Interstellar- Christopher Nolan

Interstellar op IMDb (8,6)
8,6! Op de schaal van IMDb is dat onwaarschijnlijk hoog. Het is publiekswaardering, hopelijk nog niet zo manipulatief samengesteld als vele andere internet-verkiezingen. Ik snap het overigens best; ik denk dat het in zijn genre een uitzonderlijk goede film is die niet louter op het spektakel en het visuele aspect leunt. Het ontleent tevens een meerwaarde aan het menselijk gegeven. Dat is een pré.
Voor mij is het hippe bliepbliep-gedoe echter te veel een sta-in-de-weg. Ik ben ergens na the Thunderbirds opgehouden iets van scifi te vinden. Wel volop begrip voor de liefhebbers, though.

Ergens in deze of volgende eeuw komen we erachter dat we de aarde opgebruikt hebben. Dan komt die aarde in verzet en wordt ons bestaan letterlijk een hel-op-aarde. In deze film proberen een aantal wetenschappers aan die onvermijdelijkheid te ontsnappen door in de ruimte te zoeken naar een planeet die voorwaarden kent voor een levensvatbaar bestaan. Aldus hoopt men de mensheid te kunnen redden, door ze te verhuizen naar een volgende "aarde" en deze bij het ruimtevuil te zetten.
Onze held Cooper (een gedegen doch niet al te gewaagde rol van Matthew McConaughey) laat zich- na enig moreel verzet- overtuigen om de piloot te worden in de ultieme verkenningsreis. Hij moet de vooruitgestuurde verkenners bezoeken en op basis van hun ervaringen laten weten welke planeet de uitverkorene is.
Daarvoor moet Coop wel zijn twee kinderen en zijn schoonvader achterlaten. Vooral de dochter gooit de kont tegen de krib, ze wil haar vader niet meer zien en spreken , ze gaat er alvast van uit dat ze hem nooit meer zal zien. De ruimtereis wordt voor Cooper dan ook een stuk verzwaard: het is niet meer alleen een menselijke beproeving om deze reis te overleven, het is ook een geestelijke en emotionele test om te kijken hoeveel liefde hij voelt voor zijn naasten , met name zijn bloedverwanten.

Dat laatste humane deel is het grote pluspunt van de film. Voor mij althans, ik vermoed dat anderen ook zeer genieten van het technische spektakel. Ik snap de waardering, ik kom alleen zelf niet zo ver.

The Maze Runner - Wes Ball

The Maze Runner op IMDb
Mijn dochters hadden deze gezien. Ze vertelden me dat ie een beetje deed denken aan het Hunger Games-idee. Dus ik proberen..
Welnu, deze film haalt het bij lange na niet bij genoemd voorbeeld. Die was innovatief, bevatte verrassende wendingen en daagde de kijker nog een beetje uit. Deze Maze Runner is gewoon uit op het zelfde (commerciële) effect, maar blijft steken in ideeënarmoede en een zeer matige verbeelding van de benauwde leefwereld van de hoofdpersonen.

Het verhaal is dat jonge mensen worden geparachuteerd naar een omgeving waarin ze vast zitten. Elke maand een, de groep is niet groter dan een man of 50. De omgeving waarin ze zitten is het hart van een groot mechanisch doolhof. Dat mechaniek zorgt ervoor dat er elke dag ergens een kiertje opengaat, waardoor de bewoners snel en tijdig door de gangen kunnen rennen om te verkennen of er ergens een uitgang zit. Maar kijk uit, snel weer terug want er lopen enge monsters door de gangen heen, zij zijn eigenlijk de cipiers van de gevangen jongeren.
Er komt er uiteindelijk natuurlijk eentje aan die niet bezwijkt voor de groepsdruk, die de afgesproken regels ontduikt en op zoek gaat. En dan ook wat vindt, met vallen en opstaan.

U kunt aan het begin van de film de boel even stilzetten. Schrijf op hoe u denkt dat het afloopt, wie u denkt dat er overleeft en wie niet. Ik weet zeker dat u een dikke 9 scoort.