dinsdag, november 17, 2026

The Only Living Pickpocket In New York - Noah Segan

The Only Living Pickpocket in New York op IMDb (7,3)
 The Only Living Pickpocket op Moviemeter (3,59)

The Only Living Pickpocket in New York op Wikipedia

Deze gemist op ons lokale filmfestival, maar ik wist al dat ik m snel zou gaan inhalen zodra ik de kans kreeg. Immers, een film met de op het oog zo sullige acteurs John Turturro en Steve Buscemi (en  aandoenlijke bijrollen voor Giancarlo Esposito en een verrassende Jamie Lee Curtis) lijkt meestal recht in mijn straatje. Nog los van het innemende acteerwerk kent deze film ook prachtige, voornamelijk sympathieke ontwikkelingen waardoor je met een bijzonder gevoel de zaal verlaat. Tof dit!

Hij schept nog eer in zijn werk, onze (anti)held Harry Schleman. Natuurlijk vertegenwoordigt hij een slechte kant van de maatschappij (hij jat immers alles wat los en vast zit) maar hij kiest zorgvuldig zijn slachtoffers en zorgt steeds voor louter materiële schade bij de mensen die dit treft. Hij is een ouderwetse zakkenroller die spiedend door de metro gaat en op straat rondkijkt of er goed gevulde tassen uit geparkeerde auto's te trekken zijn. Dit laatste doet hij bij de jonge blaaskaak Dylan: op slimme wijze krijgt hij diens gerestaureerde wagentje open, hij trekt de sporttas van de achterbank en duikt weer de metrobuis in. Hij schrikt als hij in de tas een wapen aantreft (vliegensvlug ontdoet hij zich daarvan) en hij neemt wat klein spul mee. Daaronder zit een USB-chipkaart die Harry's verdere dag en verdere leven zal gaan bepalen.

Dylan is namelijk lid van een machtige en gevaarlijke maffiafamilie en die chipkaart bevat gegevens die van onschatbare waarde zijn voor ze. Terwijl Harry probeert de op het oog waardeloze spullen te lozen bij zijn favoriete pandjesbazen, zet Dylan de jacht op Harry in. Dat laatste lukt, hij grijpt de zakkenroller bij de kraag en meldt hem dat hij een aantal uren heeft om de USB-chipkaart terug te brengen, anders zal niet alleen Harry maar ook zijn catatonische vrouw de avond niet halen. De liefdevolle Harry spoedt zich koortsachtig door de straten van New York: hij snapt dat hij een foute afslag heeft genomen en probeert nu zijn eigen gezicht (en vooral dat van zijn vrouw) te redden.

Met: John Turturro, Steve Buscemi, Will Price, Giancarlo Esposito, Victoria Moroles, Jamie Lee Curtis


FIN - song : Gary Lionelli - That's where he got you
FIN - song : Bobby Short - I happen to like New York

maandag, november 16, 2026

Falcon Lake - Charlotte Le Bon

Falcon Lake op IMDb (7,0)

Falcon lake op Moviemeter (3,52)
 Falcon Lake op Wikipedia

Gisteravond bleek een fijne avond om de harde schijf een stukje leeg te trekken. Onderaan de lijst stond deze, die zou dus komende week gaan vervallen. Ondanks de beschrijving toch maar aangeklikt: er bleek een solide coming-of-age film uit te komen met fraaie natuurbeelden en een mooie ontwikkeling in de personages van de hoofdrol-pubers.

Bastien komt met zijn ouders aan bij het vakantiehuisje van vrienden. Prachtig meertje om de hoek, fraaie bossen ook. Niets van dit alles is echter zo interessant als de dochter van het bevriende echtpaar. Chloé is nét iets ouder dan Bastien (die zich subiet een stoerheid aanmeet en plots Bas wil heten).

Hij volgt het meisje waar ze gaat, ook als zij met spannende jongens afspreekt. Het maakt hem kleiner dan hij wil zijn, maar gaandeweg begint Chloé zich toch echt tot hem te richten. Hun wederzijdse interesse neemt toe, het net iets oudere meisje overlaadt de jongeman met iets te veel seksuele gedachten en dromen. Hoe kan dit goed gaan?

Met: Joseph Engel, Sara Montpetit , Monia Chokri



zondag, november 15, 2026

Captain Nova - Maurice Trouwhorst

Captain Nova op IMDb (5,5)
 Captain Nova op Moviemeter (2,72)

Captain Nova op Wikipedia

Mijn liefde voor jeugdfilms is danig bekoeld nu ik zelf geen kinderen meer heb die in de daartoe interessante leeftijd zitten (en de kleinkinderen zijn daar dan weer net te jong voor). Desondanks krijg ik er best nog wel wat van mee vanuit de pers en daarom wist ik ook dat ik deze misschien toch wel zou kunnen doorstaan. Dat bleek: aantal fijne bekende gezichten zoals Anniek Pheifer en Pierre Bokma maar wat vooral pakkend bleek, was de uiteindelijke thematiek. Halverwege de film ging ik iets rechter op zitten omdat ik een analogie zag met de grootste recente "flop" in de filmwereld: beide films waarschuwen tegen hetzelfde gevaar. Great minds think alike, het maakt deze film waardevoller dan je vooraf zou denken. 

Ze kan aan de bak: hoofdpersoon Nova stapt in haar ruimtecapsule en reist door de stormachtige ruimte terug in de tijd. Dat doet ze gericht, dat doet ze gedegen: er is een opdracht. Echter, er gaat iets mis: doordat ze terugreist in de tijd is ze bij haar landing op aarde daadwerkelijk jonger dan toen ze vertrok. Het doet aan haar daadkracht niets af: ze is op missie. 

Eerst moet ze herstellen van de crash landing, ze krijgt daarbij hulp van de jonge lieverd Nasrdin, die al snel doorheeft dat dit leuke meisje veel in petto heeft en dat hij haar dus te vriend moet houden. Met de politie op de hielen werken ze toe naar hun uiteindelijke doel: ze moeten de ledenvergadering van de machtige oliebaronnen verstoren, ze moeten hun plan om te gaan boren op de Noordpool verijdelen. Maar ja, twee tieners tegen de zakenwereld én tegen de politie, dat is me nogal een taak.

Met: Anniek Pheifer, Kika van de Vijver, Marouane Meftah, Ergun Simsek, Pierre Bokma , Hanna van Lunteren

FIN - song : Ditty - Wonder
FIN - song : Nielson - Toekomst in je hand

zaterdag, november 14, 2026

Laatbloeier - Jelle de Jonge

Laatbloeier op IMDb (6,8)
 Laatbloeier op Moviemeter (4,00)

Laatbloeier op Wikipedia

Laat mij u meteen maar uit de droom helpen: de nieuwste film van Jelle de Jonge haalt het niet bij zijn vorige. Waar "De Terugreis" over het algemeen fris werd gebracht, ligt hier bij vlagen oubolligheid of op zijn minst clichévorming op de loer. Dit lijkt in tegenspraak met het rebelse personage dat Raymonde de Kuiper speelt, maar het is wat het is: op zijn best refereert de film bij vlagen aan "Being There" (een door zijn onbeduidenheid plots heel uniek en interessant lijkende hoofdpersoon) maar het is niet genoeg. De Kuyper en haar tegenspeler John Buisman maken het overigens wel een soepel acceptabel geheel, er zit voldoende personage-karakteristiek in om beiden tot het einde van de film overeind te houden. 

Joke heeft alles tot in de puntjes geregeld. Dit moet het finest hour van haar man worden. Ze schreef zijn afscheidsspeech, ze legde zijn kleding klaar en ze zorgt dat hij voor de speech niet te veel drinkt. Wat kan er nog misgaan op Ben's pensioneringsfeestje? Nou, heel veel dus. Ben kijkt op het briefje, hakkelt en spreekt plots een heel andere, een totaal onverwachte tekst uit: het eerste wat hij hierna gaat doen is... scheiden! Niks geen camperreis door Europa, nee, Ben trekt zijn stutten en wil weg van Joke.

En daar zit ze dan, op de bank: wat nu? Ze had alles voorbereid om samen eropuit te trekken maar dat gaat m niet worden: geen rijbewijs, geen man, geen plan. Langzaam pakt ze zichzelf weer bij elkaar en ze vindt zelfs werk door sluw iemands ziekteverlof in te gaan vullen. Plots zit ze in een andere wereld: niet alleen staat ze zelfstandig voor haar eigen beslissingen, ook wordt ze op haar werk continu geconfronteerd met hippe jongeren die anders denken, anders praten en anders eten dan alles wat Joke tot dan toe kende. Iedereen zou hier hard weglopen, maar Joke beseft dat juist dát is wat ze altijd gedaan heeft. Ze wil het anders doen, ze meet zichzelf een ander personage aan en blijkt plots een gewaardeerde vrijgevochten vrouw. Ging alles maar zo makkelijk..

Met : Raymonde de Kuyper, John Buisman, Laura Bakker, Jetty Mathurin, Daniel Cornelissen

NOOT : Eigenlijk denk ik dat ik dit jaar behoorlijk mijn best gedaan met de vaderlandse feelgood-komedies, van de reeks "Champagne".  "Toutes Directions", "Wen er maar aan" en "Laatbloeier" vond ik de eerstgenoemde met afstand het best genietbaar.


FIN - song : Robert Knight- Everlasting love

vrijdag, november 13, 2026

Como el viento (aka Crossing) - Jacqueline van Vugt

Como el viento op IMDb (5,9)
 Como el viento op Moviemeter (2,45)

Como el viento op VPRO Cinema

Doordat ik met enige regelmaat een check doe op de programmering van NPO 2 en 3 op de vrijdag- en zaterdagavond ontdek ik vaak nog filmtitels die bij de filmtheaters buiten de boot vallen. Van deze kan ik me bijvoorbeeld niet herinneren dat ik hem in de lokale programmering heb zien staan. Daar is dus de harde schijf voor. Hoewel de film niet aan alle kantten geslaagd is, ben ik toch wel blij dat ik deze mozaïekfilm heb bekeken. Neem nou de acteurslijst (Gijs Naber, Hadewych Minis, Karim Saidi, Antonio Estrada. Samen maken ze een internationaal product dat op de beste momenten beklijft en op de andere verwachtingen kweekt voor nieuw werk van regisseur en acteurs.

We stappen op de boot (want als ik zeg: "we gaan het schip in" ben ik iets te sfeerbepalend). De ferry van Marokko naar Spanje, om precies te zijn. We zien de Marokkaanse kapitein een hut klaarmaken voor zijn vrouw en dochter, waarbij hij vooral met de laatste het een en ander te verhapstukken heeft. We zien het Nederlandse gezin in de file voor de inscheping, aan de onderlinge irritaties is te zien dat het al een vermoeiende vakantie is geweest maar dat er mogelijk meer speelt. Aan de overkant volgen we het RodeKruis-duo dat net een drenkeling uit de Spaanse haven vist en zich nu voorbereidt op de komst van de ferry.

Net zoals de ferry gaat het verhaal heen en weer: drie lijnen, elk met hun onderlinge irritaties én liefdevolle gevoelens die af en toe elkaar raken. Een mooi spel voor de kijker om de sympathie steeds even te verleggen.

Met: Gijs Naber, Hadewych Minis, Karim Saidi, Antonio Estrada

FIN - song : Blossom Dearie - Manhattan

donderdag, november 12, 2026

The Cycle of Love - Orlando von Einsiedel

The cycle of love op IMDb (7,9)
 The Cycle of Love op Moviemeter (4,08)

The Cycle of Love op Wikipedia

Lang had ik er tegenaan gehikt omdat ik niet goed weet of ik een stevig gedramatiseerde documentaire wel zou trekken. Reacties uit mijn omgeving waren echter voornamelijk positief, dat bleek doorslaggevend om in 1 van de laatste vertoningsweken deze honingpot alsnog te gaan bekijken. Het verhaal kent een ongelooflijke hoeveelheid magie waardoor ik moeite heb om het allemaal voor waar aan te nemen. Ik neig dus meer naar het beoordelen als speelfilm dan als documentaire maar ook dat is natuurlijk een prestatie op zich. Een feelgoodverhaal over liefde en doorzettingsvermogen, dat heeft toch nog nooit iemand kwaad gedaan?

PK is op de verkeerde plek geboren. Niet alleen op de verkeerde plek: ook nog eens bij de verkeerde mensensoort. Althans: volgens Indiase begrippen. PK wordt in een Dalit-gemeenschap geboren en dat is een bad sign: hij behoort tot de onaanraakbaren, hij is lid van de onderste kaste van die griezelige samenleving. Nooit zal hij doordringen tot hogere kringen, nooit zal hij kans maken op een menswaardig bestaan met goede baan en voldoende gemoedsrust. Hij reist naar Delhi om daar toch nog te proberen te overleven. Dat doet hij door op straat portretten te maken van toeristen en van anderen die zich het schamele bedrag kunnen veroorloven dat hij er voor vraagt. Het is 1975, plots zit hij tegen een Zweedse toeriste. 

Deze Lotta heeft geen weet van PK's sociale status en benadert hem derhalve zoals mensen andere mensen horen te benaderen: ze luistert, ze glimlacht, ze voert een gesprek. Dit is niet alleen een fijne ervaring voor PK, hij hoort tussen haar uitlatingen door ook dat deze Lotta eigenlijk volledig voldoet aan de beschrijvingen die een waarzegger bij PK's kraambed over hem uitstortte. Hun ontmoeting is niet toevallig, het stond in de sterren geschreven. Althans: zo denkt PK; Lotta is daar minder van overtuigd en reist na een paar fijne weken terug naar haar thuisland. Als ze twee maanden later - tegen haar belofte in- niet terugkeert in Delhi, neemt hij zelf het initiatief: hij zal haar gaan opzoeken. Maar ja: geen geld voor een vliegticket dus de enige mogelijkheid is per fiets. Zelf heb ik het nooit overwogen, maar PK is vastbesloten van Delhi naar Boras, Zweden te fietsen. Ontberingen liggen in stapels voor hem klaar, maar liefde maakt sterk. 


FIN - song : Patrick Jonsson/Daniel Gadd- Growing old together

woensdag, november 11, 2026

Primetime - Lance Oppenheim

Primetime op IMDb (6,9)
 Primetime op Moviemeter (3,12)

Primetime op Wikipedia

Zelf ben ik geen televisiekijker. Ja, natuurlijk heb ik wel zo'n ding in huis staan maar voor veel anders dan quizzen, films op VRT of NPO en voor journaals gebruik ik m niet. Het steeds meer voorgeprogrammeerde en vercommercialiseerde nieuws, de verwerpelijke bouwstenen van de talkshows en de overdaad aan reclameblokken maken dat ik me er lang van heb afgewend. En als u denkt dat dit een modegril is, kan ik u melden dat ik de eerste 10 jaar dat ik zelfstandig woonde óók geen tv-toestel in huis had. Waarom deze lange inleiding? Welnu, de fenomenen reality-tv en misdaadtelevisie zijn geheel aan mij voorbij gegaan. Nooit zou, nooit zal ik smullen van onderwerpen als waar de hieronder te bespreken film over gaat. Waarom ik m dan toch keek? Welnu: film brengt extra lagen, film brengt verdieping. En film brengt acteerwerk met zich mee. Om dat laatste maar bij de nek te grijpen: de hoofdrol in deze film is voor Robert Pattinson, die wat mij betreft met een heel sterke reeks bezig is. To Die For, The Drama, klein stukje Odyssee, hij is het jeugdidool zijn gelukkig al lang voorbij. Hij mengt zich hier in een film die - gelukkig voor mij- een behoorlijk andere kant opgaat dan je op basis van de synopsis zou verwachten. Het maakte dat wij ons goed vermaakt hebben gistermiddag, "prima film" vonden wij.

Pattinson komt hier als Chris Hansen de trap af. Hij loopt de set op waar een lokaas-acteur op het punt staat een seksueel roofdier te ontmaskeren. Aan die laatste term ontleent hun tv-programma zijn naam: "To catch a predator" is een tv-show zoals ie alleen maar in het perfide Amerika gemaakt kan worden. Online wordt contact gelegd met eenzame zolderkamertjes, waar seksuele frustratie te welig tiert. Ze maken "minderjarigen" accounts aan en proberen afspraken te regelen met op misbruik beluste mannen. En als zo iemand dan toehapt, staat de redactie van Hansen's show klaar om een locatie te regelen waar alles op camera kan worden gezet om dit vervolgens uit te zenden op een tv-kanaal. Wij vinden dat hier - vooralsnog - verwerpelijk maar in Amerika kan dit een hit worden. "To catch a predator" wordt aangekocht door het grote NBC, het gaat naar de belangrijkste uitzendtijden van de dag, Amerikanen zullen dit moeten zien.

Presentator en redactie lijken zich van geen kwaad bewust, ze denken goed te doen. Al te gemakkelijk stapt men over de gevoelens van de undercover-acteurs heen, bovendien heeft men niet in de gaten dat wat zij doen net zo makkelijk henzelf kan overkomen. Hansen wordt gefotografeerd in een restaurant als hij met een andere vrouw afspreekt, chantage komt er al snel aan. Het maakt dat hij de scherpte verliest die zijn show vereist, het maakt dat zijn redactie aan hém en aan het programma zelf begint te twijfelen én het maakt dat de undercover-acteurs plots kansen zien om het spotlight naar zich toe te trekken. Er rest hen maar één ding: er moet een nog schokkender uitzending komen, er moet en zal een prominent worden ontmaskerd. Roofdier en prooi, het lijken uitwisselbare rollen.

Met: Robert Pattinson, Merritt Wever, Skyler Gisondo, Phoebe Bridgers, Matthew Maher

Gezien in : The Movies

FIN - song : Ari Balouzian- SAG Card

FIN - song : Phoebe Bridgers - On Video

The Only Living Pickpocket In New York - Noah Segan

The Only Living Pickpocket in New York op IMDb (7,3)   The Only Living Pickpocket op Moviemeter (3,59) The Only Living Pickpocket in New Yor...