TeneT - Christopher Nolan

Tenet op IMDb (8,0)

Tenet. Lees het woord : het betekent niets. Lees het achterstevoren: nog steeds niets. Toch is het al een indicatie dat de filmtitel een palindroom is. Van voor naar achter en van achter naar voren: het lijkt hetzelfde, het lijkt in niets te verschillen. Nolan is als regisseur gefascineerd door het begrip "tijd":  hij speelde er al eerder mee, met name in "Memento" was het de leidraad van de film. Zo ook in "Tenet". 

De term "Tenet" blijkt een codenaam. Een beperkt aantal mensen beschikt over het vermogen om vanuit de toekomst terug te reizen in de tijd. "Tijdinversie" heet dit fenomeen en , hoe absurd het ook klinkt, het wordt overtuigend aangepakt als een mogelijkheid. Wat het syndicaat ermee doet , is terugreizen in de tijd om de loop van de geschiedenis her en der aan te passen. Uiteraard is Andrei Sator, de leider van het syndicaat, iemand met kwade bedoelingen: hij zoekt naar een manier om de wereld te vernietigen , mee te trekken in zijn persoonlijke val. Daartoe beschikt hij over een algoritme met negen verschillende onderdelen, waarvan hij er al over acht beschikt. U snapt. 

Hij wordt daarin tegengewerkt door 'The Protagonist" , de man die het goede in de wereld vertegenwoordigt en die namens de overheid alles moet doen om deze dreiging - letterlijk- uit de wereld te helpen. De protagonist gooit het op een akkoordje met de verleidelijke vrouw van Sator, zodat hij een weg naar binnen weet te werken in de wereld van het kwaad. 

Begrijpt u het nog? Nee, snap ik, het is voor iedereen enorm lastig om het script bij te houden. Maar dat geeft voor u als kijker niet: de film is sensationeel, visueel en er wordt écht een verhaal verteld. Zelfs voor iemand als ik is deze film fijn om naar te kijken: er gebeurt iets, het is een reis, hoe onwerkelijk ook. Geen spijt van. 

Met : John David Washington, Robert Pattinson, Elizabeth Debicki, Kenneth Branagh

The Hunger Games : Catching Fire - Francis Lawrence

The hunger Games: Catching Fire op IMDb
Vooropgesteld: ik ben niet van actie- en adventure-films. Het schiet en het knokt me al snel teveel.
Ik ben echter wel getrouwd met een vrouw die deze film graag wou zien, en ik had met haar ook ooit deel 1 al gekeken. (En daar bovenop: ik vind het heel geen straf om anderhalf uur naar Jennifer Lawrence te kijken).

Dat ik deel 1 had gezien, hielp een heleboel want Catching Fire is in alles een vervolg. Je moet het een en ander aan personages kennen uit deel 1, je moet de opzet en het verhaal kennen anders is deel 2 een behoorlijk ongrijpbaar tafereeltje. Dit is dus het verfilmde tweede deel uit de trilogie.

Dictator Snow maakt in deel 2 de balans op van de vorige Hunger Games. Het volk mort, het volk ziet - geheel contra aan zijn bedoelingen - in de winnares van de laatste editie een volksheld. En een dame die de opstand zou kunnen leiden. Derhalve organiseert het voor de jubileumeditie eens een keertje geheel anders: bij de 75e Hongerspelen zullen slechts winnaars uit vorige edities tegen elkaar in de arena staan.
Opzet van Snow is daarbij uiteraard dat Katniss Everdeen zal gaan sneuvelen, hij zal niet nalaten zijn beste strijders dusdanig te manipuleren dat ze haar te grazen nemen.

Pluspuntje van het verhaal is dat je zit te kijken naar een kritische tekening van totalitair beleid. Referenties naar nazisme, naar dictatorschap en machtsmisbruik komen volop naar voren. En daar mag u dan uw eigen oordeel over vellen.