The Quiet Girl (aka An Cailín Ciúin) - Colm Bairéad

The Quiet Girl op IMDb (7,7)
 The Quiet Girl op Moviemeter (3,74)

The Quiet Girl op Wikipedia

Kan een film, net als goede wijn, rijpen met de jaren? Zelfs als ie al bij verschijning een vroegrijpe uitstraling heeft? Hoe het ook zij, bij het opnieuw bekijken van deze aangrijpende doch schitterende boekverfilming werd ik zo mogelijk nog meer gegrepen als de eerste keer.
Het ontwapenende spel van de jonge hoofdrolspeelster, de onbeholpen menselijke warmte binnen het opvanggezin, het hoopvolle in kleine dingen en gebaren: deze film heeft een bepaalde humane magie die je onvoorwaardelijk bij de keel grijpt (het kán natuurlijk dat dit je helemaal niets doet, maar ik vraag me dan ernstig af hoe je dan in het leven staat). Prachtig, prachtig.
Mijn recensie van destijds (mei 2023) : BEGT recensie "The Quiet Girl"

The Instigators - Doug Liman

The Instigators op IMDb (6,2)
 The Instigators op Moviemeter (2,82)
The instigators op Wikipedia 

Dat er zelfs bij de humor in een film zoveel fout gaat dat ie daardoor uiteindelijk best te behappen wordt, dat is toch wel een vreemd fenomeen. Hier speelt Matt Damon in plaats van zijn gebruikelijke zelfverzekerde stoere actieheldenrol een keer een twijfelende en zelfs een beetje mislukte sukkelaar. Hij wordt daarin bijgestaan door de opnieuw degelijke Casey Affleck, die als altijd iets meer diepte in zijn karakter weet te leggen dan broertje Ben normaal doet. De film van Doug Liman is in zijn geheel verre van wereldschokkend, maar vermakelijk mag je het wel noemen.

Rory is er duidelijk in naar zijn psychiater, dokter Rivera. Hij is een loser, hij heeft het verprutst en blijft eigenlijk alleen overeind om te proberen zijn fouten richting zijn kind recht te zetten. Hij kondigt haar zelfs aan dat - zodra hij slaagt in die correcties - het leven voor hem verder niet zo hoeft. 
We zien hem instappen in een overval-plan van de opgewonden crimineel Mr Besegai. De opdracht lijkt eenvoudig: op de avond van het fondsenwervingsbal voor de burgemeester van Boston, de door en door corrupte Mayor Miccelli, moeten zij diens kantoortoren binnendringen en de die avond fors gevulde kluis leegroven. Rory vindt het allemaal best, als hij maar zijn benodigde schuldbedrag van 32.480 dollar incasseert voor deze klus. Hij wordt voor deze klus gekoppeld aan twee hem onbekende kruimeldieven, waarvan vooral de onverschillige Cobby veel van Rory zal gaan vragen.
U snapt, de ripdeal gaat niet helemaal goed, de derde man komt om en Rory en Cobby moeten met z'n tweeën op de vlucht, achtervolgd door een woe-de-nde burgemeester die vooral de van hem gestolen armband terug wil hebben. De stunteldieven krijgen het zwaar.

Met: Matt Damon, Casey Affleck, Hong Chau, Ving Rhames, Michael Stuhlbarg, Ron Perlman, Alfred Molina, Toby Jones
                              
FIN - song : Thunderclap Newman - Something in the air

Happy Single- Anna van Keimpema

Happy Single op IMDb (5,5)

Happy Single op Moviemeter (2,52)
 Happy Single op Wikipedia

Het is werkelijk niet te stuiten, de stroom Nederlandse romkoms die nu al een aantal jaren voortdendert. Het is lastig om te ontkomen aan de gedachte dat hier de dollartekens het belangrijkste argument zijn voor deze aanhoudende productie. "Welke beroepsgroep hebben we nog niet gehad?", "Hebben we er al een die in Utrecht speelt?", "Kunnen we er een Robinson-achtig survival-elementje in stoppen?". Natuurlijk, deze werkwijze is in Hollywood én in Bollywood tot norm verheven, ook uit andere landen komt een pulpproductie waarvan we het leeuwendeel niet te zien krijgen, maar het kán anders. Hoe dan ook, ik keek deze. En ik hield er louter een blik aan over van "zit er iets bruikbaars in voor onze filmquizzen? Ideetjes? Acteurs? Scenes misschien?" De rest, mensen, is statistiek.

De jonge psychologe Mollie denkt van zichzelf dat ze verstandig opereert op de liefdesmarkt maar ze stapt al snel over haar eigen grenzen heen als ze de frisse Otis ontmoet. Om elkaar heen draaien, vliegen afvangen, nóg een ontmoeting, seks. Niks mis mee, jong ben je maar eenmaal. 
Tja, zo makkelijk gaat dat dus niet. Want als er de volgende dag een nieuwe collega wordt geïntroduceerd op het werk snapt u natuurlijk al direct wie die gast dan wel is. En u snapt ook dat dit Mollie danig in verwarring brengt: ja, hij is knap en sexy en zo, maar hij is ook enigszins verwaand over het vakgebied. En daarmee vormt hij dus een bedreiging voor Mollie. Ze zoekt naar een manier om hiermee om te gaan en besluit haar laatste verovering op afstand te zetten. Het leidt tot verwarrende situaties op de werkvloer, maar nog méér op de bedrijfsfeestjes en dito trainingsdagen. De vraag stellen is hem beantwoorden: komt dit nog goed?

Met: Jamie Grant, Juvat Westendorp, Sanne Langelaar, Andre Dongelmans, Barbara Sloesen, Peter Blok, DIck van den Toorn, Henriëtte Tol, Maaike Martens

FIN - song : Walk the Moon- Shut up and dance

Rocco & Sjuul - Anna van der Heide

Rocco & Sjuul op IMDb (6,4)
 Rocco & Sjuul op Moviemeter (2,64)

Rocco & Sjuul op Wikipedia

Als je dan toch door onwelvoeglijkheden een weekje aan de bank gekluisterd bent (en daardoor niet naar de filmzaal kunt), kun je mooi weer eens door je harde schijf bladeren. Een aangename "Oh ja, deze ook nog niet gezien" bekroop me toen ik deze zag staan. Had wel in onze zalen gedraaid maar ik had steeds maar niet de stap genomen. Daar zal een reden voor geweest zijn maar hoe fout bleek ik daarmee te zitten: een héél fijn sfeertje in deze romkom, waarbij je in ieder geval kunt rekenen op het zekere acteren van Beppie Melissen (in ons land een buitencategorie, zij). Hoewel je nergens op verrassingen hoeft te rekenen, zit de film toch goed genoeg in elkaar om je bij de hand te nemen. Prima te doen.

Melissen speelt Sjuul, een energieke vrouw van 70 die dienstbaar is aan iedereen om zich heen: de behoeftige overbuurvrouw wordt zeem en trekker uit de handen genomen, de kleinzoon wordt op tijd bij het schoolplein opgehaald om mee te gaan naar zwemles. Dit alles terwijl zij tussendoor élke dag de rit maakt naar het verzorgingstehuis waar haar man sinds een beroerte in is beland. Zijn leven is eindig, zij weet het en iedereen weet het, maar zij zal nimmer haar zorgzaamheid loslaten. Ze is derhalve de hele dag in touw met van alles en niks, maar is er een van het "niet klagen maar dragen" principe.
Dan, plots, midden op straat: daar staat ie. De net zo oude Rocco, haar danspartner uit hun tienerjaren. Smoorverliefd was ze op de Egyptische charmeur, maar nimmer gaf ze daaraan toe. Rocco is gescheiden maar vooralsnog slechts van tafel en bed: hij voert nog steeds een schoenenwinkel samen met zijn ex. Schoorvoetend tasten de twee elkaar af, beiden met de ballast van een mensenleven aan hun rug hangend. Ze weten: er zit nog steeds iets, maar er zijn te veel barrières (en er is te veel weerstand) om ook maar iets met elkaar te willen opzetten. 
Met: Beppie Melissen, Sabri Saad el-Hamus, Anniek Pheifer, Nazmiye Oral, Ingeborg Elzevier

FIN - song : Plaza Beats- Alive

Warhorse One- William Kaufmann/ Johnny Strong

Warhorse One op IMDb (5,4)
 Warhorse One op Moviemeter (2,44)
Warhorse One op Wikipedia 

Omdat er deze week toch alweer sprake was van het inzetten van Amerikaanse grondtroepen kon ik daar deze film wel tegenover stellen, over het debacle dat de VS in Afghanistan heeft ervaren. Feitelijk is dit een "All American Hero" verhaal over de eenling die het opneemt tegen de overtallige vijand en die daar natuurlijk als een ongekende Rocky uit vandaan wil komen. Het mocht wat, het verhaal is sleets maar dat verhoudt Hollywood er niet van steeds maar zulke verfilmingen naar buiten te willen brengen. Ik denk niet dat er in Europa één iemand voor naar de bioscoop gegaan is (en dat ook niet doet bij de films die straks ongetwijfeld over de Iran-Epic Fury-oorlog gemaakt zullen worden. Als u daar echter anders over denkt, moet u deze zeker aanklikken.

Met zijn Warhorse-eenheid vliegt commando Richard Mirko over de valleien van Oost-Afghanistan. Ze doen dat als een van de laatst overgebleven units. Beter zouden ze weg zijn, maar er is nog een missie te volbrengen: een Amerikaans zendelingengezin is met een jeep op de vlucht voor Taliban- en IS-troepen, richting de grens. Aan Warhorse One en zijn team om dat gezin (vader, moeder, zoon, dochter) te redden uit de schietgrage klauwen van de bebaarde primitieven. Dan gaat het mis: de helicopter wordt beschoten, Mirko wordt eruit geslingerd terwijl de rest op de bergwanden crasht. Daar zit hij dan, in zijn eentje: met zijn rugzak vol bewapening en vol apparatuur. Hij kan wel communiceren met zijn eenheid maar hulp is ver te zoeken. 

Het advies om een veilig heenkomen te zoeken tegen de Taliban-milities slaat hij in de wind, hij acht het zijn plicht de missie dan maar in zijn eentje te voltooien. Voor het gezin komt dat te laat, slechts de vijfjarige dochter blijkt nog in leven nadat ze op die milities zijn gestuit. Het vereenvoudigt de missie van Mirko in die zin dat ie nu maar één persoon hoeft te beschermen en te redden, maar ja: hoe doe je dat tegen zo'n overmacht? Hoe bereik je veilig gebied? Enter: the hero!
Met: Johnny Strong, Athena Durner, Raj Kala

FIN - song : Blackchords- Sinking like stone

Dangerous Waters - John Barr

Dangerous Waters op IMDb (5,3)
 Dangerous Waters op Moviemeter (2,53)

Dangerous Waters op Wikipedia

Blijkbaar heb ik deze week behoorlijk in troebel water gevist, want de dag vóór "Amsterdamned" bekeek ik deze. Opnieuw geen pleziervaart. Bij deze film gaat het dan gelukkig niet om het gevaar van onderen, nee: hier is ouderwets de mens de klootzak die een onschuldig en romantisch ogend boottochtje kan versjteren. Het is allemaal niet heel goed, wel is het goed om te vermelden dat deze film uit 2023 een van de laatste werken was waarin we acteur Eric Dane te zien kregen, de beste man is inmiddels aan een ernstige ziekte bezweken. Het geeft deze film nog enige historische waarde, voor het overige wacht vergetelheid.

Hoewel ze het samen best redden, ziet Rose haar moeder Alma toch wanhopige pogingen doen opnieuw aan de man te komen. Het kost Rose moeite om enthousiasme op te brengen als mammie vertelt dat ze zijn uitgenodigd voor een zeilvakantie met haar nieuwe vriend. Rose heeft hem nog nooit ontmoet en moet nu blijkbaar meteen tww weken lang met hem doorbrengen op een kleine ruimte. Haar support voor haar moeder wint het van haar wantrouwen, met de nodige reserves stapt ze in de auto om mam's nieuwe stoere kerel te ontmoeten.

Van begin af aanvoet Rose dat er iets niet in de haak is met deze Derek. Filmwetten leren ons dat ze daarin wel eens snel gelijk kan krijgen. Terwijl mama zich superhappy voet en de champagne aanbreekt om haar nieuwe leven te ieren, ziet Rose met een bootje naderen. En niet zomaar, nee, met een noodgang. BAM! Gewapende mannen springen aan boord, het begin van een levensgevaarlijke reeks handeling. Wie is er hier stoer?

Met: Odeya Rush, Eric Dane, Saffron Burrows, Ray Liotta

FIN - song : Ezi - Need you like that

Ghahreman (aka A Hero ) - Ashgar Farghadi

A Hero op IMDb (7,5)
 A Hero op Moviemeter (3,41)

A Hero op Wikipedia

De ayatollah's, de kaliefs, de grootmoefti's. Ik vertrouw ze voor geen cent. Nog voor geen procent dáárvan vertrouw ik echter de VS die hun eigen sultan destructief over de wereld laten trekken. Genoeg politiek nu, maar het maakte dat ik met een bijzondere interesse deze film nog eens bekeek afgelopen week. Iran kent een sterke vertelcultuur, die ze ook in films massief tot uiting weten te brengen: een klein verhaal kan zo gedetailleerd in beeld worden gebracht dat de buitenlandse kijker er in kan lezen wat ie wil: dat het land vergeven is van de tradities, dat eer en familie belangrijk zijn maar dat over alles de strakke deken van controle en repressie is getrokken. We zagen dit in de films van Jafar Panahi, we zagen het in de films van vader en dochter Makhmalbaf, we zagen het in de eerdere film van regisseur Farghadi: omdat ze onder streng toezicht staan, kunnen ze amper buiten de lijntjes kleuren. Dat wíllen ze echter wel, verhalenvertellers als ze zijn. Dus verzinnen ze een verhaallijn die net zo makkelijk over een gewone arbeider kan gaan als over de familie van een belangrijke rechter. Normen en waarden staan voorop in die films, het is aan de kijker om er dwars doorheen te kijken en actualiteit aan de film te ontlenen. Leve de kleine man!

Bijgaand mijn recensie van april 2022: BEGT recensie "A Hero"

FIN - song : Bhijan Bhijani - Deldar e man