L' immensitá - Emanuele Crialese

L'Immensitá op IMDb (6,4)
 L'Immensitá op Moviemeter (3,21)

Intens. Integer, Ingewikkeld. Immens. Deze Italiaanse film (jazeker, La Cruz kan ook gewoon Italiaans spelen) gaat vol in op de emotie. Sympathieke doch complexe hoofdpersonen en ook een volbloed klootzak aan wie het makkelijk een hekel hebben is. 

Clara is moeder. En een hele goede. Op wervelende manier begeleidt ze haar kinderen, ze omringend met alle speelse warmte die een moeder kan hebben. Ze zijn haar alle drie even lief maar de oudste, Adriana, vraagt toch wel haar speciale aandacht. Adri, zoals Clara haar liefkozend noemt, is dan wel het oudste meisje, maar zo voelt en ervaart ze dat niet. Ze voelt zich Andrea, een jongen, en heeft daarover menig gesprek met haar moeder. Die is begripvol, stimulerend en motiverend, maar kan ook niet veel meer doen dan dat: we praten over de jaren 70 in het nog zeer traditionele Italië,

Adriana/Andrea heeft overigens nog veel meer zorgen: scherp observerend ziet ze dat haar knappe en wervelende moeder vastzit in een liefdeloos huwelijk. Ze vindt haar moeder vaak veel te toegeeflijk aan die nare vent die verwacht dat het eten op tafel staat als hij thuiskomt, die niets moet hebben van de tamelijk vrije opvoeding die zij haar kinderen geef ten die haar 's avonds tegen haar wil tot seks probeert te forceren. Clara probeert haar problemen heimelijk weg te drinken maar Adri ziet alles en steunt haar moeder in alles. Ze helpen elkaar hun ongelukkige lot beter te accepteren maar zoeken gezamenlijk naar een uitweg.

Met : Penelope Cruz, Luana Giuliani, Vincenze Amato

FIN - song : Johnny Dorelli - Tema dal film "Love Story"
FIN - song : Don Backy - L'Immensitá

The Fabelmans - Steven Spielberg

The Fabelmans op IMDb (7,7)
 The Fabelmans op Moviemeter (3,41)

Vermoedelijk ben ik een atypische filmkijker. Ik ben lang niet zo lyrisch over het oeuvre van Steven Spielberg als menigeen die ik over film spreek (en dat zijn er nogal wat). Ik vind veel van zijn werk te zoetsappig, meer suikerspin dan harde noten. Misschien had ik er niet zo in moeten gaan, maar ik kwam toch weer met datzelfde gevoel de zaal uit (waarbij ik overigens ook weer werd tegengesproken door een filmhuis-collega die het als "dat was wel weer een toppertje" kwalificeerde). Zoveel mensen , zoveel smaken, maar ik zag de Oscarlawine er niet aan af. Ik miste overtuigend acteerwerk, zelfs kanonnen als Michelle Williams en Paul Dano speelden te zeer voorgeprogrammeerd. Jammer, maar gelukkig zie ik veel anderen ervan genieten. Want het gaat hier wél over film, he. Over film-in-film zelfs. 

Het biografisch getinte verhaal is magertjes. Sam is een opgroeiende joodse jongen die zijn ouders ongelukkig ziet zijn met elkaar (aan de buitenkant is alles oke, maar hij weet van diepere lagen). Vader is bezig met een imposante carrière, waarvoor ook enkele malen verhuisd zal moeten worden. Moeder wordt daarbij diep ongelukkig omdat ze daardoor huisvriend Bennie moet achterlaten. Nou ja, huisvriend, er broeit van alles tussen hem en haar maar het komt niet tot wasdom.

Sam stort zich al vroeg op het maken van filmpjes : de hele vriendenkring wordt ingeschakeld om zijn scripts tot leven te brengen, ook zijn zusjes mogen regelmatig opdraven. Wanneer het gezin in Californië terecht komt, gaat Sam een doodongelukkige highschool-periode tegemoet. Totdat...totdat hij toch weer besluit om de camera eens op te pakken.

"The Fabelmans" is opgezet als ode aan de magie van het witte doek. En dat kan ik als filmliefhebber natuurlijk alleen maar toejuichen. 

Met : Gabriel LaBelle , Michelle Williams, Paul Dano, Seth Rogen

FIN - song : Sacha Chaban - Not in your control

Systemsprenger (aka System Crasher) - Nora Fingscheidt

System Crasher op IMDb (7,8)

System Crasher op Moviemeter (3,69)

Indrukwekkende film. Verre van makkelijke film, je zult even door een grote hoeveelheid hectiek heen moeten kijken om te zien dat dit een schrijnend, doch meesterlijk portret is van kinderen in de jeugdzorg. De film wordt 4 jaar oud dit jaar maar staat nog steeds met een 7,8 op de IMDb-rating en dat is ongekend hoog. 

Benni. Een op het oog schattig blond meisje van 9 jaar. Daar gaan we al snel anders over denken: als het haar niet zint, verandert ze in een duivelin. Ze is agressief, ze vecht, ze scheldt en ze schreeuwt. Geen land mee te bezeilen. Hulpverleners zitten met de handen in het haar: ze trekt van opvangplek naar opvangplek om daar de begeleiders volledig de vernieling in te helpen. 

We leren al snel wat de reden is van haar voorspelbaar onvoorspelbare gedrag: ze wil naar haar moeder, maar die kan haar niet aan. Moeder lijkt ongeschikt voor het moederschap maar heeft ondertussen wel drie kinderen waarvan Benni - de oudste- al lang niet meer thuiswoont. Na een brute aanvaring met mamma's vriend kwam de kinderbescherming ertussen en plaatste Benni in de eerste van een lange reeks opvangtehuizen. 

Is er dan niemand die het meisje probeert te begrijpen? Jawel, die zijn er. Frau Bafamé, coördinator jeugdzorg, doet haar stinkende best steeds maar een warme plek voor het beschadigde meisje te vinden. En nog meer anklang vindt ze bij Micha, een jonge maar stoere onderwijsbegeleider die met een onorthodoxe aanpak het meisje bij vlagen rustig krijgt en langzamerhand zelfs enigszins haar hoofd en hart weet binnen te dringen. Het lijkt voorzichtig een goede kant op te gaan, totdat moeder weer van zich laat horen. 

Het karakter Benni wordt op onvoorstelbaar goede wijze gespeeld door de piepjonge Helena Zengel. Als er een Oscar bestond voor jeugdige acteerprestaties, had zij deze moeten krijgen.

Met : Helena Zengel , Albrecht Schuch , Gabriela Maria Schmeide , Lisa Hagmeister

FIN - song : Nina Simone - Ain't got no, I got life (live) 

Nel Mio Amore (aka Answer Me) - Susanna Tamaro

Nel Mio Amore op IMDb (6,0)
 Nel Mio Amore op Moviemeter (2,17)

Ingetogen familiedrama dat op iets teveel gedachten hinkt om helemaal goed uit de verf te komen, maar goed, ik kon er wel wat mee. Italiaans, daar ben ik van. Drama , daar ben ik van. En fraaie natuurlandschappen, daar ...eh..juist. 

Lange tijd na het overlijden van haar man keert Stella weer terug in de chique villa waar ze met haar gezin woonde. Stella draagt een zware last, zoveel is duidelijk. De terugkeer in de woning is confronterend, ze krijgt veel dingen terug op haar netvlies die ze liever achter zich wilde laten. We reizen mee met haar herinneringen: 
Stella is een ravissante jonge vrouw van eenvoudige afkomst die een rijke partner aan de haak heeft geslagen. Alles aan de man is fout: hij is dominant , hij is vaak afwezig, hij is stinkend jaloers en hij heeft een overduidelijke hekel aan 1 van zijn twee kinderen. Waar hij dochter Laura vertroetelt en verwent, is hij streng en bestraffend tegen zijn dromerige zoon Michele. Die jongen is een gevoelig ventje, die geeft om natuur en dieren en zich ook nog eens religieus aangesproken voelt. Allemaal aardse zaken waar de vader niets mee heeft, die is van het geld verdienen. 
Stella is niet sterk genoeg om op te staan tegen de agressie van haar man: keer op keer denkt ze dat ze hem moet verlaten maar telkens keert ze weer bij hem terug. Als Michele de puberleeftijd bereikt, nemen de ruzies met zijn vader toe. hetgeen uiteindelijk tot een gruwelijk drama leidt. 

Met : Licia Maglietta, Urbano Barberini, Vincent Riotta , Damiano Russo

FIN - song : Giovanni Paolo Fontana - Tema della Candela CT

Death Defying Acts- Gillian Armstrong

 Death Defying Acts op IMDb (5,8)

Death Defying Acts op Moviemeter (2,89)

Romantisch sprookjesverhaal, opgebouwd rondom het leven van 's werelds bekendste ontsnappingskunstenaar, boeienkoning Harry Houdini. Een duik in zijn gecompliceerde leven. 

Al een aantal jaren reist the magician over de wereld. Hij verdient geld als water maar het maakt hem blijkbaar niet gelukkig. Zijn huwelijk stelt niet veel voor, wellicht een reden dat hij globetrotter-gedrag vertoont. Hij blijkt een moederskindje en in zijn hunkering naar aandacht schrijft hij een wedstrijd uit: hij daagt de helderzienden en de paragnosten op de wereld uit om hem te vertellen wat de laatste woorden van zijn moeder waren voor ze stierf. Degene die het juiste weet te vertellen, verdient 10.000 dollar. 

Mary McGarvie is een arme vrouw uit Edinburgh die een beetje geld verdient met het oplichten van mensen. Haar dochtertje doet het zakkenrol-werk, op basis van de gestolen spullen zoekt ze gegevens op van de eigenaar die ze vervolgens in een "ingeving van boven" , door een "contact met de hogere wereld" de illusie geeft dat hij contact heeft met zijn dierbaren of zelfs met zijn "zoekgeraakte" spullen. 

Uiteraard gaat deze Mary McGarvie graag de uitdaging van Houdini aan, opnieuw wordt haar dochtertje ingezet om op de hotelkamer van Handige Harry achter de benodigde gegevens te komen. Haar plan vlot, ze bereidt zich voor op onthullingen maar ze heeft met één ding geen rekening gehouden: Houdini valt als een blok voor haar (natuurlijk omdat ze hem aan haar moeder doet denken) en zelf is ze ook niet ongevoelig voor de omgang met deze beroemdheid. Gemengde gevoelens alom. De enige nuchtere opstellingen in dit verhaal komen van dochter Benji en van Sugarman, de trouwe assistent van Houdini. Die twee vinden elkaar dan ook veel eerder dan dat de andere twee spelers doen. 

Met: Guy Pearce, Catherine Zeta-Jones, Saoirse Ronan, Timothy Spall

I'm thinking of Ending Things- Charlie Kaufman

Nou, vooruit: ze gaat met hem mee. Omdat hij het zo graag wil. Ze stapt bij Jake in de auto voor een lange rit: ze rijden naar het platteland alwaar ze zijn ouders gaat ontmoeten. Het sneeuwt behoorlijk, ze heeft de volgende dag afspraken dus Jake moet beloven dat ze 's avonds nog wel terug gaan.  
Onderweg spookt er steeds maar één gedachte door haar hoofd: ik moet er mee stoppen. Wat dat precies is, weten we niet precies. En ik zou u een knappe filmkijker vinden als u het aan het einde van de film wel weet. 


Vanaf het moment dat ze in de auto stappen ontspinnen zich gesprekken die de kijker doen twijfelen of het over de twee hoofdpersonen dan wel over zijn ouders gaat. Vooral het begrip "tijd" gaat overheersen: hebben ze het nu over vanavond of speelt dit in het verleden dan wel de toekomst? 
Het wordt alleen nog maar vreemder wanneer ze bij het ouderlijk huis van Jake belanden. Het is duidelijk het huis van zijn jeugd, het vreemde gedrag van zijn ouders verklaart ook wel een beetje het aparte en daarmee charmante van Jake's gedrag. Maar wat is haar rol hierin? En wat is die van de ouders? 

Een sterk vervreemdende film die - ik zeg het eerlijk - voor mij veel te lang duurde. Vaagheid en gekunsteldheid alom. Niet mijn ding. 

Met : Jessie Buckley , Jesse Plemons, Toni Colette , David Thewlis

Dolor y Gloria- Pedro Almodóvar

Dolor y Gloria op IMDb (7,7)
"Blackstar!" Dat was het eerste dat door mijn gedachten rolde toen gisteravond de aftiteling aanging. Waar had ik nu precies naar gekeken? Almodóvar, een mij zeer goed liggende regisseur (met al zijn sterke vrouwen, moederskindjesmannen, hoeren, homo's en joyeuze kleuren in vele van zijn films), die Almodóvar toonde ons zijn zwanenzang. Althans: dat is mijn interpretatie. Ik moest aan Bowie denken die zijn laatste album aan de wereld schonk in de eindigende fase van zijn leven. Almodovár vertelt - via de hoofdpersoon Salva overigens - over zijn ziektes, zijn angsten en zijn pogingen met het verleden in het reine te komen. En dat doet ie prachtig. Mocht dit inderdaad zijn laatste film zijn, dan beschouw ik het als een dikke vette punt op een glorieuze I.

Salva is filmregisseur , hij worstelt met het leven. Zijn lange en roemrijke carrière heeft hem veel voorspoed gebracht - een redelijke mate van welvaart zelfs - maar hij is er niet op alle fronten gelukkiger van geworden. Hij heeft mensen beschadigd, hij is problemen uit de weg gegaan en hij is bang. Bang dat de ziekteverschijnselen die hij ervaart een voorbode zijn van iets veel ergers, hij vreest tumoren en een totale aftakeling. Het verklaart ook zijn vlucht in harddrugs, BAM, van het ene op het andere moment : als hij de stoute schoenen aantrekt en zijn oude hoofdrolspeler (en minnaar, zo leren wij) Alberto opzoekt. Die rommelt nog wel in de marge van de acteurswereld maar is vooral een teruggetrokken heroïne-junk. Alberto vraagt hem vergiffenis voor zijn slechte behandeling en wil hem als mede-presentator vragen bij de presentatie van zijn gerestaureerde en tamelijk vernieuwde filmsucces "Sabor" . Toevallig een film waarin Alberto de hoofdrol speelde. De mannen trekken elkaar aan, maar stoten elkaar net zo makkelijk weer af.
De tweede lijn in het verhaal is die van de jeugd van Salva. Een moederskindje (maar wat wil je ook , met zo'n prachtige en sterke moeder ) die te vroeg wijs is, te zeer doorheeft dat hij niet voegt in het aan alle kanten katholicisme ademende Spanje van dat moment. Salva is hoogbegaafd, maar ook zeer behulpzaam: hij leert de analfabete stukadoor lezen en schrijven, zodat die als goedmaker zijn moeder helpt met het opknappen van de armetierige woning van het gezin. Salva heeft al vroeg door dat hij ook hier al regisseert. Het is een bestemming.

Met : Antonio Banderas, Penelope Cruz, Asler Etxeandia , Asier Flores, Cesar Vicente