The Choral - Nicholas Hytner

The Choral op IMDb (6,4)
 The Choral op Moviemeter (3,25)

The Choral op Wikipedia

- andere korenfilms (boychoir, deense koorfilm, military wives etc)
- homoseksualiteit 

- ralph fiennes (the menu, conclave etcetera

Nog net voor de korte vakantie een film meegepakt, het bleef al te lang stil hier. Wen er maar even aan, ik ga even een fijne "ouwestenenreis" maken, daarna pak ik het filmkijken weer op. Gelukkig kon ik deze met de zo goed als altijd sterke Ralph Fiennes nog meepikken omdat mijn eigen theatertje ervoor koos om ook op zondagmiddag een voorpremiere in te plannen. Kadootje derhalve, deze film die in een verre verte doet denken aan Boychoir, As it is in heaven en Military Wives. Oftewel: we kijken naar een koorfilm. "Mag ik een A"? 

1916, Yorkshire, Engeland. Elke gemeenschap zucht onder de oproepen die de (jonge)mannen krijgen om onder de wapenen te gaan, dus ook het kleine stadje Ramsden. En nu blijkt potdikkie de dirigent van het lokale koor ook opgeroepen te worden, waardoor de over een maand geplande voorstelling van de traditionele "Mattheus Passion" in gevaar komt. Er is wel een mogelijke dirigent die hen uit de brand kan helpen, maar die blijkt hiervoor uitgerekend in Duitsland te hebben gewerkt en is daardoor een liability. De nood is hoog, dus het koorbestuur zet toch door, meneer Dr Henry Guthrie krijgt de opdracht het koor te prepareren. 
U snapt: er moet danig aan de kwaliteiten van het koor gesleuteld worden, teveel mannen zijn weg om "De Mattheus" te spelen. Dus zoekt Guthrie naar een vervangend stuk, liefst zelfs een dat niet door een Duitse componist geschreven is. Men komt uit bij Elgar's "Dream of Gerontius", en zelfs daarvoor heeft men niet echt de juiste bezetting. Keuzes maken dus, waarbij de keuze van "de boel afblazen" er niet eentje is. Er dient flink geschoven te worden in de rollen, in de teksten, in de stemmen en vooral: in het leren accepteren van elkaar. Guthrie heeft eenvoudiger opdrachten gehad.

Tikkeltje oubollig, deze film, maar het kent zeker zijn momenten. En Fiennes, die valt gewoon nóóit tegen.

Met: Ralph Fiennes, Taylor Uttley, Amara Okereke, Alun Amstrong, Mark Addy, Roger Allam

Gezien in : Cinema Oostereiland
FIN - song : Edward Elgar - The dream of Gerontius, opus 38

L'envol (aka Scarlet) - Pietro Marcello

L'envol op IMDb (6,6)
 L'envol op Moviemeter (3,48)

L'envol in de Filmkrant

Fijn dromerig pastoraal niemendalletje dat de wereld niet geschokt heeft maar dat zich toch best fijn anderhalf-uur-gezelschap toont. Tikkeltje magisch denken, plagerige pesterijen tegenover onvoorwaardelijke liefde, beurtelings noeste werkers en zachte schoonheden in de hoofdrol. Goed te doen dus, deze.

Raphael komt aansjokken bij de boerderij van madame Adeline. Hij is lang weggeweest vanwege de Eerste Wereldoorlog en komt nu beschadigd aan bij het adres waar hij zijn vrouw verwacht aan te treffen. Zij blijkt overleden, maar madame Adeline vertelt hem wel dat de daar aanwezige baby zijn dochter Juliette is. Rauwe bonk Raphael smelt en gaat - in al zijn onhandigheid- de zorg voor het meisje op zich nemen. Hij zoekt werk, al blijkt dat in het dorp lastig te zijn omdat de grootste werkgever gewelddadig is geweest in de richting van Raphael's vrouw. Als Raphael iets later weigert om de man te helpen als die in nood verkeert, is zijn lot getekend: het dorp kiest vóór de werkgever en daarmee tégen Raphael. En daarmee ook tegen de onschuldige Juliette.

Juliette groeit op, ze heeft het lastig: ze valt buiten de groep, ze heeft eigenlijk alleen haar vader en madame Adeline. Toch blijft ze dapper haar eigen weg kiezen, ze wordt een mooie volwassen vrouw en droomt over een toekomst ver weg. Die toekomst, die blijkt uit de lucht te komen vallen.

Met: Raphaël Thiéry, Juliette Jouan, Noémie Lvovsky, Louis Garrel, Yolande Moreau

FIN - song : Gabriel Jared/ Juliette Jouan - Hirondelle

The African Queen - John Huston

The African Queen op IMDb (7,7)
 The African Queen op Moviemeter (3,31)

The African Queen op Wikipedia

Klassieker van de maand! Als in: als je jezelf fervent filmkijker noemt, moet je wel proberen elke maand een oudere film te bekijken. Dat lukt meestal wel, maar heel soms loop je tegen een titel aan die nog ouder is dan je zelf bent. Deze dus, een en al filmkanonnen: Humphrey Bogart, Katherine Hepburn, Huston (wiens latere film "Under the volcano" nog steeds tot mijn favoriete films aller tijden behoort). Het kon niet op. De film is ook daadwerkelijk op locatie in Afrika gefilmd, ik stel me zo voor dat dit een geweldige operatie moet zijn geweest. 

Zendelingen zijn ze, broer en zus Samuel en Rose Sayer. Ze werken in een Duitse kolonie in Oostelijk Afrika. En ze hebben de vaart erin: de lokale bevolking zingt dapper mee in het kleine kerkje. Heel vredig allemaal. Totdat ze te van de langsvarende beurtschipper te horen krijgen dat het hommeles is in de wereld. In Europa woedt een oorlog tussen verschillende landen: hun thuisland Engeland is in oorlog gekomen met Duitsland. Het duurt dan ook niet lang voordat Duitse soldaten ook in de kolonies voorbij komen stampen, de lokale bevolking met zich meevoerend en alle dorpen platbrandend. Samuel verzet zich en krijgt dermate veel klappen dat hij er een dag later aan overlijdt. 
Schipper Charlie Alnutt komt opnieuw langs en waarschuwt Rose dat ze daar niet in haar eentje kan blijven. Ze zegt toe met hem mee te willen varen, op één voorwaarde: ze wil wraak op de Duitsers. Dat houdt in dat ze het grote Duitse oorlogsschip Louisa tot zinken wil brengen. Een onmogelijke opdracht, zo lijkt het; het betekent dat het kleine scheepje "The African Queen' de wilde en onherbergzame rivier moet afzakken, tussen de rotsen en stroomversnellingen en zelfs watervallen door. En dat blijkt mogelijk niet eens de grootste uitdaging want de zedige Rose botst nogal met het ruwe en losbandige karakter van Charlie. Ruziënd tot de bodem, zo is de verwachting.

Met: Humprey Bogart, Katherine Hepburn

FIN - song : Allan Gray/Gavin Sutherland - The African Queen

Gezien in : ONS

De Middagvrouw (aka Blind at heart) - Barbara Albert

Die Mittagsfrau op IMDb (6,3)
 Die Mittagsfrau op Moviemeter (2,67)

Deze had ik wegens drukke andere filmwerkzaamheden laten lopen in de periode dat ie in het lokale theater draaide, gisteren hebben we dat via de verhuurservice ingehaald. Zeer wisselende reacties erover vernomen en ik begrijp de beide zijden van de waardering: het spel is niet hoogstaand maar het verhaal wordt wel gaandeweg de film interessanter, waarbij het laatste deel van de boekverfilming zelfs sterk genoemd kan worden. 

De Eerste Wereldoorlog is voorbij, maar de wonden zijn nog lang niet geheeld. Veel familieleden zijn (nog) niet teruggekeerd van het slagveld, ook bij de familie van Helene Wursich heerst nog de hoop dat vader plots weer voor hun neus komt te staan. Voor Helene's moeder komt dat al te laat, zij is volledig doorgedraaid na de mogelijke dood van haar echtgenoot, ze moet worden opgenomen. Helene's zus Martha vat het plan op om het dorp te verlaten en naar het herstellende Berlijn te gaan. Samen met een vriendin trekken ze bij een tante in, maar dat blijkt niet helemaal de juiste ambiance voor de ambitieuze Helene: terwijl haar zuster zich in de roerige feestelijkheden van het interbellum stort (niet voor niets werd dat Babylon Berlin genoemd), zondert Helene zich af van de drank en drugs-feesten. Ze gaat aan het werk bij een apotheek om van daaruit haar opleiding tot arts op te pakken. De poëtische student Karl maakt avances en inderdaad slaat de vonk over: ze verliest haar maagdelijkheid en trekt bij hem in. Langzaam beginnen zich de voortekenen van de volgende oorlog zich te onthullen: Karl komt om bij een demonstratie bij het rijksdag-gebouw, Helene is terug bij af. Nog eenmaal keert ze terug naar haar geboortedorp om aldaar alle documenten die zouden kunnen verwijzen naar haar joodse afkomst te verbranden, een daad waarmee ze zich kortstondig een veiligheid verschaft. Ze gaat weer aan het werk in het ziekenhuis en ontmoet daar de jonge soldaat Wilhelm Schemisch die haar ten huwelijk vraagt. Hij blijkt bereid om Helene aan een nieuwe identiteit te helpen zodat ze geen gevaar loopt bij de opstomende jodenvervolging. Helene staat voor verschrikkelijke keuzes: haar eigen identiteit verhullen, vluchten in een huissloof-huwelijk met een nazi-soldaat, maar dan wel kunnen blijven werken? Overleven of ten onder gaan?

Met : Mala Emde, Max von der Groeben, Thomas Prenn, Liliane Amuat, Laura Louise Garde

The War Below - J.P. Watts

The War Below op IMDb (6,5)
 The War Below op Moviemeter (3,25)

Oorlogsfilms zijn er al veel te veel. Dat komt natuurlijk ook doordat er veel te veel oorlogen zijn, de verhalen moeten verteld worden. Daarom is het fijn dat er zo af en toe nog eens een verhaal naar voren komt dat je niet kent, maar dat toch bepalend is geweest voor het verdere verloop van de oorlog. Here's one. 

1915, Eerste Wereldoorlog. Engeland loopt vast in de loopgraven in het Somme-gebied in Noord-Frankrijk. Teveel troepen worden geofferd, de mobilisatie gaat niet snel genoeg, te weinig vooruitgang wordt geboekt. Als het met dit tempo doorgaat, dreigt Groot-Brittanië de strijd te gaan verliezen. Tom Poes, verzin een list. 

Die komt er, wanneer een commandant- getooid met de strijdbare name Hellfire Jack-  oppert om een team in te zetten dat in het geheel niet voor het leger getraind is. Hij recruteert zij bij een tunnelling-bedrijf op het Britse platteland: deze mannen graven voor hun werk goed gestutte tunnels voor het bedrijfsleven, voor de mijnbouw en dergelijke. Het is vloeken in de kerk, om burgers de oplossingen te laten bieden die het leger niet kan bieden. Maar Jack krijgt wel de zegen, zo groot is de wanhoop.

Onder leiding van de ervaren William Hackett (die al meermalen is afgekeurd bij de mobilisatie wegens teveel medische mankementen) gaat een groepje van 5 mannen aan de slag: vanuit de loopgraven bouwen ze een 30-meter lange tunnel naar het boerderijtje van waaruit de vijand de Union Jack onder vuur neemt. Het werkt, maar het lijkt niet voldoende om het grote offensief te stoppen dat door de Duitsers wordt voorbereid. De tunnel moet verder, de tunnel moet dieper en de tunnel moet in het grootste geheim worden gegraven omdat het lijkt dat de Duitsers ergens lucht van hebben gekregen. 

Het gebrek aan waardering door collega'-soldaten lijkt het team voortijdig te nekken, maar Hackett is als een vader voor zijn jongens en voert een interne strijd met de legerleiding om het graafteam op waarde te schatten. Een race tegen de klok begint, de slag bij Messines klopt op de deur. 

Met: Sam Hazeldine, Tom Goodman-Hill, Kris Hitchen, Andrew Scarborough

Im Westen Nichts Neues (aka All Quiet on the Western Front) - Edward Berger

Im Westen Nichts Neues op IMDb (7,8)
 Im Westen Nichts Neues op Moviemeter (3,74)

Gruwelijk, gruwelijk. De eerste keer dat we deze film aanzetten, kwamen we niet verder dan een kwartiertje, toen werd het ons al een tikkie te heftig. Na de Oscar-avond vonden we dat we het dan toch nog een draaibeurt moesten geven, gisteravond dus toch maar voor gaan zitten. Nog net zo heftig, bij vlagen naargeestig zelfs. Maar goed, we hebben het tot het einde volbracht. Niet mijn genre , blijkbaar, het lukt me maar moeilijk om de andere kant van het verhaal (de kameraadschap, de zin in - en ván- het leven) te lezen als er steeds zo expliciet geweld in beeld is. Ik snap dat het goed is verfilmd , het ziet er ook spectaculair uit maar het is niet een film die ik vrienden of familie aan zou raden. Om bovengenoemde redenen dus. 

De film draait om een jonge vriendengroep die in 1917 - het derde oorlogsjaar van de Eerste Wereldoorlog - onder de wapenen wordt geroepen. Drie van de vier zijn opgeroepen, alleen de jonge Paul niet. Die wordt door zijn ouders gewaarschuwd voor de gevaren en is eigenlijk voorbestemd een kundige student te worden, maar hij wil met zijn vrienden mee. 

Ze belanden in Frankrijk en zijn in de veronderstelling dat ze snel doormarcheren naar Parijs. Eenmaal op het slagveld overvalt hen de harde realiteit: vechten voor je leven, vechten voor elkaars leven. En dat lukt lang niet altijd, niet de hele vriendengroep haalt het einde van de oorlog, die zich anderhalf jaar later zal aftekenen. Maar dan is er al veel leed geschied, dan is de waanzin van oorlog al volop bewezen. 

Met : Felix Kammerer, Daniel Bruhl, Albrecht Schuch

FIN - song : Volker Bertelmann - Paul

The King's Man - Matthew Vaughn

The King's man op IMDb (6,3)

The King's man op Moviemeter (2,88)

Eerder zag ik al een deel uit deze reeks avonturenfilms, gisteravond hadden we kalm avondje op de bank en mijn vrouw was wel benieuwd naar deze. Klik! 

"The King's man" laat zich lezen als een prequel op de eerder verschenen films. Langzaam werken we in deze film toe naar de oprichting van het genootschap van geheim agenten dat wereldwijd op elegante wijze het kwaad te lijf gaat. Britishness, style, waardigheid en eer: het zijn de codewoorden van the Kingsmen. 

We gaan eerst terug naar 1902, de Boerenoorlog in Zuid-Afrika. Orlanda, heer van Oxford, is gelouterd uit eerdere oorlogen vandaan gekomen en is thans meer gericht op het voorkomen van oorlogsconflict dan het aangaan ervan. Met zijn gezin reist hij naar zijn strijdende landgenoten, om de manschappen onder de vlag van het Rode Kruis te voorzien van medische en geestelijke steun. In een vallei lopen ze in een hinderlaag waarbij zijn vrouw dodelijk wordt getroffen. Net voor zij bezwijkt vraagt zij Orlando te bezweren hun zoon Conrad voor eeuwig te behouden voor oorlog. Dat doet hij. 

12 jaar later, Orlanda leeft teruggetrokken op zijn landgoed maar is nog immer in dienst van de Britse koning George. Dat treft, want het Europese continent staat op spanning. George is in conflict geraakt met zijn twee neven , Kaiser Wilhelm van Duitsland en Tsaar Nicolaas II van Rusland. Duitsland vaart een steeds eigenzinniger koers en Orlando wordt gevraagd om te bemiddelen. Die bemiddeling begint bij het bezoeken van de Oostenrijjkse aartshertog Franz Ferdinand , die hij in Sarajevo bezoekt. 
Orlando heeft zijn zoon meegenomen op deze reis maar houdt hem krampachtig buiten elke mogelijke betrokkenheid, 
Wat hij op dat moment weet, is dat elders in Europa een geheim genootschap van anarchisten en communisten een verbond heeft gesmeed om oorlog te ontketenen: de Servische anarchist Gavrilo Princip, de Russische monnik Raspoetin, de Nederlandse spionne Mata Hari , allen maken zij deel uit van dit gezelschap van wie de lang in het onzekere blijven wie dit team aanstuurt. Princip wordt als eerste aan het werk gezet; door een aanslag te plegen op de aartshertog ontketent hij een reeks gebeurtenissen, waaruit de Eerste Wereldoorlog ontstaat. Met zijn team reist Orlando heen en weer van Oostenrijk naar Engeland en vervolgens weer naar Rusland, om te proberen een einde te maken aan de moorddadigheid van de Europese vorsten. Zijn zoon Conrad staat te popelen om zijn steentje bij te dragen en zeer tegen de zin - en de belofte- van zijn vader in meldt hij zich aan bij het Britse leger om op het vasteland ten strijde te trekken. Orlando doet alles om tegelijkertijd te zorgen dat zijn zoon uit de vuurlinie blijft en te zorgen dat de strijdende landen tot rede kunnen worden gebracht. 

Met: Ralph Fiennes, Gemma Arterton, Harris Dickinson , Rhys Ifans, Djimon Hounsou, Matthew Goode , Charles Dance
 

FIN - song : FKA Twigs - Measures of a man (Cinematic) 

Au revoir là-haut (aka See you up there) - Albert Dupontel

Au revoir la haut op IMDb (7,5)
 Au revoir la haut op Moviemeter (3,46)

Lastig te categoriseren film, die wordt geafficheerd als komedie maar die daarvoor m.i. veel te veel drama bevat. Het is een schelmenroman, maar ook een oorlogsverhaal. Het gaat over vadercomplex maar ook over vaudeville-kunstenaarschap. Voldoende verschillende aanknopingspunten om geboeid te blijven, dat zeker. Het zal nergens hoog in lijstjes gestaan hebben, juist vanwege de overdaad aan keuzes en invloeden, maar het was zeer zeker kijkvermaak. 

Het einde van de Eerste Wereldoorlog is aanstaande, ook in de loopgraven gonst het al van de geruchten over een nakende wapenstilstand. Henri Pradelle, de commandant van de soldaten Edourd Pericourt en Albert Maillard wil echter van geen wijken weten en stuurt zijn mensen nog gewoon de loopgraven uit om te schieten. Pericourt raakt bij die actie levensgevaarlijk gewond, maar redde net daarvoor zijn makker Maillard het leven. Een vriendschap voor het leven ontstaat. In het ziekenhuis moet Maillard zijn maat beloven hem niet terug te brengen naar diens hardvochtige vader. Om dat te ontwijken , veranderen ze de identiteit van Edourd: de jonge Pericourt lijkt op het slagveld gestorven en gaat onder een andere naam het herstel en de vredestijd in.

Maillard zorgt al enige tijd voor zijn vriend, gaat zelfs zover dat hij voor hem pijnstillende morfine steelt bij verslaafde zwervers. Langzaam knapt Edouard op, hij begint zelfs weer te tekenen en te boetseren. Maakt een masker voor zijn gehavende gezicht waardoor hij zichzelf ook weer op straten durft te vertonen. Langzaam rijpt bij de heren een plan om wraak te nemen op alles en iedereen: op Edouard's vader, op de gehate commandant Pradelle, op Frankrijk, op iedereen. Ze bedenken een vorm van kunstzwendel waar echter wel geld voor nodig is. Albert zet radicale stappen, hij infiltreert in het zakenwereldje van Edouard's vader, waarbij hij ook nog eens een oude bekende tegen het lijf loopt. 

Met : Albert Dupontel, Nahuel Perez Biscayart , Laurent Lafitte, Niels Arestrup

FIN - song : Christophe Julien - Bon voyage, soldat Maillard

Das Weisse Band - Eine Deutsche Kindergeschichte (aka The White Ribbon) - Michael Haneke

 Das Weisse Band op IMDb (7,8)

Das Weisse Band op Moviemeter (3,58)

Gedurende de lockdownperiode was ik de oude baas al een paar keer tegen gekomen, hij smachtte naar een weerzien met de filmclub. Gisteravond vond hij de tijd rijp: het kon weer. Op de bovenkamer in dat prachtige en statige eeuwenoude monument betraden wij eindelijk weer eens zijn privé-bioscoopje voor een paar uren filmonderricht. Onze gastheer heeft een voorkeur voor wringende en ongemakkelijke films, dus we gingen er van meet af aan tegenaan. Licht uit. Kijken, luisteren, ervaren, ondergaan. 

Begin vorige eeuw, In een Duits dorpje hangt dreiging in de lucht, die gekoppeld lijkt te kunnen worden aan de oorlogsdreiging die op dat moment boven Europa hangt. Maar is dat wel zo? Heeft het daarmee te maken of is er toch een andere oorzaak te vinden in deze streng-tuchtige en gehoorzame samenleving? 

Wie heeft dat touw gespannen dat de dokter met zijn paard bijna dodelijk doet verongelukken? Wie is er verantwoordelijk voor de kortstondige ontvoering van het rijkeluiszoontje van de baron? Wie is er verantwoordelijk voor de mishandeling van het Down-jongetje dat altijd vrolijk achter de groep met dorpskinderen aan loopt? 

De dorpsonderwijzer ziet het allemaal gebeuren en voelt zich - vanwege zijn verbinding met alle gezinnen en notabelen in het dorp - verantwoordelijk om de oplossing te vinden. Hij doet onderzoek, doet navraag bij de rentmeester en bij de naargeestig strenge dominee, hij ondervraagt de huishoudster en hij ondervraagt de kinderen zelf. Hij komt langzamerhand tot gruwelijke conclusies. 

Derde keer dat ik de film zag, maar dat was alleen maar fijn want ik was aan opfrissing toe: wat een meesterwerk. Opnieuw ging ik volledig voor de bijl voor Haneke's fabuleuze regie. Griezelig goed!

Met : Christian Friedel, Burghart Klaussner, Ulrich Tukur, Leonie Benesch , Leonard Proxauf , Maria Dragus

 

Sophie and the rising sun - Maggie Greenwald

Sophie and the rising sun op IMDb (6,5)
Meevallertje, deze. Ze zitten ertussen, de films die hier nooit in de bioscoop zijn verschenen maar die toch maar mooi een Sundance-labeltje hebben. Sundance is het indie-filmfestival in de VS waar heel veel onafhankelijk materiaal in beeld komt. Te weinig commercieel, te klein om internationaal door te breken maar dat wil niet zeggen dat je er geen kijkplezier aan kunt beleven.

1941, Sally Creek, South Caroline. De Tweede Wereldoorlog woedt in Europa maar hier vecht men nog steeds tegen de naweeën van WO1.
Sophie is een teruggetrokken vrouw, richting middelbare leeftijd die ooit wel scharrel heeft gehad aan een kansrijke man, die helaas in de Eerste Wereldoorlog om kwam. Nooit meer kreeg Sophie haar liefdesleven aan de praat. Ze beperkt zich tot het vangen van krabben en vissen voor levensonderhoud en stort zich verder op het schilderen van landschappen en tuinen , wat ook een klein beetje geld binnenbrengt. Vaak is ze te vinden in de tuin van Anne Morrison, een welstandige dame die tevens tuincolumns schrijft in de lokale gazet.
Het leven in Sally Creek staat even stil als de bus stopt en er op het bankje een Aziatische vreemdeling wordt achtergelaten. Zwaargewond, buiten westen. De afkeer van vreemdelingen in de regio komt direct aan de oppervlakte, maar niet bij Anne Morrisson. Zij geeft de man onderdak in haar tuinhuisje en laat hem verzorgen door haar huishoudster. Wanneer Sophie weer eens voor haar tekeningen langskomt, ontmoet zij Ohta, zoals de vreemdeling heet.
De twee delen een sympathie voor tuinen en natuur. En voor schilderen , dat vooral. Niet gek dat er langzaam een band groeit tussen deze twee uitersten van de samenleving. Het lijkt allemaal goed te gaan , totdat er plotseling berichten binnenkomen over "oorlog met de Japanners". Pearl Harbor is aangevallen en Amerika slaat in de agressie-modus.

Met : Julianne Nicholson, Takashi Yamaguchi , Margo Martindale, Diane Ladd , Lorraine Toussaint

1917 - Sam Mendes

1917 op IMDb (8,6)
De roem snelt deze film vooruit, lange rijen gistermiddag bij de bioscopen in Amsterdam (bij City waren we al te laat, bij Tuschinski lukte het gelukkig nog wel, in die prachtige en goed gevulde zaal 1).
De buzz rond deze film blijkt aan alle kanten terecht: een knap gemaakte, goed gespeelde, razend spannende en sterk dramatische film, die ook nog eens een echt -gesimplificeerd, maar levensecht- verhaal over de waanzin van oorlog vertelt. Meer heb je als kijker niet te wensen. Hooguit puristen zullen gaan discussiëren over de techniek of over de in twee regels uit te leggen plot, maar vermoedelijk zullen alle overige kijkers hier een goede beleving bij hebben. Wij in ieder geval wel.

April 1917, de Britse troepen zitten diep in hun loopgraven in Noord-Frankrijk. Wij weten dat de oorlog hierna nog ongeveer een jaar zal duren, maar voor de jongemannen in die kletsnatte klei geldt dat elke slag beslissend is. En dat dus elke progressie veroverd moet worden. Twee mannen, knulletjes nog, zullen onze metgezellen zijn op deze reis.
Blake en Schofield (voornamen deden er niet toe op het slagveld) worden door hun generaal uitgekozen. Hen wordt gevraagd een boodschap over te brengen aan de mannen aan het volgende front. Het lijkt erop dat de Duitse tegenstander zich teruggetrokken heeft, maar er is informatie dat zij een stuk verderop een hinderlaag bouwen. Blake en Schofield moeten voorkomen dat het Devon- bataljon (1600 man sterk) zichzelf te pletter loopt op die hinderlaag, omdat ze zich rijk rekenen door de terugtrekkende bewegingen van de tegenstander.
De opdracht lijkt simpel, maar blijkt levensgevaarlijk. Blake en Schofield vallen op dat verlaten stuk niemandsland van de ene verschrikking in de andere, meerdere malen moeten ze vrezen voor hun leven. De vijand is overal en de vijand is universeel. Mijnenvelden, instortingen , luchtgevechten en sluipschutters: alles lijkt tegen hen te werken in hun moeizame tocht naar het bos achter het plaatsje Ecoust, waar ze het Devon-leger moeten treffen.

De film is bewust beklemmend gemaakt: langgerekte shots waarin we bij wijze van spreken fysiek met de mannen meereizen, dwars door de ontmenselijking die in de loopgraven plaatsvindt. Expliciete beelden, schokeffecten, hoop en vrees: het zit er allemaal in. Regisseur Mendes kent de verhalen uit de overlevering van zijn voorvaderen, hij schroomt niet om alle effecten van die gruwelijkheden de revue te laten passeren. IJzersterk is zijn keuze voor twee jonge acteurs in de hoofdrollen (en louter bijrollen voor grote namen als Colin Firth, Benedict Cumberbatch en Mark Strong). Vooral George Mackay (van oa "Pride" en "Captain Fantastic" ) is weergaloos in zijn rol als onzekere en tegelijk vastberaden jongeling.

Met : George Mackay, Dean-Charles Chapman , Colin Firth, Mark Strong, Benedict Cumberbatch

Les Gardiennes (aka the Guardians) - Xavier Beauvois

Les Gardiennes op IMDb (6,7)
Trage film, maar wel prachtig verbeeld. De verstilde plaatjes van het Franse platteland en van de strakke blikken van mensen onder zware druk, ze maken deze lange film goed te doen.

1916, Frankrijk zit middenin de Eerste Wereldoorlog. Op de boerderij van de stuurse doch stoere Hortense is veel werk te verzetten. Een enkele keer komt een van haar zonen thuis van het front, soms haar schoonzoon. Maar het leeuwendeel van de tijd wordt het beheer gedaan door de vrouwen, die de zorg voor de dieren en het land zwijgzaam doch getrouw op zich nemen.

Toch besluit Hortense hulp te aanvaarden wanneer die zich aandient: Francine is "ontslagen" uit het weeshuis omdat ze de 18jarige leeftijd heeft bereikt waardoor ze voortaan haar eigen geld zal moeten verdienen. Net zo stug en net zo zwijgzaam als de anderen leert Francine het boerenvak, de familie is erg tevreden met haar.


Stukje bij beetje ontbolstert ze en doet ze soms zingend haar werk. Uiteraard valt dat één van de tijdelijk teruggekeerde zonen ook op, hij valt als een blok voor de puurheid van het jonge meisje. Maar beiden weten dat hij terug zal moeten naar het front, dat een langdurige relatie helemaal geen garantie is voor ze. En helemaal niet als moeder Hortense zich erin gaat mengen en haar zoon tegen zijn nieuwe vlam gaat uitspelen. Er lijkt geen redden meer aan: er volgt een strijd op vele - ahum- fronten.

Met : Nathalie Baye, Laura Smet, Iris Bry

Einstein and Eddington - Philip Martin

Einstein and Eddington op IMDb (7,3)
Tamelijk karikaturale , maar toch wel onderhoudende film over een belangrijk moment in de geschiedenis. We kijken naar het kantelpunt van wetenschap versus religie. Nog altijd staat het iedereen vrij om hierin een kant te kiezen, dat is mooi. Voor mij is het als kijker van belang om te zien hoe gedreven de mensen geweest moeten zijn om aan te tonen dat hun theorie klopt en werkt. Voor mij als analist (da's toevallig mijn beroep) is het van belang om te zien dat men hierdoor eeuwenoude aannames ter discussie stelt, omdat ze feiten op tafel kunnen leggen die anders vertellen.

Het is 1914. de Britten zijn zojuist verwikkeld geraakt in de Eerste Wereldoorlog met de grote vijand Duitsland. Ook op Cambridge begint dat zijn sporen achter te laten want de mobilisatie vraagt offers, ook van de bevoorrechten die kunnen studeren en die dachten louter de wetenschap te hoeven dienen. Arthur Eddington heeft mazzel, hij hoeft niet onder de wapenen. Maar zijn beste vriend (en heimelijke liefde) William moet wel richting de loopgraven. Dat doet Arthur pijn, nog verbetener dan daarvoor richt hij zich op zijn project: hij wil aantonen dat de zwaartekracht-therie van Isaac Newton niet volledig dichtgetimmerd is. Eddington is op de hoogte van het bestaan van een Duitse wetenschapper, die in datzelfde gebied aan het spitten is. Die man, ene Albert Einstein, heeft een reputatie als lastpak , als eigenwijze en slechte zelfzorger, maar tevens als briljant en helder denker. Eddington schrijft naar Einstein met het verzoek of ze samen de kwestie sluitend kunnen krijgen, hij meent te weten dat de kern van de onjuistheid zit in de baan van planeet Mercurius. Eddington wordt door het bestuur van zijn sectie op de vingers getikt : correspondentie met de vijand is in deze fase van de strijd niet toegestaan. Op zijn beurt maakt Einstein hetzelfde mee: zijn "onduitse" houding valt niet in goede aarde en hij wordt verbannen van de Berlijnse universiteit.
De twee zetten - ondanks alle weerstand - op afstand hun correspondentie stiekem door en verdomd: het leidt tot een doorbraak. De relativiteitstheorie is tot stand gekomen: de oorlog is over maar het oude zeer hangt nog steeds over beider werkplekken. De overwinning is bitterzoet, het heeft beide heren veel gekost maar het is allemaal gedaan ten dienste van de wetenschap.

Met : David Tennant, Richard McCabe, Jim Broadbent, Andy Serkis

Sunset (Napszállta) - Laszló Nemes

Sunset op IMDb (6,7)
In mijn eigen woonplaats is de film niet eens in de zalen te zien en ook in het hoofdstedelijke Eye was de grote zaal 1 door slechts 15 mensen bezet. Heeft de vorige film van deze maker ("Son of Saul") dan zo'n negatief verpletterende indruk gemaakt dat niemand meer durft?
Dat zou zonde zijn want ook deze film maakt indruk. Niet zo als de Oscarwinnende voorganger, maar toch zeker voldoende om dit een fraaie film te vinden. Zelf had ik dat vooral vanwege de beelden , die zijn prachtig en geweldig uitgelicht. Iets te veel broeierige en denkende blikken wellicht maar toch de moeite waard, over het algemeen.
Begin jaren 10 van de vorige eeuw. Wij weten dan al dat het de voorbode is van de Eerste Wereldoorlog, maar daar is men zich in het dan mondaine Budapest helemaal niet van bewust. Het Oostenrijks-Hongaarse rijk van de Habsburgers leeft er nog tamelijk decadent op los. We leren Irisz kennen.
Zij solliciteert naar een baan bij een hoedenmakerij. Al snel blijkt dat zij de dochter is van de oorspronkelijke naamgevers van dat hoofdmodehuis, er blijken zich grote tragedies te hebben afgespeeld in haar familie. De nieuwe eigenaar voelt zich ongemakkelijk bij deze plots opduikende dame en we leren al snel dat het niet alleen met haar aanspraak op de modetroon te zijn.
Irisz ontdekt dat ze blijkbaar ook een broer heeft gehad, die broer is verdwenen nadat hij een gruwelijke misdaad op een rijke graaf heeft gepleegd. Irisz gaat op onderzoek uit en leert al snel dat haar broer nog leeft en zeer actief is in het opzetten van een revolutionaire beweging. Die beweging keert zich tegen de elite, waaronder - u dacht het al - natuurlijk ook het modehuis behoort. Hell breaks loose.

Met : Juli Jakab, Evelin Dobos , Vlad Ivanov

The light between oceans - Derek Cianfrance

The light between oceans op IMDb (7,2)
Niet heel enerverende , maar zeker boeiende film. Het draait om vernietigende keuzes om je leven zinvol in te vullen. En hoe belangrijk dat leven dan voor anderen is. Ondanks alle ingetogenheid woekert het van binnen, eigenlijk bij alle hoofdpersonen.

We starten in 1918. Tom Sherbourne komt net terug van The Great War en weet niet wat hij aan het leven heeft, wat ie ermee moet doen en waarom hij eigenlijk nog in leven is. Afgestompt, kapot.
Hij besluit een baan aan te nemen als vuurtorenwachter op een onbewoond eiland. Een eenzaam bestaan, dat weet hij, maar dat is in dit geval juist een pré. Eigenlijk wil hij niet meer met de mensheid te maken hebben maar als hij dan toch wat moet doen, dan maar iets solitairs waarbij hij toch de maatschappij dient.
Bij een bezoek aan de vaste wal ontmoet hij Isabel, de schone dochter van de dorpsarts. Ze gaat graag met hem mee naar die eenzame stek, ze trouwen en ze stichten een gezin. Althans: dat proberen ze. Na twee miskramen dreigt de mislukking: wie weet zullen ze nooit kinderen krijgen. Het noodlot is hen goed gezind: op het eiland spoelt een roeibootje aan met daarin een reeds overleden man. En....een baby.
Koortsachtig wegen ze alle ins en outs af: Tom wil zijn plicht doen en alles melden, maar Isabel vindt dat juist zij dit als door een wonder verschenen kind de kansen kan geven op een toekomst. Aan de walbewoners wordt verteld dat ze haar laatste zwangerschap voldragen heeft en dat het kind iets te vroeg geboren is. Het gaat goed. Althans: het gaat lang goed.
Tom ontdekt waar het kind en de man vandaan komen en schrijft een vergoelijkend briefje aan de weduwe: "Uw kind leeft en maakt het goed". Uiteraard is dat het begin van een stormachtige reeks ontwikkelingen: de strijd om de voogdij barst los. Het wordt een battle van nature versus nurture.

Dat stuk, dat is het fraaie deel van de film. Beeldvoering is ook prima, maar het tempo is traag. Daar moet je tegen kunnen.

Met : Michael Fassbender, Alicia Vikander, Rachel Weisz

Frantz - Francois Ozon

Frantz op IMDb (7,6)
Onmogelijk verhaal. On mo ge lijk. Maar daarom zo mooi vervlochten.
We schrijven 1919, het jaar direct na het eindigen van de Eerste Wereldoorlog.We bevinden ons in Duitsland, alwaar in een klein dorpje de wonden van de nederlaag worden gelikt. Vaders en moeders rouwen om hun verloren zonen, maar beseffen terdege dat ze zelf degenen zijn geweest die hun kinderen ten oorlog hebben gestuurd. Jonge vrouwen rouwen om het verlies van hun aanstaanden, de verloofden met wie ze een heel ander leven in gedachten hadden. De boel is stuk. Zoveel is duidelijk.

Anna is een mooie jonge vrouw die inwoont bij wat haar schoonouders hadden moeten worden. Dagelijks wandelt ze naar het dorpskerkhof om het graf te verzorgen van haar Frantz. Plots wordt dat ritueel verstoord als ze er bloemen ziet liggen waarvan ze zeker weet dat zij die daar niet geplaatst heeft. Na het nodige schaduwwerk ontdekt ze dat de bloemen gelegd zijn door een (aantrekkelijke) jongeman. Ze komt in contact en het blijkt een Fransman te zijn. Een Fransman! Juist de aartsvijand van de oorlog, juist een mogelijk veroorzaker van de dood van haar man staat aan hetzelfde graf te rouwen als zij doet.
Er volgen gesprekken, er volgen bekentenissen waar ik hier even niet over moet uitwijden omdat dat teveel zou sturen in de manier waarop u naar de film gaat kijken. En dat zou zonde zijn, want het script is doorwrocht.

Sterk visuele film, dat is Ozon wel toevertrouwd. Niet dat er heel veel gebeurt maar toch zegt de veelzijde regisseur in deze twee uur een heleboel. Ik zou m gaan zien als ik u was.

Met: Pierre Niney en Paula Beer

Testament of Youth - James Kent

Testament of Youth op IMDb (7,3)
Mooi gecombineerd drama. Er zit een stukje vrouwenstrijd in, een stukje "growing up in public" , een stukje Victoriaanse zeden en een fors stuk oorlog.

We schrijven 1914, plaats van handeling is Engeland. Vera is een mondige jongedame met een eigen wil. Ze haakt aan bij de vriendengroep van haar broer, die op het punt staat om massaal uit te reizen naar hun respectievelijke studies op Cambridge. Vera wil ook, maar helaas leeft zij in de tijd dat vrouwen niet heel makkelijk een studieplaats bereiken omdat vrouwen nu eenmaal voorbestemd zijn voor andere zaken. Ze vecht door, ze mag toelatingsexamen doen en ze slaagt.
In de tussentijd heeft ze romantische gevoelens ontwikkeld voor Roland, een aristocratische jongen die net als zij gek is van poezie. Alles lijkt zich gunstig te ontwikkelen als de eerste wereldoorlog uitbreekt. Stuk voor stuk wordt Vera " beroofd"  van haar vrienden: ze worden allemaal opgeroepen of melden zichzelf aan om te gaan vechten.
Vera verliest haar interesse in de poezie, althans: haar gedachten gaan andere kanten op. Ze wil iets doen voor de soldaten, voor haar vrienden en meldt zich aan als verpleegkundige aan het front.
Gruwelijke gevallen krijgt ze onder haar hoede, waaronder - hoe verrassend- af en toe ook een bekende.
Tijdens verlof blijkt dat Roland emotioneel afgevlakt is, zijn liefde lijkt bekoeld maar voor de kijker is duidelijk dat het hier om PTSS gaat. Vera ziet met lede ogen aan hoe haar lief wegglijdt en besluit te redden wat er te redden valt: ze maken trouwplannen. Bij het volgende verlof. Echt.

Een waargebeurd verhaal, het leest als een gruwelijke combi van romantiek en oorlogshorror. Wat zijn er toch veel mensenlevens stukgemaakt. Ondanks dit kent de film toch ook een zachte kant. Niet onaardig als geheel.

Met : Alicia Vikander, Taron Egerton, Kit Harington

The Water Diviner- Russell Crowe

The Water Diviner op IMDb (7,1)
Hij kan er zelf niets aan doen, maar ik heb iets tegen Russell Crowe. Niet persoonlijk, niet als regisseur, maar als acteur. Zijn spel is voor mij te emotieloos, of op zijn minst ongeloofwaardig als hij er emotie in probeert te leggen. Ik kan met die eeuwig neerhangende mimiek niet zien of ie vrolijk of boos is, of ie op het punt staat in huilen uit te barsten of dat ie graag geholpen worden. Nu hoeft niet iedereen een Keira Knightley te worden, maar iets meet gelaatsuitdrukking zou ik waarderen.

Dit gezegd hebbende kan ik met een gerust hart vertellen dat deze film me enorm mee viel. Op een mooie kalme wijze vertelt de film het verhaal van een vader die door het lot hard geraakt is. Zijn kinderen zijn verdwenen in de oorlog (om precies te zijn : in de slag bij Gallipolli). Zijn vrouw verwijt hem niet genoeg gedaan te hebben om dat te voorkomen. Ze pleegt uiteindelijk zelfmoord.
Hij is - op zijn land en dieren na- alles kwijt. Hij besluit een helende reis te maken die hij als queeste aanpakt: hij gaat zijn kinderen terugbrengen. Terug van Turkije naar Australie om ze vervolgens in gewijde grond te kunnen begraven.
Dat gaat uiteraard niet vanzelf. In Turkije is de oorlog nog niet afgelopen, de Grieken rukken op en maken het speuren naar overblijfselen op de slagvelden een stuk lastiger. De man zet door , boekt uiteindelijk resultaat en houdt daar een aantal bijzonder menselijke ontmoetingen aan over. Hij is niet alleen weer vader geworden, maar voor sommigen ook een vriend en voor een enkeling zelfs een mogelijk nieuwe levenspartner. Na moesson komt lentezon.

Als regisseur doet Crowe het dus goed, hij brengt rust in het pijnlijke verhaal. Enkele heftige scenes, maar ook de nodige fraaie beelden van Istanbul en weids Turks landschap: ik vond het goed te doen.

Met Russel Crowe, Yilmaz Erdogan en Olga Kurylenko