Ida op IMDb
Als jong weesmeisje is Ida in het weeshuis van een klooster beland. Ze is daar verder opgevoed in de strenge leer en staat nu -vroege jaren 60- op het punt haar gelofte af te leggen en "voor het leven" in te treden als non.
Moeder-overste vraagt haar, voordat ze die stap zet, contact op te nemen met haar tante om aldus haar levensverhaal alsnog te horen.
Hoe is Ida in dat klooster beland? Waarom heeft haar tante haar daar niet uit gehaald? Ida belooft de reis te maken en zoekt haar tante op. Die is aanvankelijk nogal afstandelijk, later zal blijken waarom.
Net voordat Ida terugreist naar het klooster en definitief afscheid neemt van het leven erbuiten, ontdooit de tante en begint een zoektocht naar het verleden. De tweede wereldoorlog is de bron van al haar ellende, haar joodse afkomst verrast haar. Maar verklaart veel. Ze gaan op zoek naar de diaspora van de familie.
Zal het Ida lukken haar verleden te plaatsen en vrede te hebben met haar bescheiden rol in dit aardse leven? Tante pusht het een en ander, Ida wikt.
Schitterend in beeld gebracht hoe deze fraai geboetseerde kloosterzuster twijfelt in en aan haar devotie. De film is zwartwit, de film is zwijgzaam, de mensen zijn hard en kil.
Een heerlijke filmhuizer dit, film naar mijn hart. Prachtig !
Posts gesorteerd op relevantie tonen voor zoekopdracht ida. Sorteren op datum Alle posts tonen
Posts gesorteerd op relevantie tonen voor zoekopdracht ida. Sorteren op datum Alle posts tonen
zondag, april 13, 2014
zondag, juli 12, 2020
Ida- Pawel Pawlikowski
https://begt.blogspot.com/search?q=ida
Herzien, had hem recent weer opgenomen van tv. Opnieuw getroffen door de filmische kracht van Pawlikowski. De schoonheid van de beelden is ongekend. Glashard in zwart-wit, messcherpe sfeerbeelden. En opnieuw dat intense verhaal van de twijfelende kloosterzuster. Erg mooi allemaal.
maandag, oktober 01, 2012
Love is all you need (Den skaldede frisor)- Susanne Bier
Love is all you need op IMDb
Van een bloedserieus regisseuse (Open Hearts, In a better world) wordt opeens een feelgood-movie aangekondigd. Wat doe je dan als cinematografisch veelvraat? Krek: je gaat m zien.
En , net als bij de laatste Ken Loach, werd ik niet teleurgesteld in het onderhoudend en vermakelijk talent van een doorgaans sociaal betrokken regisseur.
De film handelt over het wel en wee van Ida, een middelbare vrouw met borstkanker en een uitgeblust huwelijk. Met de laatste resultaten van haar behandeling komt ze thuis en treft haar overspelige man op de bank aan met het blondje van de administratie:"maar jij was toch naar chemo?". Dat soort wrange humor dus.
Volledig in de war moet ze ook nog eens op reis omdat haar dochter gaat trouwen in Italië. Een hardhandige ontmoeting op het vliegveld blijkt goed uit te pakken: het is haar dochters schoonvader. Een in het leven teleurgestelde man die zich louter richt op zakelijk succes en derhalve een harde opstelling naar de maatschappij heeft.
Ik hoef niet veel meer te vertellen: de ontwikkelingen kondigen zich allemaal lang van tevoren aan, maar belangrijk is dat het boeiend gebracht wordt, dat je valt voor de ontwapenende glimlach van Ida én voor het goede acteerwerk van Pierce Brosnan. Ja, Pierce Brosnan ja, die wat mij betreft voor het eerst een volledig goede rol neerzet.
Ga m zien, het is gewoon een prettige film.
Van een bloedserieus regisseuse (Open Hearts, In a better world) wordt opeens een feelgood-movie aangekondigd. Wat doe je dan als cinematografisch veelvraat? Krek: je gaat m zien.
En , net als bij de laatste Ken Loach, werd ik niet teleurgesteld in het onderhoudend en vermakelijk talent van een doorgaans sociaal betrokken regisseur.
De film handelt over het wel en wee van Ida, een middelbare vrouw met borstkanker en een uitgeblust huwelijk. Met de laatste resultaten van haar behandeling komt ze thuis en treft haar overspelige man op de bank aan met het blondje van de administratie:"maar jij was toch naar chemo?". Dat soort wrange humor dus.
Volledig in de war moet ze ook nog eens op reis omdat haar dochter gaat trouwen in Italië. Een hardhandige ontmoeting op het vliegveld blijkt goed uit te pakken: het is haar dochters schoonvader. Een in het leven teleurgestelde man die zich louter richt op zakelijk succes en derhalve een harde opstelling naar de maatschappij heeft.
Ik hoef niet veel meer te vertellen: de ontwikkelingen kondigen zich allemaal lang van tevoren aan, maar belangrijk is dat het boeiend gebracht wordt, dat je valt voor de ontwapenende glimlach van Ida én voor het goede acteerwerk van Pierce Brosnan. Ja, Pierce Brosnan ja, die wat mij betreft voor het eerst een volledig goede rol neerzet.
Ga m zien, het is gewoon een prettige film.
vrijdag, januari 02, 2015
Top 10 2014
Ik kan natuurlijk niet aan het nieuwe filmjaar beginnen zonder dat ik oude goed afsluit.
173 films zag ik , dat is net geen 0,5 per dag. Dat zulks beter kan , bewijst 2015. Daar stond ik de eerste dag al op 3. Jajaja, dat zal gaan dalen.
Ik zag veel nieuw werk, maar bleef ook terugkijken - via de vijf kanalen van film1 - wat ik in eerdere jaargangen gemist had. Dat gaat nog even door, totdat Ziggo de filmkanalen moet afstoten wegens het grote belang in UPC en de daarmee gepaard gaande machtsconcentratie.
Wat me daarin opviel: Film1 toont premierefilms ongeveer een half jaar na verschijning maar veel komt er ook helemaal niet meer door. Waarschijnlijk komt dat door het ontstaan van Netflix en HBO, die niet voor niets de rechten kopen op bepaalde films.
De verwachting is dan ook dat als je een abonnement neemt op de ene (uit)zender je de gekochte films van de anderen nooit zult zien. Tenzij je weer ouderwets de videotheek gaat opzoeken of toch maar eens begint met downloaden.
Ik noem een voorbeeld: de veelgeroemde "Wolf of Wall Street" miste ik tijdens de draaiperiode. Als Film1 die had aangekocht, was ie daar inmiddels al gaan rouleren. Maar nee: die hebben vermoedelijk de rechten niet. Die zal ik dus nooit zien. Het is wat het is!
Op naar een mooi filmjaar, afsluitend nog even "mijn" tien beste van 2014:
173 films zag ik , dat is net geen 0,5 per dag. Dat zulks beter kan , bewijst 2015. Daar stond ik de eerste dag al op 3. Jajaja, dat zal gaan dalen.
Ik zag veel nieuw werk, maar bleef ook terugkijken - via de vijf kanalen van film1 - wat ik in eerdere jaargangen gemist had. Dat gaat nog even door, totdat Ziggo de filmkanalen moet afstoten wegens het grote belang in UPC en de daarmee gepaard gaande machtsconcentratie.
Wat me daarin opviel: Film1 toont premierefilms ongeveer een half jaar na verschijning maar veel komt er ook helemaal niet meer door. Waarschijnlijk komt dat door het ontstaan van Netflix en HBO, die niet voor niets de rechten kopen op bepaalde films.
De verwachting is dan ook dat als je een abonnement neemt op de ene (uit)zender je de gekochte films van de anderen nooit zult zien. Tenzij je weer ouderwets de videotheek gaat opzoeken of toch maar eens begint met downloaden.
Ik noem een voorbeeld: de veelgeroemde "Wolf of Wall Street" miste ik tijdens de draaiperiode. Als Film1 die had aangekocht, was ie daar inmiddels al gaan rouleren. Maar nee: die hebben vermoedelijk de rechten niet. Die zal ik dus nooit zien. Het is wat het is!
Op naar een mooi filmjaar, afsluitend nog even "mijn" tien beste van 2014:
| 1 Boyhood |
| 2 Mommy |
| 3 Ida |
| 4 Deux jours une nuit |
| 5 Diplomatie |
| 6 Whiplash |
| 7 Kreuzweg |
| 8 Winter Sleep |
| 9 Zwei leben |
| 10 Venus in fur |
woensdag, februari 19, 2020
Hvítur, Hvítur Dagur (A white white day) - Hiynur Palmason
Hvitur Hvitur Dagur op IMdb (7,1)
Soms prijs ik mezelf gelukkig dat ik in ieder geval op filmvlak experimenteel ben. Dat ik een volstrekt onbekende titel van een onbekende regisseur met onbekende spelers uitkies om een winderige rit naar het filmeiland voor te maken. Omdat ik daardoor soms verrast en beloond word. Gisteravond was er zo een, wat was ik blij dat ik voor de minder veilige keuze ging en deze eruit pikte.
Ergens staat geschreven dat "op een witte witte dag" (een dag waar je het onderscheid tussen aarde en hemel niet kunt zien- mist dus) je contact kunt hebben met de andere wereld. Onze held van de dag, Ingimundur, zoekt dat contact. Bij een mysterieus ongeval (ook in de mist trouwens) is zijn vrouw van de weg geraakt , het ravijn in gedoken en omgekomen. Ingimundur zit in een rouwproces.
Zijn werk als politieagent heeft hij nog niet opgepakt, hij stort zich volledig op de bouw van een huis voor zijn dochter en schoonzoon, maar vooral voor zijn geweldige kleindochter Salka. Met haar heeft hij een enorme band: als het even kan, brengen ze tijd samen door.
Wanneer Ingimundur van zijn dochter een doos met nagelaten spullen van zijn overleden vrouw krijgt, slaat de schrik hem om het hart: langzamerhand komt hij tot de conclusie dat zijn vrouw een minnaar had. Die ontdekking verstoort zijn gehele rouwproces.
Eerst moet hij uitvinden of zijn gevoel wel klopt, maar met wie kan hij hier nu over praten? Niet met zijn kinderen, niet met zijn collega's en zeker niet met Salka. Hij begint met vragen op de sportclub, hoe die mannen het allemaal doen. En met wie. Stukje bij beetje ontwart hij de puzzel, stukje bij beetje maakt de rouw plaats voor wraakgevoelens. Hoewel hij weet dat hij er helemaal de man niet naar is, moet hij toch die onvriendelijke gedachten bij zichzelf toestaan. Hij denkt, nee hij voelt dat hij actie moet ondernemen.
Ijzersterke rol van vader en kleindochter, wat een intensiteit.
En voor wie het iets zegt: onder de eindscene is het majestueuze "Memories" van Leonard Cohen gemonteerd. En dat is veelzeggend.
Met : Ingvar Sigurdsson , Ida Mekking Hlynnsdottir
Soms prijs ik mezelf gelukkig dat ik in ieder geval op filmvlak experimenteel ben. Dat ik een volstrekt onbekende titel van een onbekende regisseur met onbekende spelers uitkies om een winderige rit naar het filmeiland voor te maken. Omdat ik daardoor soms verrast en beloond word. Gisteravond was er zo een, wat was ik blij dat ik voor de minder veilige keuze ging en deze eruit pikte.
Ergens staat geschreven dat "op een witte witte dag" (een dag waar je het onderscheid tussen aarde en hemel niet kunt zien- mist dus) je contact kunt hebben met de andere wereld. Onze held van de dag, Ingimundur, zoekt dat contact. Bij een mysterieus ongeval (ook in de mist trouwens) is zijn vrouw van de weg geraakt , het ravijn in gedoken en omgekomen. Ingimundur zit in een rouwproces.
Zijn werk als politieagent heeft hij nog niet opgepakt, hij stort zich volledig op de bouw van een huis voor zijn dochter en schoonzoon, maar vooral voor zijn geweldige kleindochter Salka. Met haar heeft hij een enorme band: als het even kan, brengen ze tijd samen door.
Wanneer Ingimundur van zijn dochter een doos met nagelaten spullen van zijn overleden vrouw krijgt, slaat de schrik hem om het hart: langzamerhand komt hij tot de conclusie dat zijn vrouw een minnaar had. Die ontdekking verstoort zijn gehele rouwproces.
Eerst moet hij uitvinden of zijn gevoel wel klopt, maar met wie kan hij hier nu over praten? Niet met zijn kinderen, niet met zijn collega's en zeker niet met Salka. Hij begint met vragen op de sportclub, hoe die mannen het allemaal doen. En met wie. Stukje bij beetje ontwart hij de puzzel, stukje bij beetje maakt de rouw plaats voor wraakgevoelens. Hoewel hij weet dat hij er helemaal de man niet naar is, moet hij toch die onvriendelijke gedachten bij zichzelf toestaan. Hij denkt, nee hij voelt dat hij actie moet ondernemen.
Ijzersterke rol van vader en kleindochter, wat een intensiteit.
En voor wie het iets zegt: onder de eindscene is het majestueuze "Memories" van Leonard Cohen gemonteerd. En dat is veelzeggend.
Met : Ingvar Sigurdsson , Ida Mekking Hlynnsdottir
Abonneren op:
Posts (Atom)
The Match - Dominik & Jakov Sedlar
The Match op IMDb (5,8) The Match op Moviemeter (2,61) The Match op Wikipedia We weten mogelijk al dat de komende weken een documentaire in...
-
De SGP heeft ze, het CDA een paar en zelfs bij VVD zitten er mensen waar ik sympathieke trekken in herken. Mijn lief en ik waren het er gist...
-
Getekend voor het leven. Nou ja, voor het arbeidzame leven dan. Ook al is zelfs dat niet zeker. Vanmorgen mijn nieuwe contract gesigneerd. E...
-
de verkiezingen van gisteren tonen aan dat ons land zichzelf definitief de vernieling in heeft geholpen. de gespletenheid is dermate groot d...






