

Bring them down - Chris Andrews

Bring them down op IMDb (6,4)
 Bring them down op Moviemeter (3,06)

Bring them down op Wikipedia

Afgelopen weekend maakte ik mijn debuut op MUBI. Sinds kort hebben we een abo op deze filmstreamzender, het moest er toch eens van komen. Toen ik de kop van de interessante rising star Barry Keoghan zag, klikte ik. Het bracht me een film die begint als "God's own country" maar die eindigt in een soort Strawdogs. Het gaat er nogal hefitg aan toe op het Ierse platteland.

Wroeging drukt zwaar op de Ierse boerenzoon Michael. Zijn familie gaat gebukt onder het verlies van zijn moeder, die door een onzinnige actie van Michael verongelukte. Bij dat ongeluk was ook de dochter van de burenfamilie betrokken: zij overleeft, maar de littekens op haar gezicht zijn reden voor dat gezin om Michael voor het leven te vervloeken.
Die vloek vertaalt zich in het halstarrig weigeren van hulp, een opstelling die uiteindelijk zelfs leidt tot vernielingen en veediefstal. Beide gezinnen zijn onverzoenlijk, het kan niet anders dan dat deze onheilspellende situatie leidt tot grotere rampspoed. 

Met: Christopher Abbott, Barry Keoghan, Colm Meaney, Susan Lynch, Nora-Jane Noone, Paul Ready

FIN - song : Bigz- Black Rain 
FIN - song : Chase & Status - NRG

A Street Cat Named Bob - Roger Spottiswoode

A Street Cat Named Bob op IMDb (7,3)
 A Street Cat named Bob op Moviemeter (3,46)

A Street Cat named Bob op Wikipedia

Het luikje bij de bijkeukendeur hebben we al gebarricadeerd, ze kan er niet meer uit. Inmiddels al een dag of drie knalt het vuurwerk door de wijk en dat gaat vandaag alleen nog maar erger worden. Een horror voor huisdieren, een ergernis voor de baasjes en een schande voor het land: het nieuws wordt er al enkele dagen door gedomineerd. Om die reden: hart onder de riem voor de huisdieren, ik ging deze heerlijke feelreasonablygood-kattenfilm opnieuw bekijken. Waargebeurd en ontwapenend.

Hoe hij het ook probeert, het blijft maar minder en minder gaan met James. Zijn heroïneverslaving heeft hem - op de kortstondige flashes na- niets dan ellende opgeleverd. Dakloos, haveloos, moedeloos en contactloos: alles en iedereen om zich heen heeft hij van zichzelf verwijderd. Het enige regelmatigecontact dat hij nog heeft, is met de hulpverlener van het drugs-consultatiebureau. Ze vertelt hem dat er een weg uit is, maar dat ze die hem alleen kan bieden als ie écht afkickt en terugval dus voor eens en voor altijd gaat voorkomen. 
Onder strenge beloften en dito voorwaarden krijgt hij dat huisje en hij begint met de pogingen regelmaat te vinden. Op straat speelt hij de busker, de man met gitaar en liedjes, om op die manier enigszins in zijn onderhoud te voorzien. Het is sappelen, totdat plots een zwerfkat bij hem komt aanlopen, om nooit meer weg te gaan. James heeft een doel in zijn leven, hij belooft zichzelf en de kat- die door een zorgzame buurvrouw Bob genoemd wordt- dat het de kat aan niets zal ontbreken. Maar ja, hij moet toch weer de straat op om eten bijeen te scharrelen. Moet die kat dan maar mee?

Met: Luke Treadaway, Bob the Cat, Ruta Gedmintas, Joanne Froggatt, Anthony Head

Ik zag de film eerder. In 2017 schreef ik er dit over: BEGT recensie "A streetcat named Bob", februari 2017

FIN - song :David Hirschfelder - Satellite moments

The Penguin Lessons - Peter Cattaneo

 The Penguin Lessons op IMDb (7,1)

The Penguin Lessons op Moviemeter (3,39)

The Penguin Lessons op Wikipedia

Een geweldige film dit. En toch: toch had ik een confronterende gewaarwording. Ik merkte namelijk dat ik weliswaar geamuseerd zat te kijken naar de altijd vermakelijke Steve Coogan maar ik merkte dat ik pas echt in de film kwam toen de film een wat socialere lading kreeg, toen er dus diepgang kwam. Het bracht mij het besef dat ik weliswaar makkelijk naar komedies kijk (immers: lachen kan gezond zijn) maar dat ik pas echt wat begin te voelen en te vinden als de film een maatschappelijker beeld gaat weerspiegelen. Het maakt deze film tot een voor mij belangwekkende, het maakt mijn waardering anders, het maakt dat ik deze film langer zal onthouden dan de wat meer gemiddelde komedie. 

1976, Argentinië. Het land staat op de rand van een militaire coup (een waarvan wij weten dat het daaruit voortvloeiende regime een te groot aantal jaren zal standhouden). Leraar Engels Tom Michell arriveert letterlijk met kanongebulder bij het college waar hij les zal gaan geven aan rijkeluiskindertjes. Tom krijgt aanvankelijk geen poot aan de grond bij de leerlingen, hij weet geen orde te houden. Dat verandert pas na een bijzonder uitstapje: als de school vanwege de ontwikkelingen in het land een weekje gesloten wordt, maakt Tom een uitstapje naar Uruguay. Hij ontmoet een vrouw, loopt met haar langs het strand en ontdekt daar - in een aangespoelde olievlek- een groep getroffen pinguïns. Een van de dieren leeft nog, de dame neemt het dier (én Tom) mee naar haar hotelkamer. Schoongewassen blijkt het plots een lief diertje. De dame laat Tom met het dier achter en zijn pogingen het dier weg te laten zwemmen, mislukken allemaal. Er rest hem geen andere uitweg dan het dier mee te nemen naar het college, naar zijn kamer. 

Het blijkt de ommekeer: niet alleen Tom hecht zich aan het dier, ook het personeel en uiteindelijk ook de leerlingen zijn allemaal gecharmeerd van de waggelaar. Eind goed, al goed, lijkt het. Niet dus: het nieuwe regime dringt verder op, een van de schoonmaaksters met wie Tom bevriend is, wordt opgepakt en verdwijnt. Apathisch ziet Tom het gebeuren, niets doet hij. Dat gaat natuurlijk niet lang goed: hij krijgt gewetenswroeging en moet laten blijken dat hij net zo begaan is met zijn omgeving als dat hij begaan is met een enkele aangespoelde pinguïn.

Met: Steve Coogan, Jonathan Pryce, Vivian el Jaber, David Herrero, Björn Gustaffson

FIN - song : Nick Drake- Northern sky

Gezien in : Cinema Oostereiland

Jaws@50: The Definitive Inside Story- Laurent Bouzereau

Jaws@50 op IMDb (7,6)
 Jaws@50 op Moviemeter (3,58)

Jaws @ 50 op Wikipedia

Ongeveer 14 zal ik geweest zijn toen de filmklassieker verscheen, ongeveer 15 toen ik m zag: tere zieltjes he, die moest je beschermen vroeger. Dus niet meteen vol d'r op. Ik zal daarmee een van de laatsten van mijn generatie geweest zijn die m zag want de bezoekersstroom was onvoorstelbaar groot. Een wereldsucces, een film die de toon zette en een film die bijna iedereen die ouder is dan 30 wel gezien heeft. 

De film werd dus 50 jaar oud dit jaar, dat moet gevierd. Er waren Jaws-feestjes, er waren nieuwe vertoningen van een opgekalefaterde film en er is - gelukkig voor mij dan- deze documentaire. Erg fijn verhaal, erg verhelderend ook. We leren dat de film een breekpunt zou worden in de carrière van misschien wel de grootste regisseur van onze tijd. Het pad om daar te komen waar hij wilde zijn, was bezaaid met prikkeldraad, met valkuilen en met bedreigingen. Ver over het budget, ver over de geplande opnametijd, vlak voor het de-nek-omdraaien van het project: Spielberg scheerde langs de rand van meerdere afgronden om 'Jaws" daadwerkelijk tot een afgerond geheel te krijgen. 

De docu licht ons in over de locatie, over de figuranten (allemaal dorpelingen uit Martha's Vineyard), over de componist van de uit duizenden herkenbare filmmuziek,  over de spanningen én de ontspanningen tussen de acteurs. Allemaal ups & downs, maar het leeuwendeel van de docu draait om de gebrekkige techniek: een zelfgebouwde mechanische haai, die levensecht die mega Carcharodon Carcharias moest weergeven die soms daadwerkelijk langs die gebieden zwemt. 

FIN - song : The Bat Kings- Chumpstep

Animale - Emma Benestan

Animale op IMDb (6,3)
 Animale op Moviemeter (3,40)

Er staat "horror" als label bij, op de filmsites. Dat verklaart waarschijnlijk waarom ik de film voor 80 procent zeer sterk vond en goed waardeerde, waarom ik die andere 20 procent minder trok, verklaart het ook. Hoe dan ook is de film buitengewoon intens, dicht op de huid gefilmd met sterk fysiek spel van de hoofdrolspeelster. Er is geen ontkomen aan, zo wil de regisseur ons duidelijk maken. Hier gaan ambitie en menselijke vermogens elkaar dwarszitten. En voor mezelf was het goed dat ik toevallig afgelopen maand Kafka's "Metamorfose" heb herlezen.

Nejma wil d'r op. D'r vol op, zelfs. Ze neemt niet langer genoegen met een rol aan de zijlijn van de stierenherders met wie ze optrekt. Ze wil in die arena staan, ze wil ook laten zien dat ze de levensgevaarlijke sport van het stierenrennen beheerst. Stierenrennen is iets heel anders dan stierenvechten (gelukkig maar): hier moeten de waaghalzen de arena is om belletjes van de hoorns van de stier te trekken en daarmee geldprijzen in de wacht te slepen. (Wij vinden dat stom, maar in de Camargue is dat blijkbaar echt een sport).

Nejma is sterk en traint zich de versuffing. Haar huisgenoot is herstellende van een verwonding door een stier, maar het schrikt haar niet af. Ze gaat de ring in, ze wil "one of the guys" zijn. Dat lukt haar en ze gaat de volledige ontgroening in: mee zuipen, mee op een nachtelijke tocht om de stieren in hun leefgebied mee te maken. Die combinatie valt niet heel erg goed bij haar: ze wordt de volgende dag te laat wakker: brak en met de nodige verwondingen. Ze kan zich niet herinneren door een stier te grazen te zijn genomen maar kan zich - beneveld als ze is- ook niet goed herinneren wat er wel gebeurd is. 
Wanneer er twee mannelijke collega-renners in opeenvolgende nachten aangevallen worden door stieren en de groep dus uit is op wraak, gaat ze stukje bij beetje beseffen wat haar is overkomen. Ze ondergaat een transformatie.

Met: Oulaya Amamra, Damien Rebattel, Vivien Rodriguez

FIN - song : Yan Wagner - Bête fourbue

Gezien in : Cinema Oostereiland

The Electrical Life of Louis Wain - Will Sharpe

The Electrical Life of Louis Wain op IMDb ((6,8)
 The Electrical Life of Louis Wain op Moviemeter (3,09)

Fijne onderhoudende film, op het vermakelijke af. Terwijl er toch voldoende drama zit in deze biografische vertelling. Ik had nooit van Louis Wain gehoord maar de man en zijn werk hebben blijkbaar toch een grote vlucht gemaakt. 

1881, Engeland. De hypernerveuze en net zo hyperambitieuze tekenaar Louis Wain probeert een bestaan op te bouwen als illustrator bij een welbekende uitgever. Hij is vooral bedreven in het weergeven van dieren, maar ook menselijke portretten doet hij in opdracht. Door zijn zussen wordt met argusogen gekeken naar deze move, want zij verwachten van hun enige broer dat hij de inkomsten genereert voor het wezen-gezin en zij betwijfelen of dat met die nieuwe betrekking gaat lukken. Aanvankelijk weigert Louis de baan, hij heeft het nog veel te druk met de razendrukke bedenksels in zijn hoofd: hij wil dingen uitvinden, ontwerpen en hij wil tekenen, bijna manisch tekenen. 

Met zijn inkomen kan een gouvernante betaald worden die zijn zusjes onderricht kan geven. Deze dame, de intelligente Emily Richardson, raakt al snel onder de indruk van de stuntelige slimmerik die Louis de hele dag uitdraagt. Hoewel er van alle kanten veel weerstand (en buurtgeroddel) ontstaat, gaan de twee een relatie aan die zo diepgaand is dat Louis zijn hele leven met zijn Emily bezig is, ook als ze al na enkele huwelijksjaren sterft aan kanker. Dat lijden komt allemaal precies op een moment dat Wain een eigen stijl heeft ontwikkeld waarmee hij furore maakt in de krantenwereld: hij tekent katten. En wel op een dusdanige manier dat de dieren een eigen karakter krijgen en er zelfs steeds meer mensen een kat als huisdier willen nemen. 

Na het overlijden van Emily draait Louis langzaam door (en hij niet alleen) omdat hij de rechten op zijn werk niet goed verzorgd heeft. Het gaat van kwaad tot erger, Wain zakt steeds verder in psychose en illusies. In zijn dromen ontmoet hij steeds weer de liefdesvan zijn leven: de ene menselijk en de andere een eigenwijze huiskat.

Cumberbatch speelt de rol op een heerlijk neurotische wijze, hetgeen de film al snel voor je wint.

Met: Benedict Cumberbatch, Claire Foy, Toby Jones, Andrea Riseborough, Sharon Rooney, Aimee Lou Wood

FIN - song :  Arthur Sharpe- Epilogue

Las Bestias (aka As Bestas/The Beasts) - Rodrigo Sorogoyen

As Bestas op IMDb (7,5)
 As Bestas op Moviemeter (3,66)

Werkelijk uitmuntend hoe deze film in al zijn traagheid toch volcontinu een zware stapel spanning legt. Je weet dat het op een gegeven moment gaat knallen, maar je kunt met geen mogelijkheid voorspellen wanneer. Alles draait om de geestelijke en morele rek van de hoofdrolspelers in dit intense drama

Het wordt Antoine niet in dank afgenomen. Na een redelijk succesvolle carrière verhuist hij van Frankrijk naar een klein Spaans bergdorpje om een klein boerderijtje te beginnen. Juist die keuze voor dat afgelegen platteland weerhoudt hem ervan te tekenen voor een lucratief aanbod van een energiemaatschappij die een windmolenpark op de berghellingen wil bouwen. Antoine tekent niet. En juist dat wordt hem kwalijk genomen door de oorspronkelijke dorpsbewoners. Zij zagen in dat park de enige mogelijkheid om zich te ontworstelen aan de jarenlange armoede, iets wat zij Antoine verwijten niet te kennen, te herkennen en te erkennen.

Het liefst leidt Antoine samen met zijn vrouw een teruggetrokken bestaan maar zijn periodieke bezoeken aan het dorpscafé tonen aan hoe hoog de spanning is: vooral de twee broers Xan en Lorenzo, niet geheel toevallig ook zijn buren, spelen het spel hard. Ondubbelzinnig krijgt Antoine te horen hoe hij de toekomst van de broers heeft verpest door de nieuwe tijd buiten de deur te houden. 

Antoine's vrouw Olga waarschuwt haar man op zijn hoede te zijn, maar het noodlot is onontkoombaar: men komt tegenover elkaar te staan. Met levensbedreigende gevolgen.

Met: Denis Ménochet , Marina Fois, Luis Zahera, Diego Anido, Marie Colomb

FIN - song : Olivier Arson - El ojo de caballo

Pig - Michael Sarnoski

Pig op IMDb (6,9)
 Pig op Moviemeter (3,15)

Het is een zelfgekozen isolement waarin de verwilderde Rob Feld leeft. Een cabin in the woods waar hij alleen leeft met zijn varken. Niet zomaar een varken trouwens, nee: zijn geliefde dier (bijna schreef ik geliefde/dier, want hij houdt echt van haar) is een meester in het vinden van truffels in het bos. Rob zet haar op het spoor, zij graaft ze uit en Rob verkoopt ze vervolgens aan enkele afnemers. Dik voldoende om in zijn eentje van te leven, ver weg van de bewoonde wereld waar hij -om later verklaarde redenen- ver van wegblijft.

Maar dat Rob er zo'n dikke boterham van eet, is ook anderen opgevallen. Een setje criminelen overvalt en overmeester Rob en gaat er met zijn prijsvarken vandoor. Rob is woedend en zoekt contact met zijn vaste afnemer/wederverkoperAmir. Die moet hem naar de stad brengen waar Rob verhaal gaat halen. Al snel vinden ze het restaurant dat plots bijzondere truffelrecepten op de kaart heeft staan. Amir aarzelt om Rob verder te helpen omdat hij zeker weet dat een van de machtigste mannen van de stad, die toevallig ook zijn vader is, hier achter zit. Rob laat zich echter niet tegenhouden en trekt ten strijde tegen het syndicaat dat even snel over dat kleine truffelmannetje heen dacht te lopen.

Met : Nicholas Cage, Alex Wolff, Adam Arkin

Undir Trénu (aka Under the tree) - Hafstein Gunnar Sigursson

Under the tree op IMDb (6,8)
 Under the tree op Moviemeter (3,25)

Het was dat ik weer veel trek had in een Scandinavische film had, anders had ik deze niet aangeklikt. Om er - niet voor het eerst deze maand- achter te komen dat ik de film al had gezien. Toch maar uitgekeken, want het is een ontspannen zondagavond.

Mijn recensie van 4 jaar geleden: 

https://begt.blogspot.com/2019/04/under-tree-undir-trenu-hafstein-gunnar.html

BEGT: Under the tree (Undir trénu) - Hafstein Gunnar Sigurosson

De Vogelwachter (aka The Warden) - Threes Anna

De Vogelwachter op IMDb (6,6)
 De Vogelwachter op Moviemeter (2,86)

Ik ben in de gelukzalige omstandigheid dat ik in mijn jongvolwassen jaren meerdere theatervoorstellingen van Freek de Jonge heb kunnen bezoeken. In de jaren 80 was hij op zijn absolute top met gelaagde shows vol van maatschappijkritiek die hij welbespraakt en kritisch naar voren bracht. Het was toen dat de Jonge ook een eerste stap in het filmwereldje deed met het hilarisch stuntelige De Illusionist maar ook met enkele serieuzere rollen. Om die reden was ik wel blij dat ik zo'n 40 jaar later nog een keer de kans kreeg hem op het witte doek te zien. 

De man in de titelrol lijdt hier een eenzaam doch bevredigend bestaan. Op een verafgelegen eiland (hier fictief Benty Island genoemd, maar we situeren het voor het gemak maar even op een van onze Waddeneilanden) houdt hij sinds jaar en dag de vogeltrek bij: hij telt welke dieren en diersoorten hij ziet, welke er broeden en nestelen en geeft dit per satelliettelefoon door aan de organisatie die hem hiervoor betaalt: in ruil voor zijn vogeltelling krijgt hij de uitslagen van de Premier League doorgegeven, zo weet hij toch een beetje wat er op de bewoonde wereld speelt. Verder bestaat zijn bestaan uit jutten, vogels voeren en mijmeren. Niemand om hem heen, niemand die zich lastig valt.

Maar ach: alles verandert wanneer zijn vaste contactpersoon plotseling vertrokken blijkt en hij nu een jongere vrouw aan de lijn krijgt die hem op ongeïnteresseerde toon vertelt dat zijn baan zal komen te vervallen: de volgende bevoorrading zal de laatste zijn, daarna moet de vogelwachter het eiland verlaten, zijn strandhuisje zal worden afgeborken waarmee de natuur in volledige rust zal worden achter gelaten. Hij schrikt, raakt in paniek en organiseert verzet: hij zal zich niet zonder slag of stoot van zijn geliefde eiland laten verwijderen. Het stormt in zijn hoofd. En opeens niet meer alleen in zijn hoofd.

Met : Freek de Jonge

Primal - Nick Powell

Primal op IMDb (4,9)

Primal op Moviemeter (2,43)

Mijn eigen filmkijk-principes zitten me nogal eens in de weg. Probeer soms eens oncomfortabele genres, kijk de film uit waar je aan begint (tenzij te gruwelijk geweld), probeer lichtpuntjes te zien in het gebodene. Kneiterlastig in het geval van deze C-categorie actiethriller. Boordevol cliché's , een volledig in te vullen verhaal zonder spannende verrassingselementen. Gelukkig is daar Nicolas Cage, de acteur die je in film als deze verwacht te zien: hij schmiert, overacteert, speelt een narcistische man met een helden-randje. Hij is de enige reden dat ik de film inderdaad uitgekeken (nou ja, in combinatie met bovengenoemde principes natuurlijk). 

Cage speelt Frank Walsh, een jager die in de diepe wouden van Brazilië jaagt op bijzondere dieren die hij na de vangst voor veel geld verkoopt aan rijke stinkers of aan corrupte dierentuin-eigenaren. Dit keer vangt hij, naast de gebruikelijke apen en papegaai-soorten, een hele bijzondere: een wit jachtluipaard. Dat gaat hem veel geld opleveren. 

Walsh koopt zich in op een groot vrachtschip om zijn dieren naar Amerika te brengen. Met hem mee reist een grote politie- en recherchedelegatie die een levensgevaarlijke crimineel te pakken hebben gekregen die ook terug moet naar de VS. 

Nou, vul maar in: een groot schip met wilde dieren, een ontsnapte crimineel, een egoïstische en onaangepaste jager en een verzameling NSA- en FBi-rechercheurs. Knallen maar!

Met: Nicolas Cage, Famke Janssen, Kevin Durand

FIN - song : Arraial do Provulagem - Cachoeira Prateada 

Lean on Pete - Andrew Haigh

Lean on Pete op IMDb (7,2)

Lean on Pete op Moviemeter (3,33)

Volbloed indie-film, maar wel een film met meerdere gezichten. Midden tussen de rauwheid zit af en toe een stuk drakerige dierenfilm verborgen wat de betrokkenheid bij het verhaal af en toe vertroebelt. Maar all by all is dit wel een sterke, zeer Amerikaanse roadmovie. 

Alles draait om de jonge Charley, die op 16-jarige leeftijd al behoorlijk gewend is het in zijn eentje te redden. Zijn moeder liet het ooit afweten en keerde nooit meer terug, zijn vader is - tussen het vele werken door - louter bezig met vrouwen versieren. Charley wordt daardoor steeds meer een loner, die op zijn vele hardloop-tochten plots een renbaan ontdekt , waar hij zich slim opdringt aan handelaar Del. 

Deze Del (een cynische rol van Steve Buscemi, goh) is steeds meer naar de marge gedrongen als paardenhandelaar , van 30 dieren in zijn stal is hij nu gekrompen tot 6 dieren, waarbij hij er niet voor schroomt  om de minder succesvolle dieren door te verkopen aan Mexicaanse opkopers (die dichtbij de vleesindustrie opereren). Charley biedt zich aan als dierenverzorgend manusje-van-alles en bouwt al snel een band op met het paard "Lean on Pete", een dier dat met wisselend succes haar races loopt. 

Als zijn vader door een jaloerse echtgenoot wordt neergeschoten en uiteindelijk overlijdt, moet Charley voorkomen dat hij in handen van jeugdzorg valt. Hij overnacht in de stal tussen de dieren en neemt plots een allesveranderende beslissing: wanneer Del vindt dat het paard Pete niet meer voldoet en hij het wil verkopen, besluit Charley het dier te redden: hij laadt het in de trailer en rijdt weg met truck en trailer. Heel nobel allemaal, maar het maakt van hem een voortvluchtige die aan de zelfkant van het leven belandt: hoe komt hij aan eten, hoe komt hij aan geld voor benzine en hoe belandt hij in godsnaam in Wyoming, waar hij nog een tante heeft wonen die zijn laatste strohalm voor een enigszind normaal leven zou kunnen worden. Een levensgevaarlijke tocht begint. 

Met : Charley Plummer, Steve Buscemi , Chloe Sevigny, Travis Frimmel

FIN - song : Bonnie 'Prince' Billy - The world's greatest 

Prooi (aka Prey / Uncaged) - Dick Maas

Prooi op IMDb (5,3)
 Prooi op Moviemeter (2,48)

Dat je vooraf weet dat de film die je gaat zien verschrikkelijk is, maar dat je hem toch gaat bekijken: het leven van een filmfanaat/ - recensent gaat niet van een leien dakje. Maar hoe dan ook, jullie zullen weten dat ik deze (echte Dick Maas)film bekeken heb.

Rondom een boerderij bij Barneveld worden vier lichamen gevonden. Nee, vijf, maar het jongste gezinslid wordt pas later aangetroffen. Alle slachtoffers vertonen wonden die alleen door zo onmenselijk zijn dat ze hooguit door een bruut roofdier gemaakt kunnen zijn. Er wordt een zoöloge bij gehaald die aanvankelijk aarzelt om haar conclusie uit te spreken: zij is er - op basis van haar ervaringen in Afrika- van overtuigd dat dit alleen kan zijn aangericht door een grote mannetjesleeuw. Maar hoe dan? Artis noch andere dierentuinen hebben melding gemaakt van een vermist of ontsnapt exemplaar. 
Het boze dier blijkt al snel zijn jachtterrein te hebben verlegd naar Amsterdam waar altijd wel mensen door tunneltjes en parken fietsen, uiteindelijk stapt hij zelfs doodgemoedereerd een tram in: easy piecy!

De politiecommissaris wil paniek in de stad voorkomen maar stemt uiteindelijk toe in de komst van een premiejager uit Engeland, toevallig de ex van de zoöloge. Zij gaan samen op zoek naar het beessie, daarbij op de voet gevolgd door haar huidige vriend, die als cameraman van de lokale omroep dit nieuws op de voet volgt. De hamvraag: zal het ze lukken dit brute beest te overmeesteren voordat ie nog meer slachtoffers maakt? 

Met : Sophie van Winden , Julian Looman , Mark Frost, Victor Löw , Rienus Krul

 FIN - song : Jake Reese/Dick Maas - Lion Song

Donne-moi des ailes (aka Spread your wings) - Nicolas Vanier

Donne-moi des ailes op IMDb (7,3)

Echt waar?  Had ik nou een jeugdfilm aangeklikt, een avonturenfilm? Ja dus. Het duurde even voor ik mijn twijfel overwonnen had maar ik bleef kijken. En achteraf is dat fijn geweest want het verhaal is te bijzonder om onbekend te laten. De film blijkt op waarheid gebaseerd te zijn en dat maakt het inderdaad een groot avontuur. 

Daar ziet het in het begin niet naar uit. Thomas is een 14-jarig ventje dat zich voor niets anders interesseert dan gamen, voor hem geen wereld zonder wifi. Moeder gaat met haar nieuwe partner op vakantie en Thomas moet voor 3 weken naar zijn vader. Die woont in de woeste moerasgebieden van de Camargue, een onherbergzame streek in de buitengebieden van Frankrijk. Vader is werkzaam bij een natuurmuseum en is een activist op het gebied van de overleving van ganzensoorten. Samen met een vriend broedt hij eieren van de dwerggans uit en hij is vast van plan de krimpende populatie te redden. 

Daartoe moet er een heuse vogeltrek worden geïnitieerd en dus moet hij de dieren trainen. En die training, die blijkt zijn stadse zoontje Thomas nu juist uitstekend aan te kunnen. Thomas ontwikkelt zich tot dierenvriend en samen leren ze de diertjes vliegen en - dat vooral- hun ULM-vliegmachientje te volgen. Met een kleine omzeiling van de autoriteiten trekken ze vervolgens naar Lapland  om de dieren los te laten en hun ULM (een ultralight-machine) te laten volgen, Het wordt spannend , zullen de dieren volgen? En nog spannender, lukt het Thomas om de respectievelijke etappes te volbrengen? 

De hier en daar zoetsappige film leert een en ander over het waarderen van natuur , dat is een grote meerwaarde voor de jeugd. Als ik nog kinderen had in de tienerleeftijd zou ik ze zeker op deze film wijzen. 

Met : Jean-Paul Rouve, Melanie Doutey, Louis Vazquez

Fierce Creatures - Fred Schepisi / Robert Young

Fierce Creatures op IMDb (6,4)

Veel mindere opvolger van het nog immer ijzersterke "A fish called Wanda". Die succesfilm diende blijkbaar gekopieerd, er moest worden gecasht. Zelfde team, maar veel minder impact en veel armer aan ideeën. 

Het draait allemaal om een dierentuin die overgenomen wordt door een durfkapitalist. Er moet voortaan 20 procent ROI worden gedraaid, dat is lastig bij een dierentuin, Dus trekken de medewerkers hun plan, ze zetten zich in eerste instantie op tegen de tijdelijke zetbaas. Die komt langzamerhand tot andere inzichten en staat vervolgens op de tegen de kapitaalman, tegen diens zoon en tegen diens carrière-vriendin. 

Het is het allemaal net niet. 

Met : John Cleese, Kevin Kline, Jamie Lee Curtis, Michael Palin