Eagles of the Republic - Tarik Saleh

Eagles of the Republic op IMDb (6,6) 

Eagles of the Republic op Moviemeter (2,60)
Eagles of the Republic op Wikipedia

Toen ik gisteren de hieronder staande recensie schreef, wist ik nog niet dat ik in een serietje bezig was. Pas later op de dag keek ik welke films er 's avonds in mijn lokale filmthuis draaiden, mijn oog en mijn keus viel op deze. Zelfde regisseur, zelfde hoofdrolspeler. Opnieuw een samenzwering in Egypte, maar ditmaal niet op het kleinschalige level van de vorige film: in "Eagles of the Republic" wordt groot uitgepakt door feiten en fictie ferm door elkaar te roeren. De Zweedse productie kent in Fares Fares een ontspannen hoofdrolspeler, die geloofwaardig een gecorrumpeerde acteur neerzet, ik kijk graag naar zijn werk. Onderhoudende film, zo mag je dat dan noemen. 

Hij is het mannetje hoor, die flamboyante George Fahmy. Tientallen films al op zijn naam, aanbeden door vele fans en gezegend met een dikke sterrenstatus en een eigen camper op het filmstudio-terrein. Dit heeft de Koptische acteur allemaal te danken aan zijn naturelle inlevingsvermogen in de rollen die hij mag spelen. Maar nu wordt het allemaal plots toch anders: om hem heen sluit zich een net van hotemetoten die allemaal iets in de hofhouding rond president Al Sisi uitvoeren. Fahmy wordt gevraagd om de president te spelen in een hagiografische film. Tegenstribbelen helpt niet echt ("ik ben Kopt, geen moslim", "ik ben twee koppen groter dan onze grote leider"), Fahmy moet met zijn kundige acteerwerk het volk overtuigen van de goede bedoelingen (en dito daden) van de moslimbroeder. 
Fahmy ziet plots een einde komen aan zijn jetset-leventje: plots wordt het lastiger om er vriendinnen op na te houden naast zijn gestrande huwelijk, zijn zoon verwijt hem te hebben gekropen voor de macht, hij wordt de ene na de andere geheim agent staande gehouden. Weg is de ontspanning, Fahmy moet op zijn tenen lopen en raakt steeds meer betrokken bij duistere zaken door én rondom zijn regering. Hij wil weer terug naar zijn ongecompliceerde leven maar vindt geen enkele ingang. Netten sluiten.

Met: Fares Fares, Lyna Khoudri, Amr Waked, Zineb Triki, Cherin Dabis, Suhaib Nashwan

Gezien in : Cinema Oostereiland
FIN - song : Alexandre Desplat - Hilton 

Cairo Conspiracy (aka Boy from Heaven/Walad Min al Janna) - Tarik Saleh

Cairo Conspiracy op IMDb (6,9)
 Cairo Conspiracy op Moviemeter (3,35)

Cairo Conspiracy op Wikipedia

Omdat ik nog maar twee maanden geleden in die bijzondere stad rondstapte, keek ik bij de tweede kijkbeurt met andere ogen naar deze film. Nog steeds was ie knap spannend en goed gescript, nog steeds waren er indrukwekkende hoofdrollen voor Tawfeek Barhom en Fares Fares maar ik zat nu toch ook iets meer op het beeld te letten: herkende ik plekken? Zag ik bijvoorbeeld in de verbeelding van de fameuze Al Azhar-university niet het binnenplein van de Muhammad Ali-moskee? Kan natuurlijk, ik heb lang niet alles gezien in die paar dagen in die zoemende miljoenenstad. Hoe dan ook, Cairo Conspiracy is een goed gevlochten film waar je al snel op veel meer dingen dan het fraaie decor moet letten. Fijne kijkbeleving!

Mijn recensie van destijds: BEGT recensie Cairo Conspiray (juni 2023)

FIN - song : Krister Linder - Faraway home

Moss & Freud - James Lucas

Moss and Freud op IMDb (5,5)
 Moss and Freud op Moviemeter (3,00)

Biografische films over nog levende sterren kennen doorgaans een behoorlijk tricky component omdat ze nogal makkelijk kunnen doorslaan naar een onevenwichtige vertelling. Bij de aftiteling van deze film viel echter te zien dat hoofdpersoon Kate Moss de film zelf mee produceerde en dat brengt al een stukje extra geloofwaardigheid (ze spaart zichzelf niet, laat ik het zo zeggen). Natuurlijk kiest ze een superknappe actrice uit om haar rol te spelen, maar ze zet hier een dermate zware antagonist tegenover (een ijzersterke Derek Jacobi, wat is dat toch een hyperacteur) dat ze zich van het doek laten spelen. En dat dit laatste een woordspeling is, dat snapt u vast als u het verhaal een beetje kent.

We gaan naar het begin van deze eeuw: Moss is dan al een fotomodel van mythische proporties, Alle grote modehuizen, alle gezaghebbende tijdschriften dingen naar haar hand. Dat is pittig, dat verveelt en inderdaad blijkt Moss gevoelig voor alle verleidingen van het wereldje: drank en drugs en ongezond leven vlakken immers die vereringscultus aardig af. Maar dan..

Ze ontmoet de florerende kunstschilder Lucian Freud (inderdaad, kleinzoon ván) die haar uitnodigt in zijn atelier en haar een voorstel doet: hij wil een portret van haar schilderen maar eist daarvoor vol-le-di-ge toewijding. Drie avonden per week, strikt op tijd om 19u beginnen, het geheel zal een halfjaar tot een jaar in beslag nemen. Een onmogelijk verzoek natuurlijk, want de agenda van het bestbetaalde en meest gevraagde model ter wereld laat zich niet zomaar lamleggen. Hoezeer Moss de sleur van haar vak zat is, blijkt wel uit het feit dat ze zich committeert aan de eigenzinnige kunstenaar. Gans haar leefwijze moet aan de kant, een fors deel van haar persoonlijkheid ook maar toch..toch gaat ze ervoor. Het worden indringende sessies, het worden verhelderende en zelfs levensveranderende sessies.

Met: Derek Jacobi, Ellie Bamber, Jasmine Blackborrow

Gezien in : Cinema Oostereiland
FIN - song : Karl Solve Steven - Some Thoughts on painting

Nahschuss (aka The Last Execution) - Franziska Stünkel

Nahschuss op IMDb (6,7)
 Nahschuss op Moviemeter (3,20)

Nahschuss op Wikipedia

Erg blij ben ik met de Belgische aandacht voor film op hun nationale tv-zender. De (VRT) Canvas Filmzomer kent een prachtig programma waardoor de geoefende filmkijker de kans krijgt om pareltjes nog een keer te kijken, agendamissers alsnog goed te maken of - zoals in dit geval- zelfs totale onbekende films onder ogen te krijgen. Ik werd hierbij getriggerd door de indringende blik van Duits acteur Lars Eidinger, een blik die ik herkende van het fenomenale "Sterben" van twee jaar geleden. Dan zit ik goed, dacht ik. En dat dacht ik helemaal toen ik het onderwerp van dit 'waargebeurdje' las: een man die iets te diep in de kringen van de Stasi verstrengeld raakt, dan heb je me hoor.

Dat ging wel erg gemakkelijk, denkt Franz Walter: koud klaar met zijn studie bereidt hij een wetenschappelijke reis naar Ethiopië voor maar juist als hij op het vliegtuig stapt, wordt hij apart genomen door een aantal officials. Terstond krijgt hij een leerstoel aangeboden aan de universiteit waar hij afstudeerde, zijn professor rept plots over haar vervroegd pensioen. Aanvankelijk zoekt Franz er niets achter, zelfs niet als hij een chique woning aangeboden krijgt, "it comes with the job". Zijn vriendin Corina denkt er het hare van maar vraagt (nog) niets want: in het Oostduitsland dat zij gewend is, komen zulke kansen slechts eenmaal voorbij.

Franz wil voortvarend beginnen aan zijn wetenschappelijke klus maar blijkt eerst enkele tegenprestaties te moeten leveren: hij kent toch die bekende voetballer die plots als prof in West-Duitsland is gaan spelen? Die moet worden overtuigd dat hij niet voor de imperialistische vijand mag spelen, hij moet worden teruggehaald naar het Oostblok-paradijs. Daar blijken pittige methodes voor te worden ingezet, methodes waar Walter van terugschrikt maar ja: er is geen weg meer terug. Keer op keer deinst Franz terug van de onmenselijkheid van de Stasi, keer op keer slikt hij ook zijn bezwaren weg omdat hij zijn vrouw en ouders en zijn woning niet in de waagschaal wil stellen. Door de gewetensbezwaren begint hij te drinken, daarmee zijn relatie op scherp zettend. U snapt dat de Stasi feilloos van deze zwakheden gebruik weet te maken: Walter komt voor onmenselijke keuzes te staan.

Met: Lars Eidinger, Devid Striesow, Luise Heyer, Paula Kalenberg

Vertigo (aka De vrouw die twee keer leefde) - Alfred Hitchcock

Vertigo op IMDb (8,2)
 Vertigo op Moviemeter (3,89)
Vertigo op Wikipedia

In de jaren 70 en 80 heb ik echt wel enkele Hitchcock-films gekeken, maar op dit blog is het werk van de man toch maar zuinig vertegenwoordigd. Dat houdt in dat ik er in ieder geval de laatste 16 jaar geen enkele van bekeken heb. Daar kwam gisteravond verandering in toen ik voortging met het leegtrekken van mijn harde schijf. Blijkbaar deze film (uit 1958, ouder dan ik zelf ben) een jaar geleden van de Belg opgenomen. Fijne kijkbeurt leverde het op: al bij de beginsequenties merk je de meesterhand en zie je hoe de Britse regisseur een lichtend voorbeeld is geweest voor generaties na hem. Alleen daarom al: klik!

De artistieke Midge doet er echt alles aan om zijn aandacht te trekken: ze probeert John "Scottie" Ferguson met enige regelmaat te verleiden tot een etentje of een uitje. Dit vooral om zijn getroebleerde herinneringen te vergeten: bij een poging een misdadiger te arresteren zag Scottie een collega-agent van het dak vallen en te pletter storten. Hij heeft er een levenslange hoogtevrees (zoek daarvan de Engelse vertaling maar eens op) aan overgehouden. John lijkt vegeterend zijn dagen door te komen, ondanks de pogingen van Midge.

Alles verandert als John een blonde vamp zijn restauranttafeltje ziet passeren: het blijkt te gaan om de mysterieuze Madeleine Elster, een vrouw die overduidelijk in de rouw is en die hij in opdracht moet gaan volgen. Ze maakt een dagelijkse ronde langs een begraafplaats en een museum waarbij ze immer bij hetzelfde schilderij plaatsneemt. John begint haar - oude gewoonte, he - te schaduwen en krijgt haar niet meer uit zijn hoofd. Hij begrijpt geen snars van haar handelingen en kan daar alleen maar achter komen door een relatie aan te knopen. Dat gaat niet makkelijk maar al snel vindt hij, eeuuh, de weg omhoog.

Met: James Stewart, Kim Novak, Barbara Bel Geddes, Tom Helmore

The Foreigner - Martin Campbell

The Foreigner op IMDb (7,0)
 The Foreigner op Moviemeter (3,36)

The Foreigner op WIkipedia

Deze film stond onderaan de lijst op mijn harde schijf. Dat wil zeggen dat ie er al bijna een jaar op stond en binnenkort zou vervallen. Nu had ik dat geruisloos kunnen laten gebeuren maar ik herinnerde mij dat ik er - bij de eerste kijkbeurt enkele jaren geleden- toch el enige kwaliteit dan wel interesse-wekkende zaken in zag. Niet de gewelddadige kant (hoe zeer Jackie Chan in deze film ook laat zien dat ie ook nog wel wat andere kanten in zijn persoonlijkheid heeft) maar in ieder geval ook de aanwezigheid van Pierce Brosnan (langjarige crush van mijn vrouw) én het hoofdonderwerp: op een of andere manier ben ik altijd bovenmatig te charteren voor verhalen en series over "De Ierse Kwestie". Hoe een prachtig land en grotendeels dito volk toch ooit zo gewelddadig tegenover elkaar kon komen te staan. Het leek een religieuze grond te hebben maar iedereen die zich een beetje verdiept, weet beter: dit is een kolonialistiach verhaal, een verhaal over bezetting en gewelddadige overheersing. Deze film pakt hiervan ook een goed deel mee, al gaat het verhaal grotendeels over de compententiestrijd tussen twee ooit capabele mannen.

Mijn recensie van destijds (juli 2019) : BEGT recensie The Foreigner

Met: Jackie Chan, Pierce Brosnan , Lia Williams, Charlie Murphy

FIN - song :Cliff Martinez - Observe & Report

Beau is afraid - Ari Aster

                                                              

Beau is afraid op IMDb (6,6)

Beau is afraid op Moviemeter (3,22)
Beau is afraid op Wikipedia

Ik mag graag naar films met Joaquin Phoenix kijken. Hij is een acteur die niet bang is om zichzelf voor schut te zetten, zichzelf lelijker of slechter te maken dan hij in werkelijk is. Het maakt dat het kijken naar zijn werk nooit saai is. Nooit. Zelfs niet als het films zijn waar je gewoon simpelweg geen snars van begrijpt. Ik had dat met deze "Beau is afraid", die twee voor mij tegenstrijdige labels mee kreeg op de filmsites: "komedie" en "horror". Ik kan ze slecht met elkaar verbinden maar mogelijk kunt u dat wel. Dan haalt u hier meer uit dan ik uit deze Ari Aster-film deed.

Het gaat niet goed met Beau. Hij haalt zich van alles in zijn hoofd, voor hem is de wereld een aaneenschakeling van engerds en van alom dreigend ongeluk. Apocalyptische wandelingen door zijn straat, aanvallers met messen en strenge therapeuten: iedereen valt hem lastig. Wij denken dat het wanen zijn, maar voor Beau is het allemaal levensecht. Er gebeuren gruwelijke dingen met de mensen om hem heen, er hangt een gruwelijk erfelijk lot over de mannelijke tak van zijn familie heen, de therapeuten zijn niet te vertrouwen en de mensen bij wie hij in huis beland, lijken hem eerder in de sloot te helpen dan op de wal te trekken. Beau moet weg, hij moet rennen.

Met: Joaquin Phoenix, Patti Lupone, Amy Ryan, Nathan Lane, Denis Menochet, Parker Posey