The Glass House - Daniel Sackheim

The Glass House op IMDb (5,8)
 The Glass House op Moviemeter (2,58)

The Glass House op Wikipedia

Altijd proberen op zoek te gaan naar een lichtpuntje als je een film beschrijft, BEGT. Valt niet altijd mee, zeker als de film volgens een dermate voorspelbaar stramien verloopt dat het amateuristisch wordt en de beoogde spanning helemaal niet komt. Maar goed: ik vond er een. Die heet: Stellan Skarsgard. Fijne acteur vind ik dat, omdat ie zo goed nukkig kan zijn en maar weinig middelen nodig heeft om sinister te worden. Daarvoor krijgt ie hier de vrije hand. Doe er uw voordeel mee. 

De tieners Ruby en Rhett Baker worden, na het dodelijk verongelukken van hun ouders, via een testament toegewezen aan het voogdijpaar Terry en Erin Glass. Zij waren goede bekenden van hun ouders en kennen de kinderen al van jongs af aan. Geluk bij een ongeluk, zegt u. MIS!

Al snel ontdekt Ruby dat haar voogden het mogelijk gemunt hebben op de financiële nalatenschap van haar ouders. Geld, dat Terry wil gebruiken om de schulden af te betalen die hij met zijn bedrijf opgebouwd heeft. Terry gaat ver, de kinderen raken steeds verder afgezonderd en opgesloten. Rhett is te jong om op te staan, maar Ruby heeft wel die mogelijkheid. Ze verzamelt bewijs en neemt actie.

Met: Leelee Sobieski, Stellan Skarsgard, Diane Lane, Bruce Dern, Trevor Morgan

The rainmaker - Francis ford Coppola

The Rainmaker op IMDb (7,2)
 The Rainmaker op Moviemeter (3,22)

Gekletter en gespetter op de erker, "Rain Man" op televisie, het inspireerde ons gisteravond om deze te gaan kijken. Het was een avondje van (thriller)boekverfilmingen van mijn vrouw. Na James Patterson was het nu de beurt aan John Grisham, voor minder deden we het niet. 

Hoewel de film het cliché niet schuwt, is hij zeer onderhoudend. Dat komt zeer zeker door de schuchtere charme van beginneling Rudy Baylor, die treffend wordt neergezet door Matt Damon. Daarnaast zorgt de verstrooide rol van Danny DeVito voor de broodnodige lucht in een pittig zwaar verhaal. Verhalen eigenlijk, want naast het rechtbankdrama dat het eigenlijk wil zijn is deze film ook een relatiedrama doordat Baylor  betrokken raakt bij het droevig lot van de mishandelde Kelly Riker. Zij krijgt er door haar man met regelmaat met de knuppel van langs, maar durft hem niet te verlaten uit angst voor erger. Baylor steunt haar waar hij kan en gaat daarin zelfs te ver. Te ver, omdat hij zich het dan als vers gestarte advocaat ,die bij zijn eerste grote zaken betrokken is, niet kan veroorloven om nu al een aantekening in het register te krijgen. 

De grootste zaak die hij op dat moment hanteert is die tegen verzekeringsreus Real Benefit, een megabedrijf dat een batterij duurbetaalde advocaten tegenover Baylor zet wanneer hij hen aanklaagt voor nalatigheid in de afhandeling van een premieverzekering voor een leukemie-patient. Baylor probeert aan te tonen dat de firma een actief ontmoedigingsbeleid voerde om uitbetalingsverzoeken af te wijzen en daarmee tijd te winnen waarna de verzekerde ontmoedigd de strijd staakte. Zo niet de familie Black, die met Baylor een gemotiveerde jonge en frisse advocaat naast zich weet. Dat motivatie niet altijd leidt tot rechtvaardigheid, dat moreel gelijk niet altijd leidt tot justitiële rechtvaardigheid ervaart Baylor meerdere malen in deze zaak, die een krachtmeting met reuzen voor hem is. 

Met : Matt Damon, Danny DeVito, Claire Danes, Jon Voight, Mickey Rourke

Along came a spider - Lee Tamahori

Along came a spider op IMDb (6,4)
 Along came a spider op Moviemeter (2,99)

Boekverfilming van de thrillers van James Patterson, het soort boeken dat mijn vrouw leest. Stukje psychologie, stukje filosofie en verder vooral misdaad. Wat mij betreft op de been gehouden door Morgan Freeman en door de nadruk op de daderanalyse nog niet geheel verouderd. Wij bekeken hem vanaf de bank, beentjes gestrekt. 

Detective Alex Cross ziet een undercover-operatie onder zijn ogen mislukken, zijn partner komt om bij het ongeluk dat veroorzaakt wordt door de ontmaskering van zijn maatje. Het slaat hem plat, ruim een jaar lang krijgt hij niets uit zijn handen. 

Wanneer op een dure school een kidnapping plaatsvindt (senatorsdochter Megan Rose wordt door leraar Gary Soneji ontvoerd), ontvangt hij diezelfde dag een telefoontje van de dader. Deze blijkt gefascineerd door de daderprofiel-boeken van Cross en wil blijkbaar graag zelf ook zijn interessante profiel geanalyseerd zien. Met moeite werkt Cross zich los van de bank en meldt zich bij de school met een bij hem afgelever bewijsstuk. 

Op de school begint hij informatie in te winnen bij het lerarenteam maar ook bij de beveiliging van deze elitaire school. Het securityhoofd Jezzie Flanagan wordt beschuldigend aangekeken maar Cross doorziet als enige dat zij over valide kennis beschikt omdat zij de leerlingen zo intens begeleid heeft. 

Samen met Flanagan begint hij de zoektocht naar Soneji en vooral naar Megan. Soneji speelt het spel met verve en zorgt ervoor dat zijn tegenpartij frequent op het verkeerde been wordt gezet. Cross blijft echter onverstoorbaar bouwen op zijn intuïtie en psychologische kennis, hij heeft de ouders immers niet zonder reden beloofd dat hij het meisje ongeschonden terug zal brengen. 

Met: Morgan Freeman , Monica Potter, Michael Wincott, Dylan Baker , Anton Yelchin

FIN - song : Jerry Hilton - The Ransom

Mulholland Drive - David Lynch

 Mulholland Drive op IMDb (7,9)

Mulholland Drive op Moviemeter (3,80)

Herzien, na 20 jaar weer. Het blijkt de all time favourite van de gastheer van de filmclub te zijn, dus kregen we deze gisteravond voorgeschoteld. Een belevenis werd het, nog rijker dan de eerste keer dat ik hem zag. 

Een mozaïekfilm zoals mozaïek eigenlijk niet bedoeld is. Weliswaar lopen de levens van een aantal personages in elkaar over zoals bij andere mozaïekfilms, maar Lynch zou Lynch niet zijn als ie die factor niet zou compliceren: de hoofdpersonages uit het eerste deel van de film komen elkaar aan het eind van de film opnieuw tegen, maar dan vanuit een diametraal gestelde rol en persoonlijkheid. Het verwart, en het verwart op meesterlijke wijze. Het lijkt de bedoeling van de regisseur om gedurende de film opgebouwde zekerheden en verwachtingen geheel onderuit te halen, te demonteren eigenlijk. Dit brengt met zich mee dat je je gaat afvragen welk deel van de film nou echt is en welk deel fictie. Of , ook mogelijk: dat het allebei echt is en allebei fictie. Ik kwam er 20 jaar geleden al niet uit. En gisteravond ook niet. 

Vlakbij Hollywood , op Mulholland Drive, gebeurt een ernstig auto-ongeluk. Een vrouw overleeft de crash als enige en zwerft verdwaasd naar de buitenwijken van Los Angeles. Ze duikt onder in een kort daarvoor verlaten huis, ze ziet de bewoonster met vele koffers voor enige tijd vertrekken. 

Daags erna duikt Betty, het nichtje van die vertrokken vrouw, op in de woning: tante heeft haar onderdak verschaft zodat ze zich kan richten op het starten van haar acteercarrière.  Betty ziet dat de andere vrouw hulp nodig heeft: ze lijdt aan gebeugenverlies, weet niet meer wie ze is en hoe ze hier is gekomen. Betty helpt haar om stukje bij beetje iets over de toedracht van het ongeluk en daarmee kleine stukjes van de identiteit terug te krijgen. Beide vrouwen beseffen niet dat ze daarmee in een netelig spel belanden, een wespennest van mensen met duistere belangen.

Met : Laura Harrigan , Naomi Watts , Justin Theroux

Don't say a word - Gary Fleder

Don't say a word op IMDb (6,3)
 Don't say a word op Moviemeter (3,14)

Inmiddels zo'n lange lijst van opgenomen films opgebouwd op mijn mediaplayer dat de oudste er alweer van af glijden. Deze nam ik dus ook bijna een jaar geleden op, nu toch maar aangeklikt omdat ik op een of andere manier altijd wel iets kan met het archetypische acteerwerk van Michael Douglas. Play! 

Douglas speelt de degelijke psychiater Nathan Conrad, die voor een moeilijke case bij zijn collega geroepen wordt. Een jong meisje met al 20 verschillende diagnoses lijkt onbehandelbaar, misschien dat Conrad iets met haar kan? 

Direct na het eerste - moeizame - gesprek rept Conrad zich naar huis voor het Thanksgiving-diner, maar hij treft daar wel zijn vrouw maar niet zijn dochter aan. Ze blijkt ontvoerd en al snel zet Conrad de puzzelstukjes in elkaar: de bende die zijn dochter ontvoerd heeft, blijkt een voormalig clubje bankrovers te zijn die informatie heeft van de nieuwe cliënt van Conrad. Dit meisje blijkt namelijk de dochter van een voormalig bendelid van ze, die ze verraden heeft en de luxueuze buit van een overval heeft weggemoffeld. 
Conrad zit klem: hij heeft slechts heel korte tijd om zijn dochter te redden. Hij moet de behandeling van het verwarde meisje opvoeren, hij moet zelfs een aantal stappen zetten ver buiten zijn vakgebied en competenties. De tijd tikt, maar heel langzaam lukt het hem om stukjes informatie uit het meisje los te krijgen. 
Met: Michael Douglas, Sean Bean, Famke Janssen, Brittany Murphy , Jennifer Esposito

 FIN - song : Mark Isham - Subway

Conspiracy - Frank Pierson

Conspiracy op IMDb (7,7)
In 1942 , op 20 januari, vond in een hotel aan een meer bij Berlijn een vergadering plaats die de wereld voorgoed zou veranderen. De Wannsee-conferentie, zoals die is gaan heten, was een samenkomst van nazi-hotemetoten waarin het verdere verloop van de oorlog werd besproken.
De verovering van Europa ging niet meer zo gesmeerd als ze hadden gehoopt, in Rusland liep het leger tegen zware problemen op en de strijd tegen het jodendom verliep hen niet snel genoeg.
In het diepste geheim hadden de architecten van het plan (Adolf Eichmann en Reinhard Heydrich) deze meeting belegd om de naargeestige lijnen van hun strategie uit te leggen. Een strategie die als "Die Endösung" de geschiedenis in is gegaan. Hoewel de aanwezigen werd opgedragen de notulen en uitgereikte documenten na afloop te vernietigen, is er toch één exemplaar bewaard gebleven. Op basis van die notulen is deze film tot stand gekomen: het zal min of meer zo gegaan zijn.

Wat sterk is aan deze verfilming, is de schrik die sommige van de aanwezigen om het hart slaat als de impact van deze vergadering hen duidelijk wordt. Tot nog toe hadden ze weliswaar her en der in Europa hun schrikbewind uitgevoerd, maar voor hun gevoel deden ze dat toch nog volgens bepaalde wetten. Die Neurenberg-wetten , in 1935 opgesteld, kenden nog enige overweging in de omgang met hun "tegenstanders" , maar vanaf dit moment zullen ze die bedenkingen moeten laten varen. Ontzet zijn ze, enorm geschrokken ook van de gruwelijke opdracht die voor ze ligt. Er ontstaat een strijd tussen de leger-kant van de aanwezigen en de meer ambtenarenkant daar tegenover. Eichmann en Heydrich zijn echter onverbiddelijk: alle neuzen moeten die ene, verschrikkelijke kant op.

Met : Stanley Tucci, Kenneth Branagh, Colin Firth

Spirited Away (aka De Reis van Chihiro) - Hayao Miyazaki/Kirk Wise

Spirited Away op IMDb (8,6)

Fijne avonden zijn het altijd, de filmavonden bij gastheer Butch. Met een klein clubje liefhebbers ondergaan we een avondje filmhistorie. Altijd uit de brede collectie van de gastheer gekozen.
Gisteren was de beurt aan deze en dat was opnieuw een prettige. Niet zo zeer voor mij- ik heb zelf weinig binding met animatie- maar onder het adagium "you win some, you lose some' had ik toch een hele prettige avond.
"Spirited away" was destijds een veelbesproken en net zo veel bekroonde film. Meisje Chihiro reist met haar ouders naar een dorpje, waarbij ze middels een foute afslag plots in de tegentijd terecht komen. Het aanvankelijk vriendelijke landschap verandert al snel in een ongemakkelijk en unheimisch geheel.
Deze wereld wordt beheerst door een boze heks, die alles en iedereen manipuleert. Uiteraard is het meisje degene die de oplossingen moet bieden. Samen met haar vriendje Haku gaat ze de strijd met het boze mens aan. Zal het haar lukken om haar ouders te bevrijden en ze weer als normale mensen terug te zien?

The Pledge- Sean Penn

Het werd onverwachts een filmdagje gisteren, één in onze filmzaal en 2 op de bank thuis maakten drie op een rij.
Deze hadden we nog staan na de onlangs uitgezonden Jack Nicholson-reeks, ik kende hem nog niet en liet vooral de regisseursnaam als aanbeveling gelden.

Op de dag van zijn pensioenviering, sterker nog: tijdens zijn afscheidsreceptie, krijgt politie-agent Nicholson het verschrikkelijke nieuws over een kindermoord te horen. Zijn laatste daad in functie is het aan de ietwat religieuze ouders te gaan vertellen. Onder enige druk belooft hij de ouders, op straffe van gebrek aan zielerust, dat hij de dader zal pakken.
Al snel wordt een laag-verstandige man (in wie we een kwijlende Benicio del Toro herkennen) opgepakt en weggezet als de dader. Al loopt dat wegzetten nogal mis, de collega's zijn er van overtuigd dat de zaak is afgerond.
Niet voor Jerry (Nicholson dus). Hij start zn pensioendaden (verhuizen, vissen, dat soort werk) maar kan de gecombineerde reeks moorden/vermissingen rond jonge blonde meissies in rode jurken maar niet loslaten. Daarin gaat hij ver. Nogal erg ver..
Oordeel zelf.