Club Zero - Jessica Hausner

Club Zero op IMDb (5,8)
 Club Zero op Moviemeter (2,73)

Club Zero op Wikipedia

Aparte film die gaandeweg aan kracht wint. Aanvankelijk valt vooral de vormgeving op, waarna je vervolgens denkt in een absurdistisch theater terecht te zijn gekomen. Maar eerlijk is eerlijk, aan het eind blijft er wel een echt verhaal over. En dat is dus knap gedaan van de voor mij onbekende Oostenrijkse regisseur Jessica Hausner, die voor de hoofdrollen de best wel grote namen van Mia Wasikowska en Sidse Babett Knudsen wist te strikken. 

Die nieuwe leerkracht op de school, mevrouw Novak, is best een rare. Aanvankelijk wordt ze argwanend bekeken door het team, door de ouderraad én door de leerlingen, maar daar komt gaandeweg toch verandering. Mevrouw Novak heeft namelijk een behoorlijke overredingskracht die stap voor stap aanslaat bij de leerlingen (en als die een beetje "om zijn" , volgt natuurlijk al snel de directeur). 

Novak spijkert haar leerlingen bij in het concept "Conscious Eating": steeds bewuster minder eten zodat je lichaam straks - zonder dat het aan prestaties inlevert - gewoon steeds minder nodig hebt. Niet alleen goed voor je gewicht, maar ook voor het tegengaan van overproductie en voedselverspilling. Winnen winnen winnen dus. 
Dat blijkt nog niet zo makkelijk: enkele leerlingen gaan direct mee in de haast sektarische werkwijze van Novak, ze willen straks allemaal bij "Club Zero" horen. Maar het neveneffect van haar project is dat er ook leerlingen buiten de boot dreigen te vallen omdat ze door de Novak-volgelingen als abject worden gezien. Ouders beginnen zich zorgen te maken maar krijgen fel tegenwicht van hun kinderen: die wijzen op de behaalde resultaten. Wij, de kijkers aan de zijlijn, zien echter gaandeweg al signalen dat het mis dreigt te gaan.

Met: Mia Wasikowska, Sidse Babett Knudsen, Ksenia Devriendt, Samuel D Anderson, Florence Baker

FIN - song : Markus Binder - Gum

The November Man - Roger Donaldson

The November Man op IMDb (6,3)
 The November Man op Moviemeter (3,02)

Het lukt mijn vrouw altijd wonderwel om er op bankhang-filmavondjes haar favoriete actieheld (of gewoon: mooie man. Of in haar woorden: de meest charmante acteur op deze wereld) er tussendoor te drukken. Zo schoven wij opnieuw aan bij een Pierce Brosnan-film, u kunt raden wie er blij op de bank zat. En ik doe lekker mee hoor, ik kan 's man tongue-in-cheek humor altijd wel waarderen. Dat heeft ie na zijn James Bond-reeks nog best lang volgehouden.

The November Man. Als die langs geweest is, leeft er niets meer. Peter Devereaux verdiende deze bijnaam na zijn jarenlange ondergrondse dienstverlening voor de CIA. Talloze operaties vakkundig geleid, mensen opgeleid met wisselend succes maar nu officieel met pensioen, relaxend aan het meer van Lausanne. Dat had ie gedroomd.

Zijn oude geliefde Natalia blijkt in Rusland in een lastig parket te zijn beland. Ze heeft belastend materiaal over de presidentskandidaat Arkady Federov in haar bezit. Dat materiaal is zo brisant dat het levensbedreigend is om er over te praten, het is dus zaak dat Devereaux haar over de grens weet te helpen. Dat lijkt even te lukken: hij weet haar weg te smokkelen uit de Doema maar een sluipschutter zit een succesrijk vervolg in de weg. Zij overlijdt maar weet met haar laatste woorden nog net Devereaux te informeren bij wie hij de rest van de kennis moet halen. 

Peter weet dat zijn geliefde vermoord is door zijn oud-collega's en zweert wraak. Hij raakt in contact met hulpverlener Alice, die hem de weg moet leiden naar de informante. Een riskante route want de CIA zit hem op de hielen, zijn oud-leerling Mason voorop. Het gaat allemaal om tijd: er vallen veel slachtoffers waarbij beide partijen hun best doen om uit elkaars handen te blijven. Ondertussen verkrijgt Devereaux meer informatie over handel en wandel van zijn oude werkgever, hetgeen de kluwen alleen maar explosiever lijkt te maken. 

Met: Pierce Brosnan, Luke Bracey, Olga Kurylenko, Bill Smitrovitch, Lazar Ristovski, Will Patton

FIN - song : Aloe Blacc - Ticking Bomb

Brazil - Terry Gilliam

Brazil op IMDb (7,9)

Brazil op Moviemeter (3,61)

Gedateerde maar desondanks nog zeer onderhoudende science-fiction film, uit de koker van het drukke Monthy Python-brein Terry Gilliam. Deze creëert een somber beeld van de mensheid, een beeld dat hij in 1985 in de zeer nabije toekomst voor zich zag. Kafka en Orwell geven elkaar de hand, ze zien hun oeuvre tot standaard verheven. 

In deze maatschappij draait alles om informatie. Beter gezegd: alles draait om het ministerie van Informatie, een instantie die de burgers in een wurggreep houdt van gedrag binnen de lijntjes met hoge boetes voor hen die daarbuiten treden. Sam Lowry werkt op dat ministerie, op de afdeling Informatietransport. Hij is niet ambitieus, liever droomt hij over die mysterieuze vrouw die hij met zijn grote vleugels tegemoet treedt. 

Sam's moeder schurkt tegen de hogere machten aan en neemt er geen genoegen mee dat haar zoon zo snel tevreden is. Ze regelt een promotie voor hem, naar de afdeling Informatieverwerking. Aanvankelijk heeft Sam daar geen zin in, maar als er door een zeldzame fout op zijn afdeling plotseling een dossier op zijn bureau verschijnt waarin zijn droomvrouw voorkomt, stapt Sam alsnog over. Een stap met grote gevolgen, want dat dossier is er niet voor niets. Sam wordt verscheurd tussen de wil zijn werk goed te doen en de dame te redden die door het apparaat vermorzeld dreigt te worden.

Een keur aan bekende acteurs komt voorbij, dat maakt deze film nog eens extra onderhoudend (ook als je - net als ik - niet zo van het scifi-genre bent.

Met : Jonathan Pryce, Kim Greist, Robert de Niro, Michael Palin, Katherine Helmond, Bob Hoskins