The Grand Budapest Hotel- Wes Anderson

The Grand Budapest Hotel op IMDb
Al bijna een etmaal ging voorbij sinds ik de film zag en nog heb ik geen idee hoe de film te beschrijven?
Als een heerlijke suikerspin?
Als een wonderlijk gedetailleerd rariteitenkabinet?
Als een niemendalletje?
Als een nutteloos doch heerlijk vermaak?

Hoe het ook zij, de film onderhoudt en vermaakt de volle speelduur. Je raakt niet uitgekeken of de perspectiefrijke manier van filmen van Anderson, op de innovatieve manier waarop hij het decor gebruikt, op de schitterende combi van bordkarton en echte mensen. Je kunt inderdaad naar de film kijken als naar een hotel, een groot hotel.
Heel veel verschillende kamers, heel veel verschillende kleuren en sferen en heel veel onbekende en ietwat vreemde gasten. Schit-te-rend en met een knipoog vormgegeven. Sterk gespeeld bovendien. Met een megaload aan cameo-rollen van bekende acteurs. Prachtfilm dus.

Oh ja, het plot, daar heeft u ook nog een beetje recht op: hotelbediende blijkt golddigger en krijgt bericht dat een van zijn cliënten is overleden. Een nogal rijke cliënte it was, en het lijkt erop dat zij hem iets gaat nalaten. Hij trekt erheen , met zijn leerling bediende. De familie van de overledene voelt de bui al hangen en beticht de hotelman (een optimale rol van een dit keer zowaar humoristische Ralph Fiennes) van moord op hun tante. Net voor hij vlucht, zorgt hij dat hij nog een deel van de erfenis mee gauwdieft.
Enfin, gevangenis, taartjes, ontsnappingstheorieën, achtervolgingen, seriemoordende familieleden : het wordt een kakafonie van beelden en typetjes. Die u stuk voor stuk apart zullen overkomen, maar wonderbaarlijk leuk in de puzzel passen. Heerlijke film. Suikerzoet, mmmm

Hypnotisören (The hypnotist) - Lasse Hallström

The Hypnotist op IMDb

Vrouwlief kende het boek al, anders had ik deze film waarschijnlijk nooit aanschouwd. Maar omdat ik al een vrij lange periode zelden teleurgesteld wordt door wat er uit Scandinavië komt, ben ik behoorlijk blanco voor deze Jens Lapidus-verfilming gaan zitten.

Bij vlagen sterk geacteerd verhaal, vooral de speler van de titelrol (Mikael Persbrandt , o.a. van "In a better world") komt sterk geloofwaardig over als de gecompliceerde slapeloze man die te hulp wordt geroepen na een  - gruwelijk woord op zich - familiedrama. Vader, moeder en dochter worden doodgestoken, zoonlief wordt zwaargewond gevonden. Om toch enigszins te kunnen reconstrueren, roept de inspecteur een hypnotiseur erbij, wellicht dat het onderbewuste van de jongen wat klaarheid kan geven over het gebeurde.
De hypnotiseur verwerkt in de tussentijd ook nog eens een relatiecrisis, hetgeen extra gecompliceerd wordt als zijn gezin bij de eerdere moordpartij betrokken raakt. Krijgt men de waarheid boven tafel en de dader achter slot en grendel?

Lastig verhaal, minder bloederig dan het hierboven lijkt overigens, met een ietwat simpel doch spannend einde. Wel voldoende, maar ook niet hartstikke goed.

Cloud Atlas- Tom Tykwer/ Andy & Lana Wachowski

Cloud Atlas op IMDb
Van een mozaïekfilmpje op zijn tijd ben ik niet weg, maar het kan te gek. Cloud Atlas is niet alleen een verhaal dat in verschillende mensenlevens speelt, maar ook nog eens in verschillende tijdperken en dimensies. Het maakt het moeilijk om de bijna 3 uur durende film ongehinderd uit te zitten. Ik ben tussendoor een kop thee gaan zetten, zelfs even internet gaan lezen en had toch het gevoel dat ik min of meer de draad kon oppakken. Dat kan niet de bedoeling zijn van een filmmaker, elke volle minuut zou raak moeten zijn. Experiment dus volop, maar het bevordert niet de cijferwaardering. Pluspuntje van de film is het hoge aantal dubbelrollen van zeer bekende acteurs, waardoor je automatisch gaat puzzelen naar links in de tijd.

Wat de film doet is verbanden leggen tussen mensenlevens in verschillende tijdperken: ten eerste daarmee een lans brekend voor de gedachte van reïncarnatie, geeft het ten tweede aan dat een slechte dan wel goede daad doorwerkt in de familielijnen na je. De regisseurs (ja, Tom Tykwer- daar heb ik normaal wel wat mee) leggen lijntjes tussen middeleeuwen en de 21e eeuw, laten ook rustig futuristische schepen door de prehistorie glijden, leggen verbanden tussen versluiering van homoseksualiteit en pogingen tot vrijgevochtenheid in onze tijd.

Niet een film die je gewoon effe navertelt, dat is het knappe eraan, maar vooral een lawine aan beelden waarbij de kijker geacht wordt de eindjes aan elkaar te knopen. Waarbij ik dan zeg dat dat me beter zou zijn gelukt als er een uur minder in de film had gezeten. Maar ik heb zeker goede stukken en aanzetten gezien.

Nebraska - Alexander Payne

Nebraska op IMDb
Héérlijke roadmovie die thematisch sterk doet denken aan David Lynch's "Straight Story" maar daar in ieder geval qua humor ver overheen gaat.. Van onderkoelde tot cynische, van sullige tot botte opmerkingen: het zit er allemaal in. Ik heb me zwaar vermaakt bij dit niemendal-verhaaltje met majestueuze impact.

Het script is namelijk oersimpel: bejaarde man, beginnend Alzheimer, ontvangt een brief van een loterijbedrijf. U kent ze wel: meneer Begt, u heeft 1 miljoen gewonnen. Speciaal voor u hebben wij de prijs klaar liggen als u blablablabalbla.
Een normaal mens stopt dan al met lezen, maar niet Woody Grant. Hij is vastbesloten die prijs op te gaan halen , al moet hij er 3 Amerikaanse staten voor doorreizen. Hij gaat op pad, te voet. Langs de snelweg.
Uiteraard wordt hij meerdere malen opgepakt en thuisgebracht. Zijn mopperende vrouw is wanhopig, hij is haar slechts tot last. De ietwat sullige zoon kan het niet langer aanzien: hij gaat zn vader brengen.
Tijdens de autorit groeien ze naar elkaar toe, er ontstaat begrip. Zeker als hij in z'n oude dorpje terechtkomt en daar al snel uitgroeit tot held. Want miljonair.
Aasgieren, hebberds en leugenaars dienen zich aan, maar woody blijft stoïcijns. Heerlijk stoïcijns.

De beeldvoering is prachtig, ontroerend mooi zijn de scenes met de broers van Woody. Zwijgzame oude, elkaar steeds net niet begrijpende mannen.

Prachtfilm. Echt. Een prachtfilm. Maar echt niet alleen maar grappig..

Synecdoche, New York - Charlie Kaufman

Synecdoche, New York op IMDb
Daarna dus maar vlug overgestapt op deze , die op de publieken werd uitgezonden. Veelgeroemde film, toch wel. Een van PSH's betere, wordt steeds gezegd. Ik val met de deur in huis: ik vond dat niet. Ik had zelfs moeite om het "haakje" te vinden waar ik mijn interesse en waardering voor deze film aan moest ophangen.
Niet dat ik het slecht vond, nee, maar ik dwaalde steeds verder af door de keur aan lijnen van verhaal-in-verhaal.

In het kort gezegd gaat de film over een toneelregisseur die moeite heeft met het vasthouden van de liefde. En die daarnaast nog eens ernstig ziek wordt. Zijn vrouw vliegt uit, neemt dochter mee, hij blijft achter, stort zich op zijn werk, wint prijzen maar vindt geen liefde.
Hij vindt wel nieuwe partners, maar steeds blijft het afstandelijk. Eigenlijk is het kaartverkoop-meisje nog het meest zijn steun en toeverlaat door de jaren heen. Maar ook zij krijgen de relatie niet op de rit.

Als de regisseur dan uiteindelijk een forse geldprijs wint, wordt het tijd voor zijn magnum opus: een eigen theater met daarin de verbeelding van het toneelstuk van zijn eigen leven. Vanaf dat moment loopt alles door elkaar: acteurs die dingen beleven die de regisseur net zelf heeft beleefd. of soms nog verwacht te gaan beleven.

Slecht vond ik het allemaal niet, daarvoor liep er teveel goed acteerwerk rond, maar ik zat er niet helemaal in.

Rosewood Lane- Victor Salva

Rosewood Lane op IMDb
Zaterdagavond op de bank, vrij van afspraken. Daarom maar een keer "live' op Film1 gekeken wat er speelde. Een thriller. Maar ik ben helemaal niet van de thrillers. Toch doen he?

Klassiek verhaaltje van vrouw die in het verkeerde huis gaat wonen en enge bedreigende dingen beleeft.
In dit geval dame wiens vader in het huis overlijdt na een val van de keldertrap. Zij trekt erin en van begin af aan is het spannend.
De krantenjongen is een spanning oproepende naarling, die keldertrap is niet leuk en de buurt werkt ook al niet mee. Jaja, die krantenjongen is me er één. Of is het er toch niet een?

Troep.

Life op Pi - Ang Lee

Life of Pi op IMDb
Toegegeven, ik keek hem vanaf tv-scherm en niet in een grote zaal in 3D. Veel van de bijzondere effecten zullen dus aan mij voorbij gegaan zijn. Maar dan nog beschouw ik deze toch redelijk spraakmakende productie vooral als een "mooie plaatjes"film. In eerste instantie zelfs als een amateuristische jeugdfilm, maar gaandeweg - vanaf het moment dat de 2 hoofdrolspelers alleen in het bootje zitten - ontwikkelde zich iets meer een menselijk en psychologisch spel. Dankzij het tweede deel kan ik de film dan ook uiteindelijk een voldoende geven, maar de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik niet continue de aandacht erbij kon houden.

Pi is een jongeman, slim doch flink gebully'd door zijn leeftijdsgenoten. Vader beheert een dierentuin, Pi is erg met de dieren begaan en is vooral geintrigeerd door de prachtige Siberische tijger die er rondloopt. Het beest is gezegend met de illustere naam Richard Parker.
Als de omstandigheden de familie dwingen te verhuizen gaat alles mee. Vader, moeder en de kinderen maar ook alle dieren. Alles wordt ingescheept en vaart richting nieuwe wereld. Een scheepsramp voltrekt zich, Pi weet in een boot te ontsnappen met slechts enkele dieren als overlevenden: een zebra, een hyena, een orang oetan en iets later blijkt ook Richard Parker aan boord te belanden.
Een bizarre reis begint waarbij het in eerste instantie zaak is de dieren elkaar niet af te laten slachten en vervolgens zelf te overleven. Dat gaat niet vanzelf en uiteindelijk blijft Pi met de tijger over.
Een spel van aantrekken en afstoten begint als Pi beseft dat juist de angst voor het dier hem waakzaam houdt en dus in leven.

Een reeks beeldende avonturen passeren, de vertelscenes achteraf zetten die avonturen weer in perspectief. Zeker voor de jeugd kan dit een fraaie film zijn, voor mij bleef ie uiteindelijk maar net aan de goede kant.