The Eternal Daughter - Joanna Hogg

The Eternal Daughter op IMDb (5,9)

The Eternal Daughter op Moviemeter (2,86)
The Eternal Daughter op Wikipedia
 

Arthouse zoals arthouse bedoeld is. Erg fijn voor mij, maar waarschijnlijk te zwaar. te traag voor de meeste filmkijkers. Maar wie het proberen wil, die ziet de fenomenale Tilda Swinton hier een dubbelrol spelen in een licht mysterieuze film vol schimmige gotiek en vreemde karakters. 

Het hoofdpersonage Julie lijkt al volledig geënt op het veelzijdige wezen dat Tilda Swinton is. Julie is scenarioschrijfster die even niets uit haar pen krijgt: ze weet de volgende film er maar niet uit te persen.
Om die reden huurt ze een kamer in een hotel dat in een grijs verleden nog in bezit van de familie, maar toen gewoon als land- en woonhuis diende. Julie neemt haar moeder mee op dit tripje, zodat die de kans krijgt om herinneringen op te halen aan mooie, doch vervlogen tijden. Het zal ze niet licht vallen.
Moeder is aan het einde van haar krachten en dient door Julie goed verzorgd te worden. Ze maakt steeds maar korte rondjes met haar hond omdat ze moeder (die ook door Swinton wordt gespeeld) niet te lang alleen wil laten. Voeg daarbij dat het personeel in het hotel bot en afstandelijk is (heel het personeel? Nee, op een enkeling na natuurlijk) en u snapt dat Julie amper aan het schrijven toekomt. Sterker nog: ze gaat zich steeds meer bezig houden met de vermenging van heden en verleden, ze ontdekt bijzondere dingen over haar moeder: allemaal zaken die haar veel meer bezig houden dan haar werk (tenzij ze dit later natuurlijk in een filmscript verwerkt). Het is aan de kijker, dat snapt u.

Met: Tilda Swinton, August Joshi, Carly-Sophia Davies, Joseph Mydell

FIN - song : Bela Bartok - Music for strings, percussion and Celesta

Yardie - Idris Elba

Yardie op IMDb (5,8)
 Yardie op Moviemeter (2,72)

Yardie op Wikipedia

Zeg daar maar eens 'nee' tegen: een film onder regie van Idris Elba. Dat wil je zien, dat wil je meemaken, kansje wagen, daar wil je bij zijn. mensen. Ikke doen doen, met een gematigd gevoel tot gevolg. Elba heeft een sfeervolle film weten te maken, maar de karakters blijven allemaal iets te vlak waardoor de film - die absoluut fijn catchy elementen bevat - niet boven de middelmaat uitstijgt. Hoe dan ook: een combi van levenslessen, tropische ritmes, muziek én misdaad maken het geheel wel tot een onderhoudende anderhalf uur.

Denis is maar wat trots op zijn oudere broer. Die durft naar voren te stappen in de door bendeoorlog geteisterde wijk waar hij opgroeit. Als Jerry Dread gaat deze dj-muzikant een strijd aan met twee rivaliserende groepen: hij plaatst zichzelf letterlijk in het midden van hun territoria en hoopt met zijn muziek een boodschap van vrede uit te stralen. De wijk heeft lang genoeg geleden, tijd voor broederscchap nu. Dat gaat dus mis: Tiener Dennis ziet vanuit het toegestroomde publiek een wapen op zijn broer gericht worden, hij hoort het schot en hij ziet van wie het afkomt. Zijn broer verliest de strijd, maar voor Denis, die vanaf dat moment zijn geuzennaam "D" draagt, begint ie pas.

Een jaar of zes later is D zelf een volwassen man, vol van wraakgevoelens en vastberaden de moord op zijn broer hardhandig te wreken. Zijn ooit zo ferme belofte aan zijn broer om op het rechte pad te blijven, gooit ie terzijde. Hij gaat op zoek naar de jonge killer van destijds en belandt daarvoor in Londense drugskringen, waardoor al snel zijn eigen levensverwachtingen met sprongen dalen. De tocht naar gerechtigheid is geplaveid met nare confrontaties, maar D. denkt nog steeds zijn overleden broer een plezier te doen.

Met: Aml Ameen, Shantol Jackson, Stephen Graham, Sheldon Shepherd, Everaldo Creary

FIN - song : Skip Marley- Johnnie Was

Amrum - Fatih Akin

Amrum op IMDb (7,2)
 Amrum op Moviemeter (4,11)

Amrum op Wikipedia

Fatih Akin! Daar veert mijn filmhart altijd even van op, hoor, wanneer ik lees dat hij weer een nieuwe film gemaakt heeft. Immers, Akin is - wat mij betreft dan- verantwoordelijk voor een van de allerbeste films van de 21e eeuw, een film die inmiddels dus ook alweer 22 jaar oud blijkt. Sindsdien volg ik de man met verhoogde interesse: niet elke slag is raak, maar hij weet me met de onderwerpkeuze van zijn films altijd wel te raken. Het gaat bijna altijd om outcasts, waarbij vaak migratie een leidend thema is. Het maakte dat ik gisteravond direct al bij de voorpremière toesloeg. Welnu, ondanks de torenhoge waarderingen tot nu toe (4,11 !) kwam ik er minder in: dat komt door de ambivalentie die ik vaak voel als de hoofdrol van een film is weggelegd voor iemand in de kinderleeftijd: het werkt verhogend op het sentiment en de psychologie van een film, maar werkt daarentegen weer verlagend op het niveau van het acteerwerk. Dat laatste vond ik in deze wat matig; wel voldoende maar nog niet goed. Hoe dan ook: het verhaal is meeslepend. 

We stappen de film in gedurende de laatste weken van de Tweede Wereldoorlog. Het leven op het Waddeneiland Amrum wordt volledig bepaald door die verschrikkingen: er wordt weliswaar niet gevochten en er zijn geen bombardementen (al vliegen direct in het begin de Britse vliegtuigen al over), maar de humane gevolgen van de oorlog liggen tastbaar aan de oppervlakte. Er is voedselschaarste en armoede, er is een verdeelde maatschappij, er meren vluchtelingen aan op het rustige eiland en vele bewoners zijn nog actief in de oorlog of zijn juist overzee gevlucht vanwege de dreigingen.

Onze held Nanning merkt pas iets van de spanningen als hij argeloos zijn mond voorbij praat: aan de eettafel zegt hij dat op het eiland gesproken wordt over het einde van de oorlog. Moeder, overtuigd van de nazi-idealen, wil weten wie dat gezegd heeft en gaat verhaal halen. Het kost Nanning zijn baantje bij de boerin in kwestie, het kost het gezin de extra levensmiddelen die Nanning met dit werk verdiende. Als zijn moeder na de bevalling van Nanning's kleine broertje dan in een postnatale depressie vervalt, wil hij voor haar zorgen. Hij stelt alles in het werk om voor haar een bordje met witbrood, boter en honing te smeren. Maar hoe kom je aan die producten? Nanning begint aan een levensgevaarlijke tocht, die hem scherp tegenover de andere eilandbewoners zet. 

Met: Jasper Billerbeck, Laura Tonke, Diane Kruger, Detlev Buck, Lisa Hagmeister

Gezien in : Cinema Oostereiland
FIN - song : Hainbach - Amrum

Joe Speedboot - Sam de Jong

Joe Speedboot op IMDb
 Joe Speedboot op Moviemeter (3,00)

Joe Speedboot op Wikipedia

Het boek is inmiddels 20 jaar oud maar de film is nagelnieuw. Dermate nieuw dat er nog geen beoordeling op IMDb aan vast hangt, die is bij Moviemeter al wel beschikbaar: een zesje. En daar kan ik me wel aardig in vinden. Het boek van Tommy Wierenga (wat mij betreft de beste - of in ieder geval meest begenadigde- schrijver van ons land op dit moment) bevat een lyriek en een woordkeus die blijkbaar lastig in beelden te vangen is. Van het filmproject weet ik dat het meermaals is stopgezet en uitgesteld, maar plots kwamen dan toch de trailers voorbij. Voor mij reden om gisteravond naar de voorpremière te gaan. Volle zaal, goede sfeer, kom maar op met dit avontuur.

Fransje droomt groot. Groter dan de plattelandsomgeving hem toestaat: liggend in het gras gaat hij uitdagingen aan die van hem een samoerai moeten maken, een strijder met zwaard én penseel. Helaas heeft de maaimachine daar geen boodschap aan: Fransje komt onder het gevaarte terecht en eindigt met een dwarslaesie in ziekenhuisbed en rolstoel. Weg dromen, weg toekomst, de wereld is grauw en grijs en kent nul vooruitzichten.
Dat verandert als er plots een flamboyante gozer het rivierdorpje binnenwandelt. Net als Fransje droomt hij groot. Het verschil tussen hen is echter dat hij die dromen gewoon uitvoert. Of dat in ieder geval probeert. Fransje adoreert deze jongen die als Joe Speedboot door het leven gaat (niemand kent nog zijn echte naam). Joe helpt Fransje weer licht te zien, helpt hem om van zijn kamertje af te komen en het avontuur aan te gaan dat "leven" heet. In Joe's entourage lopen een paar durfallen mee, een van hen is de prachige PJ: een schoonheid die door Fransje in stilte bewonderd wordt, hij weet dat zijn verlamde lichaam voor hen nooit op enige wijze interessant kan zijn. Hoewel, die maffe Joe weet Fransje toch tot initiatieven te bewegen. De drie groeien in afwisselend tempo dicht naar elkaar toe én ver van elkaar af. Maar dan...toch weer naar elkaar toe.

Met: Daan Buringa, Tobias Kersloot, Qiqi van Boheemen, Chris Peters, Janni Goslinga, Hadewych Minis, Abbie Chalgoum

Gezien in : Cinema Oostereiland
FIN - song : Job & Fred Band - Snelle Boot

The Minute You Wake Up Dead- Michael Mailer

The Minute You Wake Up Dead op IMDb (4,5)
 The Minute You Wake Up Dead op Moviemeter (2,07)

The Minute You Wake Up Dead op Wikipedia

Je ziet het steeds vaker: gearriveerde acteurs die als "executive producer" op de titelrol staan. Soms is dat contractuele deal en doet de acteur in kwestie er verder weinig aan, soms is dat ook een kwestie van investeringen. Als het hier om het laatste geval gaat, ben ik bang dat de toch majestueuze Morgan Freeman hier een enorme mispeer heeft gemaakt. Het is namelijk moeilijk te bevatten wat hij in dit project zag, waarom stapt een grootheid in films die hard moeten knokken om zelfs de status van B-film te halen? Eerder constateerde ik dat ook al bij John Malkovich, die ook al zo ver is afgedreven van de knappe lijst met titels die hij eerder opbouwde.
Hoe dan ook: deze film begint met de vertelstem van Morgan Freeman. Dan heb ik alvast het grootste pluspunt genoemd.

Sheriff Fowler weet niet wat hem overkomt: hij genoot van een rustig baantje in Bare Hollow, waar de grootste reuring komt van parkeerovertredingen en openbare dronkenschap. Nu is echter alles anders: investeerder Russ Potter heeft veel mensen in de stad omgepraat om te investeren in een groot fusieproject. Nu dat niet door blijkt te gaan, zijn veel mensen hun investeringen kwijt, spaargeld 'n all.

Russ is dus niet populair en zet kwaad bloed overal waar hij gaat. Alleen zijn knappe buurvrouw, serveerster Delaine praat nog enigszins constructief met hem. Vooralsnog zoeken we daar nog niks achter, maar dat zal snel veranderen. Plotseling volgen een reeks sterfgevallen elkaar op, waarin de sheriff al snel een verband begint te zien. En er zijn een paar mensen in het stadje die helemaal niet willen dat Fowler in hun zaken komt neuzen.

Met: Morgan Freeman, Cole Hauser, Jaimie Alexander 

Operation Fortune: Ruse de Guerre - Guy Ritchie

Operation Fortune: Ruse de Guerre op IMDb (6,3)
 Operation Fortune: Ruse de Guerre op Moviemeter (3,04)

Operation Fortune: Ruse de Guerre op Wikipedia

Maandagavond bleek een mooie avond om wat opruiming in de harde schijf te coördineren. Twee matige films moesten na een view het veld ruimen (ok de een was heel matig, de andere - deze- had nog wel zijn goede momenten en zelfs één heel goede dreigende scene). Eerst deze: Actiekomedie is altijd een wat lastige term, want het hangt er maar van af wat de kijker onder "komedie" verstaat. Je moet van Jason Statham's stijltje houden bijvoorbeeld. Doe ik niet zo zeer, ik kon zelf veel meer genieten van de volop schmierende Hugh Grant, die na "Heretic" een nieuwe rol van poeslieve engerd op zich neemt. Laat dat maar aan Guy Ritchie over. 

De spionage-hoofdkwartieren in London zijn in rep en roer. Wij vliegen de kantoren van MI6 binnen waar directeur Knighton zijn irritante doch kwalitatieve medewerker Nathan bij zich roept: er zijn signalen dat de internationale onderwereld iets groots aan het voorbereiden is. Wát, dat weten ze nog niet. Wíé, dat weten ze nog niet. Ze hebben alleen een lichte verdenking van "wáár" het moet plaatsvinden. Nathan wordt gevraagd om een team te formeren en een plan van aanpak te bedenken. Nathan is een snob, maar hij weet wel een competente club mensen voor zich te laten vliegen: de vechtjes Orson Fortune, de briljante nerd Sarah Fidel en de trefzekere JJ gaan op pad, maar krijgen nog de melding mee dat ze niet alleen tegen de onderwereld ten strijde trekken maar dat er ook intern in de Londonse spionagewereld concurrentie is: hun feitelijke collega Mike blijkt in dit project hun concurrent, die wil eerder met de eer gaan strijken dan dat hij het Nathan's clubje gunt.
Lang verhaal kort: Oekraïense onderwereld is bezig om een AI-tool aan te schaffen die op de markt gebracht wordt door de vermaarde crimineel Greg Simmonds. Van die laatste weet Fortune de zwakke plek: hij adoreert de simpele filmster Danny Francesco. Die laatste wordt ingepalmd om de rol van zijn leven te spelen: hij moet zich voordoen als potentieel koper op de door Simmonds georganiseerde veiling De rest, beste lezer, is pief-paf-poef.

Met: Jason Statham, Aubrey Plaza, Hugh Grant, Josh Hartnett, Cary Elwes, Bugzy Malone, Eddie Marsan

FIN - song : Chris Beansted & Chamber Orchestra of London - Operation Fortune

La Grazia (aka Grace) - Paolo Sorrentino

La Grazia op IMDb (7,3)
 La Grazia op Moviemeter (3,50)

La Grazia op Wikipedia

Niet elke klap is raak, maar een filmliefhebber als yours truly veert flink op wanneer er een nieuwe film van Paolo Sorrentino verschijnt. Zijn "La Grande Bellezza" was een van de allerbeste films van het vorige decennium (althans voor mij), mede door het fenomenale acteerwerk van zijn filmmuze Toni Servillo. Diens onnavolgbare mimiek speelt hier opnieuw een hoofdrol. Sorrentino kiest opnieuw voor een verhaal dat in anderhalve minuut te vertellen is, maar pakt rondom de gebeurtenissen opnieuw heerlijk dramatisch uit. Ik ben ervan en zou het enorm jammer vinden als u dat niet bent. Ik kwam met warme gevoelens uit de voorpremière vandaan gisteren.

Het loopt al flink tegen het einde van zijn zoveelste termijn. En daar is president Mariano de Santis maar wat blij mee, hij is moe. Moe van alle repetitieve politieke processen, moe van de scherpe controle door zijn dochter (die in de gaten houdt of de Santis niet te veel rookt of te slechte dingen eet), moe van het gemis van zijn overleden vrouw, moe van de machtsstrijd die achter zijn rug om gespeeld wordt om zijn straks vacante positie te verwerven. Moe, maar niet verveeld: zijn gedachten zijn nog steeds springlevend.

Er liggen nog drie handtekeningen op hem te wachten, zwaarwegende handtekeningen ook: twee daarvan betreffen gratieverzoeken voor twee spraakmakende moordenaars, de ander gaat om het ondertekenen van een nieuwe euthanasiewet. U snapt: het zal gaan draaien om moraal, om geweten en om gevoeligheden in de maatschappij. De Santis wikt, De Santis weegt, De Santis overlegt met zijn adviseurs, met zijn dochter-assistent, met een jeugdvriendin en met een mogelijke opvolger. Overleggen prima, maar niemand zal De Santis' besluiten beinvloeden. Niemand anders dan hijzelf. Of...?

Met: Toni Servillo, Anna Ferzetti, Massimo Venturiello, Orlando Cinque, Milvia Miragliano

Gezien in : Cinema Oostereiland
FIN - song : CNN Mikey - For my people