Home Sweet Home (aka Hjem Kaere Hjem) - Frelle Petersen

Home Sweet Home op IMDb
 Home Sweet Home op Moviemeter (3,80)

Home Sweet Home op Wikipedia

Kleine verhaaltjes, grote onderwerpen. Wie regelmatig langskomt op mijn blog weet dat ik daar nogal gecharmeerd van ben. En welk groot onderwerp leent zich daar nu beter voor dan "de zorg"? De laatste jaren zijn er gelukkig voldoende voorbeelden te vinden van de vernietigende effecten van efficiency, bezuinigingen en winstbejag op hoe onze samenleving met zieken dan wel minder gelukkige mensen omgaat (denk aan het fenomenale "Heldin" , denk aan "Second Victims": stuk voor stuk films waar goed bedoelende en dito gemotiveerde zorgprofessionals vergruizeld worden door de machine: tijdsdruk, geldproblemen etcetera, ze demotiveren kundig en hardwerkende personeel). In de aflevering van vandaag: de thuiszorg.

Sofie loopt aarzelend achter haar collega aan: het is haar eerste dag in dit werk en ze is oplettend. Ze wil het immers goed doen, ze heeft met die arme oudjes te doen: als je niet eens meer zelf uit bed kunt komen, als je hulp nodig hebt bij het douchen en zelfs bij poepen en piesen. Sofie leert snel en mag al snel bepaalde bezoeken in haar volle dagschema geheel zelfstandig uitvoeren. Dat lukt steeds beter. Ze heeft uiteraard haar voorkeuren: de ene cliënt is wat mopperiger dan de andere, maar stuk voor stuk vindt Sofie haar weg. En ze moet wel: ze heeft die baan hard nodig.

Ze is gescheiden en merkt het effect van haar drukke werk op de zorg die ze thuis haar dochter kan geven: stap voor stap zien we die dochter op meer afstand van haar gaan staan. Immers, bij pappie en zijn nieuwe vriendin is meer geld, meer ruimte voor leuke dingen en meer aandacht. De beste bedoelingen van Sofie stranden in een kluwen van tijdsafspraken en van fysieke vermoeidheid: ze heeft steeds meer moeite om haar - begrijpelijke - irritaties te verbergen, of dat nu thuis is of op een van die vele werkvloeren waar ze moet verschijnen. De boog staat gespannen, strak gespannen.

Met: Jette Sondergaard, Karen Tygesen, Mimi Braemer Dumholm, Hanne Knudsen

Gezien in : Cinema Oostereiland

On falling - Laura Carreira

On falling op IMDb (7,4)
 On Falling op Moviemeter (3,36)

On Falling op Wikipedia

Sociaal drama op zijn pittigst. Een ongemakkelijke film, deze "On Falling". Dat komt oa door het gekozen tempo, maar zeker ook door het gebrek aan lichtpuntjes die het leven van onze hoofdpersoon beschijnen. Omdat het voorpremiére-avond was, werden we weer geacht een waarderingscijfer aan te geven, ik heb dat - op de vijfpuntsschaal - in het midden gelaten. Gelukkig voor de makers steekt dat toch al enigszins af met de waarderingen op IMDb en Moviemeter. Mijn advies aan u is dan ook om het gewoon te gaan proberen, hopelijk ben ik degene die ietwat afwijkt. 

Aurora (ja, weer een) is vanuit Portugal op het platteland van de UK beland. Op zoek naar verbetering is ze uiteindelijk beland bij een groot distributiebedrijf waar zij een orderpicker is. Een van de betere, dat dan weer wel: ze krijgt met enige regelmaat complimenten van de bedrijfsleiding en wordt zelfs een keer uitgeroepen tot "medewerker van de maand". Andersom gebeurt het echter ook dat ze aangesproken wordt op het inzakken van haar productiecijfers als ze haar mindere dagen heeft.

Wat je zou verwachten, is dat Aurora deze baan als opstap gebruikt om in te burgeren en haar leven te verbeteren. Maar dat komt steeds maar niet: in de bedrijfskantine is ze zwijgzam, 's avonds zit ze op haar kamer of in de keuken van haar appartementencomplex waar ze zich voornamelijk afzijdig houdt van haar medebewoners, haar telefoon lijkt haar enige vriend. Voornamelijk zeg ik, want die nieuwe Poolse bewoner is wel erg aardig: hij vraagt of ze mee wil eten en biedt haar een drankje aan. Er gloort dus hoop, gaat ze dan toch communicatiever en socialer worden? Als er dan ook nog een keer een uitnodiging voor een sollicitatiegesprek binnenkomt, lijken langzamerhand alle seinen op groen te staan. Maar dan moet ze er wel wat voor gaan doen: ze zal moeten ontbolsteren. 

Met: Joana Santos, Ines Vaz, Piotr Sikora

FIN - song : Lankum - What do we do when we have no money

Gezien in : Cinema Oostereiland

On the Waterfront - Elia Kazan

On the waterfront op IMDb (8,1)
 On the waterfront op Moviemeter (3,68)

"She looks live Eva Marie Saint
in 'On the waterfront'"
Lloyd Cole, Rattlesnakes.

Twee maandjes geleden zag ik Lloyd Cole weer een keertje live en hoorde ik ook deze beschrijvende strofe weer voorbijkomen. Ik zong mee, zonder dat ik de film eigenlijk ooit volledig had bekeken. Daar heb ik nu maar eens verandering in gebracht, nu deze titel op een oudefilms-zender (Nostalgienet ONS) voorbij kwam.Boeiend geheel! Aan alles is te zien dat Marlon Brando een magnetische werking heeft op het oog en dus ook op de camera: je MOET wel naar hem kijken. Een echt stukje filmgeschiedenis derhalve. 

Het is een hard bestaan daar, in de haven van Hoboken New York. Waar het lijkt alsof de verdeling van het werk keurig door vakbonden wordt gecoördineerd, trekt in werkelijkheid de maffia aan de touwtjes. Hun willekeur bepaalt of er 's avonds in de huiskamers van de arme arbeidersklasse eten op tafel staat. "Dat pik je toch niet?", zeggen wij dan tegenwoordig. Was het maar zo makkelijk: mensen die opstaan en hun mond opendoen worden daarna geboycot (en dat is dan nog het beste dat ze kan overkomen, met velen loopt het slechter af).

Terry Malloy is een als voormalige profbokser opgevallen bij Johnny Friendly, die als koppelbaas streng heerst over de verdeling van het lossen van scheepsladingen. Malloy verleent hand- en spandiensten, vaak van nare aard. Zo moet hij op een gegeven moment zijn oude vriend Joey Doyle naar buiten lokken omdat hij op het dak- bij de duiventillen- opgewacht wordt door een knokploeg van Friendly (die dus alleen in naam zo vriendelijk is). Joey overleeft het niet en plots vallen bij Malloy de schellen van de ogen: waar is hij mee bezig? Is hij bereid vrienden en familie te verliezen, louter om de rijke bazen nog rijker te maken? Samen met Joey's knappe zus Edie en priester Father Berry begint hij langzaam in woord en daad op te staan tegen de agressie van de onderwereld.

Met: Marlon Brandon, Eve Marie Saint, Karl Malden, Lee J. Cobb, Rod Steiger

Un autre monde (aka Another World) - Stéphane Brizé

Un Autre Monde op IMDb (7,0)

Un Autre Monde op Moviemeter (3,33)
 

Crushed by the wheels of industry. Een oude songtitel van Heaven 17. Ik moest eraan denken tijdens het bekijken van deze film. De film is de derde van de arbeidsmarkt- trilogie van regisseur Brizé, waarvan ik er eentje al zag (en nu natuurlijk ook die andere wil zien). Want dit soort sociale films zijn echt helemaal in mijn straatje, met hier ook nog een ijzersterke acteur als icing in the cake. Dik tevreden, uw recensent.

Aan de buitenkant lijkt het of Philippe Lesmelles het allemaal voor elkaar heeft: een gezin, twee huizen en een baan als directeur van een fabriek in huishoudelijke apparatuur. In dat laatste schuilt hem echter zijn probleem , wellicht zelfs zijn tragiek: een paar jaar daarvoor verkocht hij het eigenhandig opgebouwde bedrijf aan een Amerikaans multinational. Hij is een baas, maar lang niet dé baas. 
Zijn werk heeft hem al jarenlang dermate  opgeslokt dat zijn huwelijk op apengapen ligt: met hun wederzijdse advocaten bespreekt het stel de voorwaarden voor de scheiding en het is duidelijk dat Philippe daar niet goed vanaf komt. 
Tegelijkertijd zit hij op de fabriek in een lastig parket: de bezuinigingen die de Amerikaanse eigenaar het bedrijf oplegde, hebben weliswaar een lean &  mean-bedrijf opgeleverd, maar het blijkt voor de aandeelhouders nog niet genoeg. Opnieuw krijgen de vestigingen een opdracht om een fors percentage personeel op straat te zetten om zo hun investeringen nóg beter te laten renderen. 
Philippe hikt tegen deze nieuwe targets aan, maar ziet zichzelf klemgezet tussen zijn werknemers, zijn Franse bazin Claire Bonnet-Guerin én de Amerikaanse hoofddirectie. Het personeel waarschuwt hem dat verdere inkrimping direct gevaarlijke gevolgen zal hebben op de werkvloer: de onveiligheid zal toenemen, het vermoeide personeel zal fouten gaan maken en misschien zelfs ongelukken ondergaan. 
Terwijl Philippe zint op een manier om iedereen tevreden te houden, vraagt zijn thuissituatie ook de nodige aandacht: zoon Lucas krijgt een zenuwinzinking waardoor Philippe en zijn echtgenote veel tijd moeten doorbrengen in de inrichting waar Lucas is opgenomen. Langzaam komen alle lastige facetten in Philippe's leven samen: hij ziet langzaam alles in duigen vallen waar hij altijd zo hard voor heeft gestreden. Hard Target. 

Vincent Lindon, de hoofdrolspeler, is superieur in deze rol: elke blik, elke wanhopige move is raak. Meesterlijk. 

Met : Vincent Lindon , Sandrine Kiberlain, Anthony Bajon, Marie Drucker

  FIN - song : Anne Sylvestre - Les gens qui doutent

Headhunter - Rumle Hammerich

 Headhunter op IMDb (6,6)

Headhunter op Moviemeter (3,17)

Met een Mikkelsen in de hoofdrol krijg je doorgaans keurig werk voorgeschoteld. Broer Mads is de grotere internationale held, maar Lars Mikkelsen (de oudste van de twee) weet ook van wanten. Markante kop, indringende blik, rijzige gestalte:volop ingrediënten om een karakterrol te spelen. Dat doet ie dan ook hier, in de degelijke thriller "Headhunter". 

Martin Vinge is - na een spraakmakende journalistieke carrière- een headhunter-bedrijfje gestart waarbij hij louter voor grote, dure klanten en voor lastige, schier onmogelijke klussen. Het wekt dan ook geen verbazing als hij plotseling gevraagd wordt ten kantore van de Deense tycoon N.F. Sieger te verschijnen. Die staat aan het hoofd van een multinational en stelt Vinge de precaire vraag of die een opvolger voor hem kan zoeken. Hij lijkt daarin zijn zoon te willen passeren die hij niet geschikt acht om the company te leiden. Uiteraard moet dit alles onder de grootste geheimhouding, want Sieger wil noch ophef binnen de familie noch onrust op de beurs. Vinge voelt aan alles dat hier meer speelt maar neemt de opdracht aan. 

Dat de macht van Sieger ver reikt, merkt Vinge al snel. Plots is er plek in een buitenlands ziekenhuis om zijn ernstig zieke zoontje te behandelen, de duurste specialisten staan plots aan het bed. Vinge baalt direct van de ervaring dat alles om hem heen plots draait om de macht van een groot bedrijf. Helemaal als de zoon hem ook in een complot betrekt: op zijn beurt probeert hij vader te wippen uit het bedrijf en hij zet daarvoor Vinge onder grote druk. Het wordt heet onder de voeten van de headhunter, in niets is dit een makkelijke of gewone klus. Sterker nog: het web begint zich te sluiten, Vinge zit klem tussen de machinaties van vader en zoon. Hij ervaart dat dit een grote impact heeft op zijn privéleven : in elke stap die hij zet, in elk gesprek dat hij voert, is de aanwezigheid van de firma Sieger op de achtergrond voelbaar. Hij zal slim en prudent moeten handelen, hij zal het spel moeten meespelen. 

Met : Lars Mikkelsen, Charlotte Munck, Henning Moritzen, 

Despre oameni si melci (aka Of Snails and Men) - Tudur Giurgiu

Of snails and men op IMDb (7,3)

Balkanfilms zijn doorgaans dynamische films, vaak uitersten. Het is of loodzwaar en behoorlijk traag, of het is droogkomisch met een neiging naar slapstick. Deze film neigt naar het tweede, de aanpak is komisch maar ondertussen is het onderwerp (dreigende werkloosheid in een toch al kansarme regio) tamelijk aan de zware kant. Terloops pakt de film knipogend de vaak dubbele seksuele moraal aan die in de regio vaak heerst. 

We beginnen op het dak van de aftandse Roemeense autofabriek. Daar maakt de knappe directie-assistente een snelle wip met een van de fabrieksarbeiders. Terwijl zij hun vluggertje volbrengen, staat beneden in de hal de directeur zijn personeel toe te spreken: de fabriek is in de problemen en zal tijdelijk worden gesloten. Er zijn onderhandelingen gaande met een Franse onderneming, zij willen de zaak overnemen. En waarschijnlijk is er dan voor zo'n 10 a 15 procent van de werknemers ook wel een kans op een nieuwe betrekking.

De paniek slaat toe: de werknemers berusten niet direct in hun lot. De slimme en welbespraakte George (de man die we net op het dak hebben leren kennen) bedenkt een plan: wat nu als de werknemers de fabriek zelf overnemen? Dan is hun baan immers verzekerd. Klinkt goed, maar hoe komen ze aan geld? Eerste idee is een brief schrijven naar de steenrijke sultan van Brunei, voor wie het overnamebedrag doorgaans iets is wat ie aan een dagelijkse lunch besteedt. Instemmende reacties , maar al snel wordt er kansberekening op toegepast. Een nieuw plan bedacht dus: men heeft gehoord van de grote wens naar spermadonoren: er blijkt een bureau in Boekarest te zijn dat 50 euro per zaadschenking betaalt omdat hun product in de VS grote aftrek vindt. (pun intended).
Het mannenplan drijft de meningen uit een: hoe krijgen ze dit aan hun vrouwen en gezinnen uitgelegd? Is het de manier om dreigende armoede en terugval te voorkomen ?

Met : Andi Vasluianu , Monica Barladeanu , Dorel Visan

Raul - Matias Venables

Raul op IMDb (5,8)
Kleine film over de levensinzichten van een ervaren kapper. Raul staat al 30 jaar in de kapperszaak, het jubileum nadert. Hij nam de zaak over van zijn vader en heeft zijn hele leven niets anders gedaan.
Alle informatie die hij over het leven heeft, komt van buiten, van de gesprekken die de klanten met hem voeren en waar hij slechts sporadisch hummend iets aan toevoegt.
Met het jubileum in zicht ziet hij dat dit het moment moet zijn om verandering toe te passen: als hij iets met zijn leven wil , dan moet het nu , anders doet hij het nooit meer.
Hij laat de winkel een dagje dicht, bezoekt parken en spreekt daar op bankjes met interessante mensen. Hij gaat naar het café en leert een andere , veel joyeuzere kant van de mens kennen. En ja , hij ontmoet een vrouw. Niet direct een makkelijke, maar toch. Met een paar simpele aanpassingen ziet zijn leven er opeens heel anders uit..

Met : Ramon Gonzalez, Paula Zuniga

Cargo - Gilles Coulier

Cargo op IMDb (6,4)
Knoestige , tamelijk rauwe film over een Belgische vissersfamilie.
Het leven is zwaar voor de Noordzeevissers in Oostende. Er wordt weinig verdiend en het onderhoud aan de boten is duur. Hard werken voor weinig leefgenot , zogezegd.
Vader van de familie trekt de schuldenlast niet langer en springt overboord. Hij wordt gered maar belandt in coma , aan de beademing. Aan de rest van het gezin nu om te denken over voortzetting of opheffing van het bedrijf. De drie broers hebben elk een totaal andere motivatie om hun leven anders in te gaan zetten of, zo wordt ook gezegd, juist het bedrijf voort te zetten zoals pa het had gewild.
Ander werk, "werk aan de wal" zogezegd? Maar wat dan? En blijft de zee niet ongelooflijk trekken? Zijn er niet nog andere manieren om op of over zee geld te verdienen? De broers zoeken langs alle randen.

Met : Sam Louwyck, Josse de Pauw, Sebastien DeWaele, Wim Willaert

I, Daniel Blake - Ken Loach

I, Daniel Blake op IMDb (8,2)
De verwording van onze stukgeregelde maatschappij. De vermorzeling van mensen tussen de raderen van het huidige sociaal systeem. Daarover gaat de laatste film van iconisch regisseur Ken Loach. Letterlijk zijn laatste film: na jaren van sociaal-geengageerd werken stopt de oude meester ermee.
Nog 1 keer bracht hij het op om zijn kunststukje te vertonen, nog een keer maakte hij een film die door het uitlichten van een elementair simpel maatschappelijk verhaaltje aantoont hoezeer wij als mensheid zijn afgegleden. Afgegleden naar een standenverdeling van mensen die van nut zijn en mensen die overbodig zijn. Als je niet meer in je eigen onderhoud kunt voorzien, val je af, val je erbuiten. Je kunt dan nog mee in de vermolmde resten van het sociaal vangnet, maar alleen als je alles doet volgens de regeltjes zoals de instanties dat bedacht hebben.

Daniel Blake is 59, timmerman, hartpatient. Hij donderde van de steigers af en leek het te begeven. Na een korte herstelperiode krijgt hij van zijn dokters te horen dat hij nog steeds niet aan het werk kan, omdat het hart niet voldoende tot rust is gekomen. Aan de andere kant trekt de wetgeving aan hem: je moet je melden, je moet je inschrijven. Zolang jij nog geen akkoord heb gekregen op je verweer dat je herkeurd moet worden omdat het nog niet goed gaat, zolang nog geen UWV´er heeft gezegd dat ie zich daarover gaat buigen, zolang moet je je schikken. Volg de stippels en kleur zelf de tekening in.
Daniel is digibeet en stuit keer op keer op muren: overal is een formulier voor, steeds moet dat aangevraagd worden op dat grote onbekende internet, een wereld die hij totaal niet begrijpt. Met zijn handen kan hij alles, maar toetsenborden en muizen zijn onbegane wegen voor hem. Niemand die hem daarbij helpt, de socialservice-medewerkers hebben heel andere targets te halen. Daniel raakt daardoor steeds meer in de gevaarlijke hoek dat hij uitkering (en meer) dreigt kwijt te raken. Zijn verzet groeit met zijn onmacht.
Dat Daniel het allemaal goed bedoelt, blijkt uit zijn omgang met een jonge moeder van twee kinderen die hij ontmoet op het UWV-kantoor. Ook zij loopt tegen regeltjes aan en Daniel springt in de bres. Hij neemt het voor haar op (vooralsnog tevergeefs) en raakt betrokken hij haar problematiek. Er groeit een band tussen hem en haar kinderen, hij doet klusjes in haar huis en zorgt voor haar. Totdat ook zij over het randje dreigt te vallen, Daniel ziet haar door het net heen zakken.

Prachtig dramatisch. Eenvoudig gefilmd. Je moet wel een hart van steen hebben als deze film je onberoerd laat.
Met: Dave Johns, Hayley Squires, Sharon Percy

Sarmasik (a.k.a Ivy) - Tolga Karacelik

Sarmasik op IMDb (8,2)
Tijd voor een Turkse film. We mogen ze niet laten stikken immers, de culturelen en intellectuelen aldaar.
Geen makkelijke film, maar uiteindelijk wel te doen. Voor mij uiteindelijk wat rare "fantastische" elementen, maar de rest van het verhaal is goed te volgen.

De gehele film speelt zich af aan boord van een schip. In het begin monsteren drie mannen aan die hard op zoek zijn naar werk en nog niet weten dat de rest van de bemanning al vier maanden geen salaris heeft ontvangen.
Eenmaal op weg komen de slechte tijdingen door: de reder failliet, de kapitein moet vlak voor de laatste haven voor anker en op zes mensen na de bemanning laten gaan. Hij kiest ervoor om de drie nieuwelingen in ieder geval te houden, de andere mannen hebben immers al genoeg geleden onder de lasten van de reder. Een kombuisman, een voorman , de drie rookies en de kapitein. Dat is het.

De nieuwelingen voeren aanvankelijk hun taken keurig uit maar als ze merken dat ze erin geluisd zijn begint de eerste weigering om slaafs de opdrachten uit te voeren. Een opstand groeit en langzamerhand vertrouwt niemand elkaar meer en weet niemand meer wie nou aan de goede kant staat. Agressie, de laatste drugs, hongerklop . Het wordt een opmaat naar een climax.

La Loi Du Marché- Stéphane Brizé

La Loi du Marché op IMDb
Man Man Man. Wat een verschrikking. Wat een vernedering.
Mocht je als man (of vrouw) op leeftijd in de ongelukkige omstandigheid komen dat je zonder werk raakt, bereid je dan voor. Tref maatregelen, harnas je, zorg voor een goed zelfbeeld.
Waarom? Omdat je anders de bietenbrug op gaat, omdat je gefileerd wordt. Omdat je gedemotiveerd wordt ipv andersom. Omdat ze je ontmenselijken, omdat ze je een nummer geven en je opnemen in de machinerie.
Thierry , om en nabij de vijftig, raakt werkloos bij een massa-ontslag. In den beginne is hij strijdbaar, gaat hij mee met vakbonden en actieleiders die zaken willen aanspannen om genoegdoening te krijgen. Alles leuk, maar werk krijg je er niet mee terug. Thierry doet cursussen voor omscholing, maar krijgt daarover ook de wind van voren:  "wat denk je nou? Dat mensen je nu gaan aannemen omdat je een kraanmachinist-opleiding hebt gevolgd terwijl je nog nooit op zo'n machine hebt gewerkt?"
Als hij tegenwerpt dat die cursus toch echt door arbeidsbureau en UWV werd voorgesteld en voorgeschoten, snapt u zijn positie: hij is speelbal van organisaties die de zaken doorschuiven, die dossiers behandelen alsof ze niet over mensen gaan maar over plekken. De wet van de markt.
Toch lukt het Thierry, na heel wat pijnlijke momenten (de scene waarin hij feedback krijgt van zijn collega-arbeidslozen is gruwelijk pijnlijk en mensonterend). Hij vindt een baantje als beveiliger in een supermarché. Lager salaris, beneden zijn niveau maar hey, het is een baan.
Ook daar ervaart hij de macht van de werkgevers.  Hij heeft er grote moeite mee dat hij armlastige winkeldieven moet oppakken (van jong tot oud), maar vooral ook dat hij zijn collega's moet bespieden om te zien of die hun werkzaamheden wel "zuiver" uitvoeren.
Hij komt geestelijk in de knel en is op weg naar catharsis.

Voor mij (als mede vijftiger) een enorm heftige film, die je de toekomst met angst en beven aan doet zien.
Met oa : Vincent Lindon (die we kennen van Welcome), Karine de Mirbeck