Amrum - Fatih Akin

Amrum op IMDb (7,2)
 Amrum op Moviemeter (4,11)

Amrum op Wikipedia

Fatih Akin! Daar veert mijn filmhart altijd even van op, hoor, wanneer ik lees dat hij weer een nieuwe film gemaakt heeft. Immers, Akin is - wat mij betreft dan- verantwoordelijk voor een van de allerbeste films van de 21e eeuw, een film die inmiddels dus ook alweer 22 jaar oud blijkt. Sindsdien volg ik de man met verhoogde interesse: niet elke slag is raak, maar hij weet me met de onderwerpkeuze van zijn films altijd wel te raken. Het gaat bijna altijd om outcasts, waarbij vaak migratie een leidend thema is. Het maakte dat ik gisteravond direct al bij de voorpremière toesloeg. Welnu, ondanks de torenhoge waarderingen tot nu toe (4,11 !) kwam ik er minder in: dat komt door de ambivalentie die ik vaak voel als de hoofdrol van een film is weggelegd voor iemand in de kinderleeftijd: het werkt verhogend op het sentiment en de psychologie van een film, maar werkt daarentegen weer verlagend op het niveau van het acteerwerk. Dat laatste vond ik in deze wat matig; wel voldoende maar nog niet goed. Hoe dan ook: het verhaal is meeslepend. 

We stappen de film in gedurende de laatste weken van de Tweede Wereldoorlog. Het leven op het Waddeneiland Amrum wordt volledig bepaald door die verschrikkingen: er wordt weliswaar niet gevochten en er zijn geen bombardementen (al vliegen direct in het begin de Britse vliegtuigen al over), maar de humane gevolgen van de oorlog liggen tastbaar aan de oppervlakte. Er is voedselschaarste en armoede, er is een verdeelde maatschappij, er meren vluchtelingen aan op het rustige eiland en vele bewoners zijn nog actief in de oorlog of zijn juist overzee gevlucht vanwege de dreigingen.

Onze held Nanning merkt pas iets van de spanningen als hij argeloos zijn mond voorbij praat: aan de eettafel zegt hij dat op het eiland gesproken wordt over het einde van de oorlog. Moeder, overtuigd van de nazi-idealen, wil weten wie dat gezegd heeft en gaat verhaal halen. Het kost Nanning zijn baantje bij de boerin in kwestie, het kost het gezin de extra levensmiddelen die Nanning met dit werk verdiende. Als zijn moeder na de bevalling van Nanning's kleine broertje dan in een postnatale depressie vervalt, wil hij voor haar zorgen. Hij stelt alles in het werk om voor haar een bordje met witbrood, boter en honing te smeren. Maar hoe kom je aan die producten? Nanning begint aan een levensgevaarlijke tocht, die hem scherp tegenover de andere eilandbewoners zet. 

Met: Jasper Billerbeck, Laura Tonke, Diane Kruger, Detlev Buck, Lisa Hagmeister

Gezien in : Cinema Oostereiland
FIN - song : Hainbach - Amrum

Steve - Tim Wielants

Steve op IMDb (6,4)

Steve op Moviemeter (3,04)
 Steve op Wikipedia

U dacht natuurlijk al: wat is het hier stil! Dat klopt, BEGTje was er even tussenuit. Tripje naar een zonnig eiland, hetgeen de zinnen weer eens even geheel verzette. Toch lukte het ons nog om ook daar in ieder geval nog één filmpje mee te pikken. Weliswaar vanaf een tablet op het hotelbed- dus met een zeer andere filmbeleving dan gebruikelijk - maar de film maakte desondanks indruk. Mogelijk door een keur aan sterke acteurs (de onnavolgbaar goede Cillian Murphy stelt eigenlijk nooit teleur) maar zeker ook door het hypertense verhaal. Een verhaal dat niemand onberoerd laat: ik weet van anderen dat ze de film voortijdig stopzetten wegens te heftig en te druk maar als je daar doorheen bijt, krijg je een indrukwekkend jeugdzorg-verhaal te zien.

Steve is headmaster op een chique onderwijsinstituut. Het chique zit m in het gebouw en het landgoed waarop het zich bevindt, niet in de cliënten en niet in de vorm van voorbereiding op "nieuwe elite". Dat komt door de aard van de instelling: louter jonge cliënten die al een draaideurverleden hebben van zorginstellingen en zelfs gevangenissen. Het is min of meer een "laatste kans" scholing die men hier krijgt: als men het hier niet redt, rest alleen nog galg en rad, dan blijft alleen "de straat" nog over. 

De samenstelling van de leerlingengroep zorgt ervoor dat er de ganse dag een opgefokte sfeer hangt van schreeuwen en schelden, van knokken en intimideren. Gedrag dat niemand onberoerd laat, iedereen staat onder stress. Niet alleen de leerlingen dus, maar zeer zeker ook het docententeam. Er is door de overheid veel geld ingepompt om dit project te laten slagen, het lokale member of parliament komt dan ook een bezoekje brengen om te kijken welke vorderingen team en leerlingen maken. Steve is de zenuwinzinking nabij en slikt daar net iets te veel ondersteunende middelen voor. Al met al een cocktail van omstandigheden die bij de getroebleerde leerlingen nog een keer zo hard binnenkomen als bij de leraren, psychologen en begeleiders die tegen de klippen op proberen de school draaiende te houden én de leerlingen op een maatschappelijk pad te krijgen. We wachten op de explosie, op de katharsis.

Met: Cillian Murphy, Tracey Ullman, Emily Watson, Jay Lycurgo, Luke Ayres

FIN - song : Little Simz- Don't leave too soon (noot: de zangeres speelt ook een rol in deze film)

Sorda (aka Deaf) - Eva Libertad

Sorda op IMDb (7,4)
 Sorda op Moviemeter (3,44)

Sorda op Cineart

Kijk, hiervoor ga je naar de filmzaal. Een film die je - met een piepklein doch tot in de finesses uitgevoerd verhaal - bij de strot grijpt, die je zonder veel uitleg laat voelen wat de hoofdrolspelers ervaren en voelen. Een film die empathie opwekt (waarmee je dus ook nog eens twee kanten op kunt). Uitermate sterke film, waarvan mijn quizmaten waarschijnlijk zouden zeggen: "Zeker weer arthouse?" Hetgeen ik dan zou bevestigen. Lijstjesmateriaal, voor mij dan. 

Ze redden het allemaal prima, het jonge koppel Angela en Hector. Zij is voor 70 procent doof- hetgeen haar behoorlijk afsluit van de wereld- maar ze heeft een man die uitstekend met haar kan communiceren in gebarentaal en via liplezen. Dat doet ze precies hetzelfde op haar werk, een klein aardewerkfabriekje waar ze met louter begripvolle collega's werkt. 

Niks meer aan doen, zou je zeggen. Maar het gebeurt toch: Angela wordt zwanger waarna de grote twijfel begint: is doofheid erfelijk overdraagbaar? Wat als zij én het kind niet kunnen horen, waar plaatst het Hector dan? En andersom: wat als Hector en het kind wél kunnen horen (waarop ze natuurlijk hopen), wat gaat dit dan doen met haar positie? Na een vrij heftige bevalling (ongelooflijk sterke scene dit, het laat zien hoe eenzaam en afgesloten zij zich voelt in een druk gesticulerende en schreeuwende groep mensen) moeten ze nog twee maandjes wachten voordat hun meisje Ola aan tests kan worden onderworpen. De uitkomsten daarvan zullen het begin zijn van een gevoel van uitsluiting, bij wie dat gevoel dan ook landt. 
Sterk, echt loeisterk.

Met: Miriam Garlo, Alvaro Cervantes, Elena Irureta, Joaquin Notario

FIN - song : Verde Prato- Neskaren Kanta

Gezien in : Cinema Oostereiland

Las Bestias (aka As Bestas/The Beasts) - Rodrigo Sorogoyen

As Bestas op IMDb (7,5)
 As Bestas op Moviemeter (3,66)

Werkelijk uitmuntend hoe deze film in al zijn traagheid toch volcontinu een zware stapel spanning legt. Je weet dat het op een gegeven moment gaat knallen, maar je kunt met geen mogelijkheid voorspellen wanneer. Alles draait om de geestelijke en morele rek van de hoofdrolspelers in dit intense drama

Het wordt Antoine niet in dank afgenomen. Na een redelijk succesvolle carrière verhuist hij van Frankrijk naar een klein Spaans bergdorpje om een klein boerderijtje te beginnen. Juist die keuze voor dat afgelegen platteland weerhoudt hem ervan te tekenen voor een lucratief aanbod van een energiemaatschappij die een windmolenpark op de berghellingen wil bouwen. Antoine tekent niet. En juist dat wordt hem kwalijk genomen door de oorspronkelijke dorpsbewoners. Zij zagen in dat park de enige mogelijkheid om zich te ontworstelen aan de jarenlange armoede, iets wat zij Antoine verwijten niet te kennen, te herkennen en te erkennen.

Het liefst leidt Antoine samen met zijn vrouw een teruggetrokken bestaan maar zijn periodieke bezoeken aan het dorpscafé tonen aan hoe hoog de spanning is: vooral de twee broers Xan en Lorenzo, niet geheel toevallig ook zijn buren, spelen het spel hard. Ondubbelzinnig krijgt Antoine te horen hoe hij de toekomst van de broers heeft verpest door de nieuwe tijd buiten de deur te houden. 

Antoine's vrouw Olga waarschuwt haar man op zijn hoede te zijn, maar het noodlot is onontkoombaar: men komt tegenover elkaar te staan. Met levensbedreigende gevolgen.

Met: Denis Ménochet , Marina Fois, Luis Zahera, Diego Anido, Marie Colomb

FIN - song : Olivier Arson - El ojo de caballo