My Salinger Year - Philippe Falardeau

 My Salinger Year op IMDb (6,3)

My Salinger Year op Moviemeter (2,94)

Joanna heeft schrijversaspiraties. Twee van haar gedichten zijn al gepubliceerd in magazines en ze besluit te proberen er werk van te maken. Ze geeft haar studie op, laat haar vriend Karl achter en vertrekt naar New York. Daar ontmoet ze in een boekwinkel al snel de losbol Don, die bezig is een boek te schrijven. Hij doet haar al snel de hele Karl vergeten. 

Ze verwerft zich een baan bij een literair agentschap waar ze geacht wordt de post te beantwoorden van de wereldberoemde schrijver J.D. Salinger. Die heeft zich in de anonimiteit teruggetrokken en wil helemaal geen post ontvangen. Joanna wordt geacht standaard antwoorden terug te sturen naar de vele briefschrijvers, maar ze raakt gaande weg meer geïntrigeerd door de vaak persoonlijke verhalen van de briefschrijvers. Joanna's strenge baas Margaret leest Joanna continue de les en maakt haar duidelijk waarvoor ze op dit kantoor werkt. Haar eigen literaire aspiraties moeten aan de kant , alles staat in het teken van de grote schrijver. Toch verandert er iets: ze krijgt de schrijver zelf aan de lijn en die blijkt minder nors en afstandelijk dan ze dacht. Joanna is goed in haar werk, maar de wens naar meer blijkt lonken. 

De film is redelijk poëtisch van inslag, met bovendien een paar uitstekende rollen. Niet zozeer die van hoofdrolspeelster Margaret Qually (een soort mini Anne Hathaway) , maar vooral van Sigourney Weaver die een prachtige tang van een baas neerzet. 

Met : Margaret Qualley, Sigourney Weaver, Douglas Booth

 FIN - song : Katie Herzig - Beat of your own

 FIN - song : Altra- Dream about you

The Kitchen - Andrea Berloff

The Kitchen op IMDb (5,2)
Gemengde gevoelens over deze film. De feministische inslag wordt gewaardeerd, hoewel het niet overal even geloofwaardig overkomt. Tevens hinkt de film teveel op twee diametrale gedachten: de dames zijn beminnelijk, zorgzaam en enigszins grappig. Maar de dames zijn dan tegelijk ook keiharde, nietsontziende maffiavrouwen. Het lukt de ene dame iets beter dan de andere om dat overtuigend te doen, laat ik het zo maar stellen. Al met al wel een onderhoudende film, er werd bij vlagen flink gelachen in de zaal en dat is natuurlijk een teken van goede ontvangst.

Hell's Kitchen is die wijk van New York waar ze de mensen met een Ierse achtergrond hebben gestald: je hebt Chinatown, Little Italy, de joodse wijk en dus blijkbaar ook de Ierse wijk. Elke wijk heeft zijn eigen misdaadsyndicaat: keihard regerend in hun eigen straten maar niets te zeggen een meter daarbuiten.
3 Ierse mannen worden opgepakt bij een overval en gaan voor drie jaar op water en brood. In normale maffiakringen is dan de afspraak dat de organisatie voor de achterblijvende vrouwen en hun gezinnen zorgt. Dat is hier niet het geval: de zaken gaan niet al te best en dus schiet de zorg voor de gemeenschap er bij in. De drie vrouwen verenigen zich: ze besluiten zelf hun handeltjes op te zetten. Met hun directe benadering overtuigen ze de oude winkeliers dat zij bescherming kunnen bieden, ze winnen een paar vrienden van hun echtgenoten voor het plan en langzaam ontwikkelt zich een heuse inkomstenbron. Dat is natuurlijk tegen het zere been van gangster nummer 1 van dat moment. Als de dames die strijd - met een tamelijk brute aanpak- in hun voordeel weten te beslechten, staat niets ze meer in de weg om hun imperium uit te bouwen. Sterker nog: ze beginnen een kruisbestuiving met de andere gesegmenteerde wijken. Alles gaat redelijk goed, totdat de tijd komt dat hun echtgenoten hun straf hebben uitgezeten.

Met : Melissa McCarthy, Tiffany Haddish, Elisabeth Moss