veel goede berichten over gehoord, had t ook niet onaardig gedaan in t filmhuis, dus waarom niet?
achteraf gezien een te simpele film voor mij: jongeman vertelt zijn relaas over een intense relatie die hij had met het meisje Summer. precies 500 dagen duurt het verhaal, en het leukste element van de film is het heen en weer springen in de kalender. Als het allemaal al voorbij is, springt de verteller soms terug naar de oorsprong van mogelijke break-up redenen.
dat is aardig gedaan, kan niks anders zeggen.
maar verder..tja: het is net effe een beetje te ingehouden allemaal en de bijrollen zijn allemaal net te infantiel neergezet. Had scherper uitgelicht kunnen worden dus.
Ik waag me er dus maar niet aan om hier een cijfer voor te geven..
zaterdag, mei 21, 2011
dinsdag, mei 17, 2011
Pope Joan - Sonke wortmann
Omdat het zo'n "goddeloos"boeiend gegeven is, deze film vanaf de HD bekeken.
een voldoende , dat wel. omdat de gedachte dát er een pauzin geweest is, die kundig is weggegomd door de clerus, daarom is deze film leuk om naar te kijken. en ook het aantal bekende acteurs dat meespeelt, de redelijk knappe hoofdrol van pauzin Johanna Wokalek (BaaderMeinhof Complex, Aimee et Jaguar), en enkele momenten van art direction zorgen dat het de moeite waard is.
maar dat had ook wel in minder dan 2 1/2 uur gekund, denk ik dan.
het verhaal: in de 9e eeuw stelden meisjes nog niet veel voor en was leren lezen en schrijven dus uit den boze. Johanna is opstandig, slim én leergierig en leert het dus toch, ondanks tegenwerking van priester-pa. vervolgens ontvouwt zich een pad van groei en devotie, waarbij de dame zich - al dan niet undercover- staande houdt in een mannenwereld. Tot het Vaticaan aan toe.
Oordeel zelf, dat zouden een hoop gelovigen sowieso moeten doen.
een voldoende , dat wel. omdat de gedachte dát er een pauzin geweest is, die kundig is weggegomd door de clerus, daarom is deze film leuk om naar te kijken. en ook het aantal bekende acteurs dat meespeelt, de redelijk knappe hoofdrol van pauzin Johanna Wokalek (BaaderMeinhof Complex, Aimee et Jaguar), en enkele momenten van art direction zorgen dat het de moeite waard is.
maar dat had ook wel in minder dan 2 1/2 uur gekund, denk ik dan.
het verhaal: in de 9e eeuw stelden meisjes nog niet veel voor en was leren lezen en schrijven dus uit den boze. Johanna is opstandig, slim én leergierig en leert het dus toch, ondanks tegenwerking van priester-pa. vervolgens ontvouwt zich een pad van groei en devotie, waarbij de dame zich - al dan niet undercover- staande houdt in een mannenwereld. Tot het Vaticaan aan toe.
Oordeel zelf, dat zouden een hoop gelovigen sowieso moeten doen.
maandag, mei 02, 2011
The lovely bones- Peter Jackson
Ik ben dus NIET van Peter Jackson he, heb geen van de Lord of Terings- films gezien.
deze had echter recensies opgeleverd die mijn interesse opwekten.
gisteren was het dan zover, volgens mij maakte ik mijn Peter Jackson-debuut.
Hoewel ik wel drie keer heb moeten overdenken of ik m nu echt zo onderhoudend vond als ik voelde, hoewel ik net zoveel keren heb gedachte dat het occulte me iets de film te veel overheerste, hoewel er meerdere rollen in het gezin niet goed genoeg werden uitgewerkt, heb ik me toch vermaakt.
de dramatische kant van de film is namelijk wél sterk. De moord op een tienermeisje wordt daadwerkelijk gebracht als een klap voor eenieder eromheen, tot en met totale ontwrichting van het gezin aan toe. Dát , en de prachtige visualisaties, zijn de sterke delen van de film.
Jackson tovert met kleuren, met overvloeien van landschappen en kronkelingen. en dat doet ie knap.
zoals gezegd: ik vond het geen vervelende film, heb m met plezier uitgezeten. en da's knap, als er 95 procent van de film een dooie de hoofdrol speelt.
deze had echter recensies opgeleverd die mijn interesse opwekten.
gisteren was het dan zover, volgens mij maakte ik mijn Peter Jackson-debuut.
Hoewel ik wel drie keer heb moeten overdenken of ik m nu echt zo onderhoudend vond als ik voelde, hoewel ik net zoveel keren heb gedachte dat het occulte me iets de film te veel overheerste, hoewel er meerdere rollen in het gezin niet goed genoeg werden uitgewerkt, heb ik me toch vermaakt.
de dramatische kant van de film is namelijk wél sterk. De moord op een tienermeisje wordt daadwerkelijk gebracht als een klap voor eenieder eromheen, tot en met totale ontwrichting van het gezin aan toe. Dát , en de prachtige visualisaties, zijn de sterke delen van de film.
Jackson tovert met kleuren, met overvloeien van landschappen en kronkelingen. en dat doet ie knap.
zoals gezegd: ik vond het geen vervelende film, heb m met plezier uitgezeten. en da's knap, als er 95 procent van de film een dooie de hoofdrol speelt.
dinsdag, april 26, 2011
The Brothers Bloom - Rian Johnson
Eigenlijk is het toch ook een klassiek genre in cinewereld: de oplichtersfilm.
Twee broers leven van de fraude, het geldkloppen is zowel sport als overlevingswijze.
en natuurlijk gaan ze hun laatste truc doen. en nog natuurlijker ontstaat er een love-interest tussen een van de oplichters en het slachtoffer.
begin van de film was op een onprettige manier springerig (nette manier van zeggen dat er geen touw aan vast te knopen viel), het latere deel was sterker. want persoonlijker.
niet de minste acteurs: Mark Ruffalo, Adrian Brody en Rachel Weisz. En toch... een magere voldoende.
Twee broers leven van de fraude, het geldkloppen is zowel sport als overlevingswijze.
en natuurlijk gaan ze hun laatste truc doen. en nog natuurlijker ontstaat er een love-interest tussen een van de oplichters en het slachtoffer.
begin van de film was op een onprettige manier springerig (nette manier van zeggen dat er geen touw aan vast te knopen viel), het latere deel was sterker. want persoonlijker.
niet de minste acteurs: Mark Ruffalo, Adrian Brody en Rachel Weisz. En toch... een magere voldoende.
Le Refuge- Francois Ozon
Wat mij betreft een zeer atypische Ozon. Van deze regisseur heb ik er inmiddels toch al een stuk of zes , zeven gezien maar deze bleef om geheel andere redenen hangen dan de eerdere.
Het begin was nog ouwerwets: nog voor de film vijf minuten op gang was had ik al zeker 3 x weggekeken omdat ik nou eenmaal geen fan van injectienaalden ben. Toen dat aanloopje echter voorbij was, ging zich voor mijn oog een ragfijn verhaal ontspinnen van afstoten, aantrekken en toch weer afstoten. Bijzonder!
drugskoppel draait door, hij overlijdt en zij blijkt zwanger. hij komt van rijke familie die haar "chanteert" om de familienaam zuiver te houden. Broertjelief heeft daar echter moeite mee en probeert achter de drijfveren van zijn korststondige schoonzusje te komen.
Lief spel, bij vragen sterk stel en zowaar een Ozon-film met enige zoetheid.
Best vol te houden
Het begin was nog ouwerwets: nog voor de film vijf minuten op gang was had ik al zeker 3 x weggekeken omdat ik nou eenmaal geen fan van injectienaalden ben. Toen dat aanloopje echter voorbij was, ging zich voor mijn oog een ragfijn verhaal ontspinnen van afstoten, aantrekken en toch weer afstoten. Bijzonder!
drugskoppel draait door, hij overlijdt en zij blijkt zwanger. hij komt van rijke familie die haar "chanteert" om de familienaam zuiver te houden. Broertjelief heeft daar echter moeite mee en probeert achter de drijfveren van zijn korststondige schoonzusje te komen.
Lief spel, bij vragen sterk stel en zowaar een Ozon-film met enige zoetheid.
Best vol te houden
donderdag, april 21, 2011
Gainsbourg (Vie Heroique) - Joann Sfar
Hier had ik echt zin in. al heel lang geboeid door het fascinerende, alhier heroïsch genoemde, levensverhaal van Lucien "Serge" Gainsbourg.
Joods, schrijver, muzikant, dichter, Casanova, alcoholist, kettingroker, anarchist: er zijn mensen die het voor een beperkter opsomming al doen.
Hoofdrolspeler in deze film is dan ook 's mans persoonlijkheid, alom aanwezig. Een ego zo groot als Frankrijk zelve, hetgeen ook sterk wordt neergezet door acteur Eric Elmosnino. Dat is het sterke deel.
Het minder sterke, welhaast irritante deel is echter het door de gehele film meehobbelende alter ego van Gainsbourg. Waar t in eerste instantie nog een beetje gimmick is, wordt het op een gegeven moment bloedje-irri. en da's jammer want er zitten genoeg momenten in de film om m als geheel staande te houden.
Mooie vrouwen, veel poëtische muziek, onaangepaste humor: t zit allemaal in deze film. En helaas nog net een beetje meer.
Joods, schrijver, muzikant, dichter, Casanova, alcoholist, kettingroker, anarchist: er zijn mensen die het voor een beperkter opsomming al doen.
Hoofdrolspeler in deze film is dan ook 's mans persoonlijkheid, alom aanwezig. Een ego zo groot als Frankrijk zelve, hetgeen ook sterk wordt neergezet door acteur Eric Elmosnino. Dat is het sterke deel.
Het minder sterke, welhaast irritante deel is echter het door de gehele film meehobbelende alter ego van Gainsbourg. Waar t in eerste instantie nog een beetje gimmick is, wordt het op een gegeven moment bloedje-irri. en da's jammer want er zitten genoeg momenten in de film om m als geheel staande te houden.
Mooie vrouwen, veel poëtische muziek, onaangepaste humor: t zit allemaal in deze film. En helaas nog net een beetje meer.
Desert Flower- Sherry Horman
Waris Dirie? Dáár was Dirie.
Deze film stond al lang op t wachtlijstje van mevrouw mijn lief. Intrigerend waargebeurd verhaal over de Somalische vluchtelinge die uiteindelijk een wereldberoemd foto- en modemodel werd. En die en passant ook nog eens politiek activiste werd in de strijd tegen vrouwenbesnijdenis.
Dat is dan ook exact wat deze film brengt: een verhaal met een romantisch en een heroisch tintje. Britse karakteracteurs als bijv. de prachtige Timothy Spall completeren het geheel als blijvertje.
Geen verrassingen in deze film, een natuurgetrouw volgen van de levensloop is blijkbaar het devies? Niet verkeerd, maar dan eerder omdat het verhaal blijft hangen dan om het cinematografische ervan.
Tenslotte nog maar eens de in modeland veelgestelde vraag: Waris Dirie??
Deze film stond al lang op t wachtlijstje van mevrouw mijn lief. Intrigerend waargebeurd verhaal over de Somalische vluchtelinge die uiteindelijk een wereldberoemd foto- en modemodel werd. En die en passant ook nog eens politiek activiste werd in de strijd tegen vrouwenbesnijdenis.
Dat is dan ook exact wat deze film brengt: een verhaal met een romantisch en een heroisch tintje. Britse karakteracteurs als bijv. de prachtige Timothy Spall completeren het geheel als blijvertje.
Geen verrassingen in deze film, een natuurgetrouw volgen van de levensloop is blijkbaar het devies? Niet verkeerd, maar dan eerder omdat het verhaal blijft hangen dan om het cinematografische ervan.
Tenslotte nog maar eens de in modeland veelgestelde vraag: Waris Dirie??
Abonneren op:
Posts (Atom)
Queen at sea - Lance Hammer
Queen at sea op IMDb (7,7) Queen at sea op Moviemeter (-,-) Queen at sea op Wikipedia Na een wekenlange campagne met bioscoopreclames ware...
