Moss and Freud op Moviemeter (3,00)
Biografische films over nog levende sterren kennen doorgaans een behoorlijk tricky component omdat ze nogal makkelijk kunnen doorslaan naar een onevenwichtige vertelling. Bij de aftiteling van deze film viel echter te zien dat hoofdpersoon Kate Moss de film zelf mee produceerde en dat brengt al een stukje extra geloofwaardigheid (ze spaart zichzelf niet, laat ik het zo zeggen). Natuurlijk kiest ze een superknappe actrice uit om haar rol te spelen, maar ze zet hier een dermate zware antagonist tegenover (een ijzersterke Derek Jacobi, wat is dat toch een hyperacteur) dat ze zich van het doek laten spelen. En dat dit laatste een woordspeling is, dat snapt u vast als u het verhaal een beetje kent.
We gaan naar het begin van deze eeuw: Moss is dan al een fotomodel van mythische proporties, Alle grote modehuizen, alle gezaghebbende tijdschriften dingen naar haar hand. Dat is pittig, dat verveelt en inderdaad blijkt Moss gevoelig voor alle verleidingen van het wereldje: drank en drugs en ongezond leven vlakken immers die vereringscultus aardig af. Maar dan..
Ze ontmoet de florerende kunstschilder Lucian Freud (inderdaad, kleinzoon ván) die haar uitnodigt in zijn atelier en haar een voorstel doet: hij wil een portret van haar schilderen maar eist daarvoor vol-le-di-ge toewijding. Drie avonden per week, strikt op tijd om 19u beginnen, het geheel zal een halfjaar tot een jaar in beslag nemen. Een onmogelijk verzoek natuurlijk, want de agenda van het bestbetaalde en meest gevraagde model ter wereld laat zich niet zomaar lamleggen. Hoezeer Moss de sleur van haar vak zat is, blijkt wel uit het feit dat ze zich committeert aan de eigenzinnige kunstenaar. Gans haar leefwijze moet aan de kant, een fors deel van haar persoonlijkheid ook maar toch..toch gaat ze ervoor. Het worden indringende sessies, het worden verhelderende en zelfs levensveranderende sessies.
FIN - song : Karl Solve Steven - Some Thoughts on painting
Geen opmerkingen:
Een reactie posten