Poms- Zara Hayes

Poms op IMDb (6,1)
 Poms op Moviemeter (2,93)

Of er al een woord voor is, weet ik niet maar het is zo ongeveer wel een genre op zich geworden: de film waarbij een groepje minder kansrijken samen gaan repeteren om deel te nemen aan een contest waarvan ze normaal als deelnemers geweerd zouden worden. De moedertitels van dit genre zijn natuurlijk het heerlijke "Brassed off" en vooral "The Full Monty"maar ook titels als "Calendar Girls", "Pride" en "Le Grand Bain' vertellen min of meer hetzelfde verhaal. Altijd is er een afgewezene die denkt degenen die het strenge oordeel vellen wel een poepie te laten ruiken. Groepje gelijkgestemden verzamelen, oefenen en hup: op naar de finale! Altijd een hoog feelgoodgehalte, maar ook altijd een licht-serieuze ondertoon: ontneem mensen niet hun dromen want dan kan het link worden. 

In het geval van "Poms" is dat de oude Martha. Vanwege de diagnose van een terminale ziekte verkoopt ze haar ganse inboedel en haar huis en schrijft zich in voor een woning in een zonovergoten bejaardenoord. Nou ja oord: de complete stad is industrieel ingericht op het welzijn van de bejaarde. Alle voorzieningen zijn er: goede en warme huizen, tuintjes, binnen- en buitenzwembaden en vooral veel recreatie. Martha denkt er rustig haar levenseinde te verwelkomen: ze gaat niet meer beginnen aan chemotherapie, het lijkt haar wel wat om in alle rust naar haar levenseinde toe te werken. Ze komt bedrogen uit. De eerste de beste dag staat er al een buurvrouw in haar woonkamer die Martha uitnodigt voor alle diverse clubjes waar zij lid van is. Er zijn er zoveel dat er altijd wel een voor jou tussen zit. En is die er niet, dan kun je er altijd zelf een oprichten.

Veel spullen heeft Martha niet meegenomen, eigenlijk alleen een doos met haar cheerleaderpakje van vroeger, omdat het haar zo aan haar ook al jong overleden moeder doet denken. U voelt hem al aan komen: buurvrouw pookt Martha op tot activiteit, die start een cheerleaderclub die natuurlijk alleen uit oude stramme dames kan bestaan maar toch gaat trainen en zelfs de competitie aangaat met jongere vergelijkbare teams. Dat lukt natuurlijk nooit. Of eh...

Met: Diane Keaton , Jacki Weaver, Pam Grier, Celia Weston, Rhea Perlman, Alisha Boe, Charlie Tahan

FIN - song : Pharmacy- Peanut butter jelly

The Hunger Games : The Ballad of Songbirds ands Snakes - Francis Lawrence

The Hunger Games Songbirds op IMDb (7,2)
 The Hunger Games Snakes op Moviemeter (3,51)

Mijn vrouw is van de boeken, zoals ik van de films ben. Zij heeft deze boekenreeks dan ook gelezen en troonde me om die reden mee. Avondje uit met mijn vrouw, altijd goed, ook als ik vooraf weet dat de film me niet heel erg gaat pakken. Ik heb wel eerdere Hunger Games-filmdelen gezien en vond een enkele daarvan zelfs goed, vooral door het innemende acteerwerk van Jennifer Lawrence. Die ontbreekt in dit deel volledig: in de prequel-periode is Katniss Everdeen nog lang niet in beeld. 

We gaan in The Ballad of Songbirds and Snakes wat verder terug in de tijd, de film draait volledig over de wording (en verwording) van Coriolanus Snow. Hier nog een jongeman die het verlies van zijn vader- die ooit een belangrijk leider van het dystopische land Panem was- te verwerken en zelf een positie te verwerven. Briljant student als hij is, verwacht hij in aanmerking te komen voor een dikbetaald stipendium, maar hij komt bedrogen uit. Dit jaar gaat er geen prijzengeld uit naar de beste studentengroep, nee zij hebben eerst nog een wedstrijd met elkaar te spelen: zij worden elk als mentor gekoppeld aan een jongen en een meisje uit de 12 onderdrukte districten: pas als hun kandidaat de winnende overlevende wordt van the Hunger Games maken zij kans de prijs en het aanzien alsnog in de wacht te slepen. Een flinke tegenvaller voor Snow, die veruit de kansrijkste student leek maar nu maar moet afwachten aan wie hij gekoppeld wordt.

Dat valt niet mee: het spichtige meisje Lucy Gray lijkt in niets op de vechtmachine die je moet zijn om de strijd op leven en dood aan te gaan. Wel kan ze heel mooi zingen, waardoor ze veel sponsorgeld in de wacht weet te slepen. En dat komt nog van pas in de battle. Als de strijd begint, wordt Snow langzaam ook de arena in getrokken omdat hij zijn pupil met raad en soms ook daad moet bijstaan. Het doet iets met hem: onder druk van de vileine wedstrijdleider Gaul verlegt Snow zijn grenzen van moraliteit en menselijkheid: zijn team gaat voor de winst. 

De film blijft ver verwijderd van het niveau van eerdere delen. Maar mijn vrouw genoot, dat telt! En ik dronk een lekker biertje in de zaal, dat maak ik ook niet altijd mee want in de theaters waar ik normaal kom, mag dat helemaal niet. 

Met: Tom Blyth, Rachel Zegler, Viola Davis, Peter Dinklage

FIN - song : Olivia Rodrigo - Can't catch me now

Falling For Figaro - Ben Lewin

Falling for Figaro op IMDb (6,4)

Falling for Figaro op Moviemeter (2,50)

Zo is feelgood bedoeld. Een niet al te dik opgetuigd verhaaltje over een carrièreswitch , waarna uiteraard in de nieuwe omgeving een love interest komt opdagen. Niet moeilijk, wel heel erg fijn om naar te kijken. In ieder geval hebben wij onszelf goed vermaakt in de filmzaal, op een regenachtige middag ook nog. 

Millie heeft het zo ongeveer gemaakt als fondsenwerver in de Londonse zakenwereld, haar baas stelt haar een stevige promotie in het vooruitzicht, maar tot ieders verbazing neemt ze de baan niet aan. Ze verrast haar collega's -waaronder haar eigen vriend - door te zeggen dat ze haar droom wil najagen. Wat dat dan wel is, vraagt vriend Charlie. "Operazangeres", is het directe antwoord. Dat ze graag zingt, wist Charlie, maar dat dit het onder-de-douche-niveau ontsteeg, was hem geheel ontgaan. Millie is vastbestloten om les te nemen en het een jaar te proberen: als het haar lukt om deel te nemen aan de fameuze "Singer of Renown" contest, dan is haar missie al aardig geslaagd. 

Ze neemt les bij Meghan Geoffrey- Bishop, diva in ruste. Een eersteklas bitch, die met ongelooflijke tegenzin aan de opleiding begint maar die het pittige lesgeld goed kan gebruiken voor onderhoud van haar oude boerderij. De diva woont in een piepklein dorpje in de Schotse Hooglanden, dus Millie verdwijnt echt een jaar lang van de aardbodem. Na een lastige start bij haar lerares is Millie bijna van plan het bijltje erbij neer te gooien maar net op tijd ontvangt ze haar eerste compliment van Meghan. 

De lerares blijkt nog één andere leerling te hebben, de timide Max die al een aantal keren aan de Singer-competitie heeft deelgenomen maar nooit won, Max gaat nu voor zijn laatste kans. Het toeval wil dat Max - om zijn lessen te bekostigen- allerlei klussen doet voor Meghan, maar ook de kok is van het kleine hotel waar Millie haar intrek neemt. De twee botsen dus te pas en te onpas tegen elkaar op. Ze zijn zich bewust van de concurrentiepositie die ze ten opzichte van elkaar innemen, maar stukje bij beetje ontstaat er toch een soort hulpvaardigheid bij de twee, een "we're in this together". De contest nadert en Max en Millie zingen een duet. 

Met : Danielle MacDonald, Hugh Skinner, Joanna Lumley, Gary Lewis, Shazad Latif

  FIN - song : Elisabeth Findeis/ Matthias Ponier - Die Zauberflöte

The Horsemen - John Frankenheimer

 The Horsemen op IMDb ( 6,3)

Uraz wil graag net zo'n grote en succesvolle ruiter zijn als zijn vader, stamhoofd Tursen. Tot ver in de omtrek praat men over de heldendaden van Tursen, die ooit de allerzwaarste paardenwedstrijd van het land won: de Bushkazi. Als het Uraz zou lukken om dat kunststuk te herhalen en daarmee opnieuw de eer aan de stam en het dorp te verstrekken, dan zal hij Uraz zijn allerbeste paard, de hengst Jahil, schenken.

Lang ziet het er naar uit dat het Uraz lukt, maar vlak voordat hij de zege binnensleept wordt hij van zijn paard geworpen en breekt zijn been. Hoewel het paard met een andere ruiter alsnog wint, is de schaamte bij Uraz groot. Net zoals zijn wond, overigens. 

Om zich toch te bewijzen besluit Uraz de terugtocht vanuit Kabul niet over de makkelijkste route te doen, maar over een geveaarlijke route door de bergen. Met alleen zijn knecht Mukhi gaat hij op pad , de ontberingen tegemoet. Onderweg sluit zich ook nog de "onaanraakbare" nomadevrouw Zereh bij hen aan. Al snel lijken zijn twee begeleiders uit te zijn op de het geld van de steeds koortsiger wordende Uraz, voor wie het gevaar nu van alle kanten komt. Zal hij ooit zijn vader weer in de ogen kunnen kijken? 

Met Omar Sharif, Jack Palance, Leigh Taylor-Young 

Bad Words - Justin Bateman

Bad Words op IMDb (6,6)
Stiekem best wel vermakelijke film van en met Justin Bateman. Hij speelt een uitermate irritante man die wenst deel te nemen aan een nationale spellingwedstrijd. En dan niet zo een als ons Nationaal Dictee, nee, het is een wedstrijd voor kinderen. Volgens de regels mag iedereen deelnemen die nog niet de tweede klas middelbare school heeft bereikt. Welnu, onze Guy heeft dat ook niet omdat hij al voor die tijd school-dropout was. En nu neemt de hoogbegaafde man wraak op de maatschappij die hem dwars zit.
Uiteraard is er veel verzet van ouders tegen zijn deelname, maar de organisatie ziet geen mazen in de wet om hem erbuiten te houden. Door enige manipulatie krijgt hij de allermoeilijkste woorden van allemaal voorgeschoteld, maar hij gaat er foutloos doorheen. Alles doet de organisatie om hem tegen te houden, maar hij zwijnt en zwijnt. Ondertussen gedraagt hij zich bewust naar en haatdragend: grove taal, pesterijen en beïnvloeden van zijn tegenstanders: hij doet alles om ver te komen in de wedstrijd. Pas later in de film - wanneer Guy zelfs een "vriendschap" heeft gesloten met een van de jeugdige deelnemers-  leren we zijn echte drijfveer.

Met : Justin Bateman, Kathryn Hahn, Rohan Chand , Philip Baker Hall , Allison Janney

The Mercy - James Marsh

The Mercy op IMDb
Uitstekend spel van Colin Firth maakt dat deze film intrigeert. Aanvankelijk lijkt het langdradig te worden, maar de manier waarop Firth gestalte geeft aan een man die door schuld en boete-gevoelens langzaam doordraait , is fascinerend om te zien.

Gebaseerd op een waar verhaal, de hoofdpersoon Donald Crowhurst heeft echt bestaan. Type keurig Britse ondernemer, beetje uitvinder maar zeker ook family man. Als hij een apparaatje bedenkt waarmee men op zee moeiteloos posities kan bepalen, denkt hij dat de praktijk de beste manier is om dat aan de man te brengen. Hij schrijft in op een oceaanrace, een die nog nooit door een mens is volbracht: een non-stop race om de wereld. De Britten kenden al sir Francis Chichester (zelfs ik kende die naam nog) , die de wereld ook al varend gerond had maar die daarbij diverse havens aandeed. Crowhurst schrijft zich in met nog een viertal anderen maar hij heeft een probleem: hij heeft geen zeewaardige boot.
Dus bouwt hij die, hij zoekt sponsors en tekent wurgcontracten. Hij kan niet meer terug, ondanks dat hij weet dat hij zijn gezin niet alleen met zijn lange afwezigheid opzadelt, maar ook met ernstige gevolgen als hij faalt. Zijn huis is onderpand en dat betekent dat niet winnen zich beperkt tot gezichtsverlies, nee, het is ook meteen faillissement en huis kwijt. Met alle gevolgen vandien.
Crowhurst gaat dus de race tegen de tijd aan maar moet genoegen nemen met een niet geheel afgeronde bouw voordat hij het zeegat kiest. Het komt hem duur te staan: averij dwingt hem - na dagenlang dobberen- aan land te gaan in Argentinië. Hij verzwijgt dat echter voor het thuisfront, heeft het radiocontact uit voorzorg gebroken. Eenmaal weer op zee rijpt het plan dat er nog maar één manier is om zichzelf te redden: hij moet liegen, hij moet voor de buitenwereld doen alsof hij alweer op de terugweg is , doen alsof de oceanische onberekenbaarheid de reden is geweest voor zijn gebrek aan contact. Niet alleen de tijd begint te knagen, zijn geweten ook.

Natuurlijk zit er een flauwe kant aan de film, want we drijven wel erg lang met hem mee. Maar als je daar doorheen durft te kijken en je focust op de transformatie van de eenzame zeeman, dan golf je mee met een prima film. Enneh: Rachel Weisz is een mooie vrouw.

Met : Colin Firth, Rachel Weisz , David Thewlis

The Big Year - David Frankel

The Big Year op IMDb (6,2)
Tamelijk niemendalletje, maar dat is niet erg voor een regenachtige zondagmiddag.
The Big Year is de uitdrukking die onder ornithologen staat voor de uitdaging om in één kalenderjaar zoveel mogelijk verschillende vogelsoorten te aanschouwen. Je kunt daar blijkbaar heel goed in zijn want er zijn wereldrecords, titels en prijzen.
Kenny Bostick staat op het ongenaakbare record van 732 vogelsoorten in zijn beste Big Year. Als hij hoort dat anderen van plan zijn dat record aan te vallen, gaat hij uiteraard in de verdediging.
We ontmoeten de sukkelaar Brad, die nog niets noemenswaardigs in zijn leven gepresteerd heeft. En we ontmoeten de geslaagde zakenman Stuart, die er steeds maar niet aan toe komt om zijn drukke baan opzij te zetten voor een jaar lang vogelkijken. Spotten. Waarnemen. Signaleren. Het is topsport en het is harde concurrentie zo blijkt.
Bostick is een naar en eigenwijs mannetje met trucjes, die in het wereldje zowel bewonderd wordt als verguisd. Zijn prestatiedrang heeft hem al een huwelijk gekost en we zijn getuigen van de problemen in zijn volgende. Meisje wil graag kindjes maar Kenny is steeds weg.
Brad heeft te maken met de druk van zijn vader die wil dat ie eindelijk iets nuttigs met zijn leven gaat doen. Stuart heeft te maken met de druk van zijn medewerkers om steeds maar zakelijke problemen op te lossen én heeft te maken met belangrijker levenszaken die aanstaande zijn: hij gaat opa worden.

Toch zetten alledrie hun wedstrijd door, tot aan het einde toe weten ze niet van elkaar wie er de leiding heeft, wie de eeuwige roem gaat opstrijken. Wel weten we ondertussen wie er wijze levenslessen op doen en wie niet.

Met : Jack Black, Steve Martin. Owen Wilson, Rosamund Pike.