Dossier 137 - Dominik Moll

Dossier 137 op IMDb (7,3)
 Dossier 137 op Moviemeter (3,50)

Dossier 137 op Wikipedia

Hoewel ik door de jaren heen minder activistisch ben geworden, loop ik nog steeds wel af en toe een demonstratie mee. "The riots are the voice of the unheard", zo leerde ik in de nihilistischte jaren 80, de tijd van de No Future-generatie. Kraken en woningnood, kernwapens, anti-imperialisme, armoede, klimaat en milieu, anti-racisme en -fascisme: het was een gemotiveerde tijd. Daarmee ontwikkelde ik een haat-liefde verhouding met het gezag; daar ben ik dan wel veel milder in geworden maar ik zeg eerlijk dat er gisteren véél van die oude gevoelens kwamen toen ik deze film zag. "Dossier 137" is een sterke film (met een loeisterke Lea Drucker) die veel herkenning oplevert voor strijders voor rechtvaardigheid. Langzaam naar het kookpunt, zo'n film. De film is losjes gebaseerd op ware gebeurtenissen rondom de "gele hesjes"-protesten in het fulltime activistische Frankrijk (immers: dat is het land waar men véél films maakt over het handelen van politie-agente. Denk aan "Police" maar vooral aan het bikkelharde "BAC Nord".

Parijs lijkt goed weggekomen te zijn: weliswaar zijn de protesten hevig geweest maar gelukkig bleven de rellen beperkt. Als de traangaswolken zijn opgetrokken, wordt aan beide zijden de balans opgemaakt. Stéphanie Bertrand gaat het toch nog druk krijgen: zij is intern onderzoeker bij de IGPN (Investigation General de Police National), een afdeling die het handelen van agenten en ME'ers onderzoekt tijdens de opstanden op straat. Er is aangifte gedaan door een moeder uit het verderop gelegen plaatsje Saint Dizier: haar zoon is geraakt door een kogel uit een "flashball"-gun. Een permanente hersenbeschadiging is het gevolg, de jongen is voor het leven getekend. 
Er moet worden uitgezocht waarom er is geschoten, onder welke omstandigheden de BRI-agenten hun werk deden. Stéphanie graaft zich in: ze weet dat dit onderzoek haar populariteit overal zal schaden. Haar zoon vraagt haar waarom iedereen de politie haat, haar ex (en vooral zijn nieuwe partner) vragen waarom zij het handelen van de agenten geen heldenstatus verleend, de moeder en de zus van de zwaar getroffen jongeman vragen zich af of de politie onaantastbaar is in zijn handelen. Stéphanie loopt tegen alle muren op, doch is vastberaden het recht te laten zegevieren. Daarmee legt ze zichzelf min of meer een straf op: ze komt erachter dat lang niet iedereen geïnteresseerd in een correct justitieel verloop.

Met: Léa Drucker, Jonathan Turnbull, Mathilde Roehrich, Pascal Sangla, Claire Bodson, 

Gezien in : Cinema Oostereiland
FIN - song : Joe Dassin- Siffler sur la colline

Peaky Blinders: The Immortal Man - Tom Harper

Peaky Blinders: The Immortal Man op IMDb (6,9)
 Peaky Blinders: The immortal man op Moviemeter (2,91)

Peaky Blinders op Wikipedia

Voor wie de afloop van het zesde (!) seizoen van de meeslepende serie "Peaky Blinders" niet bevredigend vond, is er nu de film. De eerste film over deze gewelddadige groep en dan moet ik daar natuurlijk iets over schrijven. Ik was wel geporteerd van de serie, in ieder geval de eerste drie seizoenen. Tevens ben ik gecharmeerd van het intense acteerwerk van Cillian Murphy, die een intense blik paart aan vaak mooi sociaal gedragen rollen. Voeg daaraan toe het modeaspect (ineens zag je overal mannen in Peaky-style) en de immer uitstekende muziekkeuze (ook deze soundtrack is weer volop raak) en je hebt een cocktail voor succes. Maar goed, nu de film. U ziet dat ie in de eerste week van beschikbaarheid nog niet de zeven als waarderingscijfer haalt, aan u om te zien of dat terecht is.

1940. Tommy Shelby leeft ver teruggetrokken van de Birminghamse stoomketel waar hij zijn gevaarlijke reputatie opbouwde. Zijn gewelddadige verleden achtervolgt hem, hij slaapt niet goed (en dat is zacht uitgedrukt). De Tweede Wereldoorlog is nog maar net van start als zijn oude stad gebombardeerd wordt door de genadeloze Duitsers. Reden voor Tommy's zus Ada om haar broer op te zoeken: of hij terug wil keren naar Birmingham om orde op zaken te stellen. Daar is de vlam helemaal in de pan geslagen nu Tommy's zoon Duke (een opnieuw sterke Barry Keoghan) de Peaky Blinders-bende op nog agressiever wijze leidt dan Tommy ooit deed. De ene Rom Baro is de andere niet.
Tommy twijfelt, het liefst blijft hij alleen met zijn zondige gedachten die hij nu in een boek aan het verwerken is. Maar Ada volhardt: ze meldt Tommy dat de Duitsers een misdadig fascistoïde plan hebben beraamd, dat ze door zijn zoon willen laten uitvoeren. 
Het wordt niet alleen een strijd van Engelsen tegen Duitsers, het wordt er ook een van vader tegen zoon.

Met: Cillian Murphy, Tim Roth, Barry Keoghan, Rebecca Ferguson, Sophie Rundle, Stephen Graham, Packy Lee, Ned Dennehy

FIN - song : Bela Bartok - Lankum & Grian Chatten - Hunting the Wren

Pursuit - Brian Skiba

Pursuit op IMDb (2,8)

Pursuit op Moviemeter (1,68)
Pursuit op Wikipedia

Ziet u die cijfers? Volgens mij illustreren ze moeiteloos wat een ellendige actiefilm dit is. Onnavolgbaar slecht, zo moet ik het eigenlijk noemen. Ongeloofwaardige schietscenes, beetje martelporno, een reeks aan wonderbaarlijke ontsnappingen en een stukje quasi-mystiek. Ik doe het niet vaak, maar ik raad u af deze te gaan kijken.

Een schietgrage hacker is druk bezig in te breken op de systemen van de groep die hij ervan verdenkt zijn vrouw te hebben gekidnapt. Hij wordt op de hielen gezeten door een rechercheur, wiens vrouw dan weer gewoon van de flat is gegooid door slechterikken. Beide lijnen wijzen naar een zich mysterieus voordoende bendebaas, die de hele dag van achter zijn aanrecht opdrachten uitdeelt, Ergens komt alles bij elkaar en blijken diverse mensen ook nog iets met elkaar te maken hebben gehad.

Met: Emile Hirsch, John Cusack, Jake Manley, William Katt, Elizabeth Faith Ludlow

The Man Who Fell To Earth - Nicolas Roeg

The Man Who Fell To Earth op IMDb (6,6)
 The Man Who Fell To Earth op Moviemeter (3,19)

The Man Who Fell to Earth - Wikipedia

"Everything fell apart since Bowie died". Het is een meme die mij zo tot de verbeelding sprak, dat ik m opsloeg op mijn laptop. Want liefde voor Bowie is allesverzengend en eeuwig. Nog geen maand geleden hingen wij nog een ingelijste reproductie op waarop de zanger prominent een van zijn mooie pakken etaleert. De man had alles: inventief, intelligent, gemeen knap en zeer zeer veelzijdig. Deze film (waarvan ik nu niet meer zo zeker ben dat ik m in mijn jonge jaren al zag, zo verward bekeek ik m gisteren in de zaal) wordt dit jaar 50 jaar oud. Dat plaatst Bowie in de periode ná Ziggy Stardust en vóór zijn Berlijnse jaren. Op de toppen van zijn creativiteit dus, ik snap wel dat regisseur Nicolas Roeg hem voor de camera sleepte. De film is recent gerestaureerd en draait nu 4K in de theaters.

Met een vette plons landt Thomas Newton in het meer. Kruipt aan wal, begint te lopen door de verdorde woestijn en gaat op zoek naar een lommerd om zijn trouwring te gelde te maken, Hij wordt als een vreemdeling bekeken. En dat is hij ook. Want waarom zou je je zorgen maken om die twintig dollar die je voor die ring krijgt, als je hele boeketten met dollars in je zak hebt? Er is meer aan de hand. 
Newton zoekt een advocaat die hem moet helpen zijn patenten te gelde te maken, ook hier rijst de vraag waarom hij zoveel geld bijeen wil harken. Heel langzaam komen we daar achter: Newton is niet van hier, Newton komt van een verre planeet waar hij voor de immense droogte is gevlucht om hulp te halen voor zijn gezin. Nu wil hij - met de kennis over waterwinning die hij opdoet - terug, hij verlangt naar zijn gezin. Die terugvlucht vereist geld. Vandaar. Newton treft golddiggers, Newton ontmoet wetenschappers en aanhankelijke vrouwen en lijkt al die ontmoetingen te gebruiken om zijn doel te bereiken; retourtje planeet van afkomst.

Met : David Bowie, Rip Torn, Candy Clark, Buck Henry, Bernie Casey

Gezien in : Cinema Oostereiland
FIN - song : Artie Shaw- Stardust

The Best Exotic Marigold Hotel - John Madden

 

The Best Exotic Marigold Hotel op IMDb (7,2)

The Best Exotic Marigold Hotel op Moviemeter (3,25)

The Best Exotic Marigold Hotel op Wikipedia

Blij dat ik nog steeds met enige regelmaat check welke weekendfilms de verschillende publieke omroepen uitzenden, want soms kikker je daar enorm van op. Door de enorme battle die er is ontstaan tussen streamers en tv-zenders, maar ook door de schijtlading aan reclames die je er bij de commerciëlen ongevraagd bij krijgt, is het niet altijd aantrekkelijk om een film via tv te volgen. Gelukkig is daar bijvoorbeeld de VRT, die films gewoon integraal uitzendt. Zo zag ik gelukkig op tijd dat ze afgelopen weekend deze heerlijke formulefilm uitzonden (a.s. vrijdag staat deel 2 op het programma). Ik zeg met nadruk "formulefilm" omdat het natuurlijk een gefabriceerd script is dat als een gerecht is samengesteld: de karakters moeten complementair zijn aan elkaar, er moeten voldoende tegenstellingen in zitten, er moet een vleugje humor en een vleugje ernst in zitten: gooi dat in de kookpot en je brouwt een onderhoudende film. In dit geval wordt de waardering nog eens extra versterkt door de loeisterke cast : Judi Dench, Bill Nighy, Celia Imrie, Tom Wilkinson, Dev Patel en natuurlijk Maggie Smith. Allemaal redenen om deze eens lekker te gaan herzien, we gingen er lekker voor zitten. 

Mijn recensie van destijds : BEGT recensie "Best Exotic Marigold Hotel" (sept 2012)

FIN - song : Bela Bartok - Thomas Newman - A bit of afterrs

The Eternal Daughter - Joanna Hogg

The Eternal Daughter op IMDb (5,9)

The Eternal Daughter op Moviemeter (2,86)
The Eternal Daughter op Wikipedia
 

Arthouse zoals arthouse bedoeld is. Erg fijn voor mij, maar waarschijnlijk te zwaar. te traag voor de meeste filmkijkers. Maar wie het proberen wil, die ziet de fenomenale Tilda Swinton hier een dubbelrol spelen in een licht mysterieuze film vol schimmige gotiek en vreemde karakters. 

Het hoofdpersonage Julie lijkt al volledig geënt op het veelzijdige wezen dat Tilda Swinton is. Julie is scenarioschrijfster die even niets uit haar pen krijgt: ze weet de volgende film er maar niet uit te persen.
Om die reden huurt ze een kamer in een hotel dat in een grijs verleden nog in bezit van de familie, maar toen gewoon als land- en woonhuis diende. Julie neemt haar moeder mee op dit tripje, zodat die de kans krijgt om herinneringen op te halen aan mooie, doch vervlogen tijden. Het zal ze niet licht vallen.
Moeder is aan het einde van haar krachten en dient door Julie goed verzorgd te worden. Ze maakt steeds maar korte rondjes met haar hond omdat ze moeder (die ook door Swinton wordt gespeeld) niet te lang alleen wil laten. Voeg daarbij dat het personeel in het hotel bot en afstandelijk is (heel het personeel? Nee, op een enkeling na natuurlijk) en u snapt dat Julie amper aan het schrijven toekomt. Sterker nog: ze gaat zich steeds meer bezig houden met de vermenging van heden en verleden, ze ontdekt bijzondere dingen over haar moeder: allemaal zaken die haar veel meer bezig houden dan haar werk (tenzij ze dit later natuurlijk in een filmscript verwerkt). Het is aan de kijker, dat snapt u.

Met: Tilda Swinton, August Joshi, Carly-Sophia Davies, Joseph Mydell

FIN - song : Bela Bartok - Music for strings, percussion and Celesta

Yardie - Idris Elba

Yardie op IMDb (5,8)
 Yardie op Moviemeter (2,72)

Yardie op Wikipedia

Zeg daar maar eens 'nee' tegen: een film onder regie van Idris Elba. Dat wil je zien, dat wil je meemaken, kansje wagen, daar wil je bij zijn. mensen. Ikke doen doen, met een gematigd gevoel tot gevolg. Elba heeft een sfeervolle film weten te maken, maar de karakters blijven allemaal iets te vlak waardoor de film - die absoluut fijn catchy elementen bevat - niet boven de middelmaat uitstijgt. Hoe dan ook: een combi van levenslessen, tropische ritmes, muziek én misdaad maken het geheel wel tot een onderhoudende anderhalf uur.

Denis is maar wat trots op zijn oudere broer. Die durft naar voren te stappen in de door bendeoorlog geteisterde wijk waar hij opgroeit. Als Jerry Dread gaat deze dj-muzikant een strijd aan met twee rivaliserende groepen: hij plaatst zichzelf letterlijk in het midden van hun territoria en hoopt met zijn muziek een boodschap van vrede uit te stralen. De wijk heeft lang genoeg geleden, tijd voor broederscchap nu. Dat gaat dus mis: Tiener Dennis ziet vanuit het toegestroomde publiek een wapen op zijn broer gericht worden, hij hoort het schot en hij ziet van wie het afkomt. Zijn broer verliest de strijd, maar voor Denis, die vanaf dat moment zijn geuzennaam "D" draagt, begint ie pas.

Een jaar of zes later is D zelf een volwassen man, vol van wraakgevoelens en vastberaden de moord op zijn broer hardhandig te wreken. Zijn ooit zo ferme belofte aan zijn broer om op het rechte pad te blijven, gooit ie terzijde. Hij gaat op zoek naar de jonge killer van destijds en belandt daarvoor in Londense drugskringen, waardoor al snel zijn eigen levensverwachtingen met sprongen dalen. De tocht naar gerechtigheid is geplaveid met nare confrontaties, maar D. denkt nog steeds zijn overleden broer een plezier te doen.

Met: Aml Ameen, Shantol Jackson, Stephen Graham, Sheldon Shepherd, Everaldo Creary

FIN - song : Skip Marley- Johnnie Was