Is this thing on? - Bradley Cooper

Is this thing on op IMDb (6,7)

Is this thing on op Moviemeter (2,88)
 Is this thing on op Wikipedia

Hij is behoorlijk actief, die Bradley Cooper. Zelf al een mooie trits aan (prijswinnende) rollen op zijn naam, de laatste jaren bekwaamt hij zich steeds meer in het regiewerk. Daarmee laat hij anderen shinen, al pakt hij vaak nog wel zijn eigen bijrolletje mee. In deze prettig lopende film gaan de belangrijkste rollen naar Will Arnett en Laura Dern. En dat blijkt een goede keuze van de regisseur want er is overduidelijke chemie. ITTO is een prettig lopende film met een - ondanks het pijnlijke onderwerp- prettige, soms cynische, sfeer.

De bruis is eruit. Het huwelijk van Alex en Tess Novak eindigt niet in knetterende ruzies, nee, beiden kijken gelaten naar het langzaam dovende vlammetje. Ze zouden nog wel willen maar blijken te verschillende types om nog verder te kunnen. Wat hen bindt, is de zorg voor hun twee energieke jongens. Terwijl beiden proberen de wisselingen van de wacht zo zorgvuldig mogelijk te verrichten, kijken ze ook beiden vooruit naar een leven ná hun relatie.

Tess richt zich op het opnieuw oppakken van haar sportcarrière: ze is er weliswaar te lang uit maar kan juist als coach nu een heleboel betekenen voor de volleyballwereld, Alex lijkt nog niet van die vastomlijnde plannen te hebben. Door stom toeval belandt hij in een comedyclub, door nog stommer toeval belandt hij daar op het podium. Onvoorbereid. Hij besluit een klein inkijkje te geven in het leven van een scheidende man, het lijkt potdorie te werken bij het publiek. Alex raakt enthousiast, treedt steeds vaker op en krijgt ook steeds vaker de zaal mee. Totdat, net zo stom toevallig, opeens zijn ex als publiek in de zaal zit. Een geluk bij een ongeluk?

Met: Will Arnett, Laura Dern, Ciaran Hinds, Andra Day, Bradley Cooper, 

FIN - song : Melt With Miami - Under pressure

Beginnings (aka Begyndelser) - Jeannette Nordahl

Begyndelser op IMDb (7,0)
 Beginnings op Moviemeter (3,50)

Begyndelser op Wikipedia

Schitterend drama dit. Drama dat niemand onberoerd zal laten: voortdurend kantelt de film waardoor je sympathie steeds weer bij een ander personage komt te liggen. Dat Trine Dyrholm en David Dencik acteer-zwaargewichten zijn, wisten we al maar hun filmdochter Bjork Storm voegt zich over enkele tijd vermoedelijk ook in dat rijtje. Prachtig, hoe een piepklein verhaaltje het grote leed van kleine mensen kan schetsen.

 
Ane is het lamzakkerige gedrag van haar man Thomas aardig zat aan het worden: wanneer gaat ie het de dochters vertellen dat hij bij zijn minnares gaat wonen? Snapt hij dan niet dat ze beiden pas verder kunnen met hun leven als die stappen gezet worden? "Jajaja, ik doe het binnenkort. Komt goed."
Wij weten dan al voldoende: dat gaat voorlopig niet gebeuren.
En al helemaal niet als hoogleraar Ane thuis plots in elkaar zakt: een bloedprop in haar hersenen doet haar op de vloer belanden. Ze blijkt halfzijdig verlamd en een lange periode van revalidatie in te moeten. Thomas doet wat hij kan om haar te helpen en te verzorgen, maar de rancuneuze gevoelens van Ane zitten van alles in de weg. Hij beseft dat nu niet het juiste moment is om bij zijn gezin weg te gaan, zij wil echter dat alles zo snel mogelijk gebeurt. Ze knokt keihard voor haar herstel, ze wil zelfstandig zijn, ze wil volwaardig moeder zijn en ze wil ook nog eens een gewaardeerd (en gepubliceerd) wetenschapper zijn. 
Twee volwassen mensen, zwemmend in de pijn. Twee tienerdochters die veel merken maar nog weinig weten. Alles schuurt, alles schrijnt.

Met: Trine Dyrholm, David Dencik, Bjork Storm, Luna Fuglsang Svelmoe, Johanne Louise Schmidt

Gezien in : Cinema Oostereiland
FIN - song : Seth Metoyer - They can't stay

Splitsville- Michael Angelo Covino

Splitsville op IMDb (6,5)
 Splitsville op Moviemeter (2,93)

Splitsville op Wikipedia

Zingend verliet ik de zaal gisteravond. Dat kwam niet louter door het heerlijk aanstekelijke slotliedje (zie mijn rubriekje FIN-songs onderaan mijn recensies: in dit geval een liedje van een album dat ik al eind jaren 70 op vinyl kocht). Nee, het kwam ook doordat de film me behoorlijk meeviel: ik was er met weinig verwachtingen heen gegaan maar liet me de kans op een première-avondje niet ontnemen. Oké, de slapstick-achtige vechtscenes hadden voor mij niet gehoeven, maar de gortdroge dialogen en de vele verwikkelingen in het script maakten dat ik het gevoel had naar een grappig eigentijds geheel te zitten kijken. Prima vermaak.

Ze laat het ineens vallen: ze wil scheiden. In de auto onderweg naar hun beste vrienden zegt Ashley het opeens op hyperdramatische toon aan haar man Carey. Voor hem komt het als een donderslag bij heldere hemel, ze zijn immers nog maar net een jaartje getrouwd en hij had niet het idee dat dit met veel problemen gepaard ging. Hij stapt uit de auto en gaat lopend en sluipend onderweg naar het bevriende stel Paul en Julie.
Daar legt hij zijn problemen op tafel, maar zij zijn er niet van overtuigd dat dit een probleem zou moeten zijn. "Neem een voorbeeld aan ons", zeggen ze, "wij hebben een open relatie". Een voorbode voor een hoop ellende, dat weet elke kijker. Een forse reeks vergissingen, aannames passeren de revue: niet alleen scheiding, maar ook fraude, opvoeding, geweld, zweverige therapieën, kinderfeestjes, jaloezie, mentalisme, leugens en spijt bouwen een op het oog onsamenhangend verhaal waarin toch keurig de lijntjes bij elkaar worden gelegd. Er gaat veel water naar de zee.
Met: Kyle Marvin, Dakota Johnson, Michael Angelo Covino, Adria Arjona, Simon Webster

FIN - song : Steve Forbert- Romeo's tune

Gezien in : Cinema Oostereiland

Poison - Désirée Noschbusch

Poison op IMDb (6,8)

Poison op Moviemeter (3,09)

Wat houd ik daar toch van, van die films die volledig gedragen worden door twee karakters op een locatie. Klinkt als een toneelstuk, zegt u? Nou, dat klopt in dit geval volledig: de film is gebaseerd op het succesvolle toneelstuk "Gif" van Lot Vekemans, die voor deze film ook het scenario schreef. In zo'n beperkte setting komt het neer op mimiek, op het vermogen om emoties naar voren te brengen maar ook om de kunst om heel veel níét te laten zien. Dat werkt in deze verfilming in ieder geval erg goed: twee ervaren acteurs die je geloofwaardig meetrekken in een rivier van emoties. Sterk. Heel sterk.

Lucas stapt in de auto om van zijn woonplaats Zandvoort naar het Luxemburgse Vianden te rijden. Daar parkeert hij de auto bij de begraafplaats alwaar hij meteen richting zijn bestemming gaat. Gelukkig, de plek is er nog, het graf van zijn zoon is - ondanks de berichten over mogelijke ruiming wegens gif in de grond- nog ongewijzigd. Een harde confrontatie blijkbaar, want Lucas heeft het moeilijk. Hij legt wat schelpjes neer, overdenkt en gaat overduidelijk terug naar een pijnlijke plek in zijn hart.

Edith meldt zich ziek voor werk, stapt op de fiets en rijdt eerst nog even langs de bloemist. Met het bosje in het fietsmandje zet ze koers naar de begraafplaats. Daar aangekomen schrikt ze: hij is er. Ze ziet - voor het eerst in 10 jaar- haar ex-partner Lucas weer, hij staat bij het graf van hun zoon.

In de kapel op de begraafplaats raken de twee dan toch met elkaar in gesprek. Na een aftastend "hoe is het?" komen langzaam de verwijten, de verdrietige gedachten maar ook het gemis naar boven. Het verongelukken van hun zoontje betekende ook het einde van hun relatie, ruim 10 jaar later zoeken ze beiden naar verklaringen. Verklaringen en verwijten voor wat er mis ging, verklaringen en verwijten voor de wijze waarop ze elk hun leven opnieuw hebben ingericht, verklaringen en verwijten voor het verbreken en verklaringen en verwijten voor de stilte. Maar toch, heel af en toe tussendoor, ook verklaringen van een laatste restje van gevoel voor elkaar. In de scene waarin Lucas vertelt waarom hij vandaag toch gekomen is en hij begint over het kuiltje in de wang van Edith is een sleutelscene van onbeschrijflijke schoonheid. Het zegt alles. 

Prachtige - meesterlijk geacteerde- film, ben blij dat ik die op de valreep van zijn roulatie nog even mee kon pikken.

Met: Tim Roth, Trine Dyrholm

Gezien in : Cinema Oostereiland

Ezra- Tony Goldwin

Ezra op IMDb (6,4)
 Ezra op Moviemeter (3,16)

Toen deze eerder dit jaar in mijn geliefde filmtheater geprogrammeerd stond, liet ik hem passeren omdat ik bang was voor karikaturen. De synopsis van de film gaf immers de kans dat er door de filmmakers met de aandoening van de hoofdpersoon aan de haal zou worden gegaan. Levert vaak wel Oscars op (Rain Men, My Left Foot) maar levert bij mij vaak irritatie op vanwege het voor de film uitvergroten van het gedrag. Dat speelde in deze film alleen in het begin even mee, maar al snel werd het een aandoenlijk vader-en-zoon-verhaal waarbij beiden hun afwijkende eigenschappen hebben. Blij dus dat we deze gisteravond gehuurd hebben.

Als we die eerste 10 minuten doorgekomen zijn, weten we dat Ezra een stevig autistische jongen is die het zijn ouders lastig maakt in de opvoeding. Dermate lastig zelfs dat hun relatie erop stukloopt, moeder vertrekt en doet een andere partner op. Zowel vader als moeder lopen over van liefde voor hun zoon maar ze staan elk een andere aanpak voor. Dit leidt tot een gaandeweg groeiende verwijdering tussen de twee: moeder laat zich door de vele hulpverlenende instanties de wet voorschrijven terwijl vader juist met die instanties in gevecht gaat. Dat laatste zelfs iets te letterlijk, hetgeen leidt tot een contactverbod.

Niet dat pa zich daaraan houdt, natuurlijk. Hij staat bij het schoolplein van Ezra's nieuwe school en ziet dat de nieuwe medicatie een (bijna letterlijk) verlammende werking op de jongen heeft. Zijn hart breekt en hij neemt een radicale beslissing: hij haalt 's nachts de jongen weg uit het huis van moeder en stapt in de auto, onderweg naar een vriend die een paar staten verderop op het platteland woont. Moeder is woest, probeert eerst nog via de eigenzinnige opa met haar ex in contact te komen maar dat helpt niet. Ze neemt een radicale stap en zet een Amber Alert uit voor haar zoon. Terwijl die eigenlijk best een fijne reis maakt met zijn eigenlijk best grappige vader, maakt moeder samen met opa jacht op de twee. Ieder heeft daarbij zijn/haar eigen belang, ieder heeft daarbij zijn/haar eigen achtergrondverhaal.

Ik was zeer te spreken over het acteerwerk van Bobby Cannevale, die een ontwapenende emotionele man neerzet. Hoogtepunt van de film, wat mij betreft.

Met: Bobby Cannevale, Rose Byrne, William A. Fitzgerald, Robert de Niro, Whoopi Goldberg

FIN - song : Rae Isla - Ezra

Svaniti nella notte (aka Vanished in the night) - Renato de Maria

Svaniti nella notte op IMDb (5,2)
 Svaniti nella notte op Moviemeter (2,58)

Half gelukte thriller, die we vooral bekeken vanwege de goede ervaringen met hoofdrolspeler Riccardo Scamarcio (oioioi, mensen, La Meglio Gioventu is echt 6 uur filmpracht). Zijn mooie markante kop waarbij hij beurtelings met vochtige ogen dan wel een staalharde blik van het scherm afkijkt, het maakt een film al snel het genieten waard. 

We krijgen in de eerste minuten van de film al een voorproefje van wat we verderop krijgen: het geluk van het pico bello gezinnetje van Pietro en Elena lijkt een beetje op te raken. Bij een boottochtje lijken hun kinderen plots te verdwijnen. Gelukkig blijkt het een onderdeel van het spel van hun zoontje en dochtertje te zijn maar niet lang daarna gaat het echt mis.

Het stel zit met hun respectievelijke advocaten aan tafel: er moet een scheiding worden geregeld, Elena wil terug naar haar geboorteland (de VS) om daar haar vak van psychotherapeute weer op te pakken maar er wordt wel aan de kinderen getrokken: zwartmaken, slecht afschilderen, u snapt het wel. 
Pietro blijkt diep in de schulden te zitten omdat hij een buitenhuis gekocht heeft en dat wil verbouwen. Als de kinderen daar bij hem overnachten, verdwijnen ze plotseling. Uiteraard verdenkt Pietro zijn geldschieters en krijgt inderdaad al snel een telefoontje. Er rest hem maar een manier om snel aan geld te komen om zijn kinderen vrij te kopen, maar daarvoor moet hij zich wel in gevaarlijk vaarwater begeven.

Met: Riccardo Scamarcio, Annabelle Wallis, Massimiliano Gallo

FIN - song :  Jeff Russo - End Crawl

There's always hope - Tim Lewiston

There's always hope op IMDb (5,0)
 There's always hope op Moviemeter (1,88)

Gewoon een zoetsappig filmpje, maar dat kon deze kijker op zich wel gebruiken na die buitensporige somberte van de film hieronder. Dit is er een die ik alweer vergeten was toen ik m van de schijf verwijderde. Pluspuntje vond ik desondanks ook nog: ik kan acteur Colm Meaney altijd wel velen. 

Het is een rommeltje in de relaties van de familie. Dochter Hope heeft net haar vriendje met een ander zien weglopen en wil voorlopig geen contact met hem. Komt goed uit want ze heeft haar handen vol aan (de relatie van) haar ouders: die lijken plotseling ook uit elkaar te gaan waarbij vader naar Portugal vlucht om zich terug te trekken voor het schrijven van een boek terwijl moeder blijkbaar een relatie heeft aangeknoopt met een collega van de literaire uitgeverij. 

Hope reist haar vader achterna, ze wil uitleg (en stiekem tussendoor wel even haar hoofd verzetten aan de zonnige Portugese kust). Terwijl haar zus in Stratford-upon-avond inpraat op haar moeder, probeert Hope uit alle macht informatie uit haar vader te trekken wat er nou precies is mis gegaan. Dat lukt mondjesmaat, mede doordat ze zelf de aandacht trekt van een stoere surfdude. Relaties knipperen aan en uit. 

Met: Colm Meaney , Hannah Chinn,  Kate Ashfield, John Light

FIN - song :  Sammy Davis Jr. - There is no greater love

Nos Batailles (aka Our Struggles) - Guillaume Senez

Nos Batailles op IMDb (6,7)
 Nos Batailles op Moviemeter (2,97)

Altijd pittig, films over gezinnen die aan het randje van de jeugdzorg zitten. Franse filmmakers zijn tamelijk bedreven in dat genre. Deze film wordt gedragen door Romain Duris, een behoorlijke grootheid in zijn land. Duris switcht makkelijk van komische rollen naar het wat zwaardere type, waarvan deze er zeker een is. 

Hij speelt Olivier, een hard werkende vakbondsman boordevol goede bedoelingen. Hij is gedreven en komt daardoor met de regelmaat van de klok klem te zitten. Klem tussen werkgever en werknemers, maar zeer zeker ook klem tussen zijn werk en de zorg voor zijn gezin. Dat laatste loopt dermate op dat zijn vrouw op een gegeven moment met de noorderzon vertrekt. 

Plots staat Olivier er alleen voor om werk en gezin te combineren. Natuurlijk is er zijn moeder, die met enige regelmaat de oppas op zich neemt, maar ze kan er niet alle dagen zijn. Olivier is - ondanks al zijn inzet- niet de beste huisvader: zijn twee kinderen hebben elk hun eigen speciale vorm van ouderschap nodig maar komen overduidelijk aandacht te kort. De opstapelende problematiek vindt ook zijn weerslag in Olivier's werk en op de school van de kinderen. Steeds minder uitwegen ziet Olivier: hij trekt er hard aan maar heeft een paar kleine succesjes nodig.

Met: Romain Duris, Basile Grunberger, Lena Girard Voss, Laure Calamy

FIN - song : The Blaze - Heaven

C'est ca l'amour - Claire Burger

C'est ca l'amour op IMDb (6,7)

C'est ca l'amour op Moviemeter (3,37)

Herzien, deze fraai loodzware Belgisch-Franse film.

Mijn recensie van destijds : BEGT: C'est ca l'amour - Claire Burger 

 

Un autre monde (aka Another World) - Stéphane Brizé

Un Autre Monde op IMDb (7,0)

Un Autre Monde op Moviemeter (3,33)
 

Crushed by the wheels of industry. Een oude songtitel van Heaven 17. Ik moest eraan denken tijdens het bekijken van deze film. De film is de derde van de arbeidsmarkt- trilogie van regisseur Brizé, waarvan ik er eentje al zag (en nu natuurlijk ook die andere wil zien). Want dit soort sociale films zijn echt helemaal in mijn straatje, met hier ook nog een ijzersterke acteur als icing in the cake. Dik tevreden, uw recensent.

Aan de buitenkant lijkt het of Philippe Lesmelles het allemaal voor elkaar heeft: een gezin, twee huizen en een baan als directeur van een fabriek in huishoudelijke apparatuur. In dat laatste schuilt hem echter zijn probleem , wellicht zelfs zijn tragiek: een paar jaar daarvoor verkocht hij het eigenhandig opgebouwde bedrijf aan een Amerikaans multinational. Hij is een baas, maar lang niet dé baas. 
Zijn werk heeft hem al jarenlang dermate  opgeslokt dat zijn huwelijk op apengapen ligt: met hun wederzijdse advocaten bespreekt het stel de voorwaarden voor de scheiding en het is duidelijk dat Philippe daar niet goed vanaf komt. 
Tegelijkertijd zit hij op de fabriek in een lastig parket: de bezuinigingen die de Amerikaanse eigenaar het bedrijf oplegde, hebben weliswaar een lean &  mean-bedrijf opgeleverd, maar het blijkt voor de aandeelhouders nog niet genoeg. Opnieuw krijgen de vestigingen een opdracht om een fors percentage personeel op straat te zetten om zo hun investeringen nóg beter te laten renderen. 
Philippe hikt tegen deze nieuwe targets aan, maar ziet zichzelf klemgezet tussen zijn werknemers, zijn Franse bazin Claire Bonnet-Guerin én de Amerikaanse hoofddirectie. Het personeel waarschuwt hem dat verdere inkrimping direct gevaarlijke gevolgen zal hebben op de werkvloer: de onveiligheid zal toenemen, het vermoeide personeel zal fouten gaan maken en misschien zelfs ongelukken ondergaan. 
Terwijl Philippe zint op een manier om iedereen tevreden te houden, vraagt zijn thuissituatie ook de nodige aandacht: zoon Lucas krijgt een zenuwinzinking waardoor Philippe en zijn echtgenote veel tijd moeten doorbrengen in de inrichting waar Lucas is opgenomen. Langzaam komen alle lastige facetten in Philippe's leven samen: hij ziet langzaam alles in duigen vallen waar hij altijd zo hard voor heeft gestreden. Hard Target. 

Vincent Lindon, de hoofdrolspeler, is superieur in deze rol: elke blik, elke wanhopige move is raak. Meesterlijk. 

Met : Vincent Lindon , Sandrine Kiberlain, Anthony Bajon, Marie Drucker

  FIN - song : Anne Sylvestre - Les gens qui doutent

Britt-Marie var här (aka Britt-Marie was here) - Tuva Novotny

Britt-Marie was here op IMDb (5,4)
 Britt-Marie was here op Moviemeter (2,74)

Tijdje terug van tv opgenomen. Niet al te lange film, nog geen bedtijd dus ik klikte deze nog aan. Scandinavisch werk doet het bij mij doorgaans goed, dus kom maar op. 

Sympathieke maar zeer simplistisch weergegeven film over een vrouw op leeftijd die alles anders gaat doen. Wanneer haar man -voor wie ze dagelijks slooft en wast en zorgt zonder er al te veel dank voor terug te krijgen- in het ziekenhuis belandt, ontdekt ze plots dat hij er een geheim leven op nahoudt. En wat niemand voor mogelijk had gehouden, gebeurt: Britt-Marie stapt op. Huissloof af, ze trekt er op uit, op zoek naar waardering en vernieuwing. 

Bij het arbeidsbureau krijgt ze een wonderlijke baan aangeboden: in het nabijgelegen plaatsje Borg zoeken ze een jeugdwerker die de sportkantine van de bijna verloren gegane voetbalclub kan bestieren. En of ze en passant ook de voetbalclub kan trainen. Met enkel wat horeca-ervaring van 40 jaar geleden gaat Britt-Marie het verhaal dapper aan, zonder van voetbal enige kennis of ervaring te bezitten. Ze maakt kennis met goede mensen in het dorp, maar ook met mensen die de vereniging willen opdoeken.
U kunt al uittekenen hoe het allemaal gaat lopen. 

Met : Pernilla August, Olle Sarri , Peter Haber , Anders Mossling

FIN - song : Indigo Girls- Closer to fine

Thunder Road - Jim Cummings

Thunder Road op IMDb (7,1)

Thunder Road op Moviemeter (3,11)

Het bulkt er van, van de types die juist in al hun goede bedoelingen zoveel verkeerd doen dat ze louter mensen afstoten en van zich vervreemden. Ergens tussen zelfoverschatting en miscommunicatie in bevindt zich de held van deze film. 

Jim Arnaud is een op het oog redelijk succesvol politieagent (enkele malen onderscheiden voor moedig optreden), maar wij zien al bij de eerste kennismaking hoe fragiel die waardering is. Bij de begrafenis van zijn moeder geeft Jim een dermate wereldvreemde speech en optreden dat het medelijden opwekt bij de bezoekers. Waaronder zijn ex en zijn dochtertje. 

In korte tijd raakt Jim, die voor iedereen het beste wil maar keer op de verkeerde opmerkingen maakt, alles kwijt: zijn moeder overlijdt, zijn vrouw stapt naar de rechter voor een dure scheidingsprocedure, de voogdij voor zijn dochter komt op de tocht en zijn baan binnen het politiekorps hangt aan een zijden draadje. De enige collega die hem uit vriendschap en sympathie komt bezoeken, weet hij ook tegen zich in het harnas te jagen. Net als je denkt dat het allemaal niet beroerder kan, krijgt Jim de kans zich te herpakken. 

Met: Jim Cummings , Kendal Farr, Nican Robinson, Jocelyn DeBoer

PIeces of a woman - Kornel Mundruczo

Pieces of a woman op IMDb (7,1)
 Pieces of a woman op Moviemeter (3,45)

Beste film die ik dit weekend zag, en dat was best een zware competitie. Mijn gedachten gingen naar het ook al zo zware Marriage Story, deze ademde een beetje dezelfde sfeer van ingehouden pijn , van onderdrukt leed dat toch op gezette tijden naar buiten stulpt. Schitterend. Petje af voor Vanessa Kirby, die hiervoor een Oscar-nominatie in de wacht sleepte. Maar ook Shia LaBeouf is sterk, zoals ie de laatste tijd wel vaker is. Ga er voor zitten, is mijn bescheiden tip. 

Ze staat op knappen, de stoere Martha. Zo lang als het ging bleef ze werken, maar nu gaat haar verlofperiode in. Vriend Sean is behulpzaam, alle cursussen en trainingen volgden ze samen: hij weet wat ie moet doen om zijn vrouw bij te staan in de enorme krachtsinspanning die haar te wachten staat. Ze kozen voor een thuisbevalling, maar op het moment supreme blijkt hun eigen verloskundige niet beschikbaar. Ze krijgen een invaller , een ervaren vrouw die al veel thuisbevallingen gedaan heeft. 

Met de nodige moeite komt het kind ter wereld, een dochtertje dat moeizaam tot een eerste reeks geluidjes komt. Maar het gaat niet goed met de ademhaling, er gaat kostbare tijd verloren en het kindje haalt het niet. Het drama is groot en het wordt alleen maar groter. De verloskundige wordt aangeklaagd door het tuchtcollege wegens nalatigheid. Dat doet al wat met een jong echtpaar, maar de spanning op hun relatie wordt groter en groter: irritaties worden ruzies, slechte gewoontes steken weer de kop op : het stel groeit uit elkaar. Niemand die er iets aan kan doen: de man niet, de vrouw niet, de familie niet, de begripvolle collega's niet: het glipt hen door de vingers, de pijn is voelbaar maar steeds nét niet aan de oppervlakte. 

Met : Vanessa Kirby, Shia Labeouf, Ellen Burstyn , Molly Parker

The Child In TIme- Julian Farino

The Child In Time op IMDb (6.0)
De schrik van elke ouder: in een moment van onoplettendheid verlies je je kind uit het oog. In het geval van Stephen Lewis verliest hij zijn dochter zelfs voorgoed, zo lijkt het. Ze is weg, nergens meer te vinden.
De zoektocht naar hun dochter Kate kost hem en zijn vrouw hun relatie, er is teveel verdriet en teveel verwijt. Stephen probeert zich staande te houden, middels frequent contact met zijn uitgever en diens vrouw. Wanneer ook deze , zijnde Stephen's beste vriend, het padje kwijtraakt, zijn werk opzegt en zich terugtrekt op een buiten, is er van Stephen's zekerheden niets meer over.
Pas na een jaar durft hij zijn vrouw te bellen, pas daarna gaat hij weer op zoek naar zijn vriend. En ondertussen blijft altijd, maar dan ook altijd, zijn blik gericht op dat kleine meisje in haar gele regenjas. Ze kan overal zijn, dus ook bij hem in de buurt.

Indringende boekverfilming met , zoals immer, fabuleus acteerwerk van de beste Britse acteur van dit moment.

Met : Benedict Cumberbatch, Kelly MacDonald, Stephen Campbell Moore , Saskia Reeves

The Five Year Engagement - Nicholas Stoller

The Five Year Engagement op IMDb (6,2)
Heksenketel@work zorgde ervoor dat ik in weinig andere dingen zin dat tamelijk hersenloos vermaak. Mijn vrouw houdt wel van een feelgoodje en ik kijk graag naar Emily Blunt, in wie ik zowel een komisch als een serieus acteertalent ontwaar. Deze werd het dus.

Zij, 8 jaar psychologiestudie achter de rug. Hij , aankomend meesterkok maar nu nog sous-chef in een druk restaurant. Van beide kanten ervaren ze druk van de familie om na twee jaar verkering toch maar eens de huwelijksdatum aan te kondigen. Verloven dus.
Maar ja, zij wil toch eerst nog iets met die studie doen voordat ze house gaat playen, dus neemt ze een baan aan in Michigan, wat betekent dat ze San Fransisco moeten verlaten. Hij gaat mee, maar voelt zich al snel verloren in deze winterse culturele woestijn. Langzaam groeien ze uit elkaar. Tot de breuk aan toe.
Hij terug naar San Fransisco, jong blondje aan de haak. Zij in Michigan, toch maar een relatie met  haar professor. Maar het jeukt.

Met: Emily Blunt , Jason Segel, Chris Pratt

Under the tree (Undir trénu) - Hafstein Gunnar Sigurosson

Under the tree op IMDb (6,9)
Doorgaans kan ik Noord-Europese humor erg goed hebben, dus ik ga er altijd even fijn voor zitten. Deze IJslandse film komt helaas niet goed genoeg uit de verf. Wel voldoende leuke momenten om uit te zitten, maar erg verrassend is het allemaal niet.

De film vecht twee verhaallijnen aaneen : die van een man die wegens vreemdgaan door zijn vrouw het huis uit wordt gezet en die van de burenruzie die zijn ouders uitvechten met het koppel naast hen. Die ruzie draait om de grote boom die bij de ouders van de kersvers gescheiden man in de tuin staat. De boom is nogal groot en werpt daardoor nogal wat schaduw over de tuin van de buren, waar het fraaie modepoppetje (dat sinds kort de nieuwe echtgenote is van een oudere zakenman) dagelijks probeert bij te bruinen. In IJsland.

Terwijl de zoon wanhopige pogingen doet om  met zijn ex in contact te komen en zijn dochter te onmoeten, lopen de stekeligheden tussen de twee buren steeds verder uit de hand. Vooral de moeder speelt hierin een dubieuze rol. Wanneer de ruzies zich op de huisdieren van de respectievelijke koppels lijken te richten, loopt de zaak steeds verder uit de hand.

Met : Steinpor Steinporsson , Edda Björgvinsdottir, Sigurdur Sigurjonsson

Continuer- Joachim Lafosse

Continuer op IMDb (5,9)
Indringend verhaal. Tegelijkertijd is dit ook een genoegzaam kabbelende film. Hoe dat kan?
Welnu, het rustgevende van de beelden staat in schril contrast met de woedende stormen in de hoofden van onze beide acteurs. De trektocht door de woestijnen en bergen van Kirgizië is voor hen veel minder kalmerend dan hij voor ons als kijker is.
Moeder Sybille heeft de reis geboekt, zoveel is duidelijk. Zoonlief Samuel gaat tegen zijn zin mee. Moeder blijkt de reis gefinancierd te hebben door het huis van opa te verkopen: "dat is geen erfenis maar een gevangenis" , zo meldt zij. Zoonlief blijkt de time-out nodig te hebben omdat hij van zijn opleiding getrapt is wegens agressie tegen zijn leraren. Hij mokt zich de dag door, terwijl zijn paard langzaam achter dat van zijn moeder aansjokt.
Moeder blijkt hoge verwachtingen te hebben van de reis: het is haar ultieme poging om nader te komen tot haar zoon, die zich na de scheiding van zijn ouders behoorlijk ver van haar verwijderd heeft. Hij verwijt haar dat alles in haar leven mislukt is, zij bestrijdt dat door te zeggen dat juist hij wel gelukt is.
Felle discussies zijn het gevolg, maar je ziet toch gaandeweg dat de twee naar elkaar toegroeien. Dat komt ten dele ook door de afhankelijkheid: ze moeten elkaar steunen in het bestrijden van de gevaren die de helse tocht met zich meebrengt. Een innemend portret van aantrekken en afstoten volgt.

Schitterende rol opnieuw van Virginie Efira, ik kijk daar met plezier naar. En die natuurbeelden, oi oi oi.

Met : Virginie Efira, Kacey Mottet Klein, twee paarden.

Jusqu'á la garde - Xavier Legrand

Jusqu'á la garde op IMDb (7,6)
Sodeju, die was heftig. Dat zag ik even niet aankomen. De Engelse titel van de film is "Custody" en dat zegt al iets meer. Het betekent zowel "voogdij" als "bewaring" , waarbij je daar moet denken aan "huis van.." en "in...".
We zijn getuige van een totaal uit de hand gelopen scheiding. Twee incompetente ouders die allebei vasthouden aan hun rechten op de kinderen. En die daarmee de kinderen ongelooflijk duperen.
Moeder is een onmachtige vrouw, weigerachtig om ook maar een centimeter toe te geven als het gaat om de omgangsregeling. Vader is een explosieve botterik, die probeert over te komen als lieve knuffelbeer en zorgzame papa, maar die alle kenmerken in zich heeft van stalker en mishandelaar.
De oudste dochter is 18 en weet aardig aan de spanningen te ontsnappen, maar zoontje Julien zit er middenin. Hij kan er niet onderuit, hij moet af en toe tegen zijn wil een weekend doorbrengen met zijn vader. Obstructie heeft geen zin, want hij weet dat vader dat vervolgens weer tegen moeder zal gebruiken.
Alle bekende pesterijen komen voorbij, er wordt door beide partijen vol op het sentiment gespeeld terwijl het jongetje steeds meer beschadigd raakt. Als moeder stiekem een verhuizing rond krijgt, zonder dat ze vader op de hoogte brengt van verblijfplaats van en communicatiemogelijkheden met zijn kinderen , dan weten wij allang wat iedereen allang vreest: een escalatie is onvermijdelijk.

Pijnlijk onderwerp, maar het fraaie acteerwerk maakt het wel een boeiende film.

Met : Lea Drucker, Denis Ménochet, Thomas Gioria

Oude Liefde (aka Love Revisited) - Nicole van Kilsdonk

Oude Liefde op IMDb (5,9)
Niet heel verrassende, doch wel poëtische film over terugkerende liefde. Fransje en Fer zijn al jaren uit elkaar (we leren later min of meer waarom) en leven op afstand van elkaar. Fer komt niet op de verjaardagen van de kinderen en kleinkinderen en daar heeft hij zo zijn redenen voor.
Wanneer hun zoon plotseling komt te overlijden, is er de confrontatie met elkaar. Schuchter en aftastend formuleren ze, er wordt veel ontweken. Dat zit Fer niet lekker en hij trekt de stoute schoenen aan: hij belt zijn ex op, hij wil praten over dit verdriet.
Ze ontmoeten elkaar zonder dat hun beider partners er weet van hebben, maar zelf weten ze ook nog niet wat het wordt. Het kan opnieuw barsten zoals vroeger, maar het kan ook op een andere wijze knallen. Het begint er tussenin, ze slikken verwijten in en proberen te praten. Als de tranen komen, houden ze elkaar vast. En dan plots is er toch een kus, eerder begripvol dan hartstochtelijk. Ze schrikken, ze vertrekken.
De ontmoeting heeft bij hem meer losgemaakt dan bij haar en hij besluit de stoute schoenen aan te trekken. Hij neemt zijn vrouw (die door de kleinkinderen steevast belachelijk wordt gemaakt) mee naar een van de familieverjaardagen en poogt tussendoor toch weer losjes contact te leggen met zijn ex. Gaandeweg worden de banden weer wat aangehaald, hoe verwarrend ook voor hen beiden. En als het voor hen al verwarrend is, hoe moet dat dan met de kinderen en kleinkinderen?

Minpuntje van de film is de wat mozaïek-achtig opgezette inzet van de gecompliceerde levens van de dochters en schoondochter. Het is blijkbaar nodig om elkanders problematiek in verhouding te zetten.

Met : Beppie Melissen, Gene Bervoets, Halina Reijn, Eva van der Gucht , Hadwych Minis

Cake - Daniel Barnz

Cake op IMDb (6,4)
Moeilijke film. Moedige film. Moeilijk omdat het lastig is enige sympathie te krijgen voor de vervelende vrouw waar de film om draait (een vrouw die overigens door popje Jennifer Aniston uitstekend wordt neergezet). Moedig omdat de film een aantal lastige onderwerpen op ingenieuze wijze aan elkaar probeert te vlechten. We kijken naar een verhaal over chronische pijn, zelfmoord is een belangrijk thema, het verlies van een kind, immigratie en ook nog eens scheidingsperikelen.  Het zit er allemaal in en dat maakt de film boordevol, terwijl het lijkt of er steeds maar niets gebeurt in de film.

Claire ligt een groot gedeelte van de dag op bed. Ze heeft pijn, all over. Gaandeweg de film leren we dat het komt door een ongeluk. Een ongeluk dat haar hele leven voorgoed op zijn kop heeft gezet. Kind dood, man en vrouw uit elkaar gedreven en Claire kan zelf bijna niets meer. Ze sleept zichzelf naar een zelfhulpgroep waar ze het verhaal hoort over een minstens zo succesvolle jonge moeder, die ondanks alle voorspoed toch radicaal uit het leven is gestapt. Claire raakt gefascineerd door haar verhaal en gaat op zoek naar het verhaal achter die dame.
Helaas is Claire een nare persoonlijkheid en stoot ze louter mensen van zich af, hetgeen lastig is bij het juist willen aanknopen van contacten. Er moet iets gebeuren , iets met haar en iets met haar communicatie, wil ze niet alles en iedereen kwijt raken.

Zoals gezegd: niet makkelijk. Maar de film is zeker in enige mate interessant te noemen.

Met : Jennifer Aniston, Adriana Barraza, Anna Kendrick , Sam Worthington ,