Motel Destino - Karim Ainouz

Motel Destino op IMDb (6,5)
 Motel Destino op Moviemeter (3,00)

Motel Destino op Wikipedia

Hoewel Brazilië (en het grootste gedeelte van het Zuid-Amerikaanse continent) gek zijn op telenovela's (hun soaps, zeg maar) zijn veel van de films die in Europa doorkomen behoorlijk serieuze films. Vaak politiek, vaak over periodes van repressie. Nog slechts enkele maanden geleden draaide bij ons bijvoorbeeld het sterke én prijswinnende "I'm still here". De reputatie van "Motel Destino" ging echter een heel andere kant op. Het zou een sterk op jongeren gerichte film zijn, het zou een 'erotische thriller' zijn. We gaan het zien!

Hij is het strandleven wel een beetje zat. Heraldo, de antagonist in ons verhaal, heeft plannen om te vertrekken richting het grote Sao Paolo om het daar te gaan maken. Maar dat gaat zomaar niet, hij heeft nog schulden te vereffenen met de bazin van de lokale onderwereld. Samen met zijn beste vriend neemt hij een beveiligingsbaantje aan bij een louche Europeaan. Terwijl Heraldo na zijn dienst achter de meisjes jaagt, wordt zijn vriend in een schietgevecht vermoord. Heraldo vlucht alsnog, maar niet op de manier die hij wil: zonder spullen, zonder paspoort komt hij niet ver.

Hij belandt iets verderop in het louche Motel Destino, een plek waar stelletjes binnenwippen voor snelle seks, waar buitenechtelijke relaties en kinky spelletjes uit het zicht kunnen worden gebezigd. Eigenaresse Dayana staat Heraldo het gebruik van het buitenverblijf toe, in ruil voor klusjes en diensten. Heraldo komt tot de ontdekking dat Dayana en vooral haar ruwe partner Elias er ondoorzichtige praktijken op na houden. 
En toen... en toen: GING HET BRANDALARM! We waren een uurtje onderweg in de film, toen we - de zaal uit- naar het binnenplein werden geloodst. Dat liep goed af, maar hoe het met de film verder ging, weet ik (nog) niet.

Met: Iago Xavier, Nataly Rocha, Fabio Assuncao

Gezien in : Cinema Oostereiland

Babygirl- Halina Reijn

Babygirl op IMDb (6,5)
 Babygirl op Moviemeter (3,10)

Over publiciteit heeft ze niet te klagen, onze eigen Halina Reijn. Loftrompetten alom, de grootste prijs gepakt op het FilmFestival in Venetië en een lange reeks positieve kritieken. Hoofdrolspeelster Nicole Kidman is lyrisch over haar en noemt haar zelfs "mijn goede vriendin Halina". Ze is veelzijdig, absoluut, en ze durft onbekende paden te betreden. Dat werkt, dat vinden pers en publiek leuk. Het zat gisteravond dan ook bommetje-vol bij de derde voorpremière-voorstelling van haar nieuwste. Om goed voorbereid de zaal te betreden, las ik eerst mijn bevindingen terug over haar regiedebuut van een aantal jaren geleden. Zo wist ik met welke blik ik me in mijn stoel neervlijde. 

Om maar met de deur in huis te vallen: zo goed als "Instinct" vond ik hem in ieder geval niet, daarvoor duurde het te lang voordat er een juiste vorm van conflict en belangenverstrengeling in het verhaal te pas kwam. Maar zeer zeker zet de regisseuse een pakkend verhaal neer dat de kijker wel degelijk keuzes laat maken: is het allemaal moreel fout wat we te zien krijgen? Is de zoektocht van hoofdpersoon Romy misschien wel een hele logische, of op zijn minst eentje waar ze niet aan ontkomt? Het was voor mij als kijker in ieder geval het enige dat zorgde voor een klein beetje sympathie voor die naargeestige en arrogante zakenvrouw. Pas toen ze met zichzelf, haar gezin en haar werk in de knoop kwam, kwam er enige menselijkheid naar voren.

Romy is CEO van een groeiend robotica-bedrijf. In haar schaarse vrije tijd is ze bij haar twee puberdochters, af en toe bezoekt ze repetities of voorstellingen van haar man die regisseur is. Ze kan op kantoor amper de tijd te vinden om de nieuwe groep stagiaires 5 minuten te woord te staan, maar dit keer maakt ze een uitzondering. Een van hen, de mooie jongeman Samuel, heeft een magnetiserende werking op haar (en voelt dat ook aan). Romy, normaal een verstandige en verstandelijke vrouw, weet niet wat haar overkomt. De erotische spanning is in blokken uit de lucht te knippen als de twee elkaar passeren in de lift en de wandelgangen. Al snel fantaseert ze dat hij misschien de man kan zijn die haar eindelijk een keer het orgasme kan geven dat ze met haar zorgzame en vriendelijke man nog nooit bereikt heeft. Ze gaat dus de fout in en herkent zichzelf niet: ze stribbelt nauwelijks tegen als Samuel haar onderwerpt aan een vernederende seksuele relatie. Sterker nog: het windt haar op. Ze weet best wel dat ze dit pad niet op moet gaan, maar het is sterker dan haarzelf. Bukken!

Met: Nicole Kidman, Harris Dickinson, Antonio Banderas, Sophie Wilde, Esther McGregor

FIN - song : Sky Ferrara- Leash

Gezien in : Cinema Oostereiland

Fair Play - Chloe Domont

Fair Play op IMDb (6,4)
 Fair Play op Moviemeter (3,07)

Wegens een verbouwing kampeer ik bij de buren en kan ik dus niet bij mijn eigen voorraadschijf met films. Daarom klikte mijn vrouw gisteren deze aan, een film die ik in de synopsis niet herkende maar gaandeweg wel gezien bleek te hebben. Niet erg hoor, want er zit voldoende vaart en spanning in om deze nog een keer te bekijken.

Vorig jaar schreef ik er dit over: Fair Play recensie december 2023

FIN - song : Charles Hodges - There is love

Hokwerda's kind (aka Hokwerda's child) - Boudewijn Koole

Hokwerda's kind op IMDb (6,3)
 Hokwerda's kind op Moviemeter (2,75)

Van schrijver Oek de Jong las ik wél zijn "Opwaaiende Zomerjurken" en niet zo lang geleden nog het sterke "Zwarte Schuur" maar de titel waar deze boekverfilming op gebaseerd is, las ik niet. Onbevangen de zaal in derhalve, eens kijken hoe regisseur Boudewijn Koole (oa Nooit meer slapen) de drie onafhankelijke verhaallijnen bij elkaar brengt.

Uitdagingen, daar draait het om bij de sterke jonge vrouw Lin. Voordat haar moeder haar vader verliet en ze dus op te verre afstand van haar stoere papa kwam te wonen, onderging ze een Spartaanse opvoeding. In het waterrijke Friesland moest ze voor haar veiligheid al jong leren zwemmen, pappie smeet haar letterlijk het water in. Niet vriendelijk natuurlijk, maar het heeft wel tot resultaat gehad dat Lin niet makkelijk buigt en dat ze haar fysiek ongelooflijk op de proef kan stellen. Urenlang, dagen achtereen ligt ze in het water waarbij haar trainer haar toeschreeuwt dat ze moet versnellen of juist vertragen. Lin is in voorbereiding voor de ultieme zwemmersproef: ze wil het Kanaal per borstcrawl oversteken. Daardoor volstaat baantjestrekken niet meer en ondergaat ze dus trainingen van 6 of 8 uur achtereen. Ze is er klaar voor, zegt haar trainer trots.

Je zou zeggen dat je weet waar haar focus op ligt, maar plots laat Lin zich toch afleiden: ze ontmoet de geheimzinnige Henri, een razend knappe maar ook razend stugge man. Heel kort probeert ze weerstand te bieden aan zijn avances, maar al snel dampt haar leven van de seks. Ze dwingt Henri wel tot meer persoonlijk contact, vooral tijdens hun gemeenschapsuurtjes, maar Henri laat zich moeilijk dwingen. 
Ze beschouwt het als aanloopproblematiek en gaat ver met Henri mee, ze laat zelfs haar voorbereidingen op de tocht er een beetje door versloffen. 

Terwijl ze in de tussentijd ook nog eens de verblijfplaats van haar vader heeft ontdekt (en er ook met Henri naar toe gaat) doorstaat ze de hoge golven van haar volwassen privéleven: ze wil zwemmen, ze wil seks, ze wil contact met haar vader maar ze blijkt elk van die wensen net zo hard na te streven als te laten vallen. Het is complex, leven zoals de kwetsbare Lin dat graag wil. 

Sterke, vooral geloofwaardige rol van de hoofdrolspeelster Sanne-Samina Hanssen.

Met Sanne-Samina Hanssen, Kevin Janssens, Elsie de Brauw, Yorick van Wageningen, Nabil Mallat, Thomas Ryckewaert

Gezien in : Cinema Oostereiland

Stars at noon - Claire Denis

Stars at noon op IMDb (5,6)
 Stars at noon op Moviemeter (2,52)

Complex geweven film die de kijker dwingt veelvuldig van perspectief te veranderen. Twee niet al te sympathieke hoofdrolspelers die verblijven in een grimmig en agressief Midden-Amerikaans land, zie daar als kijker maar eens gevoel bij te krijgen. Dat dit lastig is, blijkt ook uit de IMDb-waardering: niet dat ik m nou geweldig vond, maar een 5,6 vind ik toch echt te laag voor deze film (alleen al het gedegen acteerwerk verdient meer). Het is dus aan u!

Wat is ze nou eigenlijk, wat doet ze nou eigenlijk? Hoewel Trish zelf zegt dat ze in Nicaragua verblijft omwille van de journalistiek, merken we daar weinig van. Eerder is ee nvrouw die zelfbewust haar lichaam verkoopt om aan dollars te komen. Ze heeft lijntjes uitstaan naar (mannen bij) het leger, naar het ministerie om zo haar bestaanszekerheid ietwat te garanderen. 

In de bar van het internationale Continental Hotel ziet ze mogelijkheden om de daar rondhangende Daniel te strikken voor wat dollars en een lekker potje seks. De Engelsman zegt werkzaam te zijn voor een oliebedrijf en bezig te zijn met een grote deal, maar Trish ontzenuwt dat al snel bij hem door zijn gesprekspartners te ontmaskeren als Costaricaanse agenten. 

Die mensen van de OIJ (door Trish steeds verbeterd tot O-I-Jota) zitten Daniel dicht op de huid. Dusdanig dicht dat hij niet meer terug durft naar zijn hotelkamer en dan maar liever zijn intrek neemt in de shabby hotelkamer van Trish. De twee groeien naar elkaar toe, maar geven op geen enkele manier toe aan gevoelens van genegenheid. Ze gebruiken elkaar, zoveel is duidelijk. De seks is goed, het feit dat Trish Spaans spreekt komt Daniel goed uit, net zoals het Trish goed uitkomt dat Daniel in ieder geval geld heeft. Steeds prangender wordt de vraag waarom deze twee zo aan elkaar blijven hangen.

Met : Margaret Qually , Joe Alwyn, Benny Safdie, Danny Ramirez, Nick Romano

FIN - song : Tindersticks - Stars at noon

Pleasure - Ninja Thyberg

Pleasure op IMDb (6,3)

Pleasure op Moviemeter (3,17)

Een ongebruikelijke kijkervaring, deze film. Vooral een erg ongemakkelijke ook. Je moet goed voor ogen blijven houden dat het een film is en geen documentaire, daarmee kun je nog enigszins de walging en verontrusting/verontwaardiging van je af houden. Na de aftiteling blijf je achter met een gevoel dat er een wereld is waar je niet van weet en niet van wilt weten. De meesten van ons hebben wel eens porno gekeken, niks mis mee, maar dat er binnen die wereld ook dermate gruwelijke en agressieve niches bestaan, is mensonterend. Het knappe van deze film is dat je op een of andere manier de drijfveren van de hoofdpersoon gaat snappen, althans: je probeert het. Maar je kijkt je ogen uit. En af en toe kijk je weg.

Linnea is een ontevreden meisje uit Zweden dat - boos op de hele wereld - naar Los Angeles vlucht. Ze is vast besloten het te gaan maken in de porno-industrie: gek op seks, gek op geld en bereid om daar heel veel voor te geven. Heel veel, zelfs haar eigen waardigheid interesseert haar niets. Het gaat om het klimmen op de ladder, het gevraagd worden door de topproducers , het aanwezig zijn en gezien worden op de juiste feestjes en beurzen. 
Bella Cherry gaat haar artiestennaam zijn , als ze begint is ze nog stellig in wat ze wel of niet wil doen voor de camera. Al snel merkt ze dat met die houding de gewenste doorbraak niet gaat bereiken, ze zal ruwer en agressiever moeten acteren. Ze polst bij haar huisgenootjes, waarvan kamergenoot Joy zich zelfs tot een vriendin zal ontpoppen, hoe die hun carrière opbouwen en ze weet dan al dat ze gaat overtoepen. Ze passeert haar eigen morele grenzen en belandt in gruwelijk nare scenes waarin een pak slaag en verkrachting als kunstvorm aan de kijker worden verkocht. Het is huilen, het is op de blaren zitten en het is verbijten, maar Bella weet dat ze maar moeilijk terug kan. Het kost haar vriendschappen en vooral, het kost haar waardigheid. Maar haar ster rijst. 

Geen pretje om voor het scherm te zitten , deze film. Je gunt dat meisje inzichten waar ze maar moeilijk toe komt. En je haalt de aftiteling in de wetenschap dat er toch wel heel veel nare mensen bestaan. 
Pluspunt is er ook: het acteerwerk van Sofia Kappel is fabuleus en wekt vooral sympathie op. 

Met : Sofia Kappel , Zelda Morrison, Evelyn Claire, Chris Cock

 FIN - song : Karl Frid, Frid & Frid - Una giola (feat Caroline Gentele) 

Choses secrètes (aka Secret Things) - Jean-Claude Brisseau

Choses Secrètes op IMDb (6,1)

Choses Secrètes op Moviemeter (3,04)

Seks is een wapen. De jonge Sandrine krijgt dat in de gaten als ze vanaf haar plekje achter de bar haar collega Nathalie een opwindende zelfbevrediging-act ziet weggeven waardoor de gemoederen in het theaterbarretje danig verhit raken. Als de dames weigeren op verdere verzoeken van de bareigenaar in te gaan, worden ze op straat gegooid. Weg inkomsten, weg bestaanszekerheid. 

De twee smeden een duivels plan. Ze ontwikkelen een vorm van verleiding die dusdanig onweerstaanbaar zal zijn dat de mannen (altijd mannen) die het voor het zeggen hebben genoeg steken zullen laten vallen om de dames een machtspositie te laten veroveren. Nathalie is de lerares, Sandrine de gretige leerling. Het begint met straatacts , met heimelijke vervulling van hun lusten op metrostations en bordessen. Zo stiekem mogelijk, maar net opvallend genoeg om aandacht te trekken.

Als zij eenmaal hun act geperfectioneerd hebben, begint het grote werk. Ze gaan op zoek naar mannen met macht, naar directeur en managers die na een gestage inwerkperiode ongetwijfeld gaan vallen voor de al dan niet subtiele verleidingskunsten van de dames. Sandrine werkt zich op tot privésecretaresse van een manager op een handelsbureau, die ze langzaam maar zeker haar web weet in te trekken. Als deze monsieur Delacroix eenmaal losgeweekt is van vrouw en gezin en niet meer zonder hunkering kan functioneren, zet Sandrine de stap naar het volgende station: de baas van Delacroix is de onuitstaanbare én onweerstaanbaar knappe Christophe, zoon van de grote directeur. Christophe is een verwend ventje met duivels morbide trekjes die al snel laat blijken dat hij het spel van de dames misschien wel beter kan spelen dan zij zelf. 

Met : Sabrine Seyvecou, Coralie Revel , Roger Miremont, Fabrice Deville, Blandine Bury   

 FIN - song : John Eliot Gardiner - Funeral Sentences for the death of Queen Mary II Z.27

Caged - Stephan Brenninkmeijer

Caged op IMDb (4,9)
 Caged op Moviemeter (2,74)

Vanwege het volgen van een serie namen we weer kortstondig een abonnement op Videoland. Daardoor kreeg ik ook de kans om eens te kijken naar het filmaanbod aldaar. De gister besproken film "Wij" stond erop, die was in ieder geval beter dan deze Nederlandse titel waarvan het bestaan me geheel ontgaan was. En ik snap wel waarom. Caged is een mengeling van vele filmklassiekers: van "Eyes wide shut" en "9 1/2 weeks" naar "The disappearance of Alice Creed" en nog zo'n reeks gijzelingsfilm. Nog geen 5 op IMDb , u weet dan vast genoeg. 

Stella is ontevreden in haar huwelijk: haar man is altijd moe, veel afwezig vanwege zijn werk en lusteloos in bed. Het verklaart haar stap om het op een gegeven moment buiten de deur te zoeken: het begint met het bezoeken van seksfeestjes, het eindigt met swingparty's en escort-afspraken. 

Met haar man kan ze dat niet bespreken, met haar vriendinnen ook amper. Het komt er later allemaal pas uit op de bank bij de psychiater. Maar dan heeft ze allang een vernietigend spoor door haar eigen leven en dat van haar naasten getrokken: manlief komt er natuurlijk achter, daarnaast is het aanpappen met andere mannen natuurlijk ook niet altijd acceptabel voor hun partners. Het gaat mis: Stella wordt opeens wakker in een kale kelder met alleen een matras. Ze zit opgesloten, ze is gekidnapt. Maar door wie? 

Met : Chantal Demming, Victor Reinier, Babette Holtmann, Joep Sertons

La bête - Walerian Borowczyk

La bête op IMDb (5,8)
Porno moest het zijn. Daar de gastheer van onze filmclub ons immer trakteert op de grote onderwerpen van het leven , was dit keer de seks aan de beurt. Baas B zou Baas B niet zijn als hij niet een langdurig verboden film in zijn bezit had die hij ons gisteravond "heimelijk" kon vertonen. Na afloop waren de meningen verdeeld: het amateuristische spel en het ietwat achterhaalde tijdsbeeld streden met de overtuiging dat er controversiële onderwerpen aan bod waren gekomen: seks en religie, bestialiteit en gearrangeerde huwelijken. Zelf stond ik meer aan de kant van de laatste mening, waardoor ik de bij vlagen zeer vreemde weergave voor lief nam. We praten over een andere tijd: Nederland was nog niet verder gekomen dan "Wat zien ik" en "Blue Movie" terwijl in diezelfde tijd dus films als deze in Frankrijk werden gemaakt. Verwijzingen naar middeleeuwse erotische literatuur, een erotische allegorie op het bekende "Belle en het beest" verhaal, pastoors met jonge jongetjes op schoot: het zat er allemaal in.

Verhaaltje kort : kasteelheer probeert wanhopig zijn wildeman-zoon aan de vrouw te krijgen en regelt een huwelijk met een ongewisse buitenlandse blondine, die duidelijk voor de status gaat. De vader knapt zijn zoon eenmalig fris op: knippen en scheren en een pak verhullen dat hier een beest van een man onder zit. Het wachten is nog op de kardinaal die het huwelijk moet inzegenen. Ondertussen kan het meisje maar niet wachten, ze gaat op onderzoek uit en merkt dat er vreemde dingen gebeuren in het kasteel.

Met : Lisbeth Hummel, Pierre Benedetti, Guy Trejan

Decadencia - Joaquin Rodriguez

Decadencia op IMDb (4,5)
Een Mexicaanse variant op Fifty Shades, deze Decadence. Eenvoudig meisje ontmoet rijke man die haar inpalmt en vervolgens allerlei seksuele parades van haar verlangt, van strippen tot voyeurisme.
Slechte seks, slechte film, slechte seksfilm. Met een machtsvertoon aan siliconen.

Met : Nataly Umana , Alejandro Estrada

The Handmaiden (aka Ah-ga-ssi) - Chan-Wook Park

The Handmaiden op IMDb (8,1)
Aziatische erotiek, het is voor sommigen een pleonasme. In de filmwereld komen nu langzamerhand ook titels naar buiten in dit genre, nog geen half jaar gelezen zag ik bijvoorbeeld het vergelijkbare "The Concubine".  Deze titel is veelgeprezen en hogelijk gewaardeerd, zelf kom ik niet zo ver maar vervelend was het allemaal niet.

De film is een triptiek: in drie verschillende delen wordt hetzelfde verhaal verteld van een lastige driehoeksverhouding. Het is aan de kijker om te interpreteren welk verhaal hij voor waar houdt want het draait allemaal om list, lust en bedrog.

Er is een armlastig meisje dat in dienst treedt bij een rijke dame die last heeft van waanbeelden. Althans, zo is het aan de dienstmeid verteld door een slinkse vent die haar inzet om de rijke dame tot een huwelijk te verleiden, zodat hij het geld kan opstrijken en de dame richting inrichting kan wegzetten.
Er is een rijke dame die erotische verhalen vertelt aan hunkerende mannen. Een van die mannen is een vent die met haar het complot aangaat om te vluchten van haar dominante vader. Daartoe wil hij de dienstmeid inzetten om die - onder de naam van de rijke dame- op te laten nemen in een inrichting en vervolgens onder diens naam te trouwen en de wijk te nemen.
Er is een slinkse kerel die dames tegen elkaar opzet om er zelf heel veel beter van te worden maar die heeft gerekend buiten de erotische spanning die tussen de beide dames ontstaat wanneer zij een baas-knecht verhouding krijgen.
En er is een vader met een dubieuze rol, die manipuleert in deze driehoeksverhouding , dit alles ter verhoging van zijn eigen geile voyeursgenot.

Snapt u er iets van? Nee? Snap ik dan op mijn beurt weer wel. Moet je de film maar kijken.

Met : Min-Hee Kim , Jung-Woo Ha , Jin-woong Jo , Tae-Ri Kim

The Concubine (Hoo-gong: Je-wang-eui-cheob) - Dae Sung Kim

The Concubine op IMDb (6,1)
Het is een harde strijd aan het middeleeuwse Koreaanse hof. Intriges, moord en bedrog spelen hoogtij in het voortdurende spel om de troon (en de bijbehorende macht).
Hwa-Yeon is een bekoorlijke jongedame, die wordt begeerd door de kroonprins én door een jonge bediende. Háár liefde gaat uit naar de laatste en ze ontvluchten het paleis en de hofhouding. Dat gaat uiteraard mis. Hwa-Yeon's vader ontdekt ze en brengt zijn dochter terug naar het paleis terwijl hij de bediende straft met ontmanning.
De kroonprins op zijn beurt moet wachten op de troon omdat zijn broer daarop zit. Niet dat hij veel macht heeft, die ligt volop bij hun moeder(type strenge stiefmoeder, Sneeuwwitje-achtig). Als de koning sterft door vergiftiging komt alles in beweging. Wie zit daarachter, wie speelt het machtsspel en wat zijn de mogelijkheden voor Hwa-Yeon om de belangrijkste concubine (bijvrouw) te worden van de nieuwe koning, juist ja: diezelfde kroonprins die haar altijd heeft willen be..eh. zitten.
Het spel om de macht wordt door iedereen meegespeeld. Rücksichtlos , hard, onverbiddelijk.


Het verhaaltje is niet heel overtuigend, maar de beeldvoering is fraai en de erotische lading die over de hofhouding is heengelegd is intrigerend. Het tilt de film net naar de voldoende kant.

Met: Yeo Jeong-Jo , Dong Wook Kim , Min-jun Kim , Ji-young Park

Fifty Shader Darker - James Foley

Fifty Shades Darker op IMDb (4,6)
Het verhaal viel me een beetje tegen, de karakters werden niet echt uitgediept. Maar het ziet er wel..euh..gelikt uit en er is kijkgenot voor hem en haar.
De nieuwe avonturen van de steenrijke handenbinder en het meisje dat hem eerder spannend dan hinderlijk vindt.

Met: Dakota Johnson , Jamie Dornan, Kim Basinger

L'amant double - Francois Ozon

L'amant double op IMDb (6,5)

Hoewel bepaalde delen behoorlijk te dik zijn aangezet (ik gebruik nu de woorden "over the top" niet) slaagt meester-regisseur Francois Ozon er toch weer in een zeer intrigerende film neer te zetten. Zinderend bij vlagen, een stevig psychologisch spel en een majestueuze beeldvoering maken deze film tot een enerverende rit. Als je niet net als ik je bedenkingen hebt bij bepaalde plotwentelingen, dan kijk je naar een opwindende thriller met een ingewikkeld verhaal.
Chloé is een jonge (jongejonge zo mooie) dame met een complex verhaal. Haar voortdurende buikklachten wijt ze aan haar zwakke psyche: ze fantaseert er op los en heeft een moeizame band met haar moeder-op-afstand. Na de nodige medische stappen belandt ze bij een psycholoog op de stoel. Deze laat haar praten, ontmaskert haar wankele verhalen en er ontwikkelen zich warme gevoelens tussen de twee. Om die reden moet de therapie stoppen, want van een relatie met een cliënt kan immers geen sprake zijn.
De twee gaan samenwonen, maar het is duidelijk dat Chloé nog niet genezen is. Ze is wantrouwend naar haar vriend Paul en ze verdenkt hem van van alles. Al snel leren we de oorzaak daarvan: Paul verzwijgt voor haar dat hij een tweelingbroer heeft waarmee het contact verbroken is. Chloé wil het verhaal achter haar man kennen en zoekt de broer op. Met dramatische gevolgen. Er ontstaat voor haar een warrige driehoeksverhouding met twee keer dezelfde man. Ware het niet dat die beide mannen er totaal andere opvattingen op na houden. In plaats van het ontwarren van knopen raakt zij steeds verder verstrikt.

Fantastisch zoals Ozon gebruikt maakt van dubbele bodems, om steeds maar weer aan te tonen dat mensen een verwante ziel hebben. En dat tweelingen dat zowel dubbel als half hebben. Vooral dat is mooie pointe van deze film: hoe dubbelhartig leef jij? Heb jij verwante zielen?

Met: Marine Vacth , Jérémie Renier , Jacqueline Bisset

Under the skin - Jonathan Glazer

Under the skin op IMDb (6,3)
Als er dan toch wezens uit het buitenaardse dan wel bovennatuurlijke naar hier moeten komen, laat het dan maar in de vorm van Scarlett Johansson zijn. Veel minder mensen zouden het als angstig ervaren immers.
Zekers als die mensen zich zo zouden gedragen als The Female, zoals ze in deze film heet. Dit zeer vrouwelijke wezen lijkt op aarde te zijn om liefde te brengen, om mensen te verlokken. Gesitueerd in het mistroostige Glasgow rijdt ze rond in haar busje van waaruit ze gesprekken aanknoopt met jonge mannelijke bewoners. Nogal logisch dat een aantal van hen de verlokking niet kan weerstaan als ze ze een ritje in de auto aanbiedt. Doorgaans gaan die ritjes rechtstreeks naar haar huis.
Daar begint het loswerken en wegwerpen van het ene kledingstuk na het andere. Zij begint. En gretig volgt de manspersoon. De vooruitzichten van een erotisch samenzijn doen ze gedwee de dame volgen. Helaas lokt die ze rechtstreeks de val in, het gaat te ver om hier te beschrijven hoe precies maar bijna niemand keert terug van het "in the flesh" onderonsje.
Alles gaat goed totdat The Female tegen een meelijwekkende jongeman aanloopt, die duidelijk zijn plek niet kan vinden in de maatschappij waar zij hem nou juist uit zou moeten weghalen. De jongen is mismaakt, maar teder en lief. Femaletje begint na te denken, begint haar taak te verzaken.

Helemaal niet mijn genre, maar ik zie wel een kundig vormgegeven film en ben daarnaast niet ongevoelig voor de charmante aanwezigheid van mevrouw Johansson. Wil niet zeggen dat ik deze film bij iedereen aanbeveel, maar dat is allang niet meer nodig denk ik, het is al "een oudje".

50 shades of Grey - Sam Taylor- Johnson

50 shades of Grey op IMDb (4,1)
Mijn vrouw las de boeken, ik deed de film. En ik zeg eerlijk dat ik de 4,1-waardering op IMDb te laag vind. Helder, het is allemaal niet hartstikke verheffend en zo, maar er zit wel degelijk een verhaallijn in en de personages vertonen wel degelijk een ontwikkeling. Er is conflict, er is catharsis, er is romantiek en er is platte erotiek.
Uiteraard is dat laatste het deel waaraan de film (en de boeken) hun reputatie ontlenen, maar als filmkijker zit je je toch veel meer op de psychologische ontwikkeling te fixeren dan op de zoveelste keer dat haar bloesje aan haar voeten op de grond valt. Er is bewust gekozen voor twee gemiddeld heel mooie mensen, de casting is goed. Ik vind de film eerder een krappe voldoende dan een vette onvoldoende.

Anastasia (wie verzint die naam) is een literatuurstudente die op het punt staat haar titel binnen te halen. Voor een vriendin knapt ze een klusje op: "voor de schoolkrant" houdt ze een interview met een intrigerende zakenman. Deze Christian Grey is puissant rijk, ziet er goed uit maar blijft maar vrijgezel. Niemand, zelfs zijn ouders niet, ziet hem met een vrouw in het openbaar. Is ie misschien...? Of is ie alleen maar met zijn werk bezig?
Grey op zijn beurt valt voor de charmante Anastasia op een manier die hij nog niet bij zichzelf herkende. De man die alles heeft, moet zich er plots voor beijveren om een heel gewoon doorsnee meisje te winnen. De ontbolstering van hun relatie gaat gestaag, pas na enige tijd durft Grey haar de voor hem belangrijkste vragen te stellen: hij blijkt een dominante man te zijn die zoekt naar een vrouw die zich onderwerpt. Voor de bleue dame is dat allemaal totaal onbekend terrein, maar ze vindt het allemaal ook wel spannend. Er komt een eerste keer seks (gewoon missionaris en zo) en gaandeweg leidt Grey haar in in de geheimen van de SM. Ja natuurlijk mag ze nee zeggen wanneer ze wil, natuurlijk respecteert hij haar grenzen maar van zichzelf wil ze stukje bij beetje wel verder. Omdat ook zij meer wil van deze innemende man. De grote vraag is: is zij wel een geschikt meisje om deze aparte vorm van romantiek met haar ridderlijke prins te beleven?

Met oa: Dakota Johnson , Jamie Dornan

De overgave - Paul Ruven

De overgave op IMDb
Slap, eeeuhm, aftreksel van de 50 shades-hype. Sterker nog: het verhaal is gebaseerd op de massale aandacht voor s-emmertje spelen, zoals die enkele jaren geleden plots bij een grote groep jonge vrouwen opkwam.
De film verpakt dit effectbejag in een verhaal over een acteur die een boek wil verfilmen. Hij kiest een serveerster van het terras van de overkant uit om de rol te spelen maar ze wijst dat wegens gebrek aan ervaring af. Geen ervaring in acteren en al helemaal niet in die spelletjes met kaarsen, zijden sjaaltjes en hemelbedden. Hij dringt aan bij haar: lees dat boek nou en vertel me dan of je nog steeds niet wilt.
En ja hoor, ze raakt in de ban van de man. Vraag voor haar is alleen nog of ze in de ban is van de man in het boek of de man die haar tegenspeelt.
Er speelt verder nog een slecht zijdelings verhaaltje over vooropgezet plan, waarbij de zieke partner van de acteur steeds met toestemming voor dit script speelt. Wazig.

Ik zou niet weten welke van mijn vrienden ik dit zou kunnen aanbevelen.

Met oa : Rick Engelkes en Carly Wijs

The look of love - Michael Winterbottom

The look of love op IMDb
Na het zien van deze en de hierboven genoteerde Wes Anderson-film schreef ik gisteren dat blijkt dat beide gerenommeerde regisseurs blijkbaar ook niet de gouden formule in handen hebben. Ik smulde van eerdere films van ze , maar had gisteren blijkbaar een ongelukkige hand van kiezen.

De uitermate productieve Michael Winterbottom grijpt voor deze film terug op zijn 24hourpartypeople-ster Steve Coogan. Die speelt opnieuw een nachtclubeigenaar (en opnieuw een die echt bestaan heeft), maar dit keer is hij daarnaast ook uitgever, theatermaker, scenarist en wat dies meer zij. Alle producties die hij maakt en bedenkt, alle clubs die hij bezit en alle panden die hij verzamelt, ze staan allemaal in het teken van de erotiek en de seks. Stripteasetenten, revuetheaters bevolkten in de jaren 60, 70 en 80 de Londonse wijk Soho. Ze overheersten zelfs in het straatbeeld.

De Paul Raymond die Coogan hier weergeeft, was de grootste van hen allemaal. Hij bezat de halve wijk, at in de duurste restaurants en had de faam dat hij veel van zijn danseressen eerst zelf uitprobeerde om te kijken of ze wel verleidelijk genoeg waren voor zijn podia.
Zakelijk is veel koek en ei, maar Raymond heeft het thuis niet op de rit. Zijn vrouw vergeeft hem veel, maar ze vertrekt als hij echt blijkt te vallen voor een van zijn dames. Zoonlief gaat mee maar dochterlief blijft trouw aan papa. Hij verzint een song&dance-act voor haar, maar het blijkt hoog gegrepen. Het gaat mis als ze de drugs ontdekt uit onvrede om haar artistieke vermogens.

Les van de film is "Can't buy me love". Raymond heeft alles en zelfs meer dan dat ,maar hij kan het geluk voor zijn gezin niet kopen.

Lust, caution - Ang Lee

Lust, Caution op IMDb
Langwerpige en trage thriller die aan alle kanten intrigeert. Niet alleen omdat er op de credits staat dat ie Chinees/Taiwanees/Amerikaans én HongKongs is. maar vooral omdat ie op een prettige manier op twee genres hinkt. Het is aan de ene kant een politieke thriller en aan de andere kant een semi-erotisch liefdesverhaal.

Speelt ergens in de vroege jaren van de vorige eeuw: Shanghai ligt onder beleg van Japan én Shanghai voelt als wat vrijgevochtener stad druk uit de overige delen van China.
Een jonge studente raakt betrokken bij een verzetsgroep die uiteraard tegen de bezetter vecht, maar die zich vooral richt op het wegwerken van de repressieve eigen bestuurders. Wang, de studente, blijkt een begenadigd actrice en wordt ingezet om te infiltreren in leven en huishouding van de botte potentaat Yi.
Dat lukt, veel mahjonggen en liegen over haar handelsrelaties brengen haar steeds verder in de hofcultuur van deze man, die ze uiteraard uiteindelijk gaat ontmoeten.
Hoewel bedoeld om de dagelijkse handel en wandel van de man in kaart te brengen en hem aldus te kunnen uitschakelen, leiden de ontmoetingen tussen beiden tot een knetterend gepassioneerd spel . En dat spel wordt serieus, en dat serieuze wordt een heftige seksuele afhankelijkheid. Hetgeen botst met haar door het verzet opgelegde taken.

Schitterend vormgegeven door meesterregisseur Ang Lee, deze spraakmakende (nu al bijna) klassieker.
Kijken! De volle 160 minuten!