The Big Lebowski - Joel & Ethan Coen

The Big Lebowski op IMDb (8,1)
 The Big Lebowski op Moviemeter (3,85)
The Big Lebowski op Wikipedia 

Confronterend hoor, om te zien dat je bepaalde films al een jaar of 15 niet meer gekeken heb. Nu beschreef ik in het begin van dit filmblog nog niet álle films die ik bekeek (alleen degenen die ik voor de eerste keer zag) maar daar ben ik een paar jaar geleden verandering in gaan brengen. Immers, het completeert de database wat meer. Van de regisseurs van deze film, Joel & Ethan Coen, had ik zelfs een overzichtsboek gekocht met álle dvd's erin. TBL heb ik zeker een keer of acht gezien, maar nu dus alweer heel lang niet. Dat impliceert dat het weer eens tijd werd, dus nam ik m een paar maanden geleden op van VRT: er zou vast een geschikt moment komen dat ik in the mood was voor de kronkelige avonturen van Jeff Bridges, John Goodman en Steve Buscemi. Ik grinnikte weer veel, ik genoot. Wat kan ik nog meer schrijven over een film waarover alles al geschreven is, over een film die een cultfollowing kreeg en van waaruit heuse Lebowski-communities ontstonden?

Als je ooit een keer het woord "klaploper" mag gebruiken, dan wel als je het over Jeffrey Lebowski hebt. Nietsnut, uitkeringsgerechtigde, bankhanger, blowing & bowling: er komt niet veel goeds uit zijn handen. Niet veel kwaads ook trouwens, dus is het heel wonderlijk dat hij op een dag bezoek krijgt van een stel kwaadwillende criminelen. Ze willen geld zien, geld dat zijn vrouw hen schuldig is. Vrouw? Lebowski heeft helemaal geen vrouw. En geen geld ook trouwens. 

Het blijkt dat er een persoonsverwisseling heeft plaatsgevonden: verderop, in de rijkere wijken van Los Angeles, woont nóg een Jeff Lebowski. Onze Jeff, die we eigenlijk "The Dude" moeten noemen, gaat bij hem verhaal halen omdat de etterbakken op zijn favoriete tapijt hebben gepist. The Dude vangt bot, sterker nog: er wordt druk op hem gelegd om zelf het geldbedrag tevoorschijn te toveren dat de ontvoerders van de vrouw van de magnaat eisen. U snapt: de eerste ervaringen met criminaliteit worden een helletocht voor the Dude. Gelukkig hoeft hij die tocht niet alleen af te leggen: zijn bowlingmaatjes Donnie (Shut the fuck up, Donnie) en Walter staan hem bij. Niet dat dit helpend is, maar toch.
Een volstrekt legendarische reeks dialogen en quotes staan op u te wachten, vanaf de eerste click begint de magie van deze onomstotelijke topfilm.

Met: Jeff Bridges, John Goodman, Steve Buscemi, Julianne Moore, John Turturro, Philip Seymour Hoffman

FIN - song : Townes van Zandt- Dead Flowers

The Protégé (aka the Asset) - Martin Campbell

The Protégé op IMDb (6,1)
 The Protégé op Moviemeter (2,91)

The Protégé op Wikipedia

Als je al in de eerste scene Samuel L. Jackson verkleed als Aziaat met een wapen rond ziet lopen, weet je dat ie al snel een paar keer "MF" gaat roepen en dat er veel geschoten gaat worden in deze film. En inderdaad: heel veel meer heeft de film ook niet om het lijf. Met dien verstande dat Jackson slechts een bijrol speelt, de hoofdrol is weggelegd voor Maggie Q die hier voor een frêle doch supergevaarlijke actieheld moet doorgaan. Voeg daar nog aan toe dat haar mikpunt in de film de sinistere Michael Keaton is en je hebt zo ongeveer de film al op het netvlies.

Maar goed, we beginnen in Azië dus, om precies te zijn in Da Nang, Vietnam. Daar wordt de zesjarige Anna opgepikt door Moody, een huurmoordenaar die om Anna heen louter bebloede lichamen ziet liggen. Het meisje richt weliswaar een wapen op hem maar hij is niet onder de indruk. Hij neemt haar onder zijn hoede en we maken een sprong van een jaar of twintig. 

Anna is uitgegroeid tot een vechtmachine en is bij haar beschermheer in het bedrijf gestapt. Ze is goed in haar vak: vuurwapengevaarlijke vechtmachine all over. Wanneer Moody bij een overval om het leven komt, zweert ze wraak en gaat ze op zoek naar de schim uit Moody's verleden die dit op zijn geweten heeft. We gaan weer terug naar Azië. 
Met: Maggie Q, Samuel L. Jackson, Michael Keaton, Ray Fearon

Across the universe - Julie Taymor

Across the universe op IMDb (7,3)

Across the universe op Moviemeter (3,25)
 
Na een jaar ruimt mijn harddisk de opgenomen films op. Soms begin ik dus bewust bij de oudste, eens kijken waarom ik op "klik" drukte en nog niet keek. Bij deze is het antwoord daarop vrij simpel: een musical. Daar ben ik niet van. Maar uiteraard wil ik mezelf blijven trainen om quizmateriaal te bekijken, dan hoef ik de film nog niet goed te vinden. 

Deze film heeft twee pluspunten: hij speelt in de roerige jaren zestig én is volledig gescript op de teksten van Beatles-liedjes. In geen enkele andere film spelen immers hoofdrolspelers met de opvallende reeks voornamen Jude, Lucy, Sadie, Jo-jo, Prudence en komt er ook nog eens een Mr Kite voorbij. Zodra een personage wordt geïntroduceerd in de film ga je er zelf alvast het liedje bij memoreren. Dat maakt de film onderhoudend en om die reden eigenlijk alleen maar interessant voor kenners van het Fab Four-repertoire. Ik kan dat.

Jude is een jongeman die in de haven van Liverpool werkt, maar plotseling zijn baan eraan geeft om naar Amerika te trekken. Daar zoekt hij de man op die zijn moeder in de Tweede Wereldoorlog moeder maakte, om daarna direct naar zijn vaderland terug te reizen. Jude vindt aansluiting bij een studentikoze groep levensgenieters, raakt bevriend met Max en diens zus Lucy. Lucy's vriend komt om in de Vietnam-oorlog en pas na enige tijd laat ze zich troosten door Jude. Verkering! 

Jude probeert werk te vinden als tekenaar/ontwerper, Lucy wordt vredesactiviste en huisbaas Sadie wordt succesvol zangeres. Maar niets gaat zonder slag of stoot. 

Met : Evan Rachel Wood, Jim Sturgess , Joe Anderson, Dana Fuchs

 FIN - song : Bono - Lucy in the sky with diamonds

Da 5 Bloods - Spike Lee

Da 5 Bloods op IMDb (6,7)

Dat militante van Spike Lee, ik hou er wel van. Voor veel mensen is het een reden om zijn films níét of in ieder geval argwanend te bekijken, voor mij geldt dat minder. Het leidt er zelfs toe dat ik "Blackkklansman" (zijn vorige) een atypische Lee vond, terwijl hij ook daarin onverminderd zijn meningen over de raciale problematiek verstopte. Interessante regisseur kortom, dus ik blijf hem volgen. 

Ik weet niet goed wat ik met "Da 5 Bloods " aan moet, ik weet ook niet precies wat de regisseur ermee beoogt. Nou ja, dat weet ik natuurlijk wel, want in een golvende lijn gaan we van Martin Luther King via Vietnam naar Black Lives Matter. Er is verband, Spike Lee toont dat ook redelijk goed aan. Voor mij is het jammer dat ie dat in een tamelijk gezocht verhaal doet met boven alles dramatisch slecht acteerwerk. Dat laatste overheerste bij mij, en dat is jammer. Het overschaduwt de plot, het overschaduwt de boodschap.

Het is bijna 50 jaar later wanneer de vier oude oorlogsmaten (Bloods, in hun jargon) weer in Vietnam landden. Ze hebben een missie: ze gaan op zoek naar het lichaam van hun daar achtergebleven vriend, die omkwam in de strijd in de Vietnamese jungle. Moreel hoogstaand, zou je zeggen. Maar er zit nog een tweede doel in hun missie: ze gaan op zoek naar de kist met goudstaven die ze destijds in de strijd moesten achterlaten. Een kist die bedoeld was om de coöperatieve lokale bevolking mee te belonen, maar die dus ergens op het slagveld is achtergebleven.
De zoon van Paul vertrouwt het bejaarde clubje niet en reist zijn vader achterna. Met zijn vijven reizen de heren naar het gebied waar de laatste gevechten plaatsvonden. Een moeilijke tocht voor de oude mannen, maar ze zijn niet voor niets soldaten geweest. Al vrij vlot vinden ze beide elementen van hun reis: het lichaam van vriend Norman kan gerepatrieerd worden en de kist met goud kan verdeeld worden. En daar beginnen de problemen.
Het uitzicht op plotselinge rijkdom vertroebelt de oude vriendschappen, er ontstaat discussie over nobele besteding en over een luxe-leventje. Was die bloedband tussen de mannen dan toch niet zo hecht? 

Met : Delroy Lindo, Jonathan Mayors , Clarke Peters, Norm Lewis, Islah Whitlock jr

.

The Post - Steven Spielberg

The Post op IMDb (7,4)
Ik ben nogal geporteerd van historisch verantwoorde films. Zolang ze maar handelen over een bepaald omslagpunt in de geschiedenis, heb je aan mij al gauw een geboeide kijker. Zo ook deze.
Het spel kon me matig bekoren, maar precies het moment waarop de besluitvorming de climax bereikt, werkte spannend en intrigerend.

De film begint in de jaren 60. Daniel Ellsberg is een "method journalist": hij neemt actief deel aan de Vietnam-oorlog om op die manier te weten waarover hij schrijft. Als hij de hoge politieke heren hem het ene hoort beloven, maar de pers het andere te vertellen, komt bij hem het omslagpunt. Al zijn informatie en al zijn kennis moet in de openbaarheid, net zoals al die andere kennis en documentatie die over de oorlog is vergaard. Hij speelt hoog spel: hij smokkelt geheime informatie het pand uit, kopieert het en rubriceert het. Pas begin jaren 70 heeft hij zoveel informatie dat hij contact zoekt met belangrijke persmensen.
Op datzelfde moment is het dagblad The Washington Post bezig in een overlevingsstrijd: het familiebedrijf moet worden getransformeerd naar een bedrijf met aandeelhouders. Het geld is nodig om bij te kunnen blijven , om mee te kunnen doen. De directrice van het bedrijf is op die plek gekomen na het overlijden van haar man en ze is weifelend en twijfelend. Concurrent New York Times heeft de première van de informatie over Vietnam en het regeringsbeleid, op haar redactie is men jaloers. Wanneer de regering verdere publicaties door NYT verbiedt, ruikt Post-hoofdredacteur Bradley zijn kans: áls we er als krant toe willen doen, dan moeten wij de publicaties doorzetten. Niet alleen uit solidariteit, niet alleen uit naam van de vrijheid van meningsuiting, nee ook uit louter overlevingsdrang: waartoe zijn wij als krant op aarde?
Het wordt een periode van zware afwegingen: commerciële belangen, juridische belangen en journalistieke belangen botsen allemaal met elkaar. Het uiteindelijk go/no go besluit is aan Post-directeur Kay Graham. En het valt haar zwaar.

Zoals gezegd: het spel beviel me matig, maar het script is intrigerend en de kanteling van alle meningen wordt sterk in beeld gebracht. Film is oké!

Met : Meryl Streep, Tom Hanks,  Bob Odenkirk

American Pastoral - Ewan McGregor

American Pastoral op IMDb (6,1)
We denken wel eens dat de VS het nú moeilijk heeft met zijn interne politieke worsteling (waarschijnlijk terecht) maar het is niet nieuw. Ook in de jaren 60 ging Amerika gebukt onder de interne botsingen tussen hen die het "the greatest country on earth" vinden en hen die vinden dat Amerika iets te vaak de politieagent speelt en daarbij nogal eens de mensenrechten vergeet. Belangrijkste periode daarbij is natuurlijk de scheuring die het land in de jaren 60 kende tussen voor- en tegenstanders van de Vietnam-oorlog én de scheuring tussen voor- en tegenstanders van 's lands raciale politiek.
Ik weet het, een beetje lange inleiding. Maar die is nodig om de sfeer te schetsen waarin deze film van acteur en regisseur Ewan McGregor zich afspeelt. Zelf speelt hij de rol van Swede Levov: een succesvol sportman, goede looks en zoon van een welvarend joods industrieel. Swede wordt alom bewonderd om zijn all-american-citizenship maar geeft zijn sportcarrière eraan voor de overname van de fabriek van pa. In die fabriek is hij een beminnelijke baas, 80 procent van zijn werknemers is gekleurd maar Swede is vrij van vooroordelen. Hij wil voor iedereen een goede baas zijn.
Zijn mooie vrouw is een voormalig beautyqueen (ook al zo succesvol) die zich geheel richt op de boerderij waarop het jonge gezin zich terugtrekt. De problemen liggen echter bij hun dochter: onzeker stottermeisje dat hunkert naar aandacht. Als zij eenmaal in de puberteit belandt, gaat het hard: ze veroordeelt de levensstijl van haar ouders, ze veroordeelt de handelwijze van Amerika en ze vervloekt de president. Ze radicaliseert snel en als er in het kleine plaatsje een aanslag wordt gepleegd gaan de verdenkingen al snel in haar richting. Echter: niemand kan haar erop aanspreken want ze is plots verdwenen. Ondergronds.
Swede komt in innerlijk conflict: hij wil een goede Amerikaan zijn, maar hij is ook overtuigd van het goede van zijn dochter. Hij zoekt en zoekt, vervreemdt zich daarbij van zijn vrouw die volledig doordraait. Wanneer hij via-via zijn dochter op het spoor komt, ontdekt hij dat ze heel ver heen is.

Boeiende boekverfilming (Philip Roth) in een sfeervolle verfilming. Acteerwerk is hier en daar wat gekunsteld, maar de film beklijft.
Met : Ewan McGregor, Jennifer Connelly , Dakota Fanning

Tropic Thunder - Ben Stiller

Tropic Thunder op IMDb (7,0)
Inmiddels heb ik al van een aantal mensen reactie binnen gehad dat ze deze film wél zeer waarderen. Dat ze blauw gelegen hebben en zo, hoe fijn. Uiteraard gun ik dat iedereen van harte.
Zelf kon ik hier echter niks mee. Te flauw, te gemaakt, te gezocht.

Het verhaal is dat een filmcrew in Vietnam een hele dure productie wil gaan schieten (die af en toe spooft naar "Deer hunter" en andere bekende oorlogstitels) maar dat ze per ongeluk in de handen belanden van echte strijders. Het is dan weliswaar geen bevrijdingsleger maar een drugsorganisatie, maar prettig is hun gijzeling niet. Ze moeten een plan verzinnen.

Met ; Ben Stiller, Jack Black, Robert Downey jr, Tom Cruise, Matthew McConaughey , Steve Coogan