The Phoenician Scheme - Wes Anderson

The Phoenician Scheme op IMDb (6,9)
 The Phoenician Scheme op Moviemeter (3,07)

The Phoenician Scheme

Om teleurstellingen te voorkomen, adviseer ik u niet verder te lezen. Ga leuke dingen doen, ga naar buiten of lees een boek. Veel meer hoeft u van deze film niet te weten, anders dan het een fraai ontworpen plaatjesboek is, waarbij niet de in groten getale opdravende wereldsterren de hoofdrol spelen, nee, de meeste aandacht gaat uit naar de art direction. Zoals we overigens gewend zijn van regisseur Wes Anderson, de man die eigenlijk al vijf keer dezelfde film gemaakt heeft: absurde karikaturen in een loeistrak retro-decor. U kunt dit natuurlijk zelf gaan ontdekken, maar een wandeling langs de waterkant is avontuurlijker. Eerlijk waar: mijn vrouw en ik keken elkaar gisteren in de matig bezette zaal enkele keren aan met een blik van "hoe lang duurt dit nog?". 

We betreden het zakenimperium van Anatole "Zsa Zsa" Korda, een rüksichtlose ondernemer die alles wegmaait wat hem voor de voeten komt om zijn zin te krijgen (denk Trump/Musk en andersoortige harteloze poenscheppers). Hij heeft - onder de naam The Phoenician Scheme- een reeks grote bouwprojecten ontwikkeld voor zijn Fenisisch Land. Hoewel hij meerdere haast dodelijke (vliegtuig) ongelukken overleefd heeft, ervaart hij toch zijn eigen kwetsbaarheid en besluit hij zijn enige dochter (1 van zijn tien kinderen) erfgename te maken om zijn klus af te maken. Deze godvrezende jonge vrouw, Liesl genaamd, moet hem begeleiden tijdens zijn bedeltocht langs diverse investeerders, zakenlui die stuk voor stuk nog een appeltje met Korda hebben te schillen. Liesl dient liever God dan Mammon maar toch gaat ze langzaam overstag: ze besluit haar vader bij te staan, ook omdat ze op die manier te weten hoopt te komen wie van papa's vijanden verantwoordelijk is voor de dood van haar moeder.

Met: Benicio del Toro, Mia Threapleton, Tom Hanks, Bryan Cranston, Matthieu Amalric, Benedict Cumberbatch, Michael Cera, Scarlett Johansson, Rupert Friend, Willem Dafoe, Charlotte Gainsbourg, F. Murray Abraham

FIN - song : Benjamin Britten - Simple Symphony

Gezien in : Cinema Oostereiland

American Utopia (aka David Byrne's American Utopia)- Spike Lee

American utopia op IMDb (8,2)
 American Utopia op Moviemeter (3,82)

WAT! EEN! ONGEKEND! FEEST! Terwijl in de bioscopen op dit moment de geremasterde versie van de Talking Heads-film "Stop Making Sense" grote successen viert (verdorie nog geen tijd gehad om deze versie te zien), ontving ik van de week een usb-tje van een goede vriend met daarop deze concertfilm. Destijds miste ik de vertoningen in ons eigen filmtheater, hoorde van mijn broer fantastische verhalen van het concert waar hij bij was, dus ik was optimaal gretig. Ik kwam geheel aan mijn trekken. Fabuleus dit, David Byrne is een van de grootste genieën uit de muziekindustrie wat mij betreft. Nog steeds staat het Talking Heads-concert in België, dat ik in 1981 zag, bij mij op 1 in mijn eeuwigdurende concertlijst. Meesterlijk, geen ander woord voor. 

Byrne, voormalig kunstacademiestudent, heeft altijd veel aandacht gegeven aan de vormgeving van zijn optredens en video's. Dat komt in deze prachtige Spike Lee- registratie ook goed naar voren: met een 11-koppige band bemant hij het podium, geen snoeren of apparaten, louter draagbare instrumenten. Iedereen in hetzelfde blauwgrijze pak, op blote voeten marcherend in een uitgekiende choreografie.

Werk van ná de Talking Heads-periode wordt  in "American Utopia" gemengd met een aantal klassiekers van de NewYorkse avantgarde-new wavers. Van de debuutplaten en van "Fear of Music", maar uiteraard ook van de wat succesvoller albums als "Remain in Light" en "Speaking in Tongues". Daarnaast zet Byrne zelfs andere muzikanten in om zijn politieke bedoelingen duidelijk te maken. In een lied van zangeres/actrice Janelle Monae betuigt hij steun aan de ouders van kinderen die overleden na politiegeweld. Tevens roept Byrne zijn publiek op om mee te helpen aan verandering, waarbij de eerste stap volgens hem is: ga stemmen! 
Stichtelijk, visueel, humoristisch en swingend: dit is gewoon onnavolgbaar goed.

FIN - song : David Byrne - Road to nowhere (live)

Asteroid City - Wes Anderson

Asteroid City op IMDb (7,0)
 Asteroid City op Moviemeter (3,12)

Als je filmbeleving als merkbeleving gaat zien, dan denk ik dat Wes Anderson-films beschreven worden als "Apple". Heel gewild en populair, zeer fraai vormgegeven en wie zichzelf hip acht, associeert zichzelf als snel als Wes Anderson-liefhebber. Hou me ten goede, ik geniet zeker van zijn films maar feitelijk zijn ze zo plat als een dubbeltje. Vormgeving een dikke 10, altijd. Absurdisme zeker een 8, maar daar houdt het dan ook wel ongeveer op voor een verstokt arthouse-/verhalenliefhebber als ik ben. Ik ben steeds weer blij ze gezien te hebben (en alleen op het grote doek, op tv valt het effect weg, lijkt me) maar ik ben de film eigenlijk alweer vergeten als ik op de fiets naar huis stap. Er is zeker een Wes Anderson-cultus- zeer terecht ook- maar bij mij halen zijn films nooit de jaarlijstjes. Die inbreng zal van anderen moeten komen. Ik ken ze. 

Technicolor, jaren 50-sfeertje, bordkartonnen decor. Al bij de eerste beelden zit je gelijk in de wereld van Wes Anderson. Ditmaal belandden we in een klein woestijnstadje waar een vader met zijn vier kinderen strandt door autopech. Vader heeft zijn kinderen (hoogbegaafde tienerjongen en drie uitgesproken eigenwijze meisjes) nog niet verteld dat hun moeder overleden is, ze waren onderweg naar opa om het aldaar te vertellen. 
Zoonlief was toch al van plan om in Asteroid City op te steken, dit om deel te nemen aan de jaarlijkse stipendium-wedstrijd voor de beste jonge wetenschapper. Asteroid City heet zo omdat er ooit een meteoor is ingeslagen die het stadje enig toerisme oplevert én dus ook een wetenschappelijk randje. 

Blijkbaar wordt dat ook "van boven"zo gezien, want terwijl de generaal ter plaatse de prijzen wil uitreiken, wordt het stadje bezocht door een ruimteschip. De aliens hebben blijkbaar nog een bandje met de meteoriet, ze beamen het ding maar even op. Vader maakt ondertussen kennis met een beroemde filmster, die ook in Asteroid City is beland. De twee maken nader kennis, hetgeen door zoonlief (en door de inmiddels gearriveerde opa van de kinderen) argwanend bekeken wordt. Er gebeurt van alles daar, in/om en boven Asteroid City. Dit alles vormgegeven als een toneelstuk, compleet met verteller en behind-the-scenes. Het wervelt allemaal weer stevig.

Met : Jason Schwartzmann, Scarlet Johansson, Tom Hanks, Steve Carell, Margot Robbie, Bryan Cranston, Tilda Swinton, Jeffrey Wright, Adrian Brody, Matt Dillon, Willem Dafoe, Edward Norton , Liev Schreiber, Rupert Friend, Jake Ryan

FIN - song : Chas McDevitt/ Nancy Whisky - Freight Train