Ode aan een mooi stel

Ik odeer nog even door.
Wat zijn ze toch goud waard, stellen die je vragen voor een etentje en er dan werkelijk álles aan doen om het je naar de zin te maken.
Het zijn avonden waarbij je de uren vergeet en er plots, als werkelijk alles op is, achter komt dat het al tegen vieren loopt.
En als je dan al om 7 uur aan tafel aangeschoven bent, dan zou dat een lange zit geweest kunnen zijn. Niets van dat al.
Muziek, menselijkheid, lekker eten, ontboezemingen en heel veel gesprekken over de exotische achtergronden van zowel de gastvrouw als van mijn lief.
Tijd tekort, drank tekort, emotie genoeg, plezier genoeg en muziek teveel: dit soort avonden dienen geboekstaafd! Daar kan nog steeds geen avondje kroeg tegenop...