vrijdag, oktober 26, 2018

Life Itself - Dan Fogelman

Life Itself op IMDb (5,8)
Ben er nog niet helemaal uit, een dagje nadat ik deze gezien had. Heb gisteren geen recensies gelezen, maar werd er wel op aangesproken door de medewerkers van het filmtheater. De ene recensie was vernietigend, de andere matig en ze had mensen gesproken die zeer onder de indruk de zaal uitkwamen. Ook ik raakte met medebezoekers in gesprek verzeild na afloop en ook hier waren de meningen verdeeld. Op zich is dat goed, dat betekent dat de film in ieder geval iets probeert los te maken. Sommigen waren zeer onder de indruk van het emotionele einde van de film, waar ik juist het einde tamelijk drakerig vond en het barokke begin juist imponerend en verrassend vond. Derhalve kan mijn advies alleen maar zijn: ga het zelf zien en kies uw kamp.

Dan kijkt u naar een mozaïekfilm die opgedeeld is in vijf blokken, met evenzovele tijdsprongen. Pas aan het eind zult u zien waar u in het begin naar gekeken heeft. De eerste twee blokken zijn gewijd aan de stormachtige relatie van een jong stel, dat middels de teksten van Bob Dylan aan elkaar verbonden lijkt. Althans: zij is Dylan-gek en doet aan tekstexegese, hij vindt het een schorre kraai en heeft moeite tot inzichten te komen aangaande de poëzie van meneer Zimmerman. Even heftig als de relatie opbloeit, knalt ie uit elkaar, waarna we de man tegenkomen bij zijn psychiater (altijd fijn om karakteractrice Annette Bening in een film te zien). Ook daar spatten de emoties van het doek. Chapter 2 volgt automatisch op deel 1, maar in chapter 3 gaan we naar een compleet andere kant van de wereld. We verlaten New York en komen terecht in Andalusische olijfboomgaarden. Daar runt de Italiaanse expat Mr Saccione op ongelukkige wijze zijn landerijen. Hij ontdekt dat zijn medewerker Javier anders werkt dan al zijn andere medewerkers : bedachtzamer, liefdevoller en serieuzer. Om die reden benoemt hij Javier tot zijn opvolger/voorman. Deze pakt het cadeau in dank aan, maar maakt zijn patron wel duidelijk dat hij op zijn eigen wijze de boomgaard zal gaan leiden en niet van plan is om anderen zijn werkwijze en ideeën te laten verstoren. Javier sticht een gezin , Mr Saccione ziet daarin zijn eigen onvolkomenheden om het leven enige diepgang te geven. En gaat zich dus met het gezin bemoeien.

De rest van de verwikkelingen zult u zelf moeten aanschouwen, ik mag niet teveel weggeven.
Zoals gemeld: ik was erg onder de indruk van het schokkende en avontuurlijke begin, de latere romantische delen deden mij fronsen. Ieder zijn meug. Zoals het leven zelf, dus.

Met : Oscar Isaac, Olivia Wilde, Annette Bening, Antonio Banderas

Paul, Apostle of Christ- Andrew Hyatt

Paul, Apostle of Christ op IMDb (6,7)
Toevallig weet ik dat ze vrij zeldzaam zijn, bijbelfilms. We hadden het destijds nog best lastig om een complete en vooral goede quizronde te maken over dit genre. Deze titel hadden we destijds nog niet tot onze beschikking. Gevoegd bij mijn liefde voor geschiedenis, mijn hart voor Rome en mijn soms opspelend katholiek verleden en u snapt dat ik deze film direct op opnemen zette toen ik hem op Film1 voorbij zag komen.

67 na Christus. Nero is bezig het Romeinse Rijk te vernaggelen, met name de stad Rome zelf. De helft van de naamgevende zetel van het grote imperium is afgebrand en voor het gemak geeft de gruwelkeizer de schuld aan de christenen. Zij zouden in hun verzet tegen de Romeinen al brandschattend de stad proberen te heroveren. Hij houdt Paulus , beter bekend als Saulus van Tarsus, ervoor verantwoordelijk. Paulus is al jaren in de ban van de vermoorde leidsman van de christenen, die zo'n 40 jaar daarvoor werd gekruisigd. Hij predikt diens woord en dat staat de Romeinen niet aan. Paulus wordt ter dood veroordeeld en in afwachting daarvan gevangen gezet.
De Griekse arts Lucas arriveert in Rome om het verhaal van Paulus op te tekenen, hij ziet in dat de man een symboolfunctie heeft , dat Paulus hoop geeft aan de getergde en vervolgde christenen. Lucas besluit de omgekeerde weg te volgen: hij gaat Paulus opzoeken in de gevangenis , eerst heimelijk maar later toch in samenspraak met de verbaasde Romeinen. Die snappen inmiddels dat ze er baat bij hebben om Paulus niet al in gevangenschap te laten overlijden en daarmee martelaar te worden. Er ontstaat een spel van belangen: de Romeinse baas van de gevangenis die de dokter eigenlijk goed kan gebruiken voor privé-doeleinden, de rotsvast vertrouwende apostel en diens geschiedschrijver (die wij ons allemaal kunnen herinneren als "volgens Lucas").

Met ; Jim Caviezel, James Faulkner , Olivier Martinez , John Lynch

woensdag, oktober 17, 2018

Murder on the Orient Express- Kenneth Branagh

Murder on the Orient Express op IMDb (6,5)
Duizelingwekkend. Nee, niet de snelheid van de trein, nee. Duizelingwekkend is de hoeveelheid bekende gezichten die je in deze film tegenkomt. Voordat je doorhebt wie er achter die jaren 30-vermomming schuilt, komt de volgende Hollywood-tronie alweer voorbij. Johnny Depp, Michelle Pfeiffer, Willem Defoe, Derek Jacobi, Penelope Cruz, Olivia Colman, gelukkig ook Judi Dench en onze eigen Marwan Kenzari. En dan natuurlijk Shakespeare-acteur Kenneth Branagh als de statige speurder Hercule Poirot.
Je moet daar even doorheen kijken, al die sterren. Het zou namelijk net kunnen lijken alsof de film niet heel oppervlakkig is, een veel te lineaire boekverfilming. Maar dat is het toch echt.

Poirot is op vakantie en neemt de trein van Istanbul naar West-Europa. En uiteraard wordt er aan boord een moord gepleegd. En uiteraard neemt hij direct het onderzoek in handen. Een complexe zaak, want iedereen kan het gedaan hebben. Zal het 's werelds beste speurder lukken om de dader(s) te pakken?

Met : Kenneth Branagh, Michelle Pfeiffer, Johnny Depp en heel veel anderen


Taal is zeg maar echt mijn ding - Barbara Bredero

Taal is zeg maar echt mijn ding op IMDb (5,4)
Er is geen tussenweg. Types als Paulien Cornelisse roepen óf weerstand op óf instemming. Ik ben van de laatste groep. Ze stelt zich op een prettige manier afzijdig van de wereld, ze beziet de mens en let daarbij vooral op de taal. En ze is analytisch, zeer analytisch. Mensen die mij kennen, weten dat ik me graag onder analytische mensen begeef.

Maar dat wil nog niet zeggen dat er dan ook maar een film van gemaakt moet worden, van die ludieke schrijfsels van mevrouw. De film raakt een heleboel aan, maar dringt nergens in binnen. Niet in de besluiteloze carrière-stappen van hoofdpersoon Anne, niet in de problematiek van de progressieve vergeetachtigheid en ziekte van haar vader, niet in haar onmogelijke omgang met romantiek en vrouwelijkheid. Maar de film probeert het wel allemaal. En wordt daarmee een allegaartjes-feelgood.

Anne kan knap schrijven, maar doet dat op de verkeerde plek. Stukkies in een modeblad, lifestyle-verhaaltjes. Maar ze kan en ze wil meer. In plaats van het opgeven van haar baan bij de uitgeverij stapt ze over naar een ander blaadje, waar ze net zo lifestyle schrijft maar dan nu voor mannen. Haar talent wordt onderkend en ze krijgt iets meer reportages te doen. Met toevallig een heel knappe fotograaf.
Al die reportages komen steeds in de knel omdat Anne tussen haar werk door ook nog de zorg heeft voor haar dementerende vader, die waar hij komt de boel op stelten zet. En dan is er nog die vriendelijke collega, die eigenlijk hengelt naar haar liefde maar dit steeds onbeantwoord ziet, En er zijn nog haar onhebbelijke broer en zus , die beiden veel te druk zijn met hun dertigersproblematiek om zich ook nog eens om papa te bekommeren. Alles komt dus op Anne neer. Maar alles sal reg kom.

Met : Fockeline Ouwerkerk, Egbert Jan Weeber, Peter Faber 

dinsdag, oktober 16, 2018

Niemand in de stad (a.k.a. Open Seas) - Michiel van Erp

Niemand in de stad op IMDb (7,4)
Het duurde aardig lang (te) voordat ik een beetje in de film zat. Te karikaturaal wordt het studentenleven neergezet, dusdanig dat je voor geen enkele van de spelers ook maar enige sympathie kunt opbrengen. Een te leeg bestaan, te veel loze bravoure en te weinig echt contact.
Het verandert als we al ruim halverwege de film zitten : pas dan krijgen enkele van de karakters kans om iets aan uitdieping te doen. Zo is hoofdpersoon Philip plots wél de vriend die huisgenoot Matthias nodig heeft als hij zijn afwezige vader gaat bezoeken (die overigens gespeeld wordt door Huub "Niemand in de stad" van der Lubbe). En Philip zelf is plots degene die ziet dat voormalig huisgenoot Jacob zich veel zonniger en succesvoller voordoet dan het hem in werkelijkheid vergaat. Tenslotte is het ook voor Philip zelf de tijd voor zelfkritiek en dito bewustzijn wanneer hij in twee gelijktijdige relaties verstrikt raakt. Hij wilde zelf de open zeeën bevaren, maar het is hem nu even te ruig.
Er komt dus toch nog zoiets als "coming of age". Maar we moeten er wel even op wachten.

Met : Minne Koole , Jonas Smulders, Chris Peters

Fifty Shades Freed - James Foley

Fifty Shades Freed op IMDb (4,5)
Als je ze dan toch moet rangschikken, dan was dit van de drie delen degene met de meeste -ahum- diepgang. Hier gebeurde in ieder geval nog iets aan andersoortige menselijke interactie dan in de andere delen. Natuurlijk seksen de twee zich nog behoorlijk frequent de dag door, maar er ontstaat ook iets van -ahum- wrijving tussen de persoonlijkheden en de persoonlijke geschiedenissen.
Ze zijn behalve met lintjes en touwtjes nu ook in de echt verbonden , ze kibbelen, ze neuken en ze zijn zelfs af en toe heldhaftig. Tussendoor fraai boetseerwerk voor de kijker. Klaar weer.

Met : Jamie Dornan, Dakota Johnson


zondag, oktober 14, 2018

Todos lo saben - Asghar Farhadi

Todos lo saben op IMDb (7,1)
Misschien ging ik met te hoge verwachtingen heen, eerdere films van Farhadi in gedachten. Misschien dacht ik dat het sterrenkoppel het wel zou fiksen. Maar ik zag het er niet aan af.
IMDb geeft de film een 7,1  , de film maakte in Cannes al enige naam. Het zou dus best aan mij kunnen liggen.

Voor de bruiloft van haar zus komt Laura met haar gezin (nou ja, bijna het hele gezin) terug in haar geboortedorp in de wijnstreken van Spanje. Ze begroet de hele familie, haar dochter papt al aan met een van de dorpsjochies: het belooft een goed feest te worden. Nog voor de trouwerij begint, ontmoet Laura haar oude liefde Paco. Een hartelijke ontmoeting waaruit nog steeds veel genegenheid spreekt.

Het feest is wervelend en dynamisch, Spaans temperament volop. Dochter Irene wordt onwel en gaat eerder slapen. Als moeder nog even bij haar dochter gaat kijken, ontdekt ze tot haar schrik dat Irene weg is. Nergens te vinden.
Al snel krijgen ze de eerste berichten van , jawel, de ontvoerders. En bij die berichten krijgen ze de opdracht om de politie er buiten te laten. Het gekke aan het verhaal is dat ook de vrouw van Paco deze sms'jes krijgt. Raar, maar we leren al snel om welke reden dat gebeurt. Langzaam ontrafelt zich het geheim van Laura en van Paco, die zich gedwongen zien om samen te werken aan het terugvinden van het meisje zonder de politie erbij te betrekken en ook zonder het dorp op de hoogte te stellen. Want iedereen weet iets.

Het script is wel ok, maar ik vond het acteerwerk niet helemaal je dat. Ik kwam de zaal uit met een "mwoah" gevoel.


Met : Penelope Cruz, Javier Bardem, Ricardo Darin, Barbara Lennie

Queen at sea - Lance Hammer

Queen at sea op IMDb (7,7)   Queen at sea op Moviemeter (-,-) Queen at sea op Wikipedia Na een wekenlange campagne met bioscoopreclames ware...