L'innocent (aka The Innocent) - Louis Garrel

L'innocent op IMDb (6,6)
 L'innocent op Moviemeter (2,25)

L'innocent op Wikipedia

Dat er een leeftijdsverschil zit tussen de bezoekers van IMDb en die van Moviemeter is an sich bekend maar het komt vaak pas tot uiting in de verschillen in waardering van bepaalde genrefilms. Misdaadkomedies doen het bij beiden op zich goed, maar als dit een Fránse film betreft daalt de waardering bij de wat jongere doelgroep. Dat kan natuurlijk een taalprobleem zijn, maar het kan ook het type humor zijn. Hoe dan ook: voor een film met Roschdy Zem, Louis Garrel en de ravissante Noémi Merlant ga ik met plezier even zitten. Spoiler alert: de film is een niemendalletje, maar kijkt wel lekker weg. 

Abel is er niet gerust op: hij ziet zijn moeder er wéér intrappen. Wordt dit haar derde kortstondige huwelijk op rij? En is Michel, die nieuwe man, wel helemaal te vertrouwen? Mamma heeft hem ontmoet op haar werk, in een nogal scheve verhouding: zij is gevangenisdirecteur, hij gevangene. Natuurlijk belooft hij zijn vrouw gouden bergen, natuurlijk zal hij haar vertroetelen. Moeder gaat helemaal plat voor zijn praatjes, Abel denkt er het zijne van. 

Samen met zijn collega Clémence besluit hij Michel te gaan schaduwen. Ze ontdekken een schokkend geheim maar dat brengt hen in gewetensnood: aanpakken zou betekenen dat Abel's moeder opnieuw in het ongeluk wordt gestort maar zwijgen kan ook niet. Ze besluiten voorlopig mee te bewegen, sterker nog: ze raken steeds meer betrokken.

Met: Louis Garrel, Roschdy Zem, Noémie Merlant, Anouk Grinberg

FIN - song : Grégoire Hetzel- Une Lumière

Life of Pi - Ang Lee

Life of Pi op IMDb (7,9)
 Life of Pi op Moviemeter (3,57)

Life of Pi op Wikipedia

Als je er een ruim decennium tussen laat, zie je bij een volgende kijkbeurt toch echt weer heel andere dingen dan de eerste keer. Dat pleit in dit geval in het voordeel van de succesvolle avonturenfilm die destijds middenin de dan gierend populaire 3D-periode in roulatie werd gebracht. Ik zal m nog 1 x moeten bekijken voordat ik m 3,14 keer gezien heb maar ben wel blij dat ik dit nog een keer geprobeerd heb (van de filmzenders geplukt, natuurlijk): ik haalde iets meer nadruk uit de verstandhouding tussen vader en zoon Patel, die bepalend bleek voor de positionering van de eigenwijze Piscine Molitor Patel, later kortweg Pi! Ik keek wat meer lángs de CGI-technieken, ik keek wat meer naar de fabel-kant van het verhaal en kon daardoor toch wel nieuwe waardering opbrengen voor deze film. 

Mijn recensie van destijds: BEGT recensie Life of Pi (maart 2014)

FIN - song : Mychael Danna - Which story do you prefer?

Djupid (aka The Deep) - Baltasar Kormakur

The Deep op IMDb (6,6)
 The Deep op Moviemeter (3,05)

The Deep op Wikipedia

Hoewel doorgaans gezegend met een prima geheugen gebeurt het mij natuurlijk ook wel eens dat ik wat vergeet. Tijd is daarbij een factor: niet alles wat opgeslagen is in de bovenkamer, blijft daar voor eeuwig zitten. Nu zijn 11 volle jaren wel een hele tijd, maar dat ik me van deze film niet meer wist te herinneren dat ik hem ooit gezien had verbaasde wel enigszins. Gelukkig heb ik met dit blog al een dossier van zo'n 15 jaar opgebouwd, dus ik kon er op teruggrijpen. En wat blijkt: ik sta er nog niet veel anders in. Heb meerdere films van de onconventionele Kormakur gezien, bijna altijd hebben ze met de zee en de isolatie van het eiland te maken. Zo ook deze, maar daar kwam nog een leuk stukje wetenschap bij. En bovendien op waarheid gebaseerd, dat maakt het allemaal zeer onderhoudend.

Mijn recensie van destijds: BEGT recensie The Deep uit 2014

Met: Olafur Darri Olafson, Thora Bjorg Helga, Joi Johansson, Stefan Hallur Stefansson

En ook nog eens een fijne Sigur Ros- song als afsluiter. Heel fijn.

FIN - song : Sigur Ros - Staralfur

Bachelorette - Lesley Headland

Bachelorette op IMDb (5,3)
 Bachelorette op Moviemeter (2,37)

Bachelorette op WIkipedia

Amerikanen en humor, ik vind het meestal geen geslaagde combinatie. Te dik hout, te plat en zeer zeker te voorspelbaar. Toch probeer ik af en toe zo'n zelfverklaarde "komedie" te bekijken, omdat ik nu eenmaal als mede-filmquizmaker alle kraampjes op de markt af en toe een bezoek moet gunnen. Anders kan ik het ook niet verklaren dat ik aan films als deze begin (nou ja, soms zitten er wel een aantal ervaren acteursnamen in, dat helpt zeker bij het aanklikken).

Hoewel ze eigenlijk altijd mikpunt van spot is gebleven, nodigt de stevige Becky toch haar drie highschoolvriendinnen uit voor haar bruiloft. Vriendin Regan wordt zelfs de grote planner van het geheel, dus die moet echt aan de bak. De vier komen niet vaak meer samen, ze hebben elk hun eigen sores met relaties, werk en drankdrugs. Maar joh, dat schuiven we nu allemaal even opzij want we zijn hier voor Becky! Toch?
Nou ja, er gaat eerst wel een en ander mis met uit de hand gelopen feestjes waarbij ze zelfs de bruidsjurk weten te vernielen. Nu moeten ze toch midden in de nacht op pad om dat op te lossen, terwijl er ook nog eens allemaal ex- en aanstaande partners in de stad rondlopen!

Met: Kirsten Dunst, Isla Fisher, Lizzy Caplan, Rebel Wilson, James Marsden, Adam Scott, Ann Dowd

FIN - song : Proclaimers - (I'm gonna be) 500 miles

Wadjda - Haifa al Mansour

Wadjda op IMDb (7,5)

Wadjda op Moviemeter (3,47)

De "PLAY" was al ingedrukt toen ik besefte dat synopsis en openingsbeelden wel tamelijk bekend voor kwamen. Dat klopte, ik bleek de film 10 jaar geleden al eens gezien te hebben. Maar waarom niet? De situatie is voor meisjes en vrouwen immers nog steeds even schrijnend als destijds, erg veel zijn de landen daar niet opgeschoten. En dan hebben we het hier nog over een land dat in de voorhoede zit, ik wil er -als vader van drie dochters- niet eens aan denken hoe achtergesteld een vrouw in sommige landen moet leven, hoe ongelijk ze worden behandeld. U snapt: ik onderging de film in zijn geheel nog een keer. Geen straf trouwens: een film die na 12 jaar nog steeds op een 7,5 op IMDb staat, kan niet echt slecht zijn.

Ik ga niet de hele recensie opnieuw schrijven, lees mijn gedachten uit 2014 bij deze film: 
Recensie Wadjda 2014

Saillant detail aan de film dat me nu duidelijker opviel dan bij de eerste aanschouwing: om aan geld te komen, bouwt Wadjda ook cassettebandjes die ze op het schoolplein en in de buurt verkoopt. En dat mag natuurlijk niet, want muziek is haram. Extra leuk dus dat je haar bezig ziet een bandje samen te stellen en ondertussen dit liedje hoort: "Tongue Tied" van Grouplove. Toevallig een liedje dat tot mijn "temporary top" hoort, ofte wel: een liedje dat ik de laatste tijd plots weer veel draai. 

Seeking a friend for the end of the world - Lorene Scafaria

Seeking a friend for the end of the world op IMDb (6,7)
 Seeking a friend for the end of the world op Moviemeter (3,00)

Doorgaans vang je me niet met komedies als deze, maar over deze kan ik zowaar weinig onaardigs melden. Word ik te mild? Oke, ik ben nog steeds niet heel enthousiast over het acteerwerk van Keira Knighley, ik ga niet echt heel goed op de American Way of life en ik ben meestal niet zo erg geporteerd van de gebruikelijke visies op "het einde der tijden. Maar als we dat allemaal opzij leggen en gewoon film gaan kijken, blijft er best een aardige komedie over. 

Het gaat gebeuren: een grote asteroïde gaat zich op de aarde te pletter storten, er is geen redden meer aan. Over enkele weken is het afgelopen, no matter what. Iedereen die zich dit wrange nieuws ter harte neemt, begint nog snel te doen wat ze alsnog wilden doen. Voor de middelbare man Dodge houdt dat in dat zijn vrouw subiet bij hem wegloopt, hup naar haar minnaar om daar de laatste tijd mee door te brengen. Vrienden van Dodge vieren op apocalyptische wijze feestjes met drank en zware drugs: na hen de zondvloed.

Dodge vind het allemaal best: een beetje lamgeslagen hangt ie op de bank. Totdat er aangebeld wordt: zijn jonge en levenslustige buurvrouw heeft een stapel post voor hem opgespaard die ze nu met de nodige vertraging nog bij hem komt afleveren. Daarin een brief van zijn grote liefde. Deze brief maakt dat Dodge haar eigenlijk direct wil opzoeken. Buurvrouw Penny voelt zich schuldig dat hij de brief met zoveel vertraging leest, ze biedt aan met hem mee te reizen. Een wonderlijke tocht van twee zeer verschillende mensen begint. En u snapt: die verschillen slijten gaandeweg de reis.

Met : Steve Carell, Keira Knightley

FIN - song : Herb Alpert- This guys' in love with you

2 days in New York - Julie Delpy

2 days in New York op IMDb (6,0)
 2 days in New York op Moviemeter (2,46)

Onnodig chaotische film, die best met een beetje minder toe had gekund. Je vraagt er natuurlijk om als je een grootheid uit de Franse praatfilm koppelt aan een Amerikaanse stand-up comedian. Even doorbijten dus, maar gelukkig zit er voldoende grappigs in om de film te volbrengen. 

De Franse kunstenares Marion woont in New York samen met radiopresentator Mingus. Samen stemmen ze hun drukke werkbestaan af met de zorg voor elkaars kinderen en proberen ze ook zo af en toe nog aandacht voor elkaar te vinden. Lukt dat al mondjesmaat, het wordt allemaal nog erger als de familie van Marion voor de deur staat.

Dat vader overkomt, stemt Marion zeer tevreden. Dat haar zus meekomt ook nog wel, maar dat die een vriend heeft meegenomen met wie Marion vroeger zelf ook nog een korte fling had maakt haar ongerust en aggressief. De vader is een schat, dolblij dat hij zijn kleinkinderen weer eens ziet (ja hoor, ook de bonuskinderen krijgen zijn warme aandacht) maar Marion ergert zich aan de aanwezigheid van haar zus. Die is namelijk therapeute en heeft een iets te grote dosis van haar werk meegenomen op deze vakantietrip. Marion wordt geanalyseerd, haar kinderen krijgen een diagnose en ook haar relatie gaat onder de loep. Het ergert niet alleen Marion, ook haar partner vindt er wat van waardoor hun relatie opeens onder druk komt te staan. 

Met : Julie Delpy, Chris Rock, Albert Delpy, Alexia Landeau, Dylan Baker, Daniel Brühl

Seven psychopaths - Martin mcDonagh

Seven psychopaths op IMDb (7,1)

Seven psychopaths op Moviemeter (3,21)
 

Als er één verandering is in mijn kijkgedrag tov de laatste jaren, dan is het wel het vaker herzien van films. Veel meer dan eerder bekeek ik dit jaar films voor een tweede of derde keer. Soms omdat ik ze gewoon zo goed vond dat het weer kon, soms omdat ik eigenlijk de pointe van verhaal en film vergeten was. En wat blijkt: door het recenseren van films heb ik mezelf ook aangeleerd om anders naar film te kijken, waardoor ik een heel andere (of een aangescherpte) mening heb dan de eerste keer dat ik de film zag.

Deze bijvoorbeeld, die zag ik in 2013. Dat is inmiddels 10 jaar geleden en de tijd is goed geweest voor deze film. Veel meer dan de eerste keer zag ik de outstanding komische talenten van Sam Rockwell, opnieuw viel ik voor de ingetogen karaktercharme van Christopher Walken en zelfs het script vond ik minder los-zand dan de vorige keer. Louter plussen dus voor het herzien van deze black comedy.

Mijn recensie van destijds: BEGT-recensie Seven Psychopaths 2013

FIN - song : PP Arnold - The First Cut is the Deepest

Hamilton 2- Men inte om det gäller din dotter(aka Agent Hamilton: But not if it concerns your daughter) - Tobias Falk

Hamilton 2 op IMDb (5,6)
 Hamilton 2 op Moviemeter (3,10

Tis lang geen James Bond, tis eerder in de richting van Mission Impossible en John Wick. Actie, knokken en schieten door een geheim agent, maar ditmaal met een prettig Scandinavische ondertoon. Hoofdrolspeler Mikael Persbrandt straalt een sonore, welhaast onverstoorbare kalmte uit, welke levensgevaarlijke opdracht hij ook uitvoert.

Ditmaal wordt hij naar het verre Jordanië gestuurd, waar hij een jong meisje moet redden uit de klauwen van islamitische terroristen. Het meisje is de dochter van Ewa Tanguy, een vooraanstaande politiefunctionaris die bij de verijdeling van een aanslag blijkbaar een kompaan van de terroristen heeft gedood. Dat zou op zich nog calculated risk kunnen zijn voor de terroristen, maar het feit dat Tanguy zich in een persconferentie laatdunkend uitliet over de aanslag wekt wrevel op. Daarbovenop komt het gegeven dat het meisje de peetdochter is van agent Hamilton, dus u snapt dat actie dringend gewenst wordt.

Het ontvoerde meisje wordt gebruikt voor propagandadoeleinden, hetgeen de urgentie voor Hamilton en Tanguy alleen maar groter maakt. Wat niet meehelpt is dat de Zweedse geheime dienst een moeizame samenwerking kent met hun Amerikaanse collega's, iets waarvan we al snel de oorzaak vinden. Maar goed, Hamilton haalt eerst in Beirut weer zijn favoriete strijdmaatje Mouna al Fathar op, samen starten ze een bevrijdingsoperatie op die tamelijk onmogelijk wordt geacht. Maar ja, Hamilton is Hamilton.

Met : Mikael Persbrandt, Saba Mubarak, Frida Hallgren, Reuben Sallmander

Hamilton : I nationens intresse (aka Hamilton: in interest of the nation) - Kathrine Windfeld

Hamilton I nationens interesse op IMDb (6,3)

Hamilton I nationens intresse op Moviemeter (3,34)

Na onderstaande, pittig zware film had mijn vrouw behoefte aan iets minder diepgravends. We kwamen op deze : actie, beetje James Bond, beetje Mission Impossinle en ferm Scandinavisch. Te doen. Niet goed, maar te doen. 

Carl Hamilton is een special agent van de Zweedse veiligheidsdienst, met de uitzonderlijke bevoegdheid om tegenstanders te doden als dat in het belang van de natie is. Nou, dat gaat wel lukken in deze film.

Hij neemt undercover deel aan een uitlevering van geavanceerde Zweedse raketten aan de zuidgrens van Afghanistan, maar de deal loopt mis. Niet de Taliban, niet de Russische partij waarin Hamilton is geïnfiltreerd, lopen weg met de raketten maar een derde, vooralsnog onbekende partij. 

Eenmaal terug in Zweden denkt Hamilton weg te komen met de mislukte opdracht maar al snel wordt hij weer tot actie opgetrommeld omdat de raketten in Somalië blijken op te duiken , waar een Amerikaanse geheime organisatie (gerund door de CIA) achter zit. Het komt Hamilton goed uit dat hij weer op pad moet, want door een traumatische reflex brengt hij zijn vriendin om het leven. Deze daad wordt zorgvuldig weggepoetst door de Zweedse regering want Hamilton is nodig om elders in de wereld de Zweedse belangen te verdedigen: men staat onder druk omdat het hun raketten zijn die daar in Somalië en Eritrea voor dood en verderf gaan zorgen. Hamilton haalt steunende krachten op in Libanon en trekt verder Afrika in. Hij neemt het op tegen grote en gevaarlijke organisaties, terwijl hij het diep in zijn hart helemaal niet erg zou vinden als hij de opdracht niet overleeft, zo veel spijt heeft hij van het ongeluk met zijn vriendin.

Met : Mikael Persbrandt, Saba Mubarak, Pernilla August, Jason Flemyng, Ray Fearon, David Dencik

 

Liz & Dick - Lloyd Kramer

Liz & Dick op IMDb (4,0)
 Liz & Dick op Moviemeter (2,08)

Ook van Filmbox, minstens zo mager qua film, maar voor mij een stukkie interessanter omdat het óver film ging. Een biopic over twee wereldberoemde acteurs, dat is me de anderhalf uur wel waard. Eerlijk is eerlijk: de voormalige brokkenpiloot Lindsay Lohan brengt het er uiteindelijk niet zo slecht af, ze gaat uiteindelijk een stukje dieper in "de diva" zitten. 

Op de set van de Romeinse verfilming van het liefdesverhaal van Cleopatra en Marcus Antonius komt de bekoorlijke Liz Taylor in aanraking met de oudere en reeds gevestigde acteur Richard Burton. Na de gebruikelijke afstandelijkheid begint het steeds meer te knetteren tussen de twee acteurs, 

Dit leidt tot het in de steek laten van gezin (Burton) respectievelijk huwelijkspartner (Taylor) waarna de twee vol gaan voor een glamoureuze relatie. Helaas houdt het leven in de spotlights en onder de camera's natuurlijk geen stand. Of nou ja, toch wel. Oh nee, toch niet. Of eh..zou het dan toch?

Met : Lindsay Lohan, Grant Bowler, Theresa Russell

FIN - song : Lux- Baka G Remix

Shadow Dancer - James Marsh

 

Shadow Dancer op IMDb (6,2)

Shadow Dancer op Moviemeter (2,88)

Na die slechte eerste film van de avond ging mijn dame op zoek naar iets spannenders. Ze stuitte op deze. Had ik meer dan 10 jaar geleden al eens gezien, een keertje herzien kon helemaal geen kwaad. Gedegen acteerwerk, mooie lijst spelers ook ( Andrea Riseborough, Clive Owen, Gillian Anderson o.a. ) 

Recensie van destijds (sta ik nog steeds achter) : https://begt.blogspot.com/2013/10/shadow-dancer-james-marsh.html

FIN - song : Ulvur - Call of the ancient

Het Bombardement (aka The Rotterdam Bombing) - Ate de Jong

Het Bombardement op IMDb (4,1)
 Het Bombardement op Moviemeter (1,80)

Het is er dan toch van gekomen. De film is al meer dan 10 jaar oud en heeft in die periode langzamerhand een cultstatus verworven (namelijk die van "slechtste Nederlandse film ooit", een titel waarom ze strijdt met de al even roemruchte "De zeemeerman"). Heb de film dan ook altijd handig vermeden, maar hij stond op de harde schijf in mijn oog te prikken: of ik dan niet nieuwsgierig was hóé slecht dit dan wel was? Toch gedaan dus. Anderhalf uur kwijt, maar nu dan wel deze afgevinkt. 

Mei 1940. Bakkerszoon Vincent werkt erbij als piccolo in een sjiek hotel. Daar komt een rijke Rotterdamse zakenman zijn bruiloft voorbereiden, hij trouwt met een jonge en knappe Duitse vrouw, waar Vincent al direct van gecharmeerd is. Met liefde sjouwt hij haar koffers mee naar boven, er ontstaat een vriendschappelijke band tussen de twee. 

De oorlog breekt uit en dat heeft in Rotterdam zo zijn weerslag. Hoewel de voorbereidingen voor het huwelijk doorgaan, beseft men dat het lastig wordt om het goed te organiseren. Vincent mag als chauffeur de aanstaande bruid begeleiden bij het ophalen van haar bruidsjurk. Ze belandden achter de vuurlinie, moeten schuilen in een schuur en prompt vinden hun lippen elkaar. Uiteraard krijgt Vincent de zakenman achter zich aan, maar Vincent doet zijn uiterste best om uit handen te blijven van de op hem afgestuurde politie. En passant probeert hij de bruid te overtuigen af te zien van haar huwelijk. Er staat dus al best wat spanning op iedereen, die wordt nog heviger als er ook bommen beginnen te vallen.

Met : Jan Smit, Roos van Erkel, Monic Hendrickx

FIN - song : Jan Smit/ Roos van Erkel - Sla je armen om me heen

The Woman in Black- James Watkins

The Woman in Black op IMDb (6,4)

The Woman in Black op Moviemeter (3,05)

Zo eens in de zoveel tijd probeer ik het. Dan klik ik een film aan waar de producent het label "horror" aan heeft geplakt. Dat kan bij mij gauw mis gaan want ik kan wel wat met spanning en suspense maar niet met geestverschijningen, levende doden en dergelijke misstanden. In dat laatste geval ben ik de aandacht al gauw kwijt en begin ik snel te snakken naar de aftiteling. Dit was er zo een. 

Arthur Kipps is een jong advocaatje die door zijn werkgever naar een afgelegen dorpje wordt gestuurd om de papieren uit te gaan zoeken van een overleden vrouw die op een (ei)landgoed leefde. De papieren moeten goed worden nagekeken omdat de omvang van de nalatenschap ter discussie staat. 

De dorpelingen ontvangen Kipps met grote terughoudendheid, er is blijkbaar iets aan de hand geweest op het landgoed dat op een soort Mont Saint-Michel net buiten de kust ligt. De vrouw had een overleden zoon die in het moeras tussen eiland en kust is verdwenen en nooit meer boven water is gekomen. 

Al snel blijkt dat vele gezinnen in het dorp in hun eigen kring ook met overleden kinderen te maken hebben gehad. Er is iets met die vrouw, er is iets met dat moeras, er is iets met de rijkaard van het dorp die zijn hulp aanbiedt en er is iets met het huis waarin Kipps verder zoekt naar aanknopingspunten. Brrr.

Met : Daniel Radcliffe, Ciaran Hinds, Janet McTeer

Undeva la Palilula (aka Somewhere in Palilula) - Silviu Purcarete

Somewhere in Palilula op IMDb (7,2)
 Somewhere in Palilula op Moviemeter (2,25)

Ik heb het eerder gezegd op dit blog: Balkan-films zijn een genre apart. Dat ik niet de enige ben die er zo over denkt, blijkt ook uit de respectievelijke ratings van bovenstaande filmdatabases. Moviemeter kent een wat jonger en wellicht zelfs wat lokaler publiek dan het aloude internationale IMDb. De 7,2 van IMDb is bovengemiddeld, de 2,25 van Moviemeter is daar echter onder (of nét op, hoogstens). Kortom: of je vindt het gezever van de bovenste plank, of je loopt er weg mij. En daarin is nu bij mij wat vreemds aan de hand: van deze film heb ik de pointe niet begrepen, in ieder geval vond ik het een oeverloze herhaling van dezelfde quasi-grappen. Ik snakte naar het einde en dat gebeurt me niet al te vaak. 

Serafim is een jonge, kersvers afgestudeerde arts. Hij wordt gestationeerd in het afgelegen Palilula, waar de eerbiedwaardige arts Pantelica net overleden is. Serafim gaat in grote schoenen staan, want de oude arts werd breed gerespecteerd. 

Serafim zoekt zijn weg in de gynaecologische kliniek, hij wil aan het werk. Het gekke is dat er in het stadje helemaal geen kinderen zijn. Palilula wordt bevolkt door gedesillusioneerde ouderen, allen met een tragisch verleden en/of een drankprobleem. Het enige wat Serafim kan doen is troost bieden, hij doet dat door vooral op te gaan in de feestelijkheden die de bevolking aan de lopende band organiseren. Het is drankgelag voor, banket na, steeds begeleid door de droeve klanken van hun eigen Balkan-muziek. 

Er zitten vleugjes Kusturica in, maar daarvoor kent de film te weinig oprechte vreugde. Heel kort zie je een flits van de beeltenis van het echtpaar Ceausecu, wat mij de indruk gaf dat de film eerder een afrekening is met het straffe regime van die tijd. Een ontsnapping derhalve, met alle bijbehorende tragiek. 

Met : Aron Dimeny , George Mihaita

I Declare War - Jason Lapeyre/ Robert Wilson

I Declare War op IMDb (6,0)

I Declare War op Moviemeter (2,49)

Jeugdfilm met een bloedserieuze volwassen ondertoon. Soldaatje spelen, dat heeft bijna iedereen in zijn jeugd wel eens gedaan maar zo levensecht als deze tieners het doen, zullen weinigen van ons hebben benaderd. Alle elementen van een echte oorlog zitten erin: de psychologie, het machtsspel, de intelligentie, de strateeg en de infanterist, de angsthaas en de verrader. 

Het is een spel , van oorsprong. De jongens (en het enkele meisje) praten slechts heel af en toe over wat ze gaan doen als de oorlog is afgelopen: bij wie gaan ze film kijken en pizza eten? Wie wordt uitgenodigd en wie niet? Maar dat is allemaal voor later: eerst moet de vlag van het vijandelijke team worden veroverd. Er zijn regels afgesproken: als je wordt neergeschoten moet je tot 10 tellen voor je weer mag meedoen. Maar als je daarbij ook door een verfbommetje wordt geraakt ben je definitief dood en moet je het spel verlaten: naar huis. 

Beide teams hebben een generaal die de lijnen uitzet. De jonge PK heeft daarbij de beste papieren, hij heeft al meerdere vlaggen van andere teams in zijn kamp hangen. Quinn, de leider van het andere team, is vastbesloten om een einde aan PK's zegetocht te maken maar wordt verraden door een van zijn eigen mannen. De nieuwe leider Skinner ontwikkelt zich als een heuse bully en terroriseert zowel zijn eigen mannen als de krijgsgevangene die zijn team voor hem gemaakt heeft.

Zoals gezegd: het is een spel, er komt geen echt wapen aan te pas, maar de benadering is bedriegelijk echt. Griezelig eigenlijk, dat het zo diep in mensen zit.

Met : Gage Munroe, Michael Friend, Mackenzie Munroe, Siam Yu

 

Agnus Dei - Agim Sopi

Agnus Dei op IMDb (5,2)

Agnus Dei op Moviemeter (2,00)
 

De Balkan-oorlog op celluloid. Nog maar 30 jaar geleden bestond Joegoslavië nog. Een smeltkroes van volken en culturen, weliswaar op spanning staand maar destijds nog vereend. De Kosovaarse film "Agnus Dei" geeft goed weer hoe onmogelijk die samenleving destijds is geweest, hoe zeer voormalige vrienden en familieleden plots waren veroordeeld tot eeuwigdurende haat. Alles wat vermengd en verbonden was, diende weer strikt te worden gescheiden. Zat je vorige week nog met je buurman te kaarten, deze week was hij je vijand omdat zijn bloedlijnen anders liepen. Gruwelijk, onoplosbaar, explosief. Kan zo weer gebeuren. 

De oorlog is net uitgebroken als wij kennismaken met Peter. Voormalig leraar, nu noodgedwongen varkensboer. Hij probeert buiten het conflict te blijven maar wordt gerekruteerd door passerende Servische soldaten. Probeert nog weg te komen maar wordt uit de bus geplukt en krijgt een soldatenpakkie aan. Hij wordt geacht te strijden tegen de Albanese minderheid in Kosovo, iets waar zijn Servische moeder hem niet goed op heeft voorbereid. 

Peter is namelijk bastaard en blijkt zelf half-Albanees. Als hij op een gegeven moment met zijn eenheid een inval doet bij een gezin en daarbij de ouders worden gedood, ontfermt hij zich over hun zich verschuilende dochter. Dit houdt echter in dat hij van positie moet wisselen: hij moet zijn eenheid verlaten, hij deserteert. Nobel qua gedachten, maar het betekent dat hij vanaf dat moment door werkelijk alle partijen gezocht wordt: voor niemand is hij veilig, hij is oorlogsmisdadiger en deserteur. Hij wil daarom iets goeds doen en in ieder geval één mensenleven redden: dat van de mooie Albanese vrouw Maria. Maar ook daar lopen de lijntjes niet kaarsrecht. 

Met : Astrit Alihajdaraj, Dafina Berisha, Zaklina Ostir

 FIN - song : Nicolas Croll- Hypermixolydian

The Bayton Outlaws- Barry Battles

 The Bayton Outlaws op IMDb (6,4)

The Bayton Outlaws op Moviemeter (3,20)

Verschrikkelijke film. Zonder verrassingen, zonder uitdagingen, zonder spanning: het is volledig gericht op het uitvergroten van schietgevechten. Heb ik niks mee. (het ruimt wel weer lekker op van de harde schijf, waar ik de afgelopen weken toch aardig wat films heb weggewerkt die al een jaar lang stonden te verstoffen). 

Drie broers vervullen hun leven als huurmoordenaar: ze knappen de klussen op voor mensen die lastposten en tegenstanders uit de weg willen ruimen. Dat zich dit veelal binnen het criminele milieu afspeelt, is een plus voor de lokale politiechef. Deze hoeft alleen maar deze drie misdadigers uit het nieuws te houden en hij kan melden dat hij lage misdaadcijfers heeft in zijn stadje. Waarmee hij zijn volgende benoeming zeker stelt. 

Als de drie een keer een externe opdracht aanpakken, buiten medeweten van de politiecommissaris om, gaat het mis met die "mantel der liefde". De broertjes opereren buiten hun regio net zo als ze daarbinnen doen, maar dat leidt daar dan wel tot pers en (negatieve) publiciteit. En dat wil niemand. Of zo. 

Ze moeten in opdracht van een jonge en knappe vrouw een gehandicapte jongen ontvoeren, die door een Texaanse crimineel wordt vastgehouden tot ie zijn 18e verjaardag bereikt. Dan gaat er een fonds loskomen dat de crimineel wil opstrijken. Of de broertjes hem willen bevrijden en bij de dame afleveren. Dat gaat natuurlijk niet zonder slag of stoot. En dat gaat zeker niet zonder vele schietpartijen. 

Met : Billy Bob Thornton, Eva Longoria , Clayne Crawford, Travis Fimmel, Daniel Cudmore , Thomas Brodie-Sangster

FIN - song : Colt Ford/ Danny Boone - This is our song

Hyde Park on Hudson - Roger Michell

 Hyde Park on Hudson op IMDb (5,()

Vooral door het gedegen acteerwerk een acceptabele en gemoedelijke film, op waarheid gebaseerd. Laura Linney en Bill Murray doen het meeste werk, maar Elisabeth Marvel en Olivia Colman duiten flink in het zakje. Hierdoor wordt dit niemendalletje naar een iets hoger niveau getild, goed te doen als kijkervaring.

Daisy is in een hele verre lijn het nichtje van de Amerikaanse president Franklin Delano Roosevelt, zij is dan ook verbaasd als ze een verzoek krijgt om zich naar zijn buitenverblijf te begeven. "Was de rest niet beschikbaar?" is het eerste wat ze denkt als zij - van eenvoudige komaf- in de luxe vertrekken van de familie van de president rondwandelt. Het blijkt anders te lopen. 

FDR heeft haar vooral gevraagd als gezelschapsdame: zijn polio-verlamming beperkt hem in doen en laten en hij heeft naast het vele politieke werk iemand nodig die voor aangename verstrooiing zorgt. Het begint met een postzegelverzameling, autoritjes door het platteland volgen en plots is daar toch ook een eerste aanzet tot inniger contact. Daisy schrikt, maar weert niet af. 

Steeds vaker wordt ze opgeroepen, steeds normaler wordt het om zich in deze kringen te begeven. Dat bevoorrechte gevoel wordt nog eens uitvergroot als de Britse koning en zijn vrouw hun komst aankondigen. Die zijn naar de VS gekomen om steun te vragen voor de steeds sterker dreigende oorlog met Duitsland. Wat vooraf een dor politiek overleg lijkt te zijn, verandert door het innemende gedrag van Roosevelt in een dynamische avond waarin van alles gebeurt en waarin de verhoudingen duidelijker worden. Ook voor Daisy.

Met: Laura Linney, Bill Murray, Elizabeth Marvel, Olivia Colman , Samuel West, Olivia Williams