Nog zo'n kans op het maken van een goede film: een onderwerp. In dit geval : euthanasie. Omdat dit een NL product is deed ie hier een ronde langs de filmhuizen, ook de onze, maar ik denk dat juist in het buitenland voor deze film markt en kansen liggen. Daar moet nog veel gebeuren.
Ben is dusdanig ziek dat hij zijn oude vriend Robert (die arts is) heeft overgehaald om euthanasie op hem toe te passen. Robert was daar vanwege de stevige impact mee gestopt, maar zijn vriend kan hij dit verzoek niet weigeren.
De film toont de laatste middag, avond en ochtend van Ben, zijn vrouw, zijn beide broers en zijn dochter.
Een van de broers (rol van Huub Stapel) is een irritant zakenkereltje die succesvol doet maar niet tevreden met het leven lijkt. Hij blijkt tevens de ex van Ben's vrouw te zijn, de redenen van hun breuk worden overduidelijk aangetoond. De andere broer is een karikaturaal neergezette "geestelijk minder vermogende", die natuurlijk veel voor de gek gehouden werd en die maar niemand kwetsen wil.
Ondanks deze cliché's, ondanks het niet van iedereen even sterke acteerwerk zat ik op het moment suprème toch geboeid en vlinderslagend door dikke tranen te kijken. De daadwerkelijke euthanasie-scene is indrukwekkend, toont onze unieke positie in de wereld en dient derhalve breed getoond.
En dát maakt een film dan dus wél goed: als ie belangwekkend is. Tis daarom
