One Battle After Another - Paul Thomas Anderson

One battle after another op IMDb (7,7)
 One Battle After Another op Moviemeter (3,71)

One Battle After Another op Wikipedia

Zelf zag ik de film al bijna een halfjaar geleden, maar mijn vrouw was nog louter bekend met de (lovende) kritieken op deze film. We zagen hem op een van de streamers staan dus gisteravond was daar een prima avond voor. 
En wat een feest was dit opnieuw: schitterend camerawerk (die achtervolgingsscene is waarlijk fenomenaal), een pittig actueel onderwerp (denk ICE, denk vluchtelingen en illegalen die het loodzwaar hebben in het Amerika van nu) en als the icing on the cake ook nog eens waanzinnig sterk acteerwerk. Wat mij betreft gaan er Oscars naar PT Anderson zelf, naar Teyana Taylor maar vooral naar Sean Penn (ik heb deze drie ook zelf in mijn voorspellingenlijstje staan, u snapt dat ik hoopvol ben). OBAA is een juweel van een film, ga toch kijken, mensen, ga kijken. 

Mijn recensie van september j.l. : BEGT Recensie One Battle After Another

Met: Leonardo Di Caprio, Sean Penn, Benicio del Toro, Regina Hall, Teyana Taylor, Alana Haim, Chase Infiniti

In Blue - Jaap van Heusden

in Blue op IMDB (6,5)
In Blue op Moviemeter (3,26)

In Blue op Wikipedia

Deze na enkele jaren weer eens opnieuw gekeken, blijft een arthouse-film met een sterke sfeer. Wederom was ik onder de indruk van het magistrale spel van Maria Kraakman, een actrice die ik van het kaliber Sandra Hüller acht: sterk in sociale drama's met vooral een ijzig goede blik. Ze switcht moeiteloos van vertwijfeld naar ijzig hard, van hulpeloos naar kordaat. Uitstekend sociaal drama derhalve.

Mijn recensie van destijds: BEGT recensie "In Blue", januari 2019

 

FIN - song : Gonima - Organ Tutorials

Daaaaaali! - Quentin Dupieux

Daaaaaali! op IMDb (6,6)
 Daaaaaali! op Moviemeter (3,38)

Daaaaaali! op Wikipedia

De term "absurdistisch" wordt doorgaans gebruikt in combinatie met de weging "licht" (als in: een licht-absurdistische komedie). Nou, dat lichte mag je bij deze rolprent wel weglaten. Hier wordt gegoocheld met tijdsbepalingen, met karakters én met karakter, met zelfoverschatting en zelftwijfel : het zit er allemaal in. Aan het genie van de kunstenaar Salvador Dali wordt niet getwijfeld, aan zijn extravagante gedrag echter des te meer. Mooie - soms surrealistische- beelden én een lekker moppie muziek van Thomas Bangaltier (Daft Punk). 

De film draait natuurlijk voor het grootste deel om de schilder zelf, maar de ware protagonist van dit verhaal is de jonge Judith Rochant (een delicaat gespeelde rol van Anaïs Demoustier). Zij is een apothekersassistente met journalistieke aspiraties: ze heeft het plan opgevat om de grote surrealist Salvador Dali te interviewen voor een bekend tijdschrift. Afspraak in een hotel, de hele rider correct afgewerkt, ze zit er - ietwat nerveus - klaar voor. Maar het loopt anders. 

Dali wenst alleen mee te werken als het interview op film wordt vastgelegd, voor minder doet hij het niet. Dat betekent dat Judith terug moet naar haar hoofdredacteur, die op zoek moet naar hernieuwde financiering. Terwijl aan die kant hard wordt getracht een nieuwe afspraak te maken, volgen wij de kunstenaar die in een existentiële crisis zit (ouderdom is voor hem een angstig vooruitzicht) bespreekt hij met vrienden de droombeelden die elk van hen door de nacht heen helpen. Daar bouwt hij dan op zijn beurt weer de kunstwerken omheen. Wie Dali kent, weet dat dit niet volgens gebaande paden verloopt. En hé, daar is Judith opeens weer: nieuwe poging!

Met: Anais Demoustier, Edouard Baer, Gilles Lellouche, Pio Marmai, Didier Flamand, Romain Duris

FIN - song : Thomas Bangaltier - Daaaaaali!

Les Cyclades (aka Two Tickets to Greece) - Marc Fitoussi

Les Cyclades op IMDb (6,1)
 Les Cyclades op Moviemeter (2,92)

Les Cyclades op Filmkrant

Niemendalletje. Wel een vrolijk niemendalletje hoor, deze film van regisseur Marc Fitoussi is best een vrolijk geheel. Overwegend vrolijk, moet ik zeggen. En er zijn fijne beelden van prachtige Griekse eilanden, wie wil dat nou niet zien? Nou dan!

Na hun middelbare schooltijd zijn ze elkaar uit het oog verloren, maar dankzij bemiddeling van Blandine's zoon komen zij en jeugdvriendin Magalie toch weer op elkaars pad. Twee totaal tegengestelde personen zijn ze geworden (nou ja, misschien waren ze het altijd al) maar toch spreken ze af om een destijds uitgesproken jeugddroom te gaan realiseren: ze gaan op vakantie naar de Griekse eilandengroep die de Cycladen worden genoemd. 
De frigide Blandine kan maar moeilijk wennen aan de onbezorgheid die haar vroegere vriendinnetje Magalie omringd. De twee tegengestelde karakters vallen van de ene teleurstelling in de andere, maar u weet natuurlijk ook dat hen een ommekeer te wachten staat. Die kondigt zich aan in de persoon van een vriendin van Magalie. Deze vrouw, Bijou genaamd, is een volbloed hippie die met haar open mind beide vastgeroeste dames van hun respectievelijke sokkel weet te trekken.

Met: Olivia Côte, Laure Calemy, Kristin Scott Thomas

FIN - song : Nefeli Fasouli - O Kosmos Sou 

Rowwen Héze: Blieve Loepe - Ruud Lenssen

Rowwen Héze: Blieve Loepe op IMDb (7,5)
 Rowwen Héze- Blieve Loepe op Moviemeter (3,75)

Ik ben niet de grootste pleitbezorger van hun muziek, maar sympathie voor de band kan ik wel degelijk opbrengen. Dat komt mogelijk met name door het charisma van voorman Jack Poels, in wie we het type "gekwelde kunstenaar" zien die in het dagelijks leven misschien moeilijk met zijn gevoelens te koop loopt maar die alles eruit gooit zodra ie die gevoelens in liedteksten vormgeeft. Dat mag ik graag zien: mensen met een poëtische inslag voor wie niet alles in het leven even zeker is, voor wie echt niet alles vaststaat.

In deze documentaire volgen we de band aan de vooravond van het grote Slotconcert dat ze in een voor hen speciaal jaar gaan geven: ze bestaan 40 jaar inmiddels, het jongensachtige is er inmuddels van af omdat het stijgen van de leeftijd nu eenmaal andere verantwoordelijkheden en dito problemen met zich mee brengt. 
We leren dat de band niet altijd even harmonieus (pun intended) met elkaar is omgegaan, dat elk van de leden zijn stapeltje persoonlijk leed heeft te verwerken en hoe zich dat uit in de tóch onvoorwaardelijke liefde die er voor hun bloedeigen Rowwen Héze bestaat. Op en top Limburgs, op en top volks en dat blijkt een bewuste keuze: het houdt de heren met beide benen op de grond en plaatst ze - ook na zoveel jaren - nog midden in de maatschappij. Poels sprokkelt de teksten en onderwerpen bij elkaar, multi-instrumentalist Tren van Enckevort zorgt dat dit "in noten gegoten" wordt. Een geoliede machine, zo lijkt het. Maar wij weten nu beter.

FIN - song : Rowwen Héze - Breef an Thoes (finale)

Beginnings (aka Begyndelser) - Jeannette Nordahl

Begyndelser op IMDb (7,0)
 Beginnings op Moviemeter (3,50)

Begyndelser op Wikipedia

Schitterend drama dit. Drama dat niemand onberoerd zal laten: voortdurend kantelt de film waardoor je sympathie steeds weer bij een ander personage komt te liggen. Dat Trine Dyrholm en David Dencik acteer-zwaargewichten zijn, wisten we al maar hun filmdochter Bjork Storm voegt zich over enkele tijd vermoedelijk ook in dat rijtje. Prachtig, hoe een piepklein verhaaltje het grote leed van kleine mensen kan schetsen.

 
Ane is het lamzakkerige gedrag van haar man Thomas aardig zat aan het worden: wanneer gaat ie het de dochters vertellen dat hij bij zijn minnares gaat wonen? Snapt hij dan niet dat ze beiden pas verder kunnen met hun leven als die stappen gezet worden? "Jajaja, ik doe het binnenkort. Komt goed."
Wij weten dan al voldoende: dat gaat voorlopig niet gebeuren.
En al helemaal niet als hoogleraar Ane thuis plots in elkaar zakt: een bloedprop in haar hersenen doet haar op de vloer belanden. Ze blijkt halfzijdig verlamd en een lange periode van revalidatie in te moeten. Thomas doet wat hij kan om haar te helpen en te verzorgen, maar de rancuneuze gevoelens van Ane zitten van alles in de weg. Hij beseft dat nu niet het juiste moment is om bij zijn gezin weg te gaan, zij wil echter dat alles zo snel mogelijk gebeurt. Ze knokt keihard voor haar herstel, ze wil zelfstandig zijn, ze wil volwaardig moeder zijn en ze wil ook nog eens een gewaardeerd (en gepubliceerd) wetenschapper zijn. 
Twee volwassen mensen, zwemmend in de pijn. Twee tienerdochters die veel merken maar nog weinig weten. Alles schuurt, alles schrijnt.

Met: Trine Dyrholm, David Dencik, Bjork Storm, Luna Fuglsang Svelmoe, Johanne Louise Schmidt

Gezien in : Cinema Oostereiland
FIN - song : Seth Metoyer - They can't stay

Fanboy - Gregory Samson

Fanboy op IMDb (6,7)
 Fanboy op Moviemeter (2,22)
Fanboy op Wikipedia 

Zeer sterke aflevering uit de reeks Telefilms, the gift that keeps on giving. OK, het acteerwerk kan nog worden verbeterd maar hier wordt wel een écht verhaal verteld. Een verhaal bovendien dat raakt aan de moderne samenleving, een waar influencers ten voorbeeld dienen van hun jonge volgers. Zij behalen een haast goddelijke status terwijl ze vaak louter van vlees en bloed blijken te zijn. 

Een buitenbeentje op school, maar een held in de gamezones waarin hij 's avonds op zijn tienerkamertje vertoeft: Sem is er zelf aardig vaardig in, maar lang niet zo zeer als zijn grote voorbeeld Wesley: deze heeft een community gecreëerd waarin hij nieuwe games uitprobeert en van de ene highscore naar de andere gaat. Sem wil dat ook: hij blijft lang hangen in de chatbox, hopend op een klein stukje direct contact met zijn idool. 
Wanneer er een gameconventie in de buurt wordt aangekondigd en blijkt dat Wesley daar aanwezig zal zijn voor een signeersessie, gaat Sem daar natuurlijk heen. Hij is ongewild getuige van een nare scene in de wandelgangen: zijn grote held Wesley barst uit in woede tegen zijn eigen medewerkers en Sem legt dat toevallig vast. Wesley kan niet anders dan contact op nemen met Sem, die daar enorm van lijkt te groeien. Maarrrr: er blijkt meer aan de hand met Wesley. Sem kan mogelijk van dienst zijn, maar wordt daarin al snel overmoedig.

Met: Kylian de Pagter-Colin, Ko Zandvliet, Damaris de Jong, Manouk Pluis, Fjodor Jozefzoon

FIN - song : Nicolai Klavier - Wesley is free