Extreem

Vraag aan mij, in de trein vanmorgen:
- "Waarom lees jij die rechtse krant?"
Begt leest de Volkskrant.
Antwoord was:
- "Omdat ik anders extreem-rechtse kranten moet gaan lezen"

De discussie over rechts en links, al dan niet extreem, neemt prachtig banale vormen aan. Er wordt gekafferd over en weer, stijlloos en geen-stijlloos: de ene is maffia, de ander is een gevaar voor de samenleving.

Volgens mij zijn het allemaal erfstukken uit de nalatenschap van de filosoof en socioloog Wilhelmus Fortuyn, die het land achterliet met een serie volgelingen van "Life-of-Brian"-niveau. Die volgelingen, allemaal zwaar "into Pim", geven links van alles de schuld, vinden dat rechts tenminste oplossingen aanbrengt en rechtvaardigen daarmee de polarisatie.
Links reageert daarop door te zeggen wat in hun ogen rechts, te rechts is en doet.
Een verdeeldheid als eens de rode zee, en het volgelingenvolk wandelt straks droog naar de overkant. Ik maak me er klaar voor dat er een periode aankomt waarin rechts bepaalt dat links geen banen meer krijgt en langzaam uit de maatschappij gebannen wordt.
Andere tijden, en toch weer niet.