The East - Zal Batmanglij

The East op IMDb (6,8)
 The East op Moviemeter (3,12)

The East op Wikipedia

Niet te verwarren met onze nationale productie "De Oost", dit gaat over een totaal ander type oorlog. Een die met de jaren alleen maar belangrijker is geworden: wie staat er nog op tegen de machtige industrie, tegen het grote geld? Zijn wij allen te mat geworden om ons nog teweer te stellen tegen vervuilende bedrijven (hallo, Tata Steel), tegen farmareuzen en tegen deals-makende topmannen? Het is een bekend gegeven dat macht corrumpeert, dat hele gemeenschappen bereid zijn te zwijgen als er maar geld in het laatje komt. Maar zo af en toe staat er een groep op die zich verweert, die ook de ultieme consequentie van hun verzet aanvaardt. Zo'n film dus, ik raakte dermate begeesterd dat ik helemaal niet doorhad dat ik de film in een vorig decennium (met oa Alexander Skarsgaard, Danielle Macdonald , Patricia Clarkson en Ellen/Elliot Page) al eerder bekeken had. (En nee, ik maak géén grapjes over de epische filmnaam van de regisseur)

Mijn recensie van destijds (september 2018) : BEGT recensie The East

FIN - song : Rostam Batmanglij - Doc'song
FIN - song : Marcosabcsp - Battle sonata  of the hellhounds

Neil Young - Les Raisons de la colère (aka Neil Young - Stem van verzet) - Thomas Boujut

Neil Young- stem van verzet op IMDb (6,9)
 Neil Young- stem van verzet op Moviemeter (3,00)

Neil Young- Stem van Verzet op NPOdoc

Gevoelsmatig bewandelde muzikant Neil Young voor mij de omgekeerde weg: ik leerde hem begin jaren 70 kennen via de platen van mijn broers. Eeuwig op zoek naar een hart van goud, eeuwig klagend over wat injectienaalden allemaal met hem gedaan hadden. Interessante man, interessante muziek (ook al waren zijn zangkwaliteiten nou niet bepaald hoogstaand). Pas anderhalf decennium later zakte bij mij het besef in dat de man ook politiek wel snor zat: zijn liedjes tegen de gevestigde macht, tegen censuur en voor raciale gelijkheid kregen opeens veel meer aandacht, althans: ik zag het opeens veel sterker.

Hoe fout ik met die mening zat, blijkt wel uit de heerlijke documentaire "Neil Young: Stem van Verzet", die ik deze week bekeek. Als tiener had ik niet door dat zijn "Ohio" een felle aanklacht was tegen het repressieve optreden van de Amerikaanse overheid tegen protesterende studenten. Dat hij al in zijn doorbraakband Buffalo Springfield scherpe teksten schreef ("For what it's worth") en dat ie dat altijd eigenlijk altijd is blijven doen. 
Dit jaar tikt ie de 80 aan, Dinosaur Sr., en hij is nog steeds militant: Farm Aid, No Nukes: uit politieke motivatie ontsprongen festivals. Young support kleine milieubewuste festivals, is activist voor mensenrechten voor Native Americans, Young richtte instituten op voor hulp aan kinderen die lijden aan de gevolgen van verlamming of spierziekten. Hij werd zelfs uitvinder: voor zijn kinderen waarvan er twee in een rolstoel zitten, ontwikkelde hij een systeem waarmee ze zelf stationschef konden worden van hun eigen modeltrein-spoorbaan. Hij weigerde Trump het recht om zijn "Rockin' in the free world" te gebruiken, maar gunde dat wel aan de net zo militante Bernie Sanders. 
Young heeft zich onvermoeibaar ingezet voor een betere wereld. En deed dat vooral door steeds eerst zelf maar de eerste stap te zetten: met alleen een liedje en een gitaar red je het niet, je moet naar voren stappen. This note's for you!

Eddington - Ari Aster

Eddington op IMDb (6,7)
 Eddington op Moviemeter (3,13)

Eddington op Wikipedia

Niet bij ons in het filmtheater te zien, dus ik moest ervoor naar Amsterdam. Dat ie bij ons niet op de speellijst staat, snap ik wel: het is een ondefinieerbare film die in ieder geval heel ver ligt van arthouse of wereldcinema. Wat het dan wel is? Lastig te zeggen. Het wordt geafficheerd als western maar het is ook actie, het is ook thriller, het is ook politiek, het is zelfs ook een beetje comedy. Het is een volstrekt onlogisch, volstrekt ongeloofwaardig allegaartje dat desondanks wél boeit in de bijna drie uur dat de film duurt. Dat komt uiteraard door het tempo en het meanderende, nee, het van-hak-op-tak springende verhaal. Het komt ook door heerlijk schmierend acteerwerk van vooral Joaquin Phoenix. En het komt ook door de uitstraling van de film. Eenieder zal hier iets anders uit halen, voor mij was het in ieder geval een bevestiging wat een belachelijke maatschappij de Amerikaanse toch is. De VS-samenleving komt er niet goed uit, als ik het zo mag zeggen. 

New Mexico (VS), 2020. Net als de rest van de wereld dringt ook daar, diep in het platteland, de opkomende epidemie van corona door. Burgemeester Ted Garcia kondigt direct maatregelen af die de bevolking gezond moeten houden, maar daar blijkt niet iedereen meteen aan te gehoorzamen. Niet om wappie-redenen (vooralsnog niet), nee: longpatiënten zeggen amper te kunnen ademen. Naast enkele burgers is sheriff Joe Cross daar ook een van: hij heeft al dagelijks zijn puffertje bij zich en is niet van plan het mondkapje te gaan dragen. Dat kan natuurlijk niet: een gezagvoerder hoort uit te stralen dat hij het lokale beleid onderschrijft. Enter de rivaliteit tussen Garcia en Cross. 

Opeens gaat het snel: Cross stelt zich kandidaat voor het burgemeesterschap, wordt daar door de bevolking ook op aangesproken. Met zijn veel te kleine politiepost en zijn beperkt aantal agenten moet hij de opkomende protesten weerstaan (niet alleen corona, maar ook een activistische Black Lives Matter-beweging trekt door de straten). Daarnaast zijn Cross' echtgenote, haar moeder en veel buurtgenoten gevallen voor een lawine aan complottheorieën, mede aangewakkerd door de charismatische sekteleider Vernon Jefferson Peak. Wie daar nog kalm onder blijft, is een hele grote.

Recept voor chaos dus, het gaat knallen in Eddington.

Met: Joaquin Phoenix, Pedro Pascal, Emma Stone, Austin Butler, Deirdre O'Connell, Micheal Ward, Cameron Mann, Matt Gomes Hidaka, Luke Grimes, Amelie Hoeferle 

FIN - song : Bobby Gentry - Courtyard

Gezien in : The Movies  

One Battle After Another - Paul Thomas Anderson

One Battle After Another op IMDb (8,5)
 One Battle After Another op Moviemeter (4,31)

One Battle After Another op Wikipedia

Het is natuurlijk een oneerlijke vergelijking, want zo goed als "Magnolia" wordt het misschien wel nooit meer. Die al bijna 30 jaar oude film staat al bijna 3 decennia verankerd in mijn persoonlijke top-3, het was een vroege piek in het werk van Paul Thomas Anderson. Niet dat ie zich daarna achterover liet leunen hoor, denk alleen maar aan het fenomenale "There will be blood", maar latere titels bleven niet allemaal zo geweldig goed hangen als genoemde twee. Edoch; altijd een belevenis als hij nieuw werk brengt en dat is hier weer net zo waar. Een film met een ongelooflijke vaart, met onderkoelde humor en hardrealistische actie, de drie uurtjes in de zaal vliegen voorbij. 

Van meet af zitten we vol in de actie: we monsteren aan bij de militante actiegroep "The French 75". Bevrijdingsacties gericht tegen mensenhandel, overvallen en aanslagen tegen corrupt kapitalistische instellingen: de groep flitst van verzet naar verzet, daarbij de Amerikaanse overheid en haar ICE-achtige knokploegen tot het uiterste tergend. De net iets te flegmatieke Pat Calhoun en de agressief-strijdlustige Perfidia Beverly Hills coördineren veel van die acties, Perfidia vindt daarbij tussen het schieten en binnenvallen door nog tijd voor romantische experimenten. Zo eist ze seks met Calhoun terwijl de net geplaatste bom op knallen staat, dito doet ze dat met de dan vers gegijzelde legercommandant Lockjaw. Die laatste zweert wraak, al moet hij er jaren over doen om de verzetsgroep op te rollen. Hij krijgt uiteindelijk Perfidia te pakken en leert al snel dat hij de biologische vader is geworden van haar dochter. Terwijl Perfidia onder druk doorslaat bij de straffe verhoren, bereidt ze toch haar vlucht uit het safehouse voor. 

We springen 15 jaar verder: Lockjaw is nooit gestopt met zoeken naar The French 75, waarmee hij positief in beeld komt bij The Christmas Adventurers, een iets te softe naam voor een KKK-achtige groep machtige blanke mannen. Lockjaw is vereerd dat hij is genomineerd voor lidmaatschap, maar beseft dat zijn korte fling met een gekleurde activist die benoeming in de weg kan zitten. Hij moet dus op zoek naar zijn dochter, die van niets weet en argeloos opgroeit bij haar zorgvader. En dat blijkt..meneer Calhoun. U voelt het al: het heden zal met het verleden worden geconfronteerd.

Met: Leonardo Di Caprio, Sean Penn, Benicio del Toro, Regina Hall, Teyana Taylor, Alana Haim, Chase Infiniti

FIN - song : Tom Petty & the Heartbreakers- American Girl

Gezien in : Cinema Oostereiland

The Greatest Night in Pop - Bao Nguyen

The Greatest Night in Pop op IMDb (7,9)
 The Greatest Night in Pop op Moviemeter (3,67)

The Greatest Night in Pop op Wikipedia

We zaten er weer helemaal in, vooral dankzij de uitstekende docu-serie "Live Aid at 40: When rock n roll took on the world". Deze vierdelige tv-serie brengt ons terug naar de ontwapenende inzet van een trits aan popartiesten om op te staan tegen hongersnood en schuldenlast in Afrika. Men mag van alles zeggen van Bob Geldof of Bono, er zijn altijd mensen die kwade bedoelingen hebben, maar deze twee actieve Ieren hebben er wél mooi voor gezorgd dat er miljoenen beschikbaar kwamen om levens te redden. Dat, en alléén dat, is wat we moeten blijven onthouden. Niet hoe ze eruit zagen, niet of ze wel een voldoende divers koor hadden geformeerd. Nee, dát. 

Hun activisme werkte inspirerend. Na "Do they know it's christmas" ontstond ook in de VS een beweging die zich wilde inzetten voor leniging van de noden. Het ontstaan van dat plan, de uitvoering van het project én de impact ervan op de deelnemende artiesten: u ziet het allemaal in deze documentaire, die ik anderhalf jaar geleden al eens zag en afgelopen week weer eens herbekeek.

BEGT recensie "The Greatest night of Pop" , feb 2024

FIN - song : USA for Africa - We are the world

Ocean with David Attenborough- Colin Butfield/Toby Nowlan/Keith Scholey

Ocean with David Attenborough op IMDb (8,7)
 Ocean with David Attenborough op Moviemeter (4,23)

Ocean with David Attenborough op Wikidata

Geen zin in een allesverhullend liedjesfeest dus ik trok naar de filmzaal gisteravond. En ik bleek lang niet de enige: een goed gevulde zaal vol met bezorgde mensen.Want dat we niet naar een 'zoetsappige" natuurdocumentaire gingen kijken, daarvan waren we ons allemaal wel bewust. Zelf heb ik het geluk gehad om verschillende kanten van enkele oceanen te mogen zien, ik heb erin gestaan en gezwommen. Die overweldigende kracht van deze slagaders van onze planeet maakte dat ik ook vanaf het begin donateur ben van Ocean Cleanup, de organisatie van Bojan Slat die zo ongelooflijk veel goed werk doet in het schoonmaken van de wereldzeeën. 

De prettige vertelstem van cultheld David Attenborough mag dan kalm klinken. Hij vertelt een verontrustend verhaal dat hij met een formidabele krachtsinspanning toch hoopvol kan laten eindigen. We kúnnen nog, er zijn nog kansen. Maar dan moeten we wel het goede doen, dan moeten we het roer wenden en de juiste beslissingen gaan nemen. 

Die beslissingen moeten gaan over de toekomst van de industriële visserij, waarbij Attenborough op twee pijnpunten met een harde vinger drukt. Een daarvan is de oneerlijke bedrijfsmatige visserij die westerse landen voor de kusten van armere samenlevingen uitvoert: voor de Westafrikaanse kust, waar de bevolking al eeuwen lang voor overleving afhankelijk is van visserij, varen nu de mechanische trawlers die de vis letterlijk voor de neus van de arme en hongerige bevolking weg rooft. De kuststreek ziet haar vorm van bestaan (zowel inkomen als voedsel) verpieteren terwijl de trawlers kalm terugvaren om de exotische vis goedkoop op de borden in de sjieke Westerse restaurants gaar te koken. Stoppen daarmee, eerlijker verdelen.

Het tweede deel van Attenborough's waarschuwing is zo mogelijk nog schokkender: de sleepnetvisserij. Als keken we naar een vette thriller krijgen we gruwelijke beelden voorgeschoteld van de vernietiging van de oceaanbodem die als een immer voortrazende machine alles kaal- en leegtrekken wat er op de bodem en in het water daarboven aan leven aanwezig is. Waarna men bóven water vervolgens slechts bepaalde lucratieve vis- en schelpensoorten eruit pikt en de rest weer levenloos overboord kiepert. Diepe schande, alleen maar omdat wij iets culinairs eisen van de chefkok. 
Attenborough toont aan dat - in gebieden waar door de overheid de sleepnetvisserij is verboden- de oceaan de kracht heeft om zelfstandig te herstellen: koraal kan weer teruggroeien, zeeëgels en kelp kunnen weer terugkomen als men de rust en de tijd geeft aan moeder natuur. Straks, volgende maand al, is er een grote internationale Oceaanvisserij-conferentie waarin de wereld de kans krijgt om te besluiten meer van die no-go-areas aan te wijzen. Of, nog beter, om die sleepnetvisserij gewoon in zijn geheel te verbieden. 
Now you us, now you don't. The oceans must survive, or we won't! 

FIN - song : Coldplay - One world

Gezien in : Cinema Oostereiland

Langue étrangère - Claire Burger

Langue étrangère op IMDb (6,7)

Langue étrangère op Moviemeter (3,50)

Langue étrangère op Wikipedia

Dit had een heel vervelende of saaie tienerfilm kunnen worden, maar dat werd het niet. Dikke meevaller derhalve, dit Frans-Duitse coming-of-age verhaal over (tienerr)liefde en politiek.

Daar is ze dan, de Franse Fanny stapt in Leipzig uit de trein die uit Straatsburg vandaan komt. Ze wordt opgehaald door de moeder van haar penvriendin, die de logeerpartij geregeld heeft. Zelf is deze Lena op dit moment verhinderd wegens activistische activiteiten maar ze zal zich zo snel als kan bij hen voegen.

Lena blijkt maatschappelijk een stukje verder te zijn dan de nat-achter-de-oren zijnde Fanny. Lena is vegetarisch, veganistisch, anarchistisch, opstandig, activistisch; the whole shebang. Fanny is een 17-jarig meisje dat gepest wordt op school en daardoor haast mensenschuw door het leven gaat. Vanaf het begin kijkt ze dus bewonderrend op naar de dynamische Lena. 

Om te zorgen dat Lena haar ziet staan en haar niet als kleuter behandelt, verzint Fanny een aantal interessante gebeurtenissen in en om haar leven. Ze hoopt daarmee de aandacht te krijgen van Fanny die ze - behalve om het bovenstaande- ook op een andere manier interessant vindt. Als Lena de bemoeizucht van haar moeder even zat is, besluit ze met Fanny mee naar Straatsburg te gaan om haar daar te helpen met het oplossen van de raadsels die deze haar voorgelegd heeft. Ze vinden antwoorden, maar dan toch heel andere dan ze aanvankelijk vermoeden.

Met: Lilith Grasmug, Josefa Heinsoius, Nina Hoss, Chiara Mastroianni, Jalal Antawil

FIN - song : KOMPROMAT - Possession

Polder - Klaas van Eijkeren/Bob Wilbers

Polder op IMDb (6,2)
 Polder op Moviemeter (2,63)

Als je achteraf zegt dat je er minder van verwacht had dan je uiteindelijk beleefde, kun je alleen maar tevreden zijn. Ze zijn dun gezaaid, Nederlandse thrillers, en dat is niet zonder reden. We zijn er doorgaans niet zo heel erg goed in en steken bleekjes af tegen dure Amerikaanse producties. Maar, eerlijk is eerlijk, deze "Polder" kende wel degelijk een mooie opbouw waarin we via twee diametraal verschillende zijden uiteindelijk toch tot de kern komen. Dat is voor de kijker plezierig, ik kon het wel waarderen.

De ene kant van het verhaal draait om varkensboer Ronald, die als verse weduwnaar de draad van het leven weer probeert op te pakken. De zorg voor zijn dochtertje valt hem zwaar nu hij het allemaal alleen moet doen. Het meisje heeft vragen te over maar papa kan er niet altijd tijd voor maken: de beesten moeten eten, de boerderij moet draaien en er moeten zaken worden gedaan. Vooral dat laatste baart hem zorgen: eigenlijk moet hij fors investeren, moet hij dus leningen aangaan maar hij ziet maar weinig mogelijkheden om die schulden dan ook weer tijdig af te lossen.

De andere kant van het verhaal draait om Erik, dierenactivist van professie. Erik staat er tweeslachtig in: aan de ene kant is hij luie lome hashpijpjesroker, aan de andere kant wil hij harde actie om de maatschappij met de neus op de feiten te drukken. Hij haakt aan bij een wat actievere club activisten, waarna hij plots zijn aandacht moet verdelen tussen de goede zaak en zijn amoureuze gevoelens voor de knappe- doch bezette- activiste Carla 
De twee verhalen komen bij elkaar als blijkt dat Erik zijn pijlen richt op de boerderij van Ronald. Het begint met een smeercampagne maar mondt uiteindelijk uit in dreigbrieven aan het adres van "dierenmishandelaar" Ronald. Die laatste voelt zich zo bedreigd dat hij de politie inschakelt, terwijl Erik vast van plan is indruk te maken op Carla door zijn acties richting de varkensboer te verhevigen.

Met; Jochum ten Haaf, Randy Fokke, Harm Duco Schut, Joy Verberk

Capitalism: A Love story - Michael Moore

Capitalism: A Love Story op IMDb (7,4)
 Capitalism: A Love Story op Moviemeter (3,30)

Al 15 jaar oud deze maar ik had m niet eerder bekeken. Wellicht omdat ik destijds het idee had dat ik wel zo'n beetje wist wat er in zou zitten: als je de eerdere (spraakmakende documentaires van Michael Moore (Bowling for Columbine, Fahrenheit 9/11) had bekeken, kon je bij deze wel vermoeden waar het over ging en hoe hij dit zou aanpakken. Klopte achteraf wel, maar net als bij die genoemde titels zat ik hier hoofdschuddend en met open mond naar te kijken. Moore heeft een uitstekende manier te pakken om mensen te laten inzien hoe de grote machines draaien om de kleine man in de hoek te drukken en zelfs te verpulveren. Het grote verschil met roeptoeters is echter dat Moore met feiten komt. Hij bereidt zich goed voor, legt misstanden op tafel en confronteert de daders met hun wandaden.

In deze docu gaat het - zoals de titel doet vermoeden - over geld. Banken, verzekeringen, vstgoed- en kredietmaatschappijen hebben het op een akkoordje gegooid om zo'n groot mogelijk deel van de taart voor zichzelf te houden. Daar moeten de belangen van de kleine man voor wijken. Moore laat zien welke  verregaande gevolgen dit kan hebben voor wat minder succesvolle mensen: torenhoge schulden, huisuitzettingen, onteigeningen en het vernietigen van toekomstperspectief. "Ja, dan moet je je rekeningen maar betalen" , is de populistische reacties van mensen die aan de wat gunstiger zijde van de streep staan. 

We zien het gegoochel met aandelen, het doorverkopen van schulden, het opkopen van niet-kredietwaardige hypotheken en vooral hoe de handel daarin onderling het geld heen en weer schuift. De sector zorgt er heel secuur voor dat er nooit geld bij particulieren terechtkomt, ze blijven de koek onderling verdelen waardoor slechts af en toe een kruimeltje voor de kleine man overblijft. Gelukkig toont Moore ook dat dit mis kan gaan: de bankencrisis vernietigde vele carrieres, deed veel geld verdampen. Maar helaas moeten de oplossingen daarvoor doorgaans ook van de staat komen. Een staat die het vervolgens weer ten dele door het volk moet laten ophoesten. We're fucked. 

FIN - song :  Penguin Cafe Orchestra - Music for a found harmonium

La Syndicaliste (aka The Sitting Duck) - Jean-Paul Salome

La Syndicaliste op IMDb (6,6)
 La Syndicaliste op Moviemeter (3,23)

Hoewel ik me kan voorstellen dat er mensen zijn die moeite met haar hebben, ben ik zelf wel aardig geporteerd van de Franse steractrice Isabelle Huppert. Ze heeft een goede hand van rollen kiezen: nooit is een grijze muis, nooit volgt ze standaardroutes. Moet je tegen kunnen maar als je erdoor heen kijkt, zie je haar klasse.

In deze op waarheid gebaseerde boekverfilming speelt ze Maureen Kearney, een vakbondsvertegenwoordiger in dienst van de grote nucleaire firma Areva. Deze exploiteert meerdere kerncentrales in Frankrijk en lijkt heimelijk het plan opgevat te hebben deze in Chinese handen over te geven. Omdat dit slecht is voor zowel de medewerkers als voor de belangen van Frankrijk staat Kearney hiertegen op. Dat moet ze bezuren.

Dreigtelefoontjes, achtervolgingen, het hele spectrum krijgt ze mee zonder dat ze goed kan aanwijzen wie er achter zit. Vermoedens zijn er natuurlijk wel, maar bewijs dat maar eens. Het wordt zelfs nog gruwelijker: Kearney wordt in haar huis overvallen, vastgebonden op een stoel waarna er met een mes en grote A op haar buik wordt gekerfd (en het mes wordt later in haar vagina ingebracht, wat terecht wordt aangemerkt als verkrachting). 

Kearney doet aangifte maar de politie loopt niet hard. Sterker nog: ze geloven haar niet en zetten haar onder druk om haar verklaring in te trekken en te melden dat ze het allemaal verzonnen heeft. Haar man blijft achter haar staan, een paar medewerkers ook nog maar verder keert alles en iedereen zich tegen haar. Net op het moment dat ze overweegt om inderdaad zichzelf aan te geven als fantast, draait ze om. Ze zal zich moeten verdedigen in de rechtbank, maar haar (geloof)waardigheid is haar meer waard.

Met: Isabelle Huppert, Gregory Gadebois, Pierre Deladonchamps, Yvan Attal, Marina Foïs

FIN - song : Kadyn Webster - PPP

Une Année Difficile (aka A Difficult Year)- Olivier Nakache & Éric Toledano

Une Année Difficile op IMDb (6,4)
 Une Année Difficile op Moviemeter (2,72)

Ze hebben er een handje van, die Toledano en Nakache. Een sociaalvoelend item als hoofdthema, maar dat dan wel in een komedie verpakken zodat de kijker zich vermaakt voelt. Dat lukte overtuigend bij "Intouchables", de fenomenale hit uit 2011 en iets minder met "Hors Normes" van 2019. Ook deze titel zal niet die status halen, maar is dan toch nog steeds wel fijn vermakelijk. 

Met "Une Année Difficile" verwijzen de makers naar de jaarlijkse kersttoespraken van werkelijk alle Franse premiers op rij: landgenoten, het wordt/was een moeilijk jaar! In de praktijk: we duiken direct in de sores van Albert. Grote schulden, dakloos, sjacherend van klein handeltje naar klein handeltje. Zo hoopt hij geld te verdienen aan een Black Friday-aanbieding, maar stuit daarbij op een groep demonstranten die de overconsumptie van de moderne mens aan de kaak wil stellen. Het lukt Albert door de barricade heen te breken en hij bemachtigt de laatste mega-flatscreentelevisie. Die wil hij slijten bij de inboedelverkoop van Bruno, een al net zo geslagen man die na een scheiding alles kwijt raakte.  Albert redt Bruno net op tijd van een overdosis pillen en de twee beginnen een vriendschap, lekker samen in de schuldhulpverlening 

Daarbij maken ze handig gebruik van de activistengroep: ze crashen hun bijeenkomsten om steeds maar gratis soep, broodjes en bier te bemachtigen. Dat gaat echter niet zomaar: langzaam wordt er een wederdienst van de twee gevraagd. Gaandeweg raken de twee steeds dieper betrokken bij de demonstraties, niet uit overtuiging maar uit opportunisme. Nou ja, de schoonheid van activiste Cactus is voor Albert toch ook wel een motivatie. Verwikkelingen.

Met: Pio Marmaï, Jonathan Cohen, Noémie Merlant, Matthieu Amalric

FIN - song : Jacquel Brel - La valse a mille temps

FIN - song : Yuri Buenaventura- Ne me quitte pas

I came by - Babak Anvari

I came by op IMDb (6,1)

I came by op Moviemeter (3,12)

Bekwame thriller met een mooie en goed gespeelde rol voor Hugh Bonneville. Voor dit soort films zou ik nooit naar de zaal gaan, maar vanaf de streamers valt er goed van te genieten op een afgematte maandagavond. 

De vrienden Toby en Jay hebben een gevaarlijke en indringende missie : ze breken in bij rijke mensen, niet om iets te stelen maar om een enorme graffiti-tag achter te laten: " I came by" . Puur om deze mensen te laten zien dat ze in hun forten , in hun goed beveiligde woningen op afstand leven van de maatschappij. Het lukt de twee om zonder sporen achter te laten een heuse reputatie op te bouwen en een lichte spanning te creëren onder de doelgroep waar ze zich op richten. 

Als Jay's vriendin zwanger raakt, wil hij stoppen met het gevaarlijke inbraakwerk. Toby is verontwaardigd, want hebben ze niet net het huis van een voormalige rechter/filantroop op het oog. Toby voelt zich beroepsactivist, heeft er dagelijks ruzie met zijn moeder voor over (zij vindt dat hij iets van leven moet maken). U snapt: Toby gaat het toch doen, inbreken bij de rechter. Maar het gaat faliekant mis: Toby vergeet zijn koppie erbij te houden en gaat dwalen door het huis, om vervolgens in de kelder te stuiten op een geheime deur waarachter hij geluiden hoort. Geschrokken vlucht hij weg en hij licht de politie in. Dat leidt tot niets, rechter Hector Blake heeft voldoende vrienden hogerop om meteen weer buiten verdenking te staan. Waarop Toby opnieuw zelf op onderzoek uitgaat bij de lugubere rechter, hetgeen leidt tot een gruwelijke afloop. 

Met: Hugh Bonneville , Percell Ascott , Kelly MacDonald , George Mackay

FIN - song : Tears For Fears - Everybody wants to rule the world

First Reformed - Paul Schrader

First Reformed op IMDb (7,1)

First Reformed op Moviemeter (3,22)
 

Tweede Paul Schrader-film voor mij deze week. Zag ik eergisteren een zeer vroeg werk van m, dit keer keek ik naar een film uit 2017. Er zat wel enige congruentie in, wat mij betreft: de regisseur weet individueel menselijk leek goed uit te vergroten en gebruikt daar met graagte een religieuze component bij. 

Reverend Ernst Toller is voorganger bij de First Reformed-gemeente (oorspronkelijk gesticht door Nederlanders, meer specifief door Westfriezen). Toller is een getormenteerd man, fysiek niet geheel in orde en ook nog eens genegen tot alcoholgebruik. Sinds hij zijn zoon in de strijd in Irak verloren is, ging het bergafwaarts met hem: huwelijk kapot, een schrijnend gemis in zijn hart en daardoor geregeld twijfelend aan de goede bedoelingen van God. 
Zijn First Reformed-gemeente is klein en moet het voor een deel hebben van de toeristen die het authentieke kerkje komen bewonderen. Hij wordt overvleugeld door de massalere Abundant Lives-gemeente , die veel meer inkomsten genereert dan Toller met zijn kleine merchandise-winkeltje kan verkrijgen. Er komt dus een sponsor op de proppen, waar Toller niet goed mee voegt: de man wil op een andere manier invloed uitoefenen dan de dominee voorstaat, er is iets niet in de haak. 
Wanneer Toller door de gelovige Maria, een van zijn toegewijde parochianen, te hulp wordt geroepen om haar dolende man te redden , slaat Toller een andere weg in: haar man Michael is milieu-activist en twijfelt om die reden aan de goede bedoelingen van here Jezus. Toller gaat met hem in gesprek, probeert te relativeren maar tevergeefs: Michael maakt een eind aan zijn leven. In zijn spullen in de schuur heeft Maria dan al materialen gevonden die Michael bij een milieu-protestactie wilde gaan inzetten. Toller helpt haar van die spullen af, maar gooit ze niet weg. Hij leest zich meer en meer in aangaande milieu-activisme en radicaliseert steeds meer. Hij vat het plan op een daad te gaan stellen op de grote religieuze feestdag die er - mede dankzij de dubieuze sponsoring - aan zit te komen. 

Met : Ethan Hawke, Amanda Seyfried, Cedric The Entertainer, Victoria Hill, Philip Ettinger

Kona fer i strid (aka Woman at war) - Benedikt Erlingsson

Woman at war op IMDb (7,4)

Woman at war op Moviemeter (3,27)
 

Wat een fijne film, deze komedie met serieuze ondertoon. Idealisme, natuurbehoud, relaties en kinderwens, zussenliefde, muziek en politiek. Het zit er allemaal in. En dan speelt dit zich ook nog eens allemaal af in de onwaarschijnlijk mooie Ijslandse natuur. Adembenemend gefilmd, bij vlagen. 

Om die natuur is het ook allemaal begonnen, de strijd van Halla, een middelbare vrouw aan wie je het activisme niet afleest maar die doortastender te werk gaat dan menige milieuorganisatie. Halla strijdt tegen de oprukkende industrie in het fraaie Ijslandse landschap. Ze slaat aan op de verkoop van opgewekte energie aan China, volgens Halla het begin van het einde voor IJslands schoonheid én voor IJslands zelfstandigheid. 

Ze saboteert elektriciteitspalen en - draden, waardoor de opwekkingsfabriek stil komt te vallen. Ze verwacht veel steun te krijgen vanuit de lokale bevolking, maar dat valt bitter tegen. Haar wordt zelfs door sommigen terrorisme verweten, ze is een gevaar voor de economie en zet banen op de tocht, het bekende verhaal dat boodschappers "van de vooruitgang" eigenlijk altijd naar voren brengen. 
Het lukt Halla maar net om onder de radar te blijven, waarbij ze enigszins geholpen wordt door een dwarse boer die het ook niet zo op de inmenging heeft. Niemand in haar omgeving kan vermoeden dat de keurige Halla "de Bergvrouw" is waar het hele land naar op zoek is. Niemand, de mensen in haar koor niet. Niemand, de mensen van het adoptiebureau waar ze mee bezig is niet. Niemand, haar tweelingzus niet die zelfs vindt dat Halla af en toe te wereld is. Niemand, waardoor Halla zich bijna onbespied waant als ze besluit om nog één keer te laten zien dat alle mensen het verzet serieus moeten nemen. 

Met : Halldora Geirhardsdottir, Johann Sigurdarsson, 

Skytten (aka The Shooter) - Anette K. Olesen

Skytten op IMDb (5,5)

Skytten op Moviemeter (2,82)

Lekker spannende krimi. Niet per se mijn genre, maar de cast was top: Trine Dyrholm en Nikolaj Lie Kaas stellen zelden teleur en Kim "The Bridge" Bodnia heeft ook zo zijn uitwerking op het doek. Klik, deed ik. 

Het net aangetreden Deense kabinet heeft de overwinning behaald door te hameren op groen en duurzaam beleid. Daarom wordt het volk en de journalistiek danig verrast door de aankondiging van een met de Verenigde Staten getekende overeenkomst van proefboringen naar olie en gas in de wateren rond Groenland. 

Journaliste Mia Moesgaard duikt er in en pakt in tvoptredens de verantwoordelijke minister Thomas Morby stevig aan. Zij kennen elkaar van vroeger maar laten dat niet merken. Sterker nog: Morby pint zijn opponente vast op een opmerking die ze maakt dat dit besluit het verzet en de weerstand stevig zal maken en wellicht zelfs gewelddadig. Moesgaard krijgt het stempel mee van het aanzetten daartoe, een slimme move van de minister. Maar ze laat dat niet zomaar gebeuren en confronteert de minister met zijn eigen activistische verleden (een Joska Fischer-gevalletje), de twee besluiten tot wapenstilstand. 

Net terwijl Moesgaard zich weer veilig en gerehabiliteerd waant, wordt ze benaderd door een activist die duidelijk laat merken geïnspireerd te zijn door haar woorden. Sterker nog: stap voor stap gaat hij over tot daden, die al snel een terroristisch karakter krijgen. Moesgaard is verplicht haar bron te beschermen , maar komt in een steeds lastiger parket: waar ligt de grens tussen je werk doen en medeplichtig zijn? 

Met : Trine Dyrholm , Nikolaj Lie Kaas, Kim Bodnia, Carsten Bjornlund

Und morgen die ganze welt - Julia von Heinz

Und morgen die ganze welt op IMDb (6,0)
 Und morgen die ganze Welt op Moviemeter (2,42)

Mensen met idealen, fijn dat ze er zijn. Vooral als het jonge mensen betreft, die denken dat het mogelijk is verandering te brengen in een niet-ideale wereld. En helemaal als ze bereid zijn daarvoor te strijden, verzet te plegen en ver willen gaan om die andere en betere wereld te realiseren.

Luisa is zo'n vrouw. Eerstejaars studente rechten, afkomstig uit een zeer gegoed milieu. Ze wordt geraakt door haar ondernemende jeugdvriendin Bette, die ik een groot kraakpand in de stad woont en zich vol inzet voor de verbetering van de wereld. Bette nodigt haar uit voor het bijwonen van een demonstratie tegen een extreemrechts politicus, waarna Luisa voorgoed overtuigd is: ze meldt zich bij de woongroep en zegt dat ze mee wil doen, sterker nog: dat ze bereid is bij de woongroep in te trekken.

Hoewel de actieplannen aanvankelijk allemaal democratisch tot stand lijken te komen, blijken er - zoals in elke beweging - rekkelijken en preciezen te zijn. Vooral de charismatische Alfa neemt geen genoegen met louter taarten en eieren gooien en spandoeken zwaaien, hij is bereid verder te gaan: het vernielen van auto's van nazi-sympathisanten, het afrossen van die kaalkoppen en het - desnoods op wederrechtelijke wijze- bemachtigen van info over die enrgechtse hoek. Luisa blijkt vatbaar voor de radicale aanpak, waar de evenwichtige Lenor en ook haar vriendin Bette steeds voor voorzichtigere en evenwichtigere acties praten. Als Luisa met Alfa en Lenor bij een inbraak in een nazi-pand op meer dan alleen dossiers stuiten en letterlijk tegen explosief materiaal aanlopen, is de interne scheuring compleet. Vooral als de extreemrechtse groepering jacht gaat maken op hen om dit materiaal weer terug te krijgen, loopt het voor de aanvankelijk goedbedoelende jongeren compleet uit de hand. Heet onder de voeten, ze moeten onderduiken.

Met : Mala Emde, Noah Saavedra, Tonio Schneider, Luise-Celine Gaffron 

 FIN - song :Neonschwarz - Wenn die Nacht am tiefsten ist

Hejter (aka The Hater) - Jan Komasa

Hejter op IMDb (7,1)

Tomasz, rechtenstudent, wordt van de universiteit geschopt wegens plagiaat.  In eerste instantie verhult hij het voor zijn omgeving, hij focust zich op wraak. Hij is boos op de maatschappij en hij is vast van plan voor maatschappelijke onrust te zorgen. Alles, alles wil hij doen om maar indruk te maken op Gabi, de vrouw van zijn dromen. 

Die is aanvankelijk lauw en afstandelijk tegen hem maar raakt geïmponeerd wanneer ze ziet dat hij met zijn socialmedia-skills en zijn hackerskunsten contacten kan leggen en deuren kan openen. Tomasz raakt begeesterd en verwerft zich een baan op een dubieus PR-bureau dat zich richt op het vernietigen van reputaties. Tomasz heeft aanleg. 

Aanvankelijk richt hij zich op het kapotmaken van reputaties van vloggers en foodies, maar uiteindelijk gaat hij zich met politiek bemoeien: hij richt zich op het beschadigen van de reputatie van de burgemeesterskandidaat in zijn universiteitsstad. Deze coming man is toevallig een goede vriend van de ouders van Gabi, dus Tomasz begeeft zich op glad ijs. 

Wanneer het hem het contact kost met de familie en vooral met Gabi, besluit hij een dubbelrol te gaan spelen. Terwijl hij op het PR-bureau tégen de politicus werkt en daarvoor zelfs contacten legt met neo-nazi-organisaties, meldt hij zich aan als vrijwilliger bij de verkiezingscampagne van diezelfde politicus. Waarmee hij weer indruk maakt op de ouders van Gabi, die langzamerhand hun dochter weer proberen te bewegen tot voorzichtige contacten. Ondertussen gaat de ondermijningsactie ver, heel ver. Zover dat het Tomasz en alle mensen om zich heen in gevaar brengt.

Met : Maciej Musialowski , Vanessa Aleksander, Maciej Stuhr, Agata Kulesza

Agata Kulesza

Pork Pie (aka Joyride) - Matt Murphy

Pork Pie op IMDb (6,4)
Simpel doch doeltreffend filmpje dat je zou kunnen omschrijven als "Thelma & Louise doen de Kiwi-tour".
Inderdaad, we bevinden ons in Nieuw-Zeeland waar een drietal vrijgevochten jongelingen toevallig bij elkaar in de auto belandt. Dat klinkt onlogisch, maar deze film werkt daar met enthousiasme naar toe. Het begint met een rennende achtervolging over een autokerkhof, waar kruimeldiefje Luke achterna gezeten wordt door de eigenaar. Hij ontsnapt door een opvallend gekleurde Mini Cooper uit de stalling te racen. Hij is op de vlucht en er is geen weg terug.
Onderweg pikt hij Jon op, een verdwaalde schrijver die een rommeltje van zijn leven heeft gemaakt en nu onderweg is naar zijn ex om excuus aan te bieden. Hij krijgt een lift van Jon, die bij de eerste de beste lunchstop ook nog de dartele Keira aan de reisgroep toevoegt. Zij is haar baantje bij de mcDrive zat en stapt ter plekke op.
Als het drietal onderweg controle dreigt door de politie, is dat hun laatste kans om terug in het gareel te gaan. Ze kiezen er niet voor, ze slaan op de vlucht en een uitgebreide roadmovie begint. Treinen, ferry's , bospaden : over beide eilanden verdeeld proberen ze uit handen te blijven van de achtervolgende politie. De berichtgeving op het nieuws wekt sympathie op bij de bevolking , die de drie als heuse strijders voor de vrijheid beschouwen. Het is nog een lange weg naar de ex, dat moge duidelijk zijn.

Met : Dean O'Gorman , James Rolleston, Ashleigh Cummings