Monsieur Aznavour - Mehdi Idir

Monsieur Aznavour op IMDb (7,2)
 Monsieur Aznavour op Moviemeter (3,47)

Monsieur Aznavour op Wikipedia

De harde schijf van mijn thuistv is een soort "gift that keeps on giving": niet altijd heb ik de tijd om naar de filmzaal te fietsen of te treinen, maar altijd heb ik een reeks films staan op de harde schijf. Afgelopen anderhalve maand nam ik bijna de gehele reeks van de VRT-filmzomer op, bijvoorbeeld. Regelmatig zitten daar titels tussen die ik niet gezien heb, maar ik heb nu eenmaal de kijkafwijking dat ik bepaalde (redelijk recente) films gewoon nóg een keer wil zien. Zo stond deze daar nu: helemaal onderaan de lijst, omdat ik m blijkbaar al bijna een jaar geleden had opgenomen en hij dus bijna ging vervallen. Het was best regenachtig gisteren, dus ik liet me weer eens meevoeren in de wervelende wereld van charme-zanger Charles Aznavour. Opnieuw viel het goede spel van Tahar Rahim op, het was bijna "method acting" wat hij hier neerzette. En die muziek, mensen, dat is me toch echt een cadeautje hoor.

Mijn filmbeschrijving van destijds (december 2024) : BEGT Recensie "Monsieur Aznavour"

FIN - song : Charles Aznavour - Mes Emmerdes

Blue Moon - Richard Linklater

Blue Moon op IMDb (6,9)

Blue Moon op Moviemeter (2,75)

Blue Moon op Wikipedia

Lang zat ik - in het knusse zaaltje 3 van mijn meest gefrequenteerde filmtheater - te twijfelen of ik wel de goede keuze had gemaakt die avond, ik had immers nog voldoende alternatieven op schijf en stream staan. Maar toch: een voorpremière met illustere acteursnamen plus een regisseur van naam plusplus een biografische momentopname van een illuster componistenduo uit de eerste helft van vorige eeuw, ik kon het allemaal niet laten lopen. Gaandeweg werd mijn twijfel weggepoetst doordat de dialogen (nou ja, de film is haast een semi-monoloog) goed geschreven zijn én doordat er een fijne chemie zat tussen hoofdrolspelers Hawke en Cannevale. Daarmee trekt de film uiteindelijk toch de voldoende over de streep.

1943, ook de VS houdt zich bezig met de oorlog die weliswaar op ruime afstand woedt maar waar toch haar eigen burgers ook heen worden gestuurd. Afleiding is nodig, die vinden veel mensen in de theaters die musicals presenteren alsof er niets aan de hand is. We duiken de kroeg in en vinden daar Lorentz Hart aan de bar. Hij lijkt al op leeftijd, maar is pas halverwege 40: opgeleefd lijkt hij, door zowel overmatig drankgebruik als een teloorgaande carrière. Hij heeft successen gekend, vele successen zelfs, maar vanavond wordt hij pijnlijk geconfronteerd met zijn afdaling: het café bereidt zich voor op de feestelijke receptie ter ere van de première van de musical "Oklahoma!". Uitroepteken! Die is weliiswaar van muziek voorzien door zijn partner Richard Rodgers, maar voor het eerst in 20 jaar schreef niet Hart de teksten voor hem omdat de componist ervoor koos om dat met een andere tekstschrijver, de ook niet verkeerde Oscar Hammerstein,  te doen.
Hart mokt en zeurt aan de bar, we snappen langzamerhand meneer Rodgers steeds beter. Hart hangt aan een wereld die er niet meer is, hij weet niet eens meer wie hij zelf is: ambivalent over zijn seksualiteit, over zijn drankgebruik, over zijn kunstenaarscchap. Teloorgang, kent u dat woord?

Met: Ethan Hawke, Bobby Cannevale, Andrew Scott, Margaret Qualley

Gezien in : Cinema Oostereiland
FIN - song : Tony Bennett - This funnny world 

Hung up on a dream: The Zombies Documentary - Robert Schwarzmann

Hung up on a dream op IMDb (8,0)
 Hung up on a dream op Moviemeter (3,64)

Hung up on a dream op Wikipedia

Wat een heerlijke documentaire is dit, zeg, Zanger Colin Blunstone kan sowieso al niet veel fout bij mij doen (zag hem meerdere keren live: een enorm aimabele vent met een nog steeds schitterende stem), in deze docu blijkt opnieuw wat een warmvoelend mens hij is. Dat blijkt overigens ook voor zijn kompanen te gelden. Een reis door de tijd.

De fundamenten van de band werden - in mijn geboortejaar- gelegd door toetsenist Rod Argent en gitarist Paul Atkinson, zoals zoveel muzikanten destijds begonnen ze in fanfares en kerkkoren. Aanvankelijk zou Argent de zanger van het clubje worden, maar toen Colin Blunstone een matig gitarist maar een begenadigd vocalist bleek verhingen ze de bordjes. Covertjes spelen, ze deden het zo goed dat ze aansloegen en airplay kregen. Op een of andere manier kregen ze contacten in de VS waarop ze in konden stappen op een aantal rondreizende muziekrevues. Het legde banden voor de eeuwigheid. 
Na enkele jaren kwamen dan toch de spaarzame hits: eerst het spannende "She's not there" , later het eigenwijze "Time of the season". Beiden groeiden uit tot klassiekers die de band 60 jaar na dato (!!) zelfs tot de Rock n Roll Hall of Fame zou brengen. 
Waar de documentaire in excelleert, is de verbeelding van de tijdloze vriendschap die de bandleden met elkaar hadden; ondanks een 'mislukte' carrière (de band ging uit elkaar voordat het succes kwam, omdat misbruikende managers de heren noopten tot het kiezen van een maatschappelijke loopbaan ipv een muzikale) heeft men toch de onsterfelijkheid bereikt. Het is immers altijd de tijd van het seizoen, elke keer weer: Hold your head up!

Jay Kelly - Noah Baumbach

Jay Kelly op IMDb (6,7)
 Jay Kelly op Moviemeter (3,00)

Jay Kelly op Wikipedia

Heus waar, ik heb me geen moment zitten vervelen (en dat is met een lengte van 132 minuten natuurlijk al heel fijn) maar ik heb nu- de ochtend na het bioscoopbezoek - nog steeds geen flauw idee waar ik naar heb zitten kijken. Was het een New York versus Hollywood? Was het een bewustwordingsfilm (waarin de hoofdrolspeler eindelijk beseft dat hij het roer moet omgooien)? Of zat er een diepere sociale laag in (zoals we van de uitmuntende regisseur Noah Baumbach kunnen verwachten? Hoe het ook zij: we kregen een parade van bekende gezichten, we kregen een George Clooney en Adam Sandler in bloedvorm: het vulde vlot mijn kinderhand. 

Hij rijgt het ene succes aan de andere: Jay Kelly mag echt wel dé acteur van zijn tijd worden genoemd. Maar toch, toch knaagt er wat. Hij beseft dat hij - door het harde werken aan zijn imposante carrière- wel een aantal mensen tekort gedaan heeft in zijn leven. Van de zakenmensen is dat niet zo erg, maar van zijn eigen dochters begint hij de kritiek over zijn afwezigheid en zijn passieve opvoedingsdaden steeds meer aan te trekken. De emmer is al aardig vol, maar overstroomt wanneer Kelly geconfronteerd wordt met een oude studiemaat van de acteursopleiding. Die verwijt hem zijn immense succes over de ruggen van anderen te hebben bereikt. Hoge boom, veel wind, maar deze storm doet de reus nog net niet vellen. Plots heeft hij geen zin meer in zijn volgende projecten, plots besluit hij zijn dochter achterna te reizen naar Europa, Hij ziet niet in dat ze helemaal geen zin heeft in de plotselinge bemoeienis van pappie, de koning van Hollywood. Confronterend, zegt u?

Met: George Clooney, Adam Sandler, Laura Dern, Billy Crudup, Eve Hewson, Emily Mortimer, Riley Keough, Greta Gerwig, Jim Broadbent, Alba Rohrwacher, Stacy Keach, Josh Hamilton

FIN - song : Dustin O'Halloran - Eleanor and Bessie

Gezien in : Cinema Oostereiland