Nordsjoen (aka The North Sea/ Le mer en feu) - John Andreas Andersen

 Nordsjoen op IMDb (6,3)

The North Sea op Moviemeter (3,16)

Le mer en feu op WIkipedia

Rampenfilms vormen een genre op zich. Meestal raken ze aan wetenschap en/of industrie: als er daar eenmaal iets mis gaat, zijn de gevolgen vaak desastreus. Dat gaat vaak om virussen, ontsnapte wezens en dergelijke. Deze "The North Sea" blijft dichter bij huis en draait om materiaal dat al 80 jaar de wereld in zijn greep houdt: olie! Sinds de techniek ons toestaat om niet alleen in de ons omringende gronden, maar ook op de wereldzeeën op jacht te gaan, sinds die tijd is de wereldeconomie in de greep van het zwarte goud. We hebben er de afgelopen maanden de voorbeelden van kunnen zien in de Straat van Hormoez. We weten dat het de politieke cyclus van Venezuela heeft bepaald en we weten dat dit mogelijk ook Suriname staat te wachten. Dichter bij huis leek het alsof wij het wat slimmer aanpakten: Shell haalde het elders maar bracht de rijkdom naar ons toe en vooral Noorwegen strekts ons allen tot hebberig voorbeeld: daar zijn de rijkdommen in het land zelf gestopt en leeft de bevolking een weelderig leven. Dat dit niet vanzelf tot stand kwam, leert deze film ons. Fictie, natuurlijk, maar wel een mooie filtering van de risico's: de aarde zelf, de natuur en zeker mensenlevens zijn ondergeschikt aan de lonkende oliedollars.

Nadat in 1969 meerdere olievelden in de Noordzee werden ontdekt, waaronder het beroemde Ekofisk-veld, heeft Noorwegen een slimme en effectieve industrie opgezet om die aardse rijkdommen uit te nutten. De booreilanden zijn talrijk, het onderzoek naar nieuwe velden gaat verder. Ter bescherming van de werkers op zee beschikt men over onderwaterdrones om de status van de eilanden te monitoren en om bodemonderzoek te faciliteren. Sofia is dronepiloot, samen met haar compagnon Arthur bekwaamt ze zich in de manoeuvres van haar machine. Die blijkt plots heel hard nodig als een booreiland in de zeebodem blijkt te zijn weggezakt.

Commandant William Lie vraagt het duo om snel ter plekke te onderzoeken of er nog overlevenden zijn. Terwijl ze met hun onderzoek bezig zijn, stuiten ze op een gaslek dat veroorzaakt wordt door steeds diepere scheuren in de zeebodem. Booreilanden in dat veld moeten worden ontruimd en laat dat nou net een van de werkplekken zijn waar Sofie's levenspartner Stian op werkzaam is.

Met: Kristijane Kujat Thorp, Rolf Kristian Larsen, Hendrik Bjelland, Björn Floberg

The Rivals of Amziah King- Andrew Patterson

The Rivals of Amziah King op IMDb (7,4)
 The Rivals of Amziah King op Moviemeter (3,57)

The Rivals of Amziah King op Wikipedia

Wat een heerlijke film! Ook al kan ik u niet precies verklaren waar dat m in zit: in de goed gevulde zaal zaten wij er gisteravond goed in. We lieten ons meevoeren in de sneltreinvaart waarmee de film start. Net op het moment dat je twijfelt ("zit ik nou naar een volbloed Yankee-film te kijken?") kantelt het verhaal en zitten we opeens in een thrillerachtig wraakverhaal, diep verscholen in het Amerikaanse binnenland. De hoofdrol lijkt te worden gespeeld door de veelzijdige Matthew McConaughey, maar dat blijk slechts tijdelijk. Niet alleen komt uiteindelijk voornamelijk de uitstekend debuterende Angelina Lookingglass meer in beeld, over de hele film heen worden álle acteurs naar de achtergrond gedrongen door de uitstekende muziekscore. Bluegrass, folk en country voeren de boventoon en houden op heerlijke wijze de vaart erin. En voor de liefhebbers van Kurt Russell: ook deze ouwe knakker draagt een belangrijk steentje bij aan het welslagen van de film. 

Hij lijkt niet heel bescheiden, de tamelijk aanwezige Amziah King. Achter die grote mond blijkt de bijenhouder echter een warmhartig persoon te zijn met een groot maatschappelijk hart. Een hart, dat overigens ook gelijk zijn grootste probleem lijkt te zijn want regelmatig moet hij zijn werk even neerleggen om de stekende pijn in zijn hartstreek even te laten wegebben. Maar al snel kan de weduwnaar daar weer overheen stappen: honing slingeren, de tientallen korven op zijn grondgebied checken en vooral: muziek maken met vrienden, waarvan hij er velen om zich heen verzameld heeft door ze onderdak te geven op zijn bijenranch.
Na een bedrijfsongeval van een bezoeker komt Amziah met deze man in een ziekenhuis in de regio terecht waar hij plots de stralende Kateri tegenkomt. Zij heeft ooit een tijdje als pleegkind op zijn ranch gewoond en keert nu als volwassen vrouw in de regio terug. Uiteraard neemt ze Amziah's invitatie aan: ze gaat voor hem werken, ze leert zijn gebruiken kennen, ze leert zijn vrienden kennen (vrienden waar allerhande vlekjes en onjuistheden aan vast zitten). Gaandeweg lijken ze hun samenwerking te kunnen omzetten in klinkende munt maar dan blijkt - kort voor de oogst- plots hun hele ranch te zijn leeggeroofd: alle korven zijn weg, daarmee de grond onder hun bestaan ook. Amziah krijgt een hartverzakking. 

Met; Matthew McConaughey, Angelina Lookingglass, Kurt Russell, Jake Horowitz, Scott Shepherd.

Gezien in : Cinema Oostereiland
FIN - song : Kuinka - Sailor & Siren

Rogue Agent - Declan Lawn/ Adam Patterson

Rogue Agent op IMDb (6,5)
 Rogue Agent op Moviemeter (3,17)

Rogue Agent op Wikipedia

Oudste film op de harde schijf (als in; deze zou vandaag gaan vervallen) dus gisteravond (na een knusse kermisborrel) was een prima gelegenheid om deze nog een keer aan te zetten. Hoewel het verhaal me niet helemaal was bijgebleven, wist ik nog wel dat ik beide hoofdrolspelers meerdere keren gedegen werk heb zien afleveren. Gemma Arterton is de oerBritse die met beschouwende blik de wereld tot zich neemt, James Norton is de knappe tegenspeler die in deze rol al zijn vileine kwaliteiten als geheim agent moet aanroepen (niet voor niets kwam zijn naam ook bovendrijven in de zoektocht naar een nieuwe James Bond). Zij trekken samen deze film boven het gemiddelde uit, dus herzien was geen straf.

Mijn beschrijving van destijds (oktober 2022) : BEGT recensie "Rogue Agent"

FIN - song : Hannah Peel - Just Like Heaven (Cure-cover)

McCartney: The hunt for the lost bass - Arthur Cary

McCartney: The hunt for the lost bass op IMDb (7,2)
 McCartney: The hunt for the lost bass op Moviemeter (3,20)

Paul McCartney en de vermiste bas op NPO Doc

Artiesten onthoud je. Liedjes en albums onthoud je. Mogelijk onthoud je zelfs bepaalde concerten. Die herinneringen zijn dierbaar en gaan vaak je leven lang mee. Dit geldt in veel mindere mate voor muziekinstrumenten. Eigenlijk verdienen die pas hun meerwaarde als men weet wie de bespeler was van dat instrument. Want als die bespeler toevallig Paul McCartney heet, dan wil iedereen er wel iets van weten. Dan gaan er deuren open en begint de oral history.

 

Deze docu beschrijft het dramatische verhaal van zo'n muziekinstrument: de zoektocht naar de originele Hofner-bas waarop Macca zoveel van zijn liedjes speelde en waar hij zovele concerten mee gaf. McCartney had het instrument laten maken tijdens hun periode in Hamburg: the Beatles waren daar de vaste bespeler van een van de club en tijdens dat strakke speelschema besloot hij dat het tijd werd voor een gepersonaliseerd instrument. De kleine bas moest makkelijk te bespelen zijn, moest licht draagbaar zijn, you get the picture. 

                                                    

Na het verscheiden van de belangrijkste band aller tijden pakt McCartney de draad van het spelen weer op als hij de band Wings opzet. Maar dan: plots wordt de vrachtwagen met spullen leeggeroofd in een Liverpoolse wijk. McCartney schaft zich een nieuwe Hofner aan, maar de hunkering naar het origineel blijft. En niet alleen bij hem: muziekliefhebbers, instrumentmakers, detectives, fans. Velen storten zich in een decennia durende zoektocht.

                                          

FIN - song : Beatles- Get Back

Een vrouw als Monique - Claire Pijman

Een vrouw als Monique op IMDb (6,5)
 Een vrouw als Monique op Moviemeter (2,95)

Een vrouw als Monique op NPO Doc

Wat mij betreft een beetje een gekunstelde constructie, maar het had wel een aantal leuke effecten op mij. Of dit een film mag heten, weet ik niet: feit is wel dat het een gescript verhaal is. Of het een documentaire betreft, weet ik ook niet: daarvoor zit er net iets te veel fictie in het geheel. Hoe het ook zij, het deed mij beseffen dat Monique van der Ven een groot - lees: héél groot- actrice is. Wát een oeuvre (en wat heb ik er daar veel van gezien, dat ook). Het maakt dit docudrama op een of andere manier wel interessant, het is een soort hommage aan een topactrice die herhaaldelijk laat blijken ook maar een mens te zijn. 

Onze hoofdpersoon Monique heeft zich teruggetrokken in een vakantiehuisje om daar een nieuwe rol in te studeren. Een rol ja, want ze is actrice. En een goede ook. En een beroemde ook. Terwijl ze even buiten zit voor een kleine pauze wordt er op de poort geklopt. Een verdwaalde fietser vraagt of ie even bij haar mag bellen om een reparateur te contacten: fiets kaduuk, geen reparateur in de buurt dus hij zal moeten overnachten. 

Al snel komt hij erachter dat zij een groot actrice is. Omdat hijzelf ook de eerste stappen heeft gezet op dat pad luistert hij gretig naar haar verhalen. Verhalen die lessen worden, verhalen die ervaringen worden. Samen gaan ze door fotoboeken vol herinneringen, samen lopen ze door het imposante oeuvre van deze sympathieke vrouw. Lief, leed, humor, seks, ouderdom: alles komt ter sprake.

Met: Monique van der Ven, Joes Brauers

Los Tigres - Alberto Rodriguez

Los Tigres op IMDb (6,4)
 Los Tigres op Moviemeter (2,92)

Los Tigres op Wikipedia

Dinsdagavond voorpremière-avond: als het kan, ben ik erbij. Gisteravond zelfs eentje met inleiding, niet op filmisch gebied overigens maar vooral op taalgebied: mijn woonstad kent een grote groep mensen die Spaans leren, lessen daarvoor worden aangeboden door een dame die eind jaren 80 in dat fraaie land studeerde. Ze vertelde vooraf dat ze sinds die tijd ook filminleidingen gaf en dat ze zich herinnerde dat een van de eerste keren dat ze dat deed dit ook bij een film van deze regisseur was. Die film zag ik ook ooit, maar ik kwam vanavond vooral voor de kunsten van acteur Antonio de la Torre , die ik hiervoor al in menig film zag excelleren. En opnieuw wist hij me overtuigen in dit complexe verhaal dat veel wil zijn (broer-zus met een vadercomplex, scheidingsdrama, avontuurlijk heldendom, drugshandel) maar dat uiteindelijk vooral een thriller is.

De titel "Los Tigres" verwijst naar de koosnaam die de vader van de beide hoofdpersonen voor hen koos: pappa was ervaren en vermaard duiker, de kinderen hebben dat - ondanks diens complexiteit- van hem overgenomen. Vooral Antonio is een vakman, hij duikt in de wateren rond Huelva onder scheepsrompen alsof het niks. Hij zoekt daarbij zijn grenzen op maar verzaakt nooit: zijn dwingende werkgever kan altijd een beroep op hem doen. Zijn knappe zus Estrella duikt ook maar kan door een gehoorprobleem niet dieper dan 15 meter, daardoor beperkt ze zich vaak tot het prepareren van de duikbeurten van haar broer. 

Als Antonio op een gegeven moment de duimschroeven van zijn ex krijgt aangedraaid ("eerst alimentatie betalen anders zie je de kinderen niet meer"), zoekt hij naar een uitweg. Die is er (immers, handelsschepen doen niet altijd alles volgens alle regeltjes) maar Antonio moet daarvoor wel over grenzen gaan: fysieke grenzen (hij is ook de jongste niet meer) maar zeer zeker ook morele grenzen. Breekt nood wet? 

Met: Antonio de la Torre, Barbara Lennie, Joaquin Nunez

Gezien in : Cinema Oostereiland

My Mother's wedding (aka North Star) - Kristin Scott-Thomas

My Mother's Wedding op IMDb (5,5)
 My mother's wedding op Moviemeter (2,50)

My mother's wedding op Wikipedia

Ondanks de matige uitvoering toch een interessante film. Een prettig uitgeruste cast doet al het een en ander aan de meerwaarde van deze romkom, maar pas echt interessant is dat dit blijkbaar een persoonlijk verhaal is van de dame die het schreef, regisseerde en vervolgens mede speelde. Kristin Scott-Thomas heeft natuurlijk haar sporen ruimschoots verdiend: al sinds "The English Patient" en "Her name was Sarah" staat ze boven alle twijfel verheven. Zij is dus al +1, daar krijgen we hier nog eens Siena Miller, Scarlett Johansson en Emily Beecham bij. Daar ga je al gauw voor zitten, toch? 

Met frisse tegenzin maken drie zussen (eigenlijk: halfzussen) zich op om naar het Engelse platteland te reizen voor het volgende huwelijk van hun moeder. Twee eerdere mannen (de vaders van de dames) kwamen om in successievelijke oorlogen waar het Britse leger aan deelnam, nu staat de volgende te popelen om 'ja' te zeggen tegen de aristocratische moeder. 
De drie zussen hebben elk hun reden om hun moeder lichtelijk te waarschuwen en om Geoffrey, de schattige aanstaande, terughoudend tegemoet te treden. Maar in die twee dagen rond het huwelijk komen ze er vooral achter dat ze ten eerste onderling het nodige uit te bekvechten hebben maar ook zeer zeker moeite moeten doen om hun eigen, niet geheel geslaagde, privéleven op orde te krijgen. Wat wordt het: katharsis of eenwording?

Met: Scarlett Johansson, Sienna Miller, Emily Beecham, Kristin Scott-Thomas, James Fleet, Joshua McGuire, Mark Stanley, Freida Pinto

FIN - song : Alanis Morrissette & Carly Simon- Coming around again