Primavera - Damiano Michieletto

 Primavera op IMDb (7,1)

Primavera op Moviemeter (3,50)

Primavera op Wikipedia

Heeft helemaal niets met wielrennen te maken, deze film. Ook niets met Botticelli overigens, het bleek gewoon een uitstekend plan om op een van de heetste dagen van het jaar de voorpremière te gaan bijwonen van een film die de titel "Lente" draagt. Leuk gevulde zaal (die voorpremières trekken gelukkig steeds meer mensen) die keek naar een film die aanvankelijk met velen in een dozijn leek te passen maar die gaandeweg een paar mooie plottwists in wist te vlechten. Aan het eind van de film scheurde ik dan ook een waarderend cijfer op het jurybriefje dat we bij voorpremières altijd krijgen uitgereikt. 

1751 (als ik het goed onthouden heb), we zitten in het eindmiddeleeuwse Venetië. In het weeshuis met de fraaie naam Ospedale della Pietà woont de ingetogen Cecilia al sinds ze daar achter het luikje te vondeling is gelegd. Ze blijft hopen op de terugkeer van haar moeder, wat zou ze toch graag opgehaald worden. Niets van dat alles, ook Cecilia lijkt voorbestemd om door het weeshuis voor een flinke donatie aan een rijke oudere man te worden verkocht. Wat dus charity lijkt, blijkt een simpel verdienmodel: het weeshuis verkoopt haar kinderen en harkt en passant veel geld binnen met de collecte bij kerkdiensten waar de musicerende meisjes de kerkgangers inpakken met hemelse klanken. 

Cecilia is daarbij een van de besten: ze is violiste die eigenlijk veel te bescheiden is voor het podium. Dat verandert als er een nieuwe concertmeester in het Ospedale verschijnt: de tamelijk zieke man luistert naar de naam Antonio Vivaldi en hij blijkt wél het talent te herkennen dat in het orkest zit. En dan met name bij Cecilia. Terwijl hij de ene na de andere sonate schrijft en daarmee Cecilia steeds meer in het spotlicht zet, bereidt deze zich steeds meer voor op het naderende afscheid van haar concertzusters: haar moeder komt vast niet meer opdraven, er zal dus wel een rijke of machtige man voor de schone jongedame aan de deur staan binnenkort om haar uit haar winter te verlossen.

Met: Tecla Insolia, Michele Riondino, Fabrizia Sacchi, Andrea Pennacchi

Gezien in : Cinema Oostereiland
FIN - song : Antonio Vivaldi - Allegro RV 269, La Primavera

The Substance - Coralie Fargeat

The Substance op IMDb (7,2)
 The Substance op Moviemeter (3,59)

The Substance op Wikipedia

"Nee joh, dat is helemaal geen horror, die kun je gerust gaan kijken." Aldus probeerden enkele van mijn filmquiz-collega's mij van mijn onwil af te praten. Onwil om films als deze te kijken, omdat ze nooit brengen wat ik verlang van films. Deze zou echt wel een bijzonder verhaal brengen en daarmee ook door liefhebbers búíten het genre gezien moeten worden. Omdat wij kortelings een abo namen op Mubi en daarop deze titel aantroffen, klikten wij deze dan maar aan. Spijt, spijt alom. Mijn vrouw was al ruim voor de helft van de film opgestaan omdat ze "de onzin niet meer aan kon", ik heb m dan juist vanwege dit blog wel tot het eind volbracht omdat ik anders geen gefundeerde recensie zou kunnen brengen. We kwamen tot één positief punt: dat de toch aardig verbouwde Demi Moore zich voor deze film leende, om hier een vrouw te spelen waarbij de bereikte leeftijd het lichaam en bijbehorende schoonheid begint aan te tasten. Punt voor Moore. Verder: ik neem de "tips" van mijn collega's met iets meer zout dan voorheen.


Ze is een ster. In figuurlijke zin dan he, Elisabeth Sparkle heeft een ster veroverd op de Walk of Fame. Dat deed ze door jarenlang een fitnessprogramma op tv te presenteren, ze was daarmee een voorbeeld voor veleen. MAAR: ze heeft de leeftijd van 50 bereikt en wordt om die reden subiet aan de kant gezet door de maniakale manager Harvey. Een grote leegte dreigt.
Die leegte voorkomt ze door in te tekenen op een mysterieus pakket: ze tekent in op "The Substance", een goedje in een flesje dat ervoor moet gaan zorgen dat - eenmaal geïnjecteerd- er een jongere versie van jezelf ontstaat náást de oude sukkelaar die je zelf bent geworden: week op, week af. Er horen strenge regels bij die je moet opvolgen, anders gaat het mis. Welnu: de uitgerangeerde actrice trapt er in, spuit zichzelf vol en..POEF...daar is Sue! Sue is prachtig, Sue is sexy en lenig. En daarmee dus een waardig opvolger. Maar dénk erom: elke week ruilen jullie van bestaan. De een zuigt de ander leeg, om na een energieke week zelf aan de beurt te zijn. En dat alles met een goedje in een flessie.

Met: Demi Moore, Margaret Qualley, Dennis Quaid

FIN - song : Raffertie- The Substance

Gezien in : MUBI

Wild Romance- Jean van de Velde

Wild Romance op IMDb (6,5)
 Wild Romance op Moviemeter (3,21)

Wild Romance op Wikipedia

Over anderhalve week is het weer 11 juli. Niet bijzonder voor u en mij wellicht, maar voor de talrijke volgers van speedrocker Herman Brood is het de datum waarop zij hun held uit het leven zagen stappen. Nou ja, stappen; hij sprong. De man had de energie niet meer om zijn kleurrijke leven te vervolgen en koos voor de harde uitweg. Ook ik had hem meermaals zien optreden (alleen al in 1977 en 1978 zag ik hem al een keer of vier, er zouden er daarna nog een paar volgen). Zijn spraakmakende album "Sphritz" kocht ik en draaide ik grijs, latere albums heb ik slechts mondjesmaat tot me genomen omdat de hoogtepunten daarop steeds schaarser werden. Hoe dan ook: het is niet verwonderlijk dat de man in een film vereeuwigd zou worden. Dynamiek volop, al had ik zelf iets te vaak het gevoel dat het allemaal wel erg plat werd verbeeld. Maar goed, de liefhebber he, de liefhebber zal dit gevreten hebben. Positief gezien vond ik de mooie rol van Marcel Hensema als manager Koos van Dijk. Die rol toont keurig aan hoe lastig het leven in de nabijheid van de Zwolse zanger moet zijn geweest.

De film begint waar het eindigt: in "The Amsterdam Hilton" zien we Brood een afscheidsbriefje schrijven en zich naar het dak begeven. Jump! Pas daarna gaat de film zich bezighouden met hoe dat allemaal zo gekomen is: vanaf de eerste contacten tussen Brood en van Dijk, verder met de zegetocht langs Nederlandse zalen om tenslotte letterlijk de grenzen te verleggen en te kijken naar ons omliggende landen en uiteindelijk zelfs de grote markt van de Verenigde Staten. Brood maakt het allemaal niet zo veel uit: als hij maar dagelijks zijn shot krijgt, is ie bereid om alles te doen. Manager Koos heeft meer problemen: hij is zowel dealer als pooier als zakenman en moet continue over zijn eigen morele grenzen heen stappen om het Broodbedrijf staande te houden. Rise and fall. En dat een keer of tig.

Met; Daniel Boissevain, Marcel Hensema, Andy Nyman, 

FIN - song : Herman Brood - My way

Aline (aka The Voice of Love) - Valerie Lemercier

Aline op IMDb (6,3)
 Aline op Moviemeter (3,27)

Helemaal niets heb ik met haar muziek, maar dat staat niet in de weg dat ik ook wel kan zien dat Celine Dion een fenomeen is. Vooral in haar thuisland Canada, maar ze scoorde ook meerdere wereldhits en tourde onafgebroken de aardbol over. Voldoende reden voor een hagiografische biopic. 

En die is niet best, zeg ik als filmkijker. Zeer matig acteerwerk, oubollige grapjes , veel pogingen om haar een mens van vlees en  bloed te maken, Want daar is voldoende materiaal voor: als jongste geboren in een veel te groot gezin (13 broers en zussen), al vroeg op het podium beland omdat haar talent direct herkend wordt, twijfels over haar uiterlijk, een oudere man als manager die van vaderfiguur tot geliefde wordt (hetgeen leidt tot onmin met haar traditionele ouders), stemproblemen en een lastige combinatie van gezin en carrière. 

Het komt allemaal langs in een uurtje of twee. Ik denk dat de film het in Canada wel goed gedaan zal hebben, maar ik heb er hier weinig mensen over gehoord.

Met : Valerie Lemercier, Sylvain Marcel, Danielle Ficheu

FIN - song : Victoria Sio - Nature Boy

Elvis - Baz Luhrmann

Elvis op IMDb (7,8)

Elvis op Moviemeter (3,55)
 

What a ride! 2u40m geeft Baz Luhrmann vol gas. En dan weet je wat je krijgt: wervelende scenes, hoog tempo, suggestieve beelden en veel, heel veel dynamiek. De kijker komt amper op adem want er moet verteld worden, er moet veel verteld worden. Het werkt, de kijker verveelt zich geen moment én is aan het eind van het verhaal toch een behoorlijk stukje wijzer geworden over een van de grootheden van de afgelopen eeuw. Zelf ben ik geen Elvis-kenner, maar ik heb toch het idee een beetje geleerd te hebben over de achtergronden en motivaties van Elvis Aaron Presley, volgens velen de grootste zanger van onze tijd. Maar vergis je niet: deze film is eigenlijk helemaal geen Elvis-vehikel, de film draait namelijk grotendeels over het contact tussen The King en zijn manager, de gewiekste zakenman Colonel Tom Parker. 

Bij die laatste beginnen we onze reis: Parker is een man van 12 ambachten, 13 ongelukken, wij leren hem kennen als hij exploitant is van een rondreizend circus, of eigenlijk : een rondreizende revue. De show is gebouw rond de grote countryster Hank Snow, een brave zanger die in de tamme tent zijn liedjes ten gehore brengt. Bezoekersaantallen lopen terug en Parker gaat op zoek naar attracties. 

Er is op dat moment sprake van een jonge sensatie in Memphis, Tennessee. Een jongeman die zelf een singletje heeft opgenomen bij Sun Records en die de radiozenders verovert en de talk of the town wordt. Parker gaat kijken bij een optreden van deze Elvis Presley en raakt verbijsterd: deze man stort een dosis seks en suggestie uit over het puriteinse publiek, waarvan het vrouwelijke deel volledig in vervoering raakt. Parker voegt Presley toe aan zijn revue en al gauw rijst diens ster: bezoekersaantallen nemen toe en Elvis wordt de grote naam op het affiche. Doorbraak op doorbraak, Parker pakt door: hij regelt de overstap van het kleine Sun Records naar RCA, een platenmaatschappij met landelijk bereik. Elvis verovert het land, kan een huis bouwen waarin zijn ouders ook kunnen wonen, hij is een geldmachine geworden. 
Keerzijdes zijn er natuurlijk ook: Amerika is nog lang niet zo ver om de onverbloemd seksuele performances van Elvis zomaar te accepteren, politie en politiek zitten hem op de huid, mede vanwege Elvis onbekommerde omgang met zwarte artiesten (die sowieso altijd van grote invloed op hem zijn geweest). Steeds meer begint Parker hierin het commercieel belang boven het menselijk belang te plaatsen, hetgeen hij motiveert door te wijzen naar de enorme huishouding die Elvis dan al om zich heen heeft hangen: er moet simpelweg veel geld binnenkomen omdat er velen van afhankelijk zijn. Langzaam ontvouwt zich het leven van een man die ogenschijnlijk alles heeft, maar die gevangen zit in verplichtingen , die mede worden bepaald door het werk van zijn manager. Fascinerend om te zien, boordevol tragiek, maar prachtig verbeeld. 

Met: Austin Butler, Tom Hanks , Olivia DeJonge

  FIN - song : Elvis Presley - In the ghetto