Les Enfants Vont Bien (aka Out Of Love) - Nathan Ambrosioni

Les Enfants Vont Bien op IMDb (6,9)
 Les Enfants Vont Bien op Moviemeter (3,25)

Les Enfants Vont Bien op Wikipedia

Waar vroeger "Franse Films" vaak gekenmerkt werden door een ongekende hoeveelheid drukke dialoog zie ik de laatste jaren steeds vaker een ingetogen doch net zo indringend sociaal verhaal. Ook deze weer, die zelfs grenst aan hartverscheurendheid. Mij kunnen je dit genre altijd voorzetten: pittig sociaal drama over 'gewone mensen' met 'gewone verhalen' en 'gewone problemen'. Er komt immers een overtuigende scripting en goed acteerwerk bij kijken. Dit keer vond ik zelfs de kindertjes geloofwaardig hun rol vertolken, iets waar ik bij het recente, thematisch vergelijkbare "Omaha" toch wel tegenaan liep. Sterke film derhalve, deze. 

Drukdrukdruk, Jeanne zoemt van telefoongesprek naar telefoongesprek: het leven van een schadeverzekeraar vereist stuurmanskunst en timemanagement. Het komt dan ook slecht uit dat plots haar zus voor de deur staat, twee kinderen voor zich uitschuivend. De zussen hebben elkaar behoorlijk lange tijd niet gezien en proberen dat zonder verwijten aan elkaar uit te leggen. Als de kindertjes op bed liggen, proberen ze een en ander uit te praten maar zus Suzanne is duidelijk oververmoeid, ze gaat er op tijd in. De volgende ochtend zit Jeanne met koffie aan de ontbijttafel als plots de 9-jarige Gaspard naast haar staat: "weet jij waar mijn moeder is?". Noorderzon, kent u die uitdrukking?

In één klap is het leven van het drietal omgeslagen: Gaspard en zijn jongere zusje Margaux missen plots hun moeder, Jeanne zit ineens opgescheept met twee kinderen waar ze wel degelijk een verantwoordelijkheid voor voelt maar die ze echt niet kan combineren met haar drukke baan. Ze schakelt haar ex-vriendin Nicole in, die met liefde haar arm even om de kinderen heen slaat. Wat is er gebeurd? En minstens zo belangrijk: wat moet er nu allemaal gebeuren? Terwijl Jeanne hoopt op een telefoontje van haar zus, verstrijken de dagen van de schoolvakantie en moeten er keuzes gemaakt worden voor bestendiging. Jeanne, die nooit voor kinderen gekozen heeft, ziet haar schouders én haar gemoed zwaar belast. Maar ach, die bloedjes..

Met: Camille Cottin, Monia Chokri, Manoä Varvat, Nina Birman

Gezien in : Cinema Oostereiland

FIN - song : Alexandre de la Baume - Les enfants vont bien

Sunny Dancer - George Jaques

Sunny Dancer op IMDb (7,3)
 Sunny Dancer op Moviemeter (3,67)

Sunny Dancer op Wikipedia

Hoewel vooraf alle seinen op rood stonden (tienerfilm, zomerkamp, ziektekomedie) bleek dit toch een heel leuke film te zijn om voor naar de zaal te trekken. Prima acteerwerk, een reeks bijtende dialogen en een uitstekend golvende soundtrack maakten dit tot welbestede uurtjes in de filmzaal. Daarnaast een paar prettig bekende gezichten (James Norton, Jessica Gunning) en de ontbolsterende ster Bella Ramsey), het kon wel effe zo.

                                      

Ivy is een futloze tiener. De hele dag op bed, beetje op haar telefoon en verder weinig. Ze kijkt steeds fronsend naar haar bemoeierige moeder maar haar pappie kan ze dan wel weer waarderen. Bezorgd kijken de ouders naar het lethargische gedrag van hun dochter, al snel weten we waarom: ze is herstellende van kanker, ze hoort bij de niet aflatende reeks aan jeugdige patiënten die op veel te jonge leeftijd worden geconfronteerd met keuzes over leven en dood, met herstellen of opgeven, met levenslust of doodswens. Ivy zegt niet veel, maar we zien de stormen in haar hoofd woeden. En al helemaal als haar ouders haar aanmelden voor een zomerkamp voor kankerpatientjes. The horror!

Onder grote weerstand gaat ze heen, maar wij weten dan natuurlijk al lang wat er gaat gebeuren: er blijken tóch andere interessante jongeren te zijn, de kamp-activiteiten zijn een prachtige coverup voor gesprekken over liefde, bucketlists, maagdelijkheid en toekomstdromen. En, eerlijk is eerlijk, natuurlijk ook over het risico van terugval. Het is in hun leven niet alles goud wat er blinkt, sterker nog: er is veel te veel staalharde problematiek.

Met: Bella Ramsey, Daniel Quinn-Toye, Ruby Stokes, James Norton, Jessica Gunning, Neil Patrick Harris

                                           

Gezien in : Cinema Oostereiland

FIN - song : Fred Again- Julia (deep diving)

Alles van waarde - Stanley Kolk

Alles van waarde op IMDb (6,3)
 Alles van waarde op Moviemeter (2,86)
Alles van waarde op VPRO Cinema 

Ook deze krachtige Telefilm nog maar eens herzien. Ik zeg krachtig, omdat de film veel wíl zeggen en daarmee ook de nodige zeggingskracht verwerft. De onconventionele aanpak (waargebeurd gruwelverhaal, documentairemaker aan de tekentafel, on the fly filmmaken, herschrijven van scenes waar je bij zit) maakt dat je geboeid blijft kijken naar een film die - zeker nu we in de Pride-maand zijn beland- veel meer gezien mag worden. Het acteerwerk is niet bij iedereen even hoogstaand, maar het verhaal is absoluut van een pittige meeslependheid. 

Mijn recensie van destijds BEGT recensie "Alles van waarde" (juli 2024)

Home Sweet Home (aka Hjem Kaere Hjem) - Frelle Petersen

Home Sweet Home op IMDb
 Home Sweet Home op Moviemeter (3,80)

Home Sweet Home op Wikipedia

Kleine verhaaltjes, grote onderwerpen. Wie regelmatig langskomt op mijn blog weet dat ik daar nogal gecharmeerd van ben. En welk groot onderwerp leent zich daar nu beter voor dan "de zorg"? De laatste jaren zijn er gelukkig voldoende voorbeelden te vinden van de vernietigende effecten van efficiency, bezuinigingen en winstbejag op hoe onze samenleving met zieken dan wel minder gelukkige mensen omgaat (denk aan het fenomenale "Heldin" , denk aan "Second Victims": stuk voor stuk films waar goed bedoelende en dito gemotiveerde zorgprofessionals vergruizeld worden door de machine: tijdsdruk, geldproblemen etcetera, ze demotiveren kundig en hardwerkende personeel). In de aflevering van vandaag: de thuiszorg.

Sofie loopt aarzelend achter haar collega aan: het is haar eerste dag in dit werk en ze is oplettend. Ze wil het immers goed doen, ze heeft met die arme oudjes te doen: als je niet eens meer zelf uit bed kunt komen, als je hulp nodig hebt bij het douchen en zelfs bij poepen en piesen. Sofie leert snel en mag al snel bepaalde bezoeken in haar volle dagschema geheel zelfstandig uitvoeren. Dat lukt steeds beter. Ze heeft uiteraard haar voorkeuren: de ene cliënt is wat mopperiger dan de andere, maar stuk voor stuk vindt Sofie haar weg. En ze moet wel: ze heeft die baan hard nodig.

Ze is gescheiden en merkt het effect van haar drukke werk op de zorg die ze thuis haar dochter kan geven: stap voor stap zien we die dochter op meer afstand van haar gaan staan. Immers, bij pappie en zijn nieuwe vriendin is meer geld, meer ruimte voor leuke dingen en meer aandacht. De beste bedoelingen van Sofie stranden in een kluwen van tijdsafspraken en van fysieke vermoeidheid: ze heeft steeds meer moeite om haar - begrijpelijke - irritaties te verbergen, of dat nu thuis is of op een van die vele werkvloeren waar ze moet verschijnen. De boog staat gespannen, strak gespannen.

Met: Jette Sondergaard, Karen Tygesen, Mimi Braemer Dumholm, Hanne Knudsen

Gezien in : Cinema Oostereiland

PAAZ (aka Honestly, i'm fine) - Anne de Clercq

Paaz op IMDb (7,0)
 Paaz op Moviemeter (3,10)

PAAZ op Wikipedia

Het boek bracht ik net vorige week naar de buurtbieb (is alweer weg trouwens). Zelf had ik het niet gelezen maar mijn vrouw las het met vakmatige interesse. Om die reden moest deze film natuurlijk door onze huiskamer schijnen, gistermiddag de streamer ervoor aangezet. Zelf had ik inmiddels ook aardig wat indirecte kennis over het vakgebied opgebouwd (dat gaat vanzelf als je levenspartner al dertig jaar in die sector werkt), daardoor meende ik te mogen concluderen dat de rollen tamelijk karikaturaal worden neergezet. Dat doet echter niets af aan het spel, opnieuw was ik onder de indruk van Gaite Jansen en haar naturelle spel. Verder veel bekende gezichten, dus de film was om voordat ik het wist. Niet verveeld dus.

Emma hypert zich door haar leven. Haar ouders maken zich zorgen maar stellen zich gerust met de gedachte dat ze al snel op vakantie zal gaan: de rust zal haar goed doen. Emma denkt daar anders over en vindt dat ze eerst nog wel even dat boek af kan maken dat ze voor haar uitgeverij aan het redigeren is. Ze gaat over haar eigen grenzen heen en het noodlot slaat toe: als ze het allemaal niet lijkt te redden, steekt een depressie de kop op en krijgen zelfdestructieve neigingen de overhand. Ze rijdt haar auto de plomp in maar wordt door omstanders gered. Helaas, aldus Emma.
Voor haar veiligheid wordt ze opgenomen op de psychiatrie-afdeling van het ziekenhuis (juist ja, de PAAZ). Zelf vindt ze dat er niets met haar aan de hand is, ze moet alleen even een dagje of twee ontspannen hier.Dat loopt dus anders: de therapeutische gesprekken komen hard binnen en geven haar langzamerhand steeds meer inzicht in haar zelfbeeld. Dat is dan wel een plus, maar door de omgeving en de overige cliënten op de afdeling kan dat beeld misschien nog wel worden versterkt, waarbij de gevolgen niet te overzien zijn. 

Met: Gaite Jansen, Jonas Smulders, Georgina Verbaan, Bianca Krijgsman, Peter Blok, Ariane Schlüter, Joke Tjalsma, Malou Gorter, Martin van Waardenberg

FIN - song : Loaded Honey - Don't speak

Club Zero - Jessica Hausner

Club Zero op IMDb (5,8)
 Club Zero op Moviemeter (2,73)

Club Zero op Wikipedia

Aparte film die gaandeweg aan kracht wint. Aanvankelijk valt vooral de vormgeving op, waarna je vervolgens denkt in een absurdistisch theater terecht te zijn gekomen. Maar eerlijk is eerlijk, aan het eind blijft er wel een echt verhaal over. En dat is dus knap gedaan van de voor mij onbekende Oostenrijkse regisseur Jessica Hausner, die voor de hoofdrollen de best wel grote namen van Mia Wasikowska en Sidse Babett Knudsen wist te strikken. 

Die nieuwe leerkracht op de school, mevrouw Novak, is best een rare. Aanvankelijk wordt ze argwanend bekeken door het team, door de ouderraad én door de leerlingen, maar daar komt gaandeweg toch verandering. Mevrouw Novak heeft namelijk een behoorlijke overredingskracht die stap voor stap aanslaat bij de leerlingen (en als die een beetje "om zijn" , volgt natuurlijk al snel de directeur). 

Novak spijkert haar leerlingen bij in het concept "Conscious Eating": steeds bewuster minder eten zodat je lichaam straks - zonder dat het aan prestaties inlevert - gewoon steeds minder nodig hebt. Niet alleen goed voor je gewicht, maar ook voor het tegengaan van overproductie en voedselverspilling. Winnen winnen winnen dus. 
Dat blijkt nog niet zo makkelijk: enkele leerlingen gaan direct mee in de haast sektarische werkwijze van Novak, ze willen straks allemaal bij "Club Zero" horen. Maar het neveneffect van haar project is dat er ook leerlingen buiten de boot dreigen te vallen omdat ze door de Novak-volgelingen als abject worden gezien. Ouders beginnen zich zorgen te maken maar krijgen fel tegenwicht van hun kinderen: die wijzen op de behaalde resultaten. Wij, de kijkers aan de zijlijn, zien echter gaandeweg al signalen dat het mis dreigt te gaan.

Met: Mia Wasikowska, Sidse Babett Knudsen, Ksenia Devriendt, Samuel D Anderson, Florence Baker

FIN - song : Markus Binder - Gum

Capernaum (aka Capharnaum/Cafarnáum) - Nadine Labaki

Capharnaum op IMDb (8,4)
 Capharnaum op Moviemeter (3,88)

Cafarnaúm op Wikipedia

Blijkbaar was ik gisteren in een niet al te beste bui. Het beslommerde maar raak in mijn hoofd, van politiek (lokaal-landelijk-mondiaal) tot toestandjes in mijn eigen kleine biotoop, het wilde maar niet zomeren. Goede reden dus om deze film, die al een aardig tijdje op mijn schijf stond, nu niet langer uit te stellen van een nieuwe kijkbeurt. Het moest er toch een keer van komen. En net als vorige keer werd ik er opnieuw niet vrolijker van. Maar ook: net als vorige keer dacht ik "WAT GOED!!". Een ijzersterke, diep zwarte film met als enige lichtpuntje het ontwapenende spel van de 12-jarige hoofdrolspeler die uiteindelijk zijn ouders aanklaagt wegens verwaarlozing.
Dat ik niet de enige ben die deze film looft en prijst, bewijst de IMDb-waardering: na 7 jaar nog steeds op een 8,4. En dat voor een arthousefilm, die niemand onberoerd wil laten. 

Mijn recensie van destijds: BEGT recensie Capernaum - feb 2019

Met: Zain al Rafeea , Yordanos Shiferaw, 

FIN - song : Khaled Mouzanar - Underworld

Voor de meisjes (aka Our Girls) - Mike van Diem

Voor de meisjes op IMDb (8,0)
 Voor de meisjes op Moviemeter (3,93)

Voor de meisjes op Wikipedia

Maandagmiddag 12.30 u, de filmzaal zo goed als vol. Hoe dan? 

We weten natuurlijk dat Nederlandse films het altijd redelijk doen in de filmtheaters, maar bij deze is meer aan de hand, Niet alleen is het de nieuwe film van Oscarwinnend regisseur Mike van Diem, het is ook nog eens een met meerdere Gouden Kalveren bekroonde boekverfilming van een tamelijk geslaagd Nederlands boek. Bovenop dat alles komt dan nog eens een selecte keur van goede acteurs, waarbij mij vooral Noortje Herlaar in positieve zin opviel. Ik achtte haar (met veel respect) een musicalacteur maar op het doek komt ze ook goed over. Ze kreeg fijn tegenwicht van een superieure Thekla Reuten trouwens, eerlijk is eerlijk.

Al vanaf het begin is het een hachelijke onderneming die twee onderling sterk verschillende stellen met elkaar aangaan: nog in dezelfde week dat de beide moeders elkaar - en hun respectievelijke dochters- ontmoet hebben, gaan ze al over tot de gezamenlijke aankoop van een prachtige bungalow hoog in de Alpen. 

Het gaat jarenlang goed maar als het mis gaat, dan ook meteen goed mis. De beide dochters hebben de puberleeftijd bereikt en nu blijkt dat het twee totaal verschillende meisjes zijn die elkaar nooit als vriendinnen uitgekozen zou hebben als niet hun ouders hen daar min of meer toe hadden gedwongen. Maar ja: je blijft ook niet de hele tijd bij jouw ouders (en zeker niet die van haar) dus stem je in met een gezamenlijk uitstapje: samen achterop de quad van die knappe jongen uit het dorp. Zonder helm. Dat kan niet goed gaan natuurlijk, de beide dames belanden in het ziekenhuis: waar de een wat lichtere verwondingen lijkt te hebben, raakt de andere met zwaar hersenletsel in een coma. Vanaf dat moment wordt de vriendschap tussen de ouderparen sterk op proef gesteld: beiden vechten voor hun dochter, maar leven ze ook nog maar een béétje mee met de andere ouders? En met hun kinderen? Ze komen voor verschrikkelijke keuzes te staan, druk waar mogelijk geen relatie tegen bestand is.

Met: Thekla Reuten, Noortje Herlaar, Fedja van Huet, Valentijn Dhaenens, Karl Markovics, Rosa van Leeuwen

FIN - song : Ruben de Gheselle - Epilogue

Gezien in : Cinema Oostereiland

Dansen op de Vulkaan - Adriënne Wurpel

Dansen op de vulkaan op IMDb (5,9)
 Dansen op de vulkaan op Moviemeter (2,72)

In een lichtgrijs verleden was ik coördinator jeugd- en kinderfilms bij ons lokale filmtheater. En petit comité bespraken we welke titels we aan onze lokale jeugd konden voorschoten, tevens haalden we voor een aantal jaren de vertoning van het Cinekid-programma naar onze zaal. Dat was destijds best een prestatie, voor dat 58 stoelen tellende theatertje . Iinmiddels is dat aantal fors uitgebouwd, maar leidt de jeugdfilm in onze stad een zieltogend bestaan. En dat is jammer, want Nederland is - op ruime afstand van Scandinavié- altijd een goede representant geweest van de "betere" jeugdfilm. Met deze term bedoel ik films waarin sociaal-maatschappelijke problemen in de belevingswereld van (tiener)kinderen aan de kaak gesteld worden. Deze film was er zo een.

Maarten danst. En tamelijk goed ook. Wanneer hij aan de juiste partner gekoppeld wordt, stijgt hij boven zichzelf uit. Dat blijkt het geval als hij aan de leuke Roxanne gekoppeld wordt. Prijs! 

Maarten zelf ziet meer mogelijkheden dan alleen dansmaatje te zijn maar durft haar niet op de hoogte te brengen van zijn grote geheim. Hij is namelijk ziek. Chronisch ziek. Een stofwisselingsziekte dwingt hem tot stevig medicijnengebruik om op slechte dagen toch nog enigszins te kunnen functioneren. Zijn moeder zit er bovenop, ze controleert of hij zich wel aan de (dokters)afspraken houdt. Gelukkig is zijn vader er wat losser in, reden waardoor Maarten er voor kiest vaker bij paps te slapen dan bij zijn bezorgde maar strenge moeder. 
Ook op school houdt Maarten zijn geheim grotendeels voor zich, slechts zijn best friend weet van zijn ziekte. Liever doet hij mee met de stoere jongens: een peuk, wat sterke drank en stoere praat over meisjes. Het zijn dingen die alle jongens van die leeftijd graag uitproberen. Maarten haakt aan, maar moet het flink bezuren. 

Terwijl Maarten noodgedwongen aan zijn herstel werkt, komt de datum van de dansuitvoering steeds dichterbij. Hij ziet de kans op nauw contact met Roxanne steeds een stukje verder uit beeld verdwijnen maar geeft zich niet zomaar gewonnen.

Met: Nils Verkooijen, Marcel Musters, Mouna Goeman Borgesius, Gina van Os, Hadewych Minis, Sieger Sloot

FIN - song : Chef Special - Birds

Witte Flits- Laura Hermanides

Witte Flits op IMDb (7,2)
 Witte Flits op Moviemeter (3,79)

Uitermate integere film, niet voor niets de opener van het laatste Nederlands Film Festival .Tamelijk onmogelijk ook om zonder natte wangen de zaal te verlaten, mij liet dit waargebeurde verhaal in ieder geval niet onberoerd. Er is van alles aan de hand in ons land maar het gegeven dat we nog steeds op een redelijk humane manier nadenken over euthanasie is een toonbeeld van beschaving. 

Ze zijn een stel op middelbare leeftijd, Aagje en Teun, maar ze ogen veel ouder dan ze zijn. Dat komt doordat ze een zwaar kruis dragen: hun zoon Rick wil dood. En Rick zoekt daarvoor de edele weg: hij wil niet van een flat springen, wil zich niet voor de trein gooien zodat zijn ouders hem in stukjes terugvinden. Rick wil euthanasie, hij wil zelf bepalen wanneer het voor hem ophoudt. En wat hem betreft is dat: NU! 

Zijn ouders zijn - hoe zwaar dat ze ook valt- heel supportive naar hun zoon, ze weten dat hij al tientallen jaren lang de ene therapie na de andere, het ene onderzoek in en het ander uit heeft ondergaan. Rick is uitbehandeld, zo zeggen ook zijn artsen. Teun oppert dan nog wel bij de arts of er misschien toch niet nog een keer naar electroshock-therapie gekeken moet worden, de artsen proberen nog een keer te onderzoeken of een ernstige vorm van autisme niet de oorzaak is van Rick's ongelukkige levensgevoel. Ondertussen tekent Rick uit hoe hij zijn uitvaart voor zich ziet: de muziek, de auto (de Witte Flits-Opel Kadett die hij al jaren rijdt), de kleding. Hij ziet het wel voor zich, hij kan niet wachten. 
De film is een proces. Voor Rick, voor de artsen, voor de ouders en de rest van het gezin maar ook voor de kijker. Integer, reëel, pijnlijk maar nergens moralistisch. Heel goed.

Met: Renee Soutendijk, Raymond Thiry, Sanne den Hartogh, Manouschka Zeegelaar Breeveld

FIN - song : Robert Leroy- Laat mij maar gaan

Gezien in : Cinema Oostereiland

Envole-moi (aka Fly me away)- Christophe Barratier

Envole-moi op IMDb (6,2)
 Envole-moi op Moviemeter (3,14)

Behoorlijk van-dik-hout-naar-planken film maar toch is het er eentje die goed te verdragen is. Dat komt doordat men van nare karikaturen naar sympathieke personages toewerkt. "Alle mensen deugen", of in ieder geval een variant daarop. 

Daar lijkt het in het begin nog niet op: Thomas, zoon van een welgestelde chirurg, brengt zijn dagen (nou ja, eigenlijk zijn nachten) door met feesten en braspartijen (met het geld van pa, zoveel is al snel duidelijk). Als hij daar op een avond te ver in gaat en dronken de bolide in het zwembad van pa parkeert, is voor vaderlief de maat vol. 

Alle pasjes en tegoeden van Thomas worden geblokkeerd. Tenzij hij zijn leven betert. Dat kan hij doen door zorg te gaan dragen voor papa's favoriete patiënt. Deze jongeman, Marcus genaamd, is 12 jaar oud en chronisch ziek. Aanvallen, epilepsie en zuurstoftekorten beperken de jongen in zijn doen en laten. Daar kan Thomas verandering in brengen. Die probeert dat aanvankelijk ook maar geeft al snel op als blijkt dat de jongen bijna overlijdt doordat Thomas te laat met de zuurstoffles aankomt. Marcus' moeder ziet hoe haar zoon zich weer teleurgesteld opsluit, Thomas' vader gooit voor zijn zoon letterlijk de deur op slot. 

We hebben allemaal voldoende films gezien om te weten wat er hierna gebeurt. En dat gebeurt best op een aangename wijze, zodat wij als kijker er ook nog wat wijzer van worden. 

Met : Victor Belmondo, Gerard Lanvin, Yoann Eloundou, Marie-Sohna Condé

FIN - song : Jean-Jacques Goldman - Envole moi

A Capella in D mineur - Malu Janssen

A Capella in D mineur op IMDb (6,8)
 A Capella in D Mineur op Moviemeter (1,75)

"Het Diner", maar dan anders. En veel korter, want ook dit was er een uit de "Nacht van de Korte Film" van vorig jaar.

Twee bevriende stellen dineren samen in de tuin van het mini-kasteeltje dat ze gehuurd hebben. Nou ja, "bevriend" is een grote term in deze: het ene stel is gescheiden en het andere schuift louter aan omdat hun dochter een relatie is aan gegaan met de zoon van het andere stel. 

Terwijl de wijn vloeit en de eerste aftastende gesprekken zijn gevoerd, gooit Annelies een heet hangijzer op tafel: Marie, de dochter van het andere stel, kwam een week geleden bij haar om haar even in vertrouwen te nemen. "Vond Annelies het oké als Mees en zij seks zouden hebben tijdens dit kasteelweekendje?" Na een weekje wikken en wegen is Annelies nu zover dat ze dit aan de wederzijdse ouders wil voorleggen: wat vinden jullie, hoe staan jullie daar in? Er ontstaat een weerstandig gesprek waarbij de normen en waarden van de ouderstellen behoorlijk worden getest.

Met : Julien Croiset, Astrid van Eck, Hannah van Lunteren, Guido Pollemans

Touched with fire (aka Mania Days) - Paul Dalio

Touched with fire op IMDb (6,2)
 Touched with fire op Moviemeter (3,12)

Goedbedoelende doch ook tamelijk vermoeiende film over manische depressie. Twee jonge mensen , lijdend aan die ziekte, ontmoeten elkaar in de behandelkliniek. Beiden zeer onrustig trekken ze elke nacht hun bed uit om elkaar in de recreatieruimte te ontmoeten. Marco houdt breedvoerige referaten over hoe de wereld er volgens hem uit ziet en hoe hij dat gaat veranderen, Carla luistert aandachtig en droomt met hem mee over de verandering. 

Als de behandelingen na veel sessies en vooral stevige medicatie voor beiden aanslaan, worden ze ontslagen uit de kliniek. Al snel blijken ze elkaars inspirerende aanwezigheid te missen , logisch dat ze elkaar proberen op te zoeken. Grote bezwaren van hun respectievelijke ouders worden opzij geschoven, ze gaan proberen samen een leven op te bouwen. Dat lukt Carla beter dan Marco omdat die al snel weigert zijn medicatie te blijven gebruiken omdat hij denkt dat hij het niet nodig heeft. Waarmee hij dus keer op keer in nieuwe manies vervalt en daarmee de stappen richting een "normaal leven" weigert te zetten. 

Met : Katie Holmes, Luke Kirby , Griffin Dunne , Christine Lahti

 FIN - song : Paul Dalio - Mania Days

Luce - Julius Onah

Luce op IMDb (6,6)

Luce op Moviemeter (3,2)

Door omstandigheden deze film in drie delen gekeken, verdeeld over meerdere dagen. Dat doet meestal geen goed aan de betrokkenheid van de kijker, het wordt lastiger om in het verhaal op te gaan. Dat bepaalt dan ook grotendeels mijn beoordeling, al zag ik natuurlijk ook wel dat over de gehele film heen Octavia Spencer fantastisch acteert en Tim Roth een fijn schmierende twijfelkont-vader speelt. 

Wellicht komt mijn gevoel ook wel door de insteek van de film: die is er juist op gericht om de kijker in twijfel te brengen. Naar wie moet de sympathie uit gaan in dit complexe verhaal? Wie heeft goede en wie heeft bijbedoelingen? Dat ga ik dus ook niet voor jullie uiteenzetten, dat mag u lekker zelf doen. 

Luce is een briljante highschool-leerling. Een model-leerling zelfs, een voorbeeld voor anderen. Zeker gezien zijn afkomst: als jong ventje in zijn geboorteland Eritrea in de oorlog beland, gevlucht en bij een lief welstandig echtpaar in huis gekomen. Hij wordt de jongen die ze altijd hadden gewenst: sportief sociaal, welbespraakt en voorkomend. 
Dit ideale plaatje wordt verstoord wanneer lerares Harriet Wilson de ouders aanspreekt: ze heeft twee dingen te bespreken met ze: in het kluisje van hun zoon is illegaal vuurwerk aangetroffen, stevig explosief zelfs. Daarnaast heeft Luce bij haar een werkstuk ingeleverd waaruit een verontrustende politieke , ja zelfs activistische houding spreekt. Ze wil van de ouders weten of die een gedragsverandering bij hun boy wonder hebben gemerkt. 

De ouders zijn rotsvast overtuigd van de onschuld en zuiverheid van hun zoon, maar gaan voor de zekerheid toch navraag doen , alsmede een inspectie van de kamer van de jongeman. Wanneer zij hem confronteren met hun twijfels redt Luce zich steeds op eloquente wijze uit de verdachte hoek. Steeds meer berichten duiken op waardoor niemand meer weet wie nu eigenlijk nog van onbesproken gedrag is en waarin iedereen met elkaar in confrontatie komt. 

Met : Kelvin Harrison jr, Octavia Spencer, Naomi Watts, Tim Roth , Norbert Leo Butz , Andrea Bang
 

FIN - song : Ben Salisbury/Geoff Barrow - Luce's theme

Tanguy, le retour (aka Tanguy is back) - Etienne Chatiliez

Tanguy, le retour op IMDb (4,6)
Er wordt veel geschamperd over de slechte combi van humor en de Duitse volksaard, maar dit zou best ook eens tegen de Fransen aangehouden mogen worden. Veel van hun komedies zijn tamelijk oubollig, met een grote neiging naar slapstick. Uiteraard zijn hierop ook uitzonderingen mogelijk (zoals het succesvolle "Bienvenue chez les ch'tis" ) maar helaas gaat de hierboven genoemde film op het flauwe stapeltje. De film blijkt een vervolg te zijn op een film uit 2001, die ik niet heb gezien, dus ik probeer deze op zijn eigen merites te beoordelen.

Plots staat hij weer voor de deur: zoon Tanguy keert terug bij zijn ouders. Zijn relatie in China is op de klippen gelopen en hij staat, met tienerdochter , weer op de stoep van zijn ouders. Aanvankelijk pakken deze hun zorg voortvarend op: ze snappen dat ie in de put zit en dat hij "rouwt" , ze vertroetelen hem en zijn dochter. Maar al snel blijkt dat zoonlief het zich allemaal wel heel makkelijk laat aanleunen. Onderdak, eten, zorg en liefde: alles komt hem op deze manier opnieuw aanwaaien.
De ouders veranderen van strategie: ze beginnen met een lichte vorm van sabotage om de zoon maar het gevoel te geven dat hij zich bij die twee pensionado's eigenlijk niet meer thuis hoort te voelen. Maar dan..

Met : Sabine Azema, Andre Dussollier , Eric Berger, Emilie Yilie Kang

Isi & Ossi - Oliver Kienle

Isi & Ossi op IMDb (6,4)
Goedbedoelde doch veel te flauwe en daardoor matige komedie. Rich man poor man- verhaaltje.
Isabel (hierna te noemen Isi) is een rijkeluisdochter die niet aan de verwachtingen van haar ouders kan voldoen. Ze heeft moeite haar Abitur te voltooien, sterker nog: er komt zelfs enige fraude aan te pas om haar het middelbareschooldiploma te laten halen. Ze wil niet studeren (u snapt) , ze wil in New York een koksopleiding gaan doen. Hetgeen pappie en mammie natuurlijk te min is
Oskar (hierna te noemen Ossi) staat diametraal aan de andere kant van de welvaartsschaal. Hij werkt in het tankstation van moeder maar droomt van een profbokscarrière. Moeder zit zwaar in de schulden, opa zit voor de zoveelste keer in de bak. Ossi kan fluiten naar zijn bokstoekomst, want er is simpelweg geen geld voor.
Lang verhaal kort: de twee ontmoeten elkaar en overwinnen hun grote tegenstellingen. Ze gaan elkaar helpen.

Met : Lisa Vicari , Dennis Mojen, Ernst Stótzner, Mostafa Elmorsy