The Minute You Wake Up Dead- Michael Mailer

The Minute You Wake Up Dead op IMDb (4,5)
 The Minute You Wake Up Dead op Moviemeter (2,07)

The Minute You Wake Up Dead op Wikipedia

Je ziet het steeds vaker: gearriveerde acteurs die als "executive producer" op de titelrol staan. Soms is dat contractuele deal en doet de acteur in kwestie er verder weinig aan, soms is dat ook een kwestie van investeringen. Als het hier om het laatste geval gaat, ben ik bang dat de toch majestueuze Morgan Freeman hier een enorme mispeer heeft gemaakt. Het is namelijk moeilijk te bevatten wat hij in dit project zag, waarom stapt een grootheid in films die hard moeten knokken om zelfs de status van B-film te halen? Eerder constateerde ik dat ook al bij John Malkovich, die ook al zo ver is afgedreven van de knappe lijst met titels die hij eerder opbouwde.
Hoe dan ook: deze film begint met de vertelstem van Morgan Freeman. Dan heb ik alvast het grootste pluspunt genoemd.

Sheriff Fowler weet niet wat hem overkomt: hij genoot van een rustig baantje in Bare Hollow, waar de grootste reuring komt van parkeerovertredingen en openbare dronkenschap. Nu is echter alles anders: investeerder Russ Potter heeft veel mensen in de stad omgepraat om te investeren in een groot fusieproject. Nu dat niet door blijkt te gaan, zijn veel mensen hun investeringen kwijt, spaargeld 'n all.

Russ is dus niet populair en zet kwaad bloed overal waar hij gaat. Alleen zijn knappe buurvrouw, serveerster Delaine praat nog enigszins constructief met hem. Vooralsnog zoeken we daar nog niks achter, maar dat zal snel veranderen. Plotseling volgen een reeks sterfgevallen elkaar op, waarin de sheriff al snel een verband begint te zien. En er zijn een paar mensen in het stadje die helemaal niet willen dat Fowler in hun zaken komt neuzen.

Met: Morgan Freeman, Cole Hauser, Jaimie Alexander 

It's a wonderful life - Frank Capra

It's a wonderful life op IMDb (8,6)
 It's a wonderful life op Moviemeter (3,91)

It's a wonderful life op Wikipedia

Deze Frank Capra-film geldt als topnotch klassieker een eersteklas status. Er zijn mensen die hem jaarlijks kijken (meestal in de nu runnende donkere dagen), maar daar behoor ik niet bij. Het moet in de jaren 70 geweest zijn dat ik m voor het eerst/laatst zag, denk ik. Dus toen ik m gisteren op een van de streamingdiensten zag staan, dacht ik: doen! En daar ben ik blij mee want mensen, wat een vreugdevolle film is dit. In de cynische en zwarte tijden van nu is het ondenkbaar dat een film als deze gemaakt wordt, we mogen blij zijn dat men daar direct na de Tweede Wereldoorlog anders over dacht. Het positivisme in deze film werkt aanstekelijk. Misschien ga ik wel tot die mensen behoren die hem jaarlijks even afspeelt. 

Welkom in de wondere wereld van George Bailey: denker, dromer en doener tegelijk. We gaan naar de jaren 10 en 20 van de vorige eeuw als George door heldhaftig ingrijpen het leven van zijn broertje redt maar daar voor het leven gehoorbeschadiging bij oploopt. Het maakt hem tot een buitenstaander, maar hij weet dat in zijn voordeel om te buigen: hij leest veel en weet zeker dat hij het stoffige plaatsje Bedford Falls achter zich zal laten. Hij zal reizen, hij zal de wereld zien, hij droomt van Colosseum en Parthenon en Chinese Muur. Hoe anders zal het lopen. En hoe veelt heeft dat met zijn immens grote hart te maken.
Hij heeft de tickets al geboekt om zijn reis te beginnen als zijn vader plots overlijdt, waardoor plots de Building and Loan-bank van paps in handen dreigt te vallen van de vervelende rijkaard Henry Potter (bjna goed!). George ziet al voor zich hoe de arme mensen in de knel komen door de geldzucht van deze gierigaard. Dat nooit, denkt hij en hij besluit de bestuursfunctie van pappie over te nemen. Het werkt anders dan hij denkt, dat zakendoen. Met alleen een goed hart kom je er niet, maar je kunt veel bereiken. George krijgt veel van zijn sociale plannen voor elkaar, maar de gedachte aan wereldwonderen blijft aan hem trekken. Alleen zijn jeugdliefde Mary kan hem mogelijk nog voor de gemeenschap behouden. Alles knaagt aan hem, alles trekt aan hem. Want plots is daar de beurskrach en de armoede van 1929 en 1930. Er is geen tijd meer voor dromen, er moet worden gehandeld. Maar kan George dat allemaal wel in zijn eentje trekken, is de machtige arm van mister Potter niet te sterk? Wat is dit voor een leven?

Met: James Stewart, Donna Reed, Lionel Barrymore, Thomas Mitchell    

FIN - song : Dimitri Tomkin & His Orchestra- The Richest Man in th World

Madame - Amanda Sthers

Madame op IMDb (6,1)
 Madame op Moviemeter (2,71)

Madame op WIkipedia

Verrassend leuke comedy-of-errors. die ik met een glimlach en een "eigen schuld, dikke bult" gevoel zat te bekijken. Opnieuw keek ik met goedkeuring naar het acteerwerk van Toni Colette, die elke film waar ze in verschijnt een stukje optilt. Naast haar nog een paar leuke bekende gezichten en een fijn alle kanten op springend plot, goed te doen derhalve.

Er hangt veel van dit diner af. Het posh echtpaar Anne en Bob zijn allang al op elkaar uitgekeken maar hangen beiden veel te veel aan hun status. Om die status te behouden zal Bob een schilderij uit zijn privécollectie moeten verkopen, waarmee hij het dure leventje van zijn vrouw weer zal kunnen financieren. Om die reden is kunsthandelaar-taxateur David uitgenodigd. Net voordat het diner aanvangt, komt plots Bob's lanterfant-zoon Steven op bezoek, die uiteraard ook aan tafel wil aanschuiven. Daarmee brengt hij het aantal couverts op 13, hetgeen natuurlijk een ongunstig signaal is voor de succesvolle verkoop van de Caravaggio. Er moet dus iemand bij. 

In allerijl en uit grote nood neemt Anne een radicale beslissing: hoofd-huishoudster Maria zal moeten aanschuivenl. Ze is Spaanse en zal voor deze gelegenheid een Spaanse gravin moeten zijn die toevallig in Parijs op bezoek is. Niet deelnemen aan de discussies, niet te veel drinken, gewoon ja-knikken en zoet zijn. Dat pakt natuurlijk anders uit: Maria wordt naast David geplaceerd en dat heeft grote gevolgen.

Met: Toni Colette, Harvey Keitel, Rossy de Palma, Michael Smiley, Tom Hughes

FIN - song : Briag Maruani - Ca vaut la peine l'amour

Allelujah- Richard Eyre

Allelujah op IMDb (6,0)
 Allelujah op Moviemeter (2,81)

Allelujah op Wikipedia

Deze stond chronologisch onderaan op de schijf, hetgeen inhield dat ie deze dagen zou gaan vervallen. Hoewel ik hem nog maar twee jaar geleden zag, vond ik het wel fijn deze nog eens te gaan bekijken omdat er zo'n fijne trits aan acteurs in zit. Ga maar na: Jennifer Saunders, Judi Dench, Derek Jacobi, David Bradley en Russel Tovey: dat is een fijn stukje van de fine fleur van de Engelse acteurswereld. Hup dus maar. 

Bij deze tweede kijkbeurt bleek dat ik het einde van de film nu een stuk beter kon hebben: ik wist het in een logischer historisch perspectief te plaatsen. Oordeel zelf.

Mijn recensie van destijds: BEGT recensie Allelujah (juni 2023)

FIN - song : George Fenton - Allelujah End Credits

Charcoal (aka Carvao) - Carolina Markowicz

Charcoal op IMDb (7,0)
 Charcoal op Moviemeter (2,91)

Charcoal op Wikipedia

Moeizame film. Dat kan aan mij liggen natuurlijk, misschien zat ik er niet zo goed in. Op zich stonden alle vinkjes goed: Zuidamerikaanse film, arthouse, traag tempo en een redelijke hoeveelheid positieve beoordelingen. Hoe het ook zij: hij viel niet, hij kwam niet oké binnen, ik zag het niet. Mea maxima culpa, wellicht. 

Situatieschets: armlastig gezin in steenkool-wingebied. Moeder houdt de boel draaiende: terwijl papa maar moeilijk kan kiezen tussen de bar en zijn armoedige baantje zorgt moeder voor wat bijverdiensten (middels een minieme cateringservice), regelt ze de opvoeding van zoonlief én bekommert ze zich om haar bedlegerige vader, die met zoonlief op één kamer slaapt. Het valt haar zwaar, de medische teloorgang van haar vader beïnvloedt veel van de huiselijke sferen. De dame die langskomt met verse zuurstofflessen voor opa blijkt een onconventionele oplossing te hebben voor de misère.

Opa wordt vakkundig weggewerkt: in stilte wordt hij richting laatste adem gedwongen waarna het lichaam weggemoffeld wordt. Hiermee ontstaat ruimte voor een huurder, die daarmee nieuwe inkomsten regelt voor het gezin. Probleem is: niemand mag het weten. Moeder blijft doen alsof ze voor haar vader zorgt, die nu helemaal zijn bed niet meer uit komt. Vader en zoon bouwen elk op hun eigen manier een relatie op met de nieuwe huurder, die ook nog eens een schimmige achtergrond verhult. Alle elastieken staan op knappen.

Met: Maeve Jinkings, Jean Almeida da Costa, Benedito Alves, Aline Marta Maia, Romulo Braga

Demolition - Jean-Marc Vallée

Demolition op IMDb (7,0)
 Demolition op Moviemeter (3,45)

Demolition op Wikipedia

Veel geroemde, of nou ja, in ieder geval veelbesproken film destijds. Zat ook al een keertje in een van de edities van onze jaarlijkse filmquiz, het werd derhalve tijd voor een grondiger bouwinspectie van deze titel. Jake Gyllenhaal vind ik al sinds zijn majestueuze entree in "Donnie Darko" heel goed, Naomi Watts kan ik ook prima hebben en Chris Cooper staat ook op de titelrol. Wat kan er mis gaan?

Davis Mitchell heeft alles wat zijn hartje begeert: dikke baan in de finance-wereld, lieve en knappe vrouw, joekel van een postmodern ingericht huis. Wat wil een mens nog meer? Nou, Davis blijkbaar een heleboel want hij vóélt niets. "Veel hebben" staat nog altijd niet gelijk aan "veel zijn". Het is wachten op de klap. Die komt dan ook hard en hevig als hij met zijn vrouw een auto-ongeluk krijgt waarbij hij wél overleeft maar zij niet. Haar pappie (zijn werkgever) is compleet van slag, maar Davis voelt niets. Nou ja, weinig tot niets. Hij forceert zichzelf tot janken, maar het komt er niet echt uit. Aan het werk dan maar.
Davis heeft zich vastgebeten in een vervelende ervaring met een snoepautomaat in het ziekenhuis: wel geld erin kieperen, maar er komt niets uit. Hij schrijft een brief naar de producent van de machines en lucht in die brief zijn hart over alles wat er mis gaat. Na nog twee volgende brieven krijgt hij ineens een telefoontje van een servicemedewerker. Zij leeft mee met Davis' persoonlijke verhaal maar maakt duidelijk dat dit nu eenmaal kan gebeuren in deze wereld. Voor Davis' is dat een signaal: deze wereld deugt niet, deze mentaliteit moet verdwijnen. Hij begint met het demonteren van zijn huishoudelijke apparaten, maar dat blijkt lang niet genoeg. Alles moet kapot. Zijn leven, zijn wereld, alles. Alles moet kapot.

Met: Jake Gyllenhaal, Naomi Watts, Chris Cooper, Judah Lewis

FIN - song : David Campbell- La Bohéme

FIN - song : Half Moon Run- Warmest regards

Steve - Tim Wielants

Steve op IMDb (6,4)

Steve op Moviemeter (3,04)
 Steve op Wikipedia

U dacht natuurlijk al: wat is het hier stil! Dat klopt, BEGTje was er even tussenuit. Tripje naar een zonnig eiland, hetgeen de zinnen weer eens even geheel verzette. Toch lukte het ons nog om ook daar in ieder geval nog één filmpje mee te pikken. Weliswaar vanaf een tablet op het hotelbed- dus met een zeer andere filmbeleving dan gebruikelijk - maar de film maakte desondanks indruk. Mogelijk door een keur aan sterke acteurs (de onnavolgbaar goede Cillian Murphy stelt eigenlijk nooit teleur) maar zeker ook door het hypertense verhaal. Een verhaal dat niemand onberoerd laat: ik weet van anderen dat ze de film voortijdig stopzetten wegens te heftig en te druk maar als je daar doorheen bijt, krijg je een indrukwekkend jeugdzorg-verhaal te zien.

Steve is headmaster op een chique onderwijsinstituut. Het chique zit m in het gebouw en het landgoed waarop het zich bevindt, niet in de cliënten en niet in de vorm van voorbereiding op "nieuwe elite". Dat komt door de aard van de instelling: louter jonge cliënten die al een draaideurverleden hebben van zorginstellingen en zelfs gevangenissen. Het is min of meer een "laatste kans" scholing die men hier krijgt: als men het hier niet redt, rest alleen nog galg en rad, dan blijft alleen "de straat" nog over. 

De samenstelling van de leerlingengroep zorgt ervoor dat er de ganse dag een opgefokte sfeer hangt van schreeuwen en schelden, van knokken en intimideren. Gedrag dat niemand onberoerd laat, iedereen staat onder stress. Niet alleen de leerlingen dus, maar zeer zeker ook het docententeam. Er is door de overheid veel geld ingepompt om dit project te laten slagen, het lokale member of parliament komt dan ook een bezoekje brengen om te kijken welke vorderingen team en leerlingen maken. Steve is de zenuwinzinking nabij en slikt daar net iets te veel ondersteunende middelen voor. Al met al een cocktail van omstandigheden die bij de getroebleerde leerlingen nog een keer zo hard binnenkomen als bij de leraren, psychologen en begeleiders die tegen de klippen op proberen de school draaiende te houden én de leerlingen op een maatschappelijk pad te krijgen. We wachten op de explosie, op de katharsis.

Met: Cillian Murphy, Tracey Ullman, Emily Watson, Jay Lycurgo, Luke Ayres

FIN - song : Little Simz- Don't leave too soon (noot: de zangeres speelt ook een rol in deze film)

Collection - Marianna Palka

Collection op IMDb (4,2)
 Collection op Moviemeter (1,75)

Collection op Wikipedia

Wie A zegt, moet ook B zeggen. Als je je eenmaal hebt voorgenomen om een beschrijving te maken van elke film die je ziet, moet je dat ook consistent doen. Het is vaak een voorrecht maar soms is het ook een plichtmatig nummer. Zoals deze. Dik hout, een zaag en een aantal planken. Dan ben je er. 

De "Collection" waar we hier naar kijken, is niet die in de betekenis van een verzameling. Nee, het is eerder die van het woord dat wij kennen als "collecte". We duiken namelijk in de onzuivere wereld van de incassobedrijven. Sinds wij met zijn allen het ongebreideld kapitalisme in zijn gegleden, zijn schulden ook gewoon handel. Zo koopt in deze film een duo (de oude schoolmaatjes Brandon en Ross) steeds hele schuldenpakketten op om die vervolgens op agressieve wijze te incasseren. Indringende telefoongesprekken, een klop op de deur en vooral het mis-/gebruiken van veel achtergrondinformatie van de cliënten maakt dat ze druk op de armlastige kunnen opvoeren. Als er dan zo'n schuld alsnog betaald wordt, strijken de heren daar steeds een percentage van op. 

Het is handel, we vinden het allemaal normaal tegenwoordig dat er mensen zijn die hun brood verdienen over de ruggen van anderen (al is duidelijk dat de Amerikaanse maatschappij hierin een stuk harder is dan de onze. Nog wel). Brandon en Ross rekruteren voornamelijk mensen met een licht strafblad om deze telefoongesprekken te doen, die weten precies waarmee ze een dreigende toekomst door de hoorn kunnen laten schallen. Alles gaat goed, totdat Brandon verliefd wordt op een nachtclubdanseres. En u weet al láng van te voren dat die nog ergens een schuld heeft uitstaan.

Met; Alex Pettyfer, Mike Vogel, Shakira Barrera, Jacques Colimon

FIN - song : Vivian Scotson - Broken love

American Night - Alessio Della Valle

American Night op IMDb (4,4)
 American Night op Moviemeter (1,59)

American Night op Wikipedia

Nu had ik een licht borreltje op (afscheidsreceptie van het werk) maar ik kon - eenmaal thuis op de bank- aan deze film geen touw vastknopen. En gezien de waarderingen op de filmsites hierboven, was ik daarin niet te enige. De film heeft allerlei pretenties maar maakt er eigenlijk geen enkele waar. Neo noir, het is een prachtige term maar als kijker weet je dan nog niet precies wat je kunt verwachten. Maar ja, ik had ooit mezelf opgelegd elke film te beschrijven die ik in zijn geheel bekijk. Komt ie dan:

We herkennen direct de knullige kruimeldief. Die wordt er door zijn schimmige opdrachtgevers om een gestolen Andy Warhol-schilderij (de print van Marilyn Monroe lekker compact opgerold) af te leveren op een locatie waar de anonieme koper ermee mag verdwijnen. Twee identieke sporttassen afgesproken, u kent dat wel. De deal loopt in het honderd, we leren al snel de andere partijen kennen: een wannabe galeriehouder, een maffiazoon die zelf wannabe kunstschilder is, een armlastige galeriehouder, een kunsthistorica en nog wat aanpalende figuren. Ieder heeft hierin zo zijn eigen ambities en zijn eigen problemen. Het knalt, het boemt! En ondertussen verschuift het schilderij steeds maar van tas naar tas, van eigenaar naar eigenaar.

Met: Jonathan Rhys Meyers, Paz Vega, Emile Hirsch , Michael Madsen

FIN - song : Wolfmother - Joker and the thief

Hors Normes (aka the Specials) - Eric Toledano/Olivier Nakache

Hors Normes op IMDb (7,4)
 Hors normes op Moviemeter (3,90)

Na de steeds maar terugkerende berichten over verwarde mensen en problemen in de jeugdzorg keek ik deze film (van de makers van bioscoophit "Intouchables" )nog maar een keer. Opnieuw een sterke inkijk in een wereld van mensen die in de knel zitten. Het knelt aan de kant van de mensen die in deze sector werken, maar het knelt nog meer in de wereld van de cliënten die aan de zorg van deze - vaak zeer goed bedoelende- mensen zijn overgeleverd. Om er een kleine persoonlijke mening aan toe te voegen: zorg ís geen markt, zorg is een menselijke taak. Maar goed, daar komen jullie hier niet voor.

In 2019 beschreef ik de film met steracteurs Vincent Kassel en Reda Kateb aldus : BEGT recensie "Hors Normes", december 2019

FIN - song : Olivier Matsuda - Tell me

Fair Play - Chloe Domont

Fair Play op IMDb (6,4)
 Fair Play op Moviemeter (3,07)

Wegens een verbouwing kampeer ik bij de buren en kan ik dus niet bij mijn eigen voorraadschijf met films. Daarom klikte mijn vrouw gisteren deze aan, een film die ik in de synopsis niet herkende maar gaandeweg wel gezien bleek te hebben. Niet erg hoor, want er zit voldoende vaart en spanning in om deze nog een keer te bekijken.

Vorig jaar schreef ik er dit over: Fair Play recensie december 2023

FIN - song : Charles Hodges - There is love

De jacht op Meral Ö - Stijn Bouma

De jacht op Meral Ö op IMDb (7,4)
 De jacht op Meral Ö op Moviemeter (3,23)

Misschien was dat niet het beste idee om vandaag (vrijdag de 13e) deze film te gaan bekijken. Ik was al boos op de verwording van de maatschappij die we geworden zijn, maar zeker is dat deze film niet helpt om dat beeld positiever te kleuren. We zijn keihard op de mensen die toch al in de verdomhoek zitten, we zijn zacht op de grootverdieners en de geldmachines. Daar tussenin zit de overheid, zit een ambtelijk apparaat en zit de belastingdienst. Al deze radertjes draaien tegen elkaar in, mensen komen ertussen vast te zitten en kunnen geen kant meer op. Het kan niet anders dan dat dit ooit zijn weerslag zal hebben: teveel mensen rest weinig anders dan verzet of het kiezen van zijpaden en afslagen die je liever niet ziet. Maar goed, we waren er allemaal bij, we hebben zo gestemd: het toeslagenschandaal kwam echt niet uit de lucht vallen, het is een pad dat de politiek bewust uitgestippeld heeft.

Aanvankelijk is Meral, onze hoofdpersoon, nog fel op de bal: ze gaat dit rechtzetten. De belastingschuld die ze heeft opgelopen, kwam door die verplichte terugbetaling in eens. Dat er nu deurwaarders dreigen, dat er loonbeslag komt, ze kan het amper geloven maar ze verzet zich nog: ze belt zich een ongeluk maar loopt louter tegen muren op. Ambtenaren met te weinig bevoegdheid om haar te helpen, ambtenaren met ronduit kwade bedoelingen, ambtenaren met goede bedoelingen maar met verkeerde of of onvolledige informatie, jeugdzorgmedewerkers en onderwijspersoneel: allemaal werken ze stukje bij beetje mee om de hardwerkende maar weinig inkomen genererende Meral dieper in de stront te drukken. Haar voeten zuigen zich vast, ze kan niet meer bewegen: ze moet van te weinig geld haar kinderen in leven houden, uiteindelijk zelfs afgesloten van gas, water en licht. Ze wordt gevolgd, doorgelicht en kort gehouden.

Het is misselijkmakend om naar te kijken, het is gruwelijk: regisseur Stijn Bouma slaagt er enigszins een Ken Loach-gevoel op te wekken en de kijker in de zaal te ergeren. Nee, de kijker tot woede te wekken. In mijn bescheiden opinie: Nederland heeft zichzelf belachelijk gemaakt maar laat het onbeschaamd voortsudderen. Mensen die nooit van hun leven op de Zuidas zullen komen, zijn simpelweg niet interessant voor de economie. Daar willen we vanaf. Dus we pakken de bulldozer en nemen ze onder handen.

Met: Dilan Yurdakul, Gijs Naber, Quiah Shilue, Raymond Thiry, Olga Zuiderhoek

FIN - song : Fixate- Ruminate

Gezien in : Cinema Oostereiland

Capitalism: A Love story - Michael Moore

Capitalism: A Love Story op IMDb (7,4)
 Capitalism: A Love Story op Moviemeter (3,30)

Al 15 jaar oud deze maar ik had m niet eerder bekeken. Wellicht omdat ik destijds het idee had dat ik wel zo'n beetje wist wat er in zou zitten: als je de eerdere (spraakmakende documentaires van Michael Moore (Bowling for Columbine, Fahrenheit 9/11) had bekeken, kon je bij deze wel vermoeden waar het over ging en hoe hij dit zou aanpakken. Klopte achteraf wel, maar net als bij die genoemde titels zat ik hier hoofdschuddend en met open mond naar te kijken. Moore heeft een uitstekende manier te pakken om mensen te laten inzien hoe de grote machines draaien om de kleine man in de hoek te drukken en zelfs te verpulveren. Het grote verschil met roeptoeters is echter dat Moore met feiten komt. Hij bereidt zich goed voor, legt misstanden op tafel en confronteert de daders met hun wandaden.

In deze docu gaat het - zoals de titel doet vermoeden - over geld. Banken, verzekeringen, vstgoed- en kredietmaatschappijen hebben het op een akkoordje gegooid om zo'n groot mogelijk deel van de taart voor zichzelf te houden. Daar moeten de belangen van de kleine man voor wijken. Moore laat zien welke  verregaande gevolgen dit kan hebben voor wat minder succesvolle mensen: torenhoge schulden, huisuitzettingen, onteigeningen en het vernietigen van toekomstperspectief. "Ja, dan moet je je rekeningen maar betalen" , is de populistische reacties van mensen die aan de wat gunstiger zijde van de streep staan. 

We zien het gegoochel met aandelen, het doorverkopen van schulden, het opkopen van niet-kredietwaardige hypotheken en vooral hoe de handel daarin onderling het geld heen en weer schuift. De sector zorgt er heel secuur voor dat er nooit geld bij particulieren terechtkomt, ze blijven de koek onderling verdelen waardoor slechts af en toe een kruimeltje voor de kleine man overblijft. Gelukkig toont Moore ook dat dit mis kan gaan: de bankencrisis vernietigde vele carrieres, deed veel geld verdampen. Maar helaas moeten de oplossingen daarvoor doorgaans ook van de staat komen. Een staat die het vervolgens weer ten dele door het volk moet laten ophoesten. We're fucked. 

FIN - song :  Penguin Cafe Orchestra - Music for a found harmonium

Fair Play - Chloe Domont

Fair Play op IMDb (6,4)
 Fair Play op Moviemeter (3,09)

Heftige film die ik waarschijnlijk nooit aangeklikt zou hebben als ik niet in de trailer Eddie Marsan ontwaarde, een acteur die mij zelden teleurstelt. Ook hier niet, maar toch is zijn rol hier - op een paar kleine piekmomenten na- tamelijk verwaarloosbaar. De film draait voornamelijk om het té ambitieuze duo Emily & Luke.

Nooit rommelen op de werkvloer, dat loopt niet goed af. Die basisregel die bij veel bedrijven terecht is ingesteld, wordt door de financiële executives Emily en Luke met voeten getreden. Ze werken samen hard voor het beursvloer-bedrijf van de bikkelharde zakenman Campbell. Veel uren maken, veel kleinerende opmerkingen ondergaan: alles doen ze om maar in the spotlights te komen wanneer ze een goed financieel advies geven en het bedrijf daarmee veel geld laten verdienen. Ze houden hun relatie geheim omdat ze ten eerste weten dat het niet mag, maar ook omdat het hen elk zou kunnen schaden in hun carrière. Op kantoor zijn ze voorkomend naar elkaar, maar 's avonds vliegen de vonken eraf.

Maar dan! Er komt een management-plek vrij en Emily vangt op dat collega's de naam van vriend Luke noemen. Hoe mooi zou dat zijn, in de aanloop naar hun heimelijke verloving? Het loopt allemaal anders: niet Luke, maar Emily krijgt de baan. Daarmee wordt zij opeens de leidinggevende van haar sekspartner en dat blijkt lastig werken. Ze is professioneel genoeg om niets te laten merken, maar Luke heeft er duidelijk problemen mee dat zijn liefje opeens midden in de nacht gebeld wordt en naar late vergaderingen en etentjes moet. Steeds moeilijker kan hij werk en privé scheiden, hetgeen tot gevolg heeft dat zijn werk er onder lijdt. En daarmee ook zijn leidinggevende. 

Met; Phoebe Dynevor, Alden Ehrenreich, Eddie Marsan

FIN - song : Charles Hodges - There is love

The international - Tom Tykwer

The international op IMDb (6,5)
The International op Moviemeter (3,08)

Regisseur Tom Tykwer , die doet het bij mij altijd wel. Ook acteur Clive Owen kan ik altijd wel velen, onder dat stoere imago zit altijd een klein humoristisch tintje. Reden genoeg om deze thriller aan te klikken, een fijne wijze om de werkweek af te ronden. 

Ondanks dat "The International" aan alle kanten een formulefilm is, beklijft ie toch wel. Dat komt voor het leeuwendeel op het conto van Owen, die vakkundig de bijna uitgerangeerde Interpol-agent Louis Salinger speelt. Hij is een rauwdouwer, gaat recht op zijn doel af en dat wordt binnen de organisatie niet altijd gewaardeerd of, beter gezegd, op waarde geschat. 

Hij komt op het spoor van een grote wapenhandel via IBBC, een internationaal gerenommeerde bank met een als keurig bekend staand internationaal netwerk. Salinger wil meteen tot de kern maar wordt afgeremd door zijn leidinngevende Eleanor Whitman, die op haar beurt weer wordt tegengehouden door de hogere interpol-echelons die bang zijn om de reputatie van de bank aan de kaak te stellen.

Als er echter steeds meer slachtoffers rondom het schandaal vallen, krijgt Salinger meer speelruimte en schiet het al ras naar een vurige climax.

Met : Clive Owen, Naomi Watts, Armin Mueller-Stahl , Ulrich Thomsen

FIN - song : Tom Tykwer/Johnny Kimek - The International (end title)

Runner Runner - Brad Furman

Runner Runner op IMDb (5,6)

Runner Runner op Moviemeter (2,67)

Middelmatige misdaadthriller die zich afspeelt in de gokwereld. Richie (!) is een arme Princeton-wiskundestudent die bijverdient in de gokwereld. Zelfs op de universiteit heeft hij afnemers en zet hij medestudenten aan tot gokken, hetgeen hem door de directie niet in dank wordt afgenomen. Hij wordt er afgetrapt. 


Eenmaal de handen vrij richt hij zich op het vervullen van een van zijn grote wensen: hij gaat op zoek naar de mysterieuze Ivan Block, een naar Costa Rica uitgeweken Amerikaan die een enorm imperium heeft opgebouwd met gokwebsites en casino's . Richie trekt naar Midden-Amerika en het lukt hem inderdaad om op te vallen bij Block: hij beschuldigt hem van frauduleuze handelingen op zijn websites maar meldt erbij dat hij zijn bevindingen (handig zo'n wiskunde-achtergrond) niet openbaar heeft gemaakt. Block snapt dat je zo iemand beter binnenboord dan tegenover je kunt hebben, hij neemt Richie in dienst. Die gaat voortvarend van start en weet voor zijn baas grote sommen geld binnen te halen. En passant papt hij ook aan met Rebecca, de overweldigende vriendin van Block. Spelen met vuur , maar Richie ziet geen gevaar.

Dat wordt anders wanneer hij in de hoek gedreven wordt door FBI-agenten die reeds lang proberen om Block op te pakken. Richie wordt voor de keuze gesteld: of we arresteren je of je helpt ons Block op te pakken. Een prisoner's dilemma natuurlijk , Richie beseft dat hij heel voorzichtig moet manoeuvreren om niet in de handen te vallen van Block, van Block's vijanden en ook niet van de FBI. Rebecca schiet hem te hulp. 

Met : Justin Timberlake, Ben Affleck, Gemma Arterton , Anthony Mackie

 FIN - song : Foals - Inhaler

Wall Street : Money Never Sleeps - Oliver Stone

Wall Street: Money Never Sleeps op IMDb (6,2)

Wall Street: Money never Sleeps op Moviemeter (2,82)
 

Filmclub-avond gisteren, we zaten weer fijn bij onze nestor-gastheer. Na een aarzelende start en de traditionele inleiding schotelde hij ons het volgende verhaal voor. 

We zijn ongeveer een decennium verder. Gordon Gekko komt vrij na zijn veroordeling voor financiële malversaties. Zijn dochter Winnie is ondertussen een volwassen vrouw die niets van haar vader wil weten sinds het overlijden van haar broer, wiens dood ze haar vader verwijt. 

Winnie's vriendje Jake is gek genoeg net zo'n type als haar vader, maar dan in de dop. Gek op geld, eigenlijk vooral op nog meer geld. Financiën zijn een spel voor dit soort mensen (bijna altijd mannen) die laveren tussen aandelen, investeringen, schulden en kredieten. Ergens in dat schijvenspel vinden ze telkens mogelijkheden om van iets niets te maken , om van een min een dikke plus te maken. Jake is een coming man in dit spel, de directeur van zijn aandelenbank behandelt hem als protegé. 

Een andere grote speler in dat wereld, Bretton James, is de gehaaidste van allemaal. Hij brengt een gerucht in de wereld dat de aandelen van Jake's werkgever in no time dermate doet kelderen dat deze het bedrijf voor veel te weinig geld verkoopt aan James. Waarna hij voor de aanstormende metro springt. 

Jake zint op wraak en heeft door dat hij James maar op één manier kan aanpakken: hij moet hetzelfde doen, hij moet diens vermogen aan het wankelen brengen. Daartoe schakelt hij zijn schoonvader in, heimelijk natuurlijk want dochterlief houdt de oude boef op afstand. Terwijl Jake in geheime ontmoetingen met Gekko langzamerhand de tools in handen krijgt om James te belazeren, probeert hij tegelijk ontmoetingen te regelen tussen zijn aanstaande vrouw en haar vader. Iedereen heeft iedereen nodig, ook Winnie kan voor haar werk wel een investeerder gebruiken. Besmet geld komt van alle kanten, iedereen wordt er beter van. Of nee, laat ik dat anders zeggen: uiteindelijk komt iedereen bedrogen uit en wordt niemand er beter van. Of toch? 

Tussen het best ingewikkelde script door zat ik zeer te genieten van gedegen acteerwerk, niks op aan te merken in deze financiële thriller. Met als cadeautje de superieure mimiek van Carey Mulligan, op wiens gezicht elke keer weer nieuwe emoties te lezen zijn. 

Met : Shia Labeouf , Carey Mulligan , Michael Douglas, Josh Brolin

 FIN - song : David Byrne - Home

Nous Finirons Ensemble (aka Little White Lies 2) - Guillaume Canet

 Nous Finirons Ensemble op IMDb (6,4)

Nous Finirons Ensemble op Moviemeter (3,29)

Heerlijke Fransoos, deze kibbelende praatfilm die een vervolg is op het bioscoopsucces "Les Petits Mouchoirs". Bijna dezelfde cast, het speelplezier straalt er vanaf.

De nukkige Max zit in de problemen: foute investeringen hebben hem de das omgedaan, zijn faillissement nadert net zo snel als zijn 60e verjaardag. Hij moet waarschijnlijk zelfs het prachtige buitenhuis op her Franse platteland gaan verkopen, het huis waar hij zowel met ex-vrouw en gezin als met de gehele vriendengroep zoveel leuke weekenden heeft doorgebracht. 

De vrienden weten nog van niets als ze - drie dagen voor Max zijn verjaardag - plots voor de deur staan: verrassing! Zij komen om te vieren, maar uit niets blijkt dat Max ervoor in de stemming is. Vooral de financiële trubbels, maar ook de oude ruzies en kibbelingen met de vrienden onderling maken dat Max de boot afhoudt. Gelukkig weet zijn huidige vriendin een debacle te voorkomen en schikt Max zich in zijn lot: zeer tegen zijn zin gaat hij opnieuw zo'n ouderwets vriendenweekend in: de uitgebluste vriendengroep moet - elk voor zich- een aantal problemen overwinnen om iets van deze dagen en iets van hun onderlinge relatie te maken. 

Met : Francois Cluzet, Marion Cotillard, Gilles Lelouche, Benoit Magimel , Laurent Lafitte, Pascalle Arbillot, Clementine Baert

 FIN - song : Ester Phillips & The Dixie Flyers - Brand new day

Headhunter - Rumle Hammerich

 Headhunter op IMDb (6,6)

Headhunter op Moviemeter (3,17)

Met een Mikkelsen in de hoofdrol krijg je doorgaans keurig werk voorgeschoteld. Broer Mads is de grotere internationale held, maar Lars Mikkelsen (de oudste van de twee) weet ook van wanten. Markante kop, indringende blik, rijzige gestalte:volop ingrediënten om een karakterrol te spelen. Dat doet ie dan ook hier, in de degelijke thriller "Headhunter". 

Martin Vinge is - na een spraakmakende journalistieke carrière- een headhunter-bedrijfje gestart waarbij hij louter voor grote, dure klanten en voor lastige, schier onmogelijke klussen. Het wekt dan ook geen verbazing als hij plotseling gevraagd wordt ten kantore van de Deense tycoon N.F. Sieger te verschijnen. Die staat aan het hoofd van een multinational en stelt Vinge de precaire vraag of die een opvolger voor hem kan zoeken. Hij lijkt daarin zijn zoon te willen passeren die hij niet geschikt acht om the company te leiden. Uiteraard moet dit alles onder de grootste geheimhouding, want Sieger wil noch ophef binnen de familie noch onrust op de beurs. Vinge voelt aan alles dat hier meer speelt maar neemt de opdracht aan. 

Dat de macht van Sieger ver reikt, merkt Vinge al snel. Plots is er plek in een buitenlands ziekenhuis om zijn ernstig zieke zoontje te behandelen, de duurste specialisten staan plots aan het bed. Vinge baalt direct van de ervaring dat alles om hem heen plots draait om de macht van een groot bedrijf. Helemaal als de zoon hem ook in een complot betrekt: op zijn beurt probeert hij vader te wippen uit het bedrijf en hij zet daarvoor Vinge onder grote druk. Het wordt heet onder de voeten van de headhunter, in niets is dit een makkelijke of gewone klus. Sterker nog: het web begint zich te sluiten, Vinge zit klem tussen de machinaties van vader en zoon. Hij ervaart dat dit een grote impact heeft op zijn privéleven : in elke stap die hij zet, in elk gesprek dat hij voert, is de aanwezigheid van de firma Sieger op de achtergrond voelbaar. Hij zal slim en prudent moeten handelen, hij zal het spel moeten meespelen. 

Met : Lars Mikkelsen, Charlotte Munck, Henning Moritzen,