Mr. Bean's holiday- Steve Bendelack

Mr. Bean's Holiday op IMDb (6,4)
 Mr. Bean's holiday op Moviemeter (2,77)

Mr. Bean's Holiday op Wikipedia

Natuurlijk snap ik wat u denkt, maar ja: die harde schijf stond op knappen dus er moest een en ander worden bekeken en verwijderd. Dan krijg je dit: blijkbaar een jaar geleden opgenomen, deze tweede film van het personage Mr. Bean, waarachter natuurlijk de veelzijdige doch vooral komische Rowan Atkinson schuilt. Vele afleveringen heb ik ervan gezien, ik weet niet meer zeker of ik ook zijn eerste film zag of dat ik toen al een beetje door de zelfverklaarde tijdloosheid van deze humor heen zag. In ieder geval: als je dit twintig jaar later een keer gaat bekijken, word je nergens verrast (nou ja, een toffe bijrol van Willem Dafoe daargelaten) en ga je op een sukkeldrafje door Beans avonturen heen. Op reis!

De bekende Mini wordt op de stoep van de Tower neergezet: er zal een prijsuitreiking zijn die meneer Bean blijkt te winnen. Hij wint een treinreis door Frankrijk met als eindbestemming de flamboyante badplaats Cannes (locatie van... u weet wel). Wat zullen we toch allemaal weer meemaken? 

Vanaf het begin gaat natuurlijk alles mis: Bean belandt in een Parijse buitenwijk, Bean mist de aansluiting, Bean isoleert een vader van zijn zoon waardoor hij plots van ontvoering wordt beticht, Bean verliest portemonnee dus moet de straatartiest uithangen, Bean moet en zal in Cannes komen om de zee te zien en belandt met hulp van anderen alsnog daar. Waar hij en passant het hele filmfestival verstiert. 

Met: Rowan Atkinson, Willem Dafoe, Max Baldry, Emma de Caunes

FIN - song : Charles Trenet- La mer

Histoires Parallèles - Ashgar Farhadi

 

Histoires Paralleles op IMDb (6,0) 

Histoires Parallèles op Moviemeter (3,50)

Histoires Parallèles op Wikipedia 

"Hoe ga ik dat straks nou doen?" dacht ik, toen ik afgelopen dinsdagavond de voorpremière van deze bijzondere film bekeek. Voorpremières in ons lokale filmtheater vragen namelijk altijd om een directe beoordeling van het publiek: men krijgt een scheurkaartje in handen waarmee de waardering kan worden aangegeven en er na de telling een gemiddeld cijfer uitrolt. Lang dacht ik dat ik aan de linkerkant van het kaartje een inkeping zou maken maar op een gegeven moment kantelde de film dusdanig goed dat ik een stuk voorbij het midden uitkwam. Mijn hoge verwachtingen werden alsnog enigszins bewaarheid: in de regie een samenwerking tussen gelauwerd Iraans regisseur Ashgar Farhadi en oude meester Krystof Kieslowski, nee, er was veel meer. Muziek van Zbigniew Preisner en wat een cast, mensen : superster Isabelle Huppert, Franse kanjers als Vincent Kassel en Pierre Niney en ook de Belgisch-Franse diva Virginie Efira deed een veeleisende duit in de zakken. Het werd uiteindelijk niet de makkelijkste film, maar Farhadi mozaïekte wel iets heel bijzonders bij elkaar. 

Niets is wat het lijkt, niemand is ook wie je denkt dat hij is. De kijker weet niet of hij realiteit of fictie waarneemt. Immers: we stappen in het leven van schrijfster Sylvie, die bezig is met een spannende roman over....haar overburen. Met een bizar staaltje voyeurisme bouwt Sylvie aan een verhaal over die mooie overbuurvrouw, die zo op Sylvie's moeder lijkt. Volgens de schrijfster leeft buurvrouw Anna daar met de ene man maar krijgt ze -steeds als die man weg is- een andere over de vloer. Ze krijgt het verhaal niet helemaal rond, haar uitgeefster (een piepkleine bijrol van Catherine Deneuve) blijkt ook nog steeds niet tevreden. Sylvie, die overduidelijk op het randje van einde carrière zit, is het zat: in de prullenbak met dat manuscript. Waar het dan weer wordt uitgevist door de dakloze jongeman die door Sylvie's dochter is ingehuurd om Sylvie's appartement leeg te trekken zodat het verkocht kan worden. Bent u er nog?

Mooi, dan trekken we naar de overkant. Daar blijkt Anna helemaal niet met spannende romantiek bezig te zijn, nee: ze is hard aan het werk. Ze levert de geluiden die onder de film moeten worden gezet die haar vriend Pierre aan het afronden is. Die geluiden maakt ze samen met Pierre's broer Christophe. Plots wordt Anna in de lunchroom in de wijk aangesproken door een jongeman die haar vertelt schrijver te zijn: hij is bezig met een roman over een jonge vrouw die - steeds als haar man weg is - een andere man op bezoek krijgt. Hé, waar kennen we dat toch van? 

Het is aan de filmkijker om te bepalen in welk deel van het verhaal, nee zelfs: aan welke kant van de straat we ons bevinden. Feit of fictie, werkelijkheid of fantasie, romantiek of cynische realiteit?

Met: Isabelle Huppert, Vincent Cassel, Virginie Efira, Pierre Niney, Adam Bessa

Gezien in : Cinema Oostereiland

FIN - song : Zbigniew Preisner- Dekalog VI, part IV

The Big Lebowski - Joel & Ethan Coen

The Big Lebowski op IMDb (8,1)
 The Big Lebowski op Moviemeter (3,85)
The Big Lebowski op Wikipedia 

Confronterend hoor, om te zien dat je bepaalde films al een jaar of 15 niet meer gekeken heb. Nu beschreef ik in het begin van dit filmblog nog niet álle films die ik bekeek (alleen degenen die ik voor de eerste keer zag) maar daar ben ik een paar jaar geleden verandering in gaan brengen. Immers, het completeert de database wat meer. Van de regisseurs van deze film, Joel & Ethan Coen, had ik zelfs een overzichtsboek gekocht met álle dvd's erin. TBL heb ik zeker een keer of acht gezien, maar nu dus alweer heel lang niet. Dat impliceert dat het weer eens tijd werd, dus nam ik m een paar maanden geleden op van VRT: er zou vast een geschikt moment komen dat ik in the mood was voor de kronkelige avonturen van Jeff Bridges, John Goodman en Steve Buscemi. Ik grinnikte weer veel, ik genoot. Wat kan ik nog meer schrijven over een film waarover alles al geschreven is, over een film die een cultfollowing kreeg en van waaruit heuse Lebowski-communities ontstonden?

Als je ooit een keer het woord "klaploper" mag gebruiken, dan wel als je het over Jeffrey Lebowski hebt. Nietsnut, uitkeringsgerechtigde, bankhanger, blowing & bowling: er komt niet veel goeds uit zijn handen. Niet veel kwaads ook trouwens, dus is het heel wonderlijk dat hij op een dag bezoek krijgt van een stel kwaadwillende criminelen. Ze willen geld zien, geld dat zijn vrouw hen schuldig is. Vrouw? Lebowski heeft helemaal geen vrouw. En geen geld ook trouwens. 

Het blijkt dat er een persoonsverwisseling heeft plaatsgevonden: verderop, in de rijkere wijken van Los Angeles, woont nóg een Jeff Lebowski. Onze Jeff, die we eigenlijk "The Dude" moeten noemen, gaat bij hem verhaal halen omdat de etterbakken op zijn favoriete tapijt hebben gepist. The Dude vangt bot, sterker nog: er wordt druk op hem gelegd om zelf het geldbedrag tevoorschijn te toveren dat de ontvoerders van de vrouw van de magnaat eisen. U snapt: de eerste ervaringen met criminaliteit worden een helletocht voor the Dude. Gelukkig hoeft hij die tocht niet alleen af te leggen: zijn bowlingmaatjes Donnie (Shut the fuck up, Donnie) en Walter staan hem bij. Niet dat dit helpend is, maar toch.
Een volstrekt legendarische reeks dialogen en quotes staan op u te wachten, vanaf de eerste click begint de magie van deze onomstotelijke topfilm.

Met: Jeff Bridges, John Goodman, Steve Buscemi, Julianne Moore, John Turturro, Philip Seymour Hoffman

FIN - song : Townes van Zandt- Dead Flowers

Fanboy - Gregory Samson

Fanboy op IMDb (6,7)
 Fanboy op Moviemeter (2,22)
Fanboy op Wikipedia 

Zeer sterke aflevering uit de reeks Telefilms, the gift that keeps on giving. OK, het acteerwerk kan nog worden verbeterd maar hier wordt wel een écht verhaal verteld. Een verhaal bovendien dat raakt aan de moderne samenleving, een waar influencers ten voorbeeld dienen van hun jonge volgers. Zij behalen een haast goddelijke status terwijl ze vaak louter van vlees en bloed blijken te zijn. 

Een buitenbeentje op school, maar een held in de gamezones waarin hij 's avonds op zijn tienerkamertje vertoeft: Sem is er zelf aardig vaardig in, maar lang niet zo zeer als zijn grote voorbeeld Wesley: deze heeft een community gecreëerd waarin hij nieuwe games uitprobeert en van de ene highscore naar de andere gaat. Sem wil dat ook: hij blijft lang hangen in de chatbox, hopend op een klein stukje direct contact met zijn idool. 
Wanneer er een gameconventie in de buurt wordt aangekondigd en blijkt dat Wesley daar aanwezig zal zijn voor een signeersessie, gaat Sem daar natuurlijk heen. Hij is ongewild getuige van een nare scene in de wandelgangen: zijn grote held Wesley barst uit in woede tegen zijn eigen medewerkers en Sem legt dat toevallig vast. Wesley kan niet anders dan contact op nemen met Sem, die daar enorm van lijkt te groeien. Maarrrr: er blijkt meer aan de hand met Wesley. Sem kan mogelijk van dienst zijn, maar wordt daarin al snel overmoedig.

Met: Kylian de Pagter-Colin, Ko Zandvliet, Damaris de Jong, Manouk Pluis, Fjodor Jozefzoon

FIN - song : Nicolai Klavier - Wesley is free

Hit man - Richard Linklater

 Hit man op IMDb (7,5)

Hit Man op Moviemeter (3,52)

Vanaf gisteren in roulatie, deze. Gelijk maar meepakken, dacht ik. Eerdere film van Richard Linklater lieten bij mij een goed gevoel achter, dus ik kon hier probleemloos instappen. Dat bleek te kloppen, al heeft deze film niet de brille van "Boyhood" of de gehele "Before..."-reeks. Maar wellicht is het ook niet eerlijk om deze met dergelijke grootheden te vergelijken. Op zich zat ik naar een aardig soepele film te kijken die zich met name aan de uitwerkingzijde van het plot van zijn goede kant liet zien. En dat terwijl het plot op ware gebeurtenissen gebaseerd is( de hoofdpersoon van deze film, Gary Johnson, heeft echt bestaan). 

Tergend saai vinden zijn leerlingen hem, deze Gary Johnson. Een leraar filosofie/psychologie aan een highschool, een Honda Civic onder de kont met een grote interesse voor planten en techniek. Niet bepaald the student's dream, deze droogkloot. 

Wat niemand weet, is dat meneer Johnson in zijn vrije tijd politiefunctionaris is. Hij werkt mee aan een team dat door het undercover inzetten van hitmen veel potentiële moorden voorkomt. Johnson kennis van de psychologie wordt daarbij gekoppeld aan zijn technische inzichten. Gaat al jaren goed, maar plots verandert Johnson's rol: in plaats van achter die schermen moet hij de huurmoordenaar spelen die de val voor de potentiële misdadiger moet zetten. 

Hij blijkt dat dermate goed te doen dat de op non-actief gezette voorganger voorlopig niet terugkeert, Johnson mag het blijven doen. Menig kandidaat-misdadiger wordt hiermee gegrepen voordat deze kan toeslaan. Johnson speelt de saaie bonestaak op zijn highschool, maar vindt in zijn Jambers-bestaan daarbuiten veel voldoening. Tot hij de mooie Madison tegenkomt, die haar agressieve man wil laten ombrengen. Johnson praat dat uit haar hoofd en gaat daarmee zijn politieboekje ver te buiten. En gaat daarmee zelfs verder als hij later - op haar initiatief- een relatie met haar aanknoopt. Hij moet de rol van zijn leven spelen om niet bij de recherche door de mand te vallen. 

Met : Glen Powell, Adria Arjona, Austin Amelio

FIN - song :  Allen Toussaint - Cast your fate to the wind

Gezien in : Cinema Oostereiland

Phoenix - Christian Petzold

Phoenix op IMDb (7,3)
 Phoenix op Moviemeter (3,04)

Alsof het niet moeilijk genoeg is om zo veel als mogelijk de nieuw verschenen films bij te houden, doe ik af toe ook nog eens aan het opnieuw ondergaan van eerder bekeken films. Deze zag ik in 2015, maar daarna nooit meer dus toen mijn partner hem tegenkwam op een van de streamers zei ik grif ja.
Niet alleen omdat ik nog wel wist dat ik m eerder gezien had en dat ik onder de indruk was van het acteerwerk van Nina Hoss, maar ook omdat ik daarna nog meerdere films van regisseur Christian Petzold heb gekeken en nimmer ben teleurgesteld. "KLIK" dus, en dat was goed want de film heeft nog niet veel aan kwaliteit ingeboet (hoge cijfers ook, zie bovenstaande links naar de filmsites). 

Met: Nina Hoss, Ronald Zehrfeld, Nina Kunzendorf

Acht jaar geleden schreef ik er deze recensie over: 
http://begt.blogspot.com/2015/04/phoenix-christian-petzold.html

FIN - song : Igor Stravinky, Beatrice Rana - Three Movements from Petrushka/1. Russian Dance

The Importance of Being Earnest - Oliver Parker

The Importance of Being Earnest op IMDb (6,8)
 The Importance of Being Earnest op Moviemeter (2,89)

Zo'n verhaal waarvan je al decennia de titel kent, zonder de inhoud ervan te weten. Het beroemde toneelstuk van Oscar Wilde diende derhalve een keer bekeken te worden, dus toen deze versie met grote namen voorbij kwam, tastte ik toe. Even door de oubolligheid heenbijtend blijft er een leuk verweven plot over, waarvan de uitkomsten zich natuurlijk lang laten raden, maar de weg er naartoe is de moeite waard.

Van begin af aan worden we op het verkeerde been gezet: twee mannen die - als het zo uitkomt- van elkaar zeggen dat ze broers zijn maar die gewoon oude vrienden zijn. De levensgenieter Algy Moncrieff is voor financiële support te vaak afhankelijk van zijn vriend Jack Worthing. Jack heet eigenlijk niet zo, maar hij vindt zijn oorspronkelijke naam Earnest..eh.. te Ernstig. Onder die laatste naam staat hij echter bekend bij een deel van de Londense adel. En daarom gebruikt hij met enige weerstand deze naam om zijn liefde te verklaren aan de jonge Gwendolen, die echter onder supervisie staat van de strenge Lady Bracknell. 

Thuis heeft Jack de voogdij over de jonge Cecily, 18 jaren pas maar daarmee al snel op weg naar de huwbare status. Jack vertelt - om weg te komen - steeds over zijn Londense broer Earnest, wiens naam bij Cecily inmiddels tot mythische proporties is gegroeid: het beheerst haar fantasieën. U snapt het: terwijl Jack zich in Londen onder zijn echte naam Earnest bevindt in de adellijke kringen, trekt Algy onder diezelfde naam naar Jack's landgoed om Cecily te bewegen tot een relatie. Een verwarrende situatie die slechts ontward kan worden door iedereen op elkaars tenen te laten staan, op weg naar de onthulling van eenieders ware identiteit en status. 

Met : Colin Firth, Rupert Everett, Frances o'Connor, Reese Witherspoon, Judi Dench, Tom Wilkinson

FIN - song : Charlie Mole- The Vital Importance of Being Earnest

FIN - song : Charlie Mole- Lady come down

Adieu Monsieur Haffmann - Fred Cavayé

Adieu Monsieur Haffmann op IMDb (6,8)

Adieu Monsieur Haffmann op Moviemeter (3,22)

 Mooie ingetogen film met dito acteerwerk van de Franse kanonnen Auteuil en Lelouche.

De film vaart op de bijzondere insteek van het omdraaien van de werkgever-medewerker-verhouding. Dit ontstaat door de gruwelen van de Tweede Wereldoorlog, we krijgen in deze film te zien welke impact de Duitse bezetting op de kleine man had. 


1941, Parijs. Juwelier Haffmann voelt de dreiging van de anti-Joodse maatregelen aankomen en dirigeert zijn gezin alvast naar de veilige Franse zone in het zuiden van het land. Zelf moet hij nog enkele dingen regelen, maar hij belooft dat hij ze binnen enkele dagen zal volgen. Eerst moet hij nog de overdracht van zijn winkel veilig stellen, waarvoor hij een constructie heeft bedacht dat zijn medewerker Francois Mercier de zaak overneemt. Die mag dan met zijn vrouw in de ruime bovenwoning trekken, mag alles daar gebruiken en als de oorlog dan voorbij is , regelen ze de boel weer andersom. Handtekening onder het koopcontract, klaar. 

Als Haffmann twee dagen later wil vertrekken, blijkt dat onmogelijk. Parijs is afgegrendeld en de smokkelaar-tussenpersoon laat het afweten. Haffmann duikt onder in zijn eigen woning, hij gunt het echtpaar Mercier het beloofde gebruik van winkel en woning. Zijn eten wordt bezorgd in de kelder en het lijkt alsof zijn plan daarmee werkt. Al snel blijkt echter dat de winkel fors gefrequenteerd wordt door nazi-commandanten die dure broches voor hun geliefden willen kopen: ze lopen warm voor de fraaie vlinders met edelstenen in de vitrine. Dat materiaal is echter allemaal nog door Haffmann gemaakt, Mercier heeft niet die skills. Als de bestellingen door blijven komen , zit er niets anders op dan Haffmann aan het werk te zetten. Mercier ontpopt zich steeds meer tot een wrede werkgever, die zijn angstige medewerker op alle manieren uitbuit. En niet alleen zijn medewerker: ook zijn vrouw komt onder druk te staan als de onvruchtbare Mercier van haar eist om dan maar met Haffmann een kind te verwekken, zodat ze toch een soort gezin zouden kunnen opbouwen. 

Met : Daniel Auteuil, Gilles Lelouche, Sara Gireaudau , Nikolai Kinski

FIN - song : Christophe Julien - Lumière et espoir

Madres Paralelas (aka Parallel Mothers) - Pedro Almodovar

Madres Paralelas op IMDb (7,1)

Madres Paralelas op Moviemeter (3,36)

Gelukkig is het tweede deel van de film beter maar de eerste helft van Almodovar's nieuwste begint als een ordinaire soap. Als de lijnen van het verhaal langzaam bijeen komen en het hoofdthema van de film (verwantschap en familie) er dik bovenop ligt, bereikt de film een acceptabel niveau. Doorgaans ben ik zeer geporteerd van Almodovar (een kleurrijke en zwierige manier van filmen, verhalen over sterke vrouwen en hun relatie tot de wereld) maar ik denk te mogen zeggen dat dit niet zijn beste is. Net te houterig, net niet goed genoeg .

Janis heeft een afspraak met de antropoloog Arturo die ze wil inschakelen om onderzoek te doen naar een massagraf uit de burgeroorlog, waar vermoedelijk haar overgrootvader in begraven ligt. Het klikt tussen de twee, ze krijgen een relatie en Janis wordt zwanger. Arturo weigert zijn vrouw te verlaten voor Janis, maar Janis is vastberaden de baby te krijgen. Ze is een zelfstandige vrouw die al over de dertig is en acht het een "nu of nooit" kans. 

Als ze voor de bevalling naar het ziekenhuis gaat, komt ze op de kamer te liggen met de jonge Ana. Ook onverwacht zwanger geraakt, maar als tienermoeder nog niet eens gestart met haar leven. Janis vat sympathie op voor het meisje dat duidelijk de last draagt van een dominante, doch afwezige moeder. Terwijl hun pasgeboren baby's op de observatiekamer liggen, wisselen de vrouwen telefoonnummers uit en beloven elkaar te contacten over hoe het gaat met het opgroeiende kind. 

Wanneer Arturo na enige tijd contact opneemt met Janis om te vertellen over de voortgang van het massagraf-project vraagt hij Janis of hij de baby ("toch ook zijn kind") mag zien. Hij herkent niets van zichzelf of van Janis in baby Cecilia en vraagt Janis tamelijk direct of hij wel de vader is. Hoewel Janis ontkent andere sekspartners te hebben gehad, rijst bij haar de twijfel. Ze doet een DNA-test die glashard uitwijst dat zij niet de moeder van Cecilia kan zijn. Om uit te vinden of de baby's wellicht in het ziekenhuis verwisseld zijn , zit er voor Janis niets anders op dan contact te zoeken met Ana. Dat lukt, maar er volgt verschrikkelijk nieuws. 

Met : Penelope Cruz, Milena Smit, Israel Elajalde, Rossy de Palma, Aitana Sanchez-Gijon

FIN - song : Alberto Iglesias - En procesion/La Fosa

Mulholland Drive - David Lynch

 Mulholland Drive op IMDb (7,9)

Mulholland Drive op Moviemeter (3,80)

Herzien, na 20 jaar weer. Het blijkt de all time favourite van de gastheer van de filmclub te zijn, dus kregen we deze gisteravond voorgeschoteld. Een belevenis werd het, nog rijker dan de eerste keer dat ik hem zag. 

Een mozaïekfilm zoals mozaïek eigenlijk niet bedoeld is. Weliswaar lopen de levens van een aantal personages in elkaar over zoals bij andere mozaïekfilms, maar Lynch zou Lynch niet zijn als ie die factor niet zou compliceren: de hoofdpersonages uit het eerste deel van de film komen elkaar aan het eind van de film opnieuw tegen, maar dan vanuit een diametraal gestelde rol en persoonlijkheid. Het verwart, en het verwart op meesterlijke wijze. Het lijkt de bedoeling van de regisseur om gedurende de film opgebouwde zekerheden en verwachtingen geheel onderuit te halen, te demonteren eigenlijk. Dit brengt met zich mee dat je je gaat afvragen welk deel van de film nou echt is en welk deel fictie. Of , ook mogelijk: dat het allebei echt is en allebei fictie. Ik kwam er 20 jaar geleden al niet uit. En gisteravond ook niet. 

Vlakbij Hollywood , op Mulholland Drive, gebeurt een ernstig auto-ongeluk. Een vrouw overleeft de crash als enige en zwerft verdwaasd naar de buitenwijken van Los Angeles. Ze duikt onder in een kort daarvoor verlaten huis, ze ziet de bewoonster met vele koffers voor enige tijd vertrekken. 

Daags erna duikt Betty, het nichtje van die vertrokken vrouw, op in de woning: tante heeft haar onderdak verschaft zodat ze zich kan richten op het starten van haar acteercarrière.  Betty ziet dat de andere vrouw hulp nodig heeft: ze lijdt aan gebeugenverlies, weet niet meer wie ze is en hoe ze hier is gekomen. Betty helpt haar om stukje bij beetje iets over de toedracht van het ongeluk en daarmee kleine stukjes van de identiteit terug te krijgen. Beide vrouwen beseffen niet dat ze daarmee in een netelig spel belanden, een wespennest van mensen met duistere belangen.

Met : Laura Harrigan , Naomi Watts , Justin Theroux

Good Neighbor Sam - David Swift

 Good Neighbor Sam op IMDb (6,9)

Good Neighbor Sam op Moviemeter (3,41)

Klassieke comedy of errors, zeer goed te verteren vanwege de heerlijke rollen voor Jack Lemmon en Romy Schneider. 

Sam Bissell is een kleurloze vormgever op een reclamebureau als hij plotseling door de directeur betrokken wordt bij het behouden van een met weglopen dreigende klant. Het miljoenenaccount kan alleen gered worden als er normale mensen, keurige huisvaders op het account worden gezet in plaats van de overspelige mad men die er nu op zitten. Sam is de juiste man hiervoor: elke dag op dezelfde tijd naar hetzelfde kantoor, nadat hij zijn vrouw en kinderen gedag gekust heeft. 

Als de beste vriendin van de vrouw gescheiden terugkeert uit Europa en te horen krijgt dat ze kans maakt op een ruimhartige erfenis, ontstaan er verwarring. Sam gaat mee in het plannetje van de dames om zich voor te doen als de echtgenoot van de vriendin om aldus de erfenis te kunnen incasseren. 
Het spelletje gaat een tijdje goed, totdat de rijke klant van het reclamebureau vindt dat Sam zich publiekelijk moet profileren als de ideale buurman. Dat kan ie, zolang ie maar niet tegelijkertijd de buurman van de ideale buurman moet spelen.

Met : Jack Lemmon, Romy Schneider, Dorothy Previne, Mike Connors, Edward G Robinson

Mr. Nobody - Jaco van Dormael

Mr. Nobody op IMDb (7,8) 

Warrige film, te warrig voor mij in ieder geval. Kan met mijn matige interesse in science fiction te maken hebben, ik weet dat het aan mij ligt. De film krijgt een hoge waardering op IMDb, dus ik ken mijn plek. 

Het gaat over de eeuwige jeugd. Onze hoofdpersoon Nemo Nobody (wel een prachtige karakter-naam natuurlijk) is in 2092 de laatst overgebleven sterfelijke mens. De rest heeft blijkbaar allang manieren gevonden om eeuwig door te gaan en verjongingen op zichzelf toe te passen. Wetenschappers willen weten hoe Nemo zover gekomen is.

We reizen terug en beleven Nemo in drie verschillende levens. Tegelijk. Dan is hij weer de zwerver die wanhopig achter zijn jeugdliefde aanjaagt, dan is hij de wetenschapper die in een kil huwelijk verweven is, dan is hij weer de zachtaardige man die ondanks alle problemen bij zijn depressieve vrouw blijft. 

Alles valt terug te leiden tot een moment uit zijn jeugd: de scheiding van Nemo's ouders stelde hem voor de onmogelijke keuze om bij zijn vader of bij zijn moeder te gaan wonen. Die onmenselijke splitsing bepaalt de keuzes voor Nemo's verdere leven(s). 

Met : Jared Leto , Sarah Polley, Diane Kruger, Linh Dan Pham , Rhys Ifans, Juno Temple

Boze Cialo (aka Corpus Christi) - Jan Komasa

Corpus Christi op IMDb (7,7) 

Het lichaam van Christus. Dat is de vertaling van Corpus Christi. Daniel , net vrijgelaten uit de gevangenis , kruipt in het lichaam van Christus door zich uit te geven als priester. Toegegeven, in de nor heeft hij zich van zijn beste kant laten zien door het allerbeste hulpje te zijn van de instellingspriester, door samen met hem missen en gezangen te leiden. Maar dat het criminele in hem nog behoorlijk aan de oppervlakte zit, blijkt in die ene dag die zit tussen zijn vrijlaten en zijn aanmelding bij een houtfabriek waar voor zijn maatschappelijk herstel een baantje is geregeld. 

Voor de deur van die fabriek twijfelt hij en loopt impulsief in de richting van de luidende kerkklokken. Hij pocht in de kerk dat hij zelf ook priester is en haalt ter illustratie zijn boordje uit de tas. Dat treft: de dienstdoende pastoor is ziek en moet enige tijd worden opgenomen. Of hij voorlopig God's toezicht kan waarnemen. Dat doet Daniel, die zich vanwege de mogelijke ontmaskering voorlopig pastoor Tomasz noemt. 

Zijn onconventionele aanpak werkt verfrissend op de parochianen, die - net als Daniel zelf - een enorm geheim blijken mee te dragen. Vroom en volgzaam aan de buitenkant, hatelijk en giftig aan de binnenkant. Op een gruwelijke wijze groeien pastoor en burgers naar elkaar toe: de weerstand tegen die aparte jonge priester neemt beurtelings af en toe. Maar ook de burgers bewegen: er zijn voorstanders voor het herstellen van de open wond in deze gemeenschap, maar er is ook een machtige en behoudende stroming die daar niet over peinst. En dan duikt er ook nog eens een oud-celgenoot van Daniel op: hoe redt hij zich uit de leeuwenkuil? Het kan niet anders of ieders geheimen moeten worden ontrafeld: Het voorhang scheurt : God en Duivel gaan de confrontatie aan. 

Schitterende film, die menselijker en minder stichtelijk is dan u uit het bovenstaande zou kunnen opmaken. Intrigerend verhaal, overtuigend spel en een voortdurend dubbele bodem: prachtig. 

Met : Bartosz Bielenia , Eliza Rycembel , Alexandra Konieczna, Leszek Lichota

A simple favor - Paul Feig

A Simple Favor op IMDb (6,8)

Zo erg als ik aanvankelijk dacht dat het zou zijn, was het niet, maar doorgaans zijn dit geen films voor mij. Het zal mijn moeizame verhouding met Amerikaanse comedy zijn, vermoed ik, ik vind types als Anna Kendrick doorgaans louter aanstellerig. Maar hey, af en toe moet de boot nieuwe wateren bevaren, nietwaar?

Anna speelt Stephanie, een bezig bijtje dat de hele dag in touw is om het mensen naar de zin te maken. Ze is de overdreven schoolpleinmoeder die zich altijd als eerste aanmeldt voor alle klusjes. Ze kan koken en ze is creatief, ze is energiek en ze is nog alleenstaande moeder ook. Zoals ik hierboven zeg: andere ouders vinden haar aanstellerig.
Wanneer haar zoontje meldt dat hij s middags bij zijn vriendje wil spelen, merkt Stephanie dat ze die andere moeder nog nooit op het schoolplein heeft gezien. Bij de eerste ontmoeting valt haar mond open : een filmster-achtige vamp stapt uit de auto , geheel in stijl met een minachtende blik naar het schoolpleintafereel.
Door de kinderen komt Stephanie in contact met de mysterieuze Emily en er ontstaat een vriendschap op zeer ongelijke voet. Emily heeft een drukke baan en vraagt Stephanie al gauw om de kinderen van school te halen, op te passen, eten te geven en zelfs te laten logeren. Sterker nog : er komt een moment dat Emily al langer dan 4 dagen niets van zich heeft laten horen. Dan blijkt waarom: de vermissing is veranderd in de vondst van een lijk. Emily wordt gevonden in een meer. Stephanie gaat op onderzoek uit en komt er steeds meer achter dat haar vriendin meerdere dubbellevens leidde.

Met : Anna Kendrick, Blake Lively, Henry Golding

9:06 - Igor Sterk

9:06 op IMDb (5,5)

Reizen mag niet meer,  maar niemand belet me om het virtueel te doen. Door het volgen van de wereldcinema komt de kijker overal, zo leert hij veel van volken en gebruiken. Voor het eerst in mijn lange filmkijkersbestaan voegde ik een film uit Slovenië aan mijn kijklijst toe. Zoals veel Slavische films eentje met een sterke hang naar psychologie , naar het mystieke van gedrag en beweegredenen.

9:06 is hier natuurlijk een tijdstip. Het was het moment dat het horloge van Marjan stopte. Marjan pleegde zelfmoord door van een hoge brug af  de rivier in te springen. Wanneer zijn lichaam gevonden wordt, valt op dat het totaal ontdaan is van mensenhaar. Niet alleen hoofd, maar ook de armen en benen, de borst en de billen waren volledig geschoren.
Rechercheur Dusan beseft dat dit met een reden gebeurd moet zijn, hij duikt in het verleden van Marjan. Deze blijkt een op het oog teruggetrokken leven te hebben geleid, maar daar zelf een diepe laag aan te hebben toegevoegd. Hij was meesterpianist, had veel optredens maar verder wisten de overige bewoners van het apparatementencomplex weinig van hem. Dusan ontdekt dat het slachtoffer in chatrooms afspraken maakte met onbekende mannen, maar dat hij er ook een vriendin op nahield.
De rechercheur leert niet alleen veel over het leven van zijn slachtoffers, maar ook over dat van zichzelf. Zijn overleden dochtertje, de daardoor ontstane breuk met zijn ex, zijn worsteling met het aanknopen van een nieuwe relatie en de onbezorgdheid van zijn collega's : Dusan heeft moeite een weg voor zichzelf te kiezen. Steeds meer vereenzelvigt hij zich met zijn onderzoek: om tot de kern te komen trekt hij in het verlaten appartement van Marjan. Wie is hij? En waarom?

Met : Igor Samobor , Labina Mitevska , Gregor Bakovic,