Michael op Moviemeter (3,52)
Michael op Wikipedia
Ter zelfverdediging wil ik aanvoeren dat het voor het eerst die week was dat ik een avond samen met mijn vrouw op de bank kon zitten. Weekhart als ik ben, gaf ik haar de beslissende stem in de keuze "welke film gaan we vanavond kijken?" Deze dus, een film die ik in de zaal zorgvuldig ontweken had en waar ik ook fors verdeelde publieke reacties op had gelezen. Toch doen he, alles voor de liefde immers. Omdat ik dus een gekleurde voorkennis had over zowel de film als over de hoofdpersoon in real life ging ik op andere dingen letten dan die normaal in een biografie voorbij komen. We kijken namelijk naar een witwasfilm (note to self: geen "Thriller" zeggen) van Antoine Fuqua, meneer MJ komt er als een heilige uit. Ietwat wereldvreemd maar dat is dan weer niet zo verwonderlijk gezien het strakke tempo en dito regime waarin hij naar volwassenheid geslagen werd: zijn vader komt er niet goed vanaf, maar wordt in deze film wel meesterlijk neergezet door topacteur Colman Domingo. Zijn rol maakt al veel van de film goed, daarnaast kweek je her en der sympathie voor personages als de persoonlijk beveiliger en voor zijn zwakke moeder. En die muziek natuurlijk, die is en blijft pakkend. Niks had ik met de quasi-stoerheid die Michael Jackson op video en podium neerlegde, maar zijn songs en zijn dansmoves zijn natuurlijk voor eeuwig bruikbaar. En herbruikbaar.
De knoet gaat erover in huize Jackson. Vader Joseph drillt op spartaanse wijze zijn vijf zoons tot een zang- en dansorkest. Vier van de vijf zijn matig getalenteerd, maar dat wordt allemaal gecompenseerd door de oceaan aan begaafdheid die jongste zoon Michael overspoelt. Dat joch kan alles: zingen, dansen, publiek bespelen, componeren en liedjes schrijven. Vader ziet gouden bergen en dito inkomsten, maar dan moeten de jongens wel doen wat pappie zegt. Nee, wat pappie schreeuwt. Wat pappie afdwingt. En wat pappie mept!
Aanvankelijk gaat Michael daarin mee, hij geniet mateloos van de aandacht die op podia en in studio's krijgt. Maar als hij dan toch enige mate van volwassenheid bereikt, in jaren althans, begint de wens voor een eigen carrière, voor een muzikaal leven dat verder gaat dan zijn broers aankunnen. Dat pad gaat hij op, u kent het vervolg mogelijk beter dan ik, maar het leidt wel tot een verdere confrontatie met zijn vader. Michael doet stoer op het podium: hij sist, hij bijt, hij grijpt in zijn kruis en zucht en steunt. Maar we weten dat hij doet alsof. Dat hij van binnen een softie is die een confrontatie uit de weg gaat omdat hij dan mogelijk zijn broers en zijn zachte moeder nooit meer kan omhelzen. Who's bad?
Met: Jaafar Jackson, Nia Long, Colman Domingo, Juliano Valdi,
Geen opmerkingen:
Een reactie posten